Morgunblaðið - 05.07.2017, Side 21
MINNINGAR 21
MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 5. JÚLÍ 2017
Elsku hjartans
Ragnar Emil.
Engin orð eru
nógu falleg til þess
að lýsa því hve þakklát ég er
fyrir þig og hve mikið ég sakna
þín.
Nærvera þín fyllti mig alltaf
af svo mikilli orku og ró. Það er
svo sárt til þess að hugsa að
geta ekki lengur horft í reynslu-
miklu augun þín og glott yfir há-
væru röddinni þinni sem yfir-
gnæfði allt og alla (vel gert!). Þú
notaðir allar leiðir sem þú hafðir
til þess að hafa áhrif á umhverfi
þitt og stjórna því sem þú gast
tekið stjórn á, það var gott. Ég
mun sakna þess sárt að geta
haldið í hlýju höndina þína á
meðan við hlustum saman á tón-
list, lesum bók eða spjöllum,
Ragnar Emil
Hallgrímsson
✝ Ragnar EmilHallgrímsson
fæddist 25. júní
2007. Hann lést 25.
júní 2017.
Ragnar var jarð-
sunginn 30. júní
2017.
liggjandi hlið við
hlið í hjólastólunum
okkar. Ég mun
sakna þess að
skynja sterka lífs-
viljann þinn, er þú
ruglaðir læknavís-
indin í rýminu og
afsannaðir kenning-
ar þeirra, með því
að halda stöðugt
áfram að vera til.
Ég mun sakna þess
að hlusta á hljóðin í vélunum,
vinum þínum eins og þið fjöl-
skyldan kölluðu þær, sem að-
stoðuðu þig að anda og lifa.
Þessi hljóð voru hluti af þinni
tilvist, svo heimilisleg og nota-
leg.
Ég mun líka sakna þess að sjá
þig njóta lífsins með mömmu,
pabba, Gumma, Silju og Sigga,
sem öll elska þig út fyrir endi-
mörk alheimsins og eru svo lán-
söm að vera þín. Mamma sem
las þig eins og opna bók, andaði
í takt við þig og tryggði að allir
sýndu þér verðskuldaða mann-
virðingu, pabbi sem gafst aldrei
upp á að finna leiðir fyrir þig til
þess að lifa, líða vel og taka þátt,
Gummi sem spilaði fyrir þig á
píanó og spjallaði við þig, Silja
sem vakti yfir því að allt væri
eins og það átti að vera hjá þér
og knúsaði þig endalaust, og
Siggi sem gauraðist með þér og
var stoltasti stóri bróðir í heimi.
Þú skilur ekki bara djúp hjól-
för eftir í hjarta mínu. Hjólför
þín liggja í öllum hjörtunum sem
þú snertir og um allt samfélagið.
Í möguleikum barna til þess að
fara út í lífið með öndunarvél-
arnar sínar, sofa í sínu rúmi hjá
fjölskyldum sínum og lifa utan
stofnana með NPA. Þú snertir
líka sveitarfélagið þitt, Hafnar-
fjörð, sem þurfti að læra margt
um virði mennsku þinnar og
annarra fatlaðra barna, og skól-
ann þinn, þar sem þú staðfestir
mikilvægi þess að hafa rétt til
menntunar án mismununar og
aðskilnaðar.
Það er okkar sem eftir sitjum
að passa að það fenni ekki í förin
þín, elsku frumkvöðull. Þú átt
stóran þátt í þeim neista sem
kyndir undir þörf mína til þess
að vera aktivisti. Þú ert á svo
margan hátt upphaf og ástæða
þess að ég vil berjast fyrir
mannréttindum. Takk fyrir að
vera neistinn minn. Takk fyrir
að gefa mér pláss í þínu stór-
kostlega lífi. Takk fyrir að vera
uppáhaldskennarinn minn. Takk
fyrir að færa mér vináttu fjöl-
skyldu þinnar.
Megi minningarnar sem þú
gafst okkur og ljósið sem þú
kveiktir í hjörtum okkar um-
vefja og hugga fjölskylduna
þína, vini og aðstoðarkonur, sem
hafa misst svo mikið. Við
sjáumst seinna, í heimi þar sem
eru engir fordómar, frábært að-
gengi og allir hafa sama rétt á
að vera til. Ég trúi því að þú
sért kominn þangað núna, ná-
kvæmlega eins og þú ert. Þann-
ig varstu, og verður alltaf, full-
kominn.
Ástarkveðja,
Freyja.
Guðdómlegur geisli blíður
greiðir skuggamyrkan geim;
á undra vængjum andinn líður
inn í bjartan friðarheim.
(Hugrún.)
Það var mikið á þig lagt í
þessu lífi, elsku frændi. Núna
ertu frjáls úr fjötrum líkamans
og þó að sorgin ráði ríkjum
gleðjumst við yfir því að hafa
kynnst þér.
Þegar þú ert sorgmæddur skoðaðu þá
aftur huga þinn og þú munt sjá að þú
grætur vegna þess sem var gleði þín.
(Úr Spámanninum.)
Pétur og Ása.
Þótt ég hafi verið
mjög ungur þegar
amma veiktist og
muni þá ekki vel
eftir henni alveg
heilbrigðri þá á ég samt margar
góðar minningar með henni. Það
sem ég man mest eftir er hvað
henni fannst gaman að lita og
hún ljómaði alveg þegar hún
sýndi manni myndirnar sem hún
hafði verið að lita. Mér fannst svo
gaman að sjá að hún hefði fundið
sér eitthvað ánægjulegt að gera
á þessum erfiðu tímum. Ég elsk-
aði ömmu mína og hræddist
þennan dag alltaf, en líður samt
vel að hún sé komin á betri stað
eftir þessa erfiðu og löngu bar-
áttu.
Hvíldu í friði, elsku amma mín.
Dagur Sigurðarson.
Elsku Kristín.
Athvarf hlýtt við áttum hjá þér
ástrík skildir bros og tár.
Í samleik björt, sem sólskinsdagur
samfylgd þín um horfin ár.
Fyrir allt sem okkur varstu
ástarþakkir færum þér.
Gæði og tryggð er gafstu
í verki góðri konu vitni ber.
Aðalsmerkið: elska og fórna
yfir þínum sporum skín.
Hlý og björt í hugum okkar
hjartkær lifir minning þín.
(Ingibjörg Sigurðardóttir.)
Takk fyrir allt, elsku Kristín.
Ég sakna þín.
Þín
Hildur.
Vinátta okkar Enidanna byrj-
aði í leikfiminni hjá Sóleyju fyrir
um þrjátíu árum. Fljótt mynd-
aðist strengur á milli okkar sem
rekja má til umræðna um gard-
ínukaup og sörubakstur.
Kristín vakti athygli okkar
fyrir glæsileik, mikla útgeislun
og hnyttin tilsvör. Hún var ein-
staklega kát og lífsglöð, mikill
náttúruunnandi og lagði kapp á
heilbrigði og gott líferni
Hún átti auðvelt með að gera
Kristín Björnsdóttir
✝ Kristín Björns-dóttir fæddist
1. júní 1942. Hún
lést 21. júní 2017.
Útför Kristínar
var gerð 4. júlí
2017.
grín að sjálfri sér og
við hrifumst með.
Eitt sinn í leikfim-
inni hafði hún á orði
hvað hún væri léleg
í æfingunum „eins
og hún var búin að
vera dugleg að þrífa
húsið alla helgina!“
Kristín var ávallt
hrókur alls fagnað-
ar og miðpunktur
hópsins. Áttum við
saman margar ógleymanlegar
stundir eins og gönguferðir inn-
anlands og utan. Oftlega fór hún
þá á kvöldvökunum í hin ýmsu
gervi, setti upp heilu leikþættina
og stýrði tískusýningum undir
viðlaginu „Dún Dú Rúnd“. Einn-
ig fór hún á kostum þegar hún
sagði okkur sögur í léttum dúr af
Tarzan og Jane.
Kristín hafði gaman af að taka
á móti fólki og var dugleg að
kalla á okkur vinkonurnar við
minni og stærri tilefni. Sérstak-
lega eru okkur minnisstæð há-
degisboðin hennar þar sem
glöggt kom í ljós að hún var mik-
ill höfðingi heim að sækja og
hæfileikar hennar í eldhúsinu
voru miklir. Hún var einstaklega
skemmtilegur gestgjafi enda
drógust hádegisboðin jafnan
fram á kvöld.
Oft var ekki hjá því komist að
ganga rösklega litla eða stóra
Stífluhringinn hennar áður en
sest var að borðum.
Það var svo í gönguferðinni
okkar á Mallorka að Kristínu
varð ljóst að ekki var allt með
felldu varðandi heilsu hennar.
Sjúkdómseinkenni Parkinsons
byrjuðu að gera vart við sig. Hún
tók strax meðvitaða ákvörðun
um að berjast gegn þessum vá-
gesti og hélt ótrauð áfram öllum
þeim æfingum og líkamsrækt
sem völ var á. Hún vakti aðdáun
okkar fyrir kraftinn og hugrekk-
ið sem hún sýndi í baráttunni við
þennan illvíga sjúkdóm. Það var
ekki í hennar anda að gefast upp
og var ekki fyrr en undir það
allra síðasta að lífsviljinn gaf sig.
Við kveðjum einstaka vinkonu
með söknuði. Hún auðgaði líf
okkar með sinni glaðværð, per-
sónutöfrum og húmor. Minningin
um yndislega vinkonu mun alltaf
lifa.
Við vottum Ólafi og fjölskyldu
samúð okkar.
Ásdís Rósa, Guðríður
(Gurrý), Lovísa, Nína
Björg, Sóley Enid.
Þeir eru hafsins hetjur
þeim heiður falli í skaut.
Við kveðjum nú
elsta bróður okkar,
stóra bróa, eins og við kölluðum
hann gjarnan fyrr á árum, en
hann var sannarlega einn af
hetjum hafsins. Snemma fór hann
á sjóinn og hafið varð hans starfs-
vettvangur allt lífið. Þar kom
hann víða við og þekkti betur alls
kyns veiðarfæri og veiðiaðferðir
en flestir aðrir. Þetta kom vel í
ljós þegar við tókum til við orða-
safn Síldarminjasafns Siglufjarð-
ar og skilgreindum hin ólíkleg-
ustu orð og hugtök. Allt var
honum ljóslifandi og endalaust
gat hann bætt við. Þekking hans á
strandlengju landsins var óbrigð-
ul og hann þekkti hvert sker og
vík allt í kringum landið. Lands-
þekktur varð hann einnig fyrir
einstakt björgunarafrek þegar
skipverjar á Óðni björguðu áhöfn
af breskum, strönduðum togara
árið 1968. Fyrir það fékk hann
Sea Gallantry Medal úr gulli sem
Bretar veittu honum og fálkaorð-
una fékk hann 1976 fyrir störf í
þágu Landhelgisgæslunnar.
Sigurjón hafði góða söngrödd
en tónlistaráhugi hans var mest í
formi þess að sækja tónleika, sér-
staklega ef karlakórar áttu í hlut
og syngja fyrir barnabörn og
langafabörn. Strax sem barn var
hann mjög lagviss og söngvinn.
Hann söng fyrir saumakonu á
Seyðisfirði allt sem hann kunni og
að launum saumaði hún kjól fyrir
systur hans.
Sigurjón fór að heiman strax
upp úr fermingu en við vissum
alltaf að við áttum hann að. Það
voru hátíðlegar stundir þegar
hann kom heim og alltaf hafði
hann einhverjar fallegar gjafir til
að færa okkur. Í raun kynntumst
við honum ekki fyrr en við vorum
komin til Reykjavíkur og hann
kominn í land. Mamma hafði
áhyggjur af því að bræðurnir
þekktust ekki enda 15 ára aldurs-
munur á þeim. Hún tók því upp á
því að bjóða þeim í mat einu sinni
Sigurjón
Hannesson
✝ Sigurjón Hann-esson fæddist
13. febrúar 1935.
Hann andaðist 24.
júní 2017.
Útför Sigurjóns
fór fram 3. júlí 2017.
í viku og þar með
kynntust þeir á ný.
Þeir áttu sameigin-
legt áhugamál sem
var að veiða og
saman keyptu þeir
bát með félögum
sínum og fóru í ótal
veiðiferðir út á Fló-
ann.
Frásagnarhæfi-
leiki Sigurjóns var
einstakur. Hann gat
sagt frá því sem fyrir hann kom á
lífsleiðinni á svo lifandi og
skemmtilegan hátt að hægt var að
sitja og hlusta dolfallin á lýsingar
hans á mönnum og málefnum.
Hann tók að sér að vera leiðsögu-
maður í ferðum Félags eldri borg-
ara í Mosfellsbæ, þekkti landið
ákaflega vel og fléttaði saman lýs-
ingum á staðháttum og söguleg-
um staðreyndum. Einnig fór hann
nokkrar ferðir í skóla í Mos-
fellsbæ til að segja unglingum frá
þorskastríðunum og hafði mikið
gaman af.
Sigurjón var mikill gæfumaður
í lífi sínu. Björg kona hans stóð
sem klettur við hans hlið og svo
samrýnd voru þau að varla var
annað nefnt án þess að hins væri
getið. Þau eignuðust tvo syni, Jó-
hann og Ólaf Gísla, og afkomend-
urnir eru fjölmargir. Síðustu árin
voru þeim hjónum einstaklega
ljúf. Þá fóru þau í ferðalög og
nutu lífsins. Hann var sáttur við
líf sitt og jafnvel þegar meinið var
að draga úr honum kraftinn gat
hann spaugað og hafði gaman af
að segja sögur.
Að leiðarlokum þökkum við
fyrir samveruna og allar minning-
arnar sem við eigum um stóra
bróa.
Elín Hrefna, Sigrún
Klara og Sveinn.
Elskuleg eiginkona, móðir, tengdamóðir,
amma og langamma,
SVANA Þ. INGÓLFSDÓTTIR,
Klébergi 13,
Þorlákshöfn,
lést á Heilbrigðisstofnun Suðurlands
19. júní. Útförin hefur farið fram í kyrrþey
að ósk hinnar látnu. Þökkum auðsýnda samúð
og umhyggju.
Kristján Sigmundsson
Ragnheiður I. Kristjánsdóttir Ómar Björn Stefánsson
Elías Rúnar Kristjánsson Ásta Rut Ingimundardóttir
Sigmundur K. Kristjánsson Þóra Hjördís Þorsteinsdóttir
María Kristjánsdóttir Albert Guðjónsson
Erna M. Kristjánsdóttir Sören Mogensen
Klara Kristjánsdóttir
barnabörn og barnabarnabörn
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir, sonur og afi,
DAVÍÐ WALLACE JACK
flugvirki,
lést á líknardeild LSH í Kópavogi
föstudaginn 30. júní.
Útförin fer fram frá Vídalínskirkju, Garðabæ,
föstudaginn 7. júlí klukkan 15.
Bergdís Ósk Sigmarsdóttir
Róbert Jack Díana Dröfn Heiðarsdóttir
Sigmar Jack Hege Elisabeth Wennersgaard
Vigdís Jack
og barnabörn
Ástkær móðir mín og tengdamóðir,
GUÐRÍÐUR ÓLAFÍA VESTMANN
NIKULÁSDÓTTIR,
Skagfirðingabraut 39,
Sauðárkróki,
lést á Landspítalanum laugardaginn 3. júlí.
Jarðarförin auglýst síðar.
Guðný María Bragadóttir Einar Rúnar Ísfjörð
Ástkær eiginmaður minn, faðir, afi og
langafi,
GÍSLI ODDSSON,
Fífuseli 16,
Reykjavík,
lést á líknardeild Landspítalans föstudaginn
30. júní.
Útför hans fer fram frá Seljakirkju
þriðjudaginn 11. júlí klukkan 13.
Guðný Ragnarsdóttir
Sigurrós Gísladóttir
Vilborg Gísladóttir
barnabörn og langafabarn
Ástkær eiginmaður minn, faðir, tengdafaðir,
afi og langafi,
SIGURJÓN JÓNSSON
bifreiðarstjóri,
Bólstaðarhlíð 41,
lést á hjúkrunar- og dvalarheimilinu Grund
sunnudaginn 2. júlí.
Jarðarförin verður auglýst síðar.
Sigríður Jónsdóttir
Ágúst Sigurjónsson Sesselja Hrönn Jensdóttir
Helga Jónína Sigurjónsdóttir Hafsteinn Már Ársælsson
Guðný Sigurjónsdóttir Svavar M. Sigurjónsson
barnabörn og barnabarnabörn