Morgunblaðið - 08.07.2017, Qupperneq 27

MINNINGAR 27
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 8. JÚLÍ 2017
✝ María Krist-jánsdóttir
fæddist í Hvamm-
koti 3. apríl 1937.
Hún lést á Land-
spítalanum 27.
júní 2017.
Foreldrar henn-
ar voru Kristján
Guðmundsson, f.
12. júlí 1896, d. 14.
febr. 1979, og
Guðríður Jónas-
dóttir, f. 3. ágúst 1908, d. 20.
apríl 1982.
Systkini Maríu eru Kristján,
f. 3. ágúst 1934, d. 10. okt.
2007, Sigurlaug, f. 13. sept.
1935, Sigurbjörg, f. 11. des.
1938, Ásta, f. 19. jan. 1941, og
Guðmundur, f. 16. apríl 1944.
María giftist Sveini Guðberg
Sveinssyni frá Tjörn á Skaga,
f. 10. ágúst 1932, og bjuggu
þau á Tjörn alla sína tíð. Synir
Skafti, f. 23. maí 1989, og á
hann Ingimar Emil, f. 30. mars
2017, með Lísu Hälterlein.
Ingimar, f. 14. febr. 1991, á
Björn Helga, f. 8. mars 2011,
með Maríu Petru Björnsdóttur.
Alma Dröfn, f. 2. ágúst 1995.
Einnig á Vignir Söndru Dögg,
f. 10. apríl 1988, með Þuríði
Helgu Guðbrandsdóttur.
Sandra Dögg á Unnar Nóa, f.
28. júní 2009, og Evu Rebekku,
f. 15. ágúst 2012, með Ragnari
Daða Jóhannssyni.
Baldvin, f. 20. des. 1969,
kona hans er Bjarney R. Jóns-
dóttir, f. 15. nóv. 1968. Börn
þeirra eru Kristmundur Elías,
f. 21. mars 2002, Jón Árni, f.
10. sept. 2004, og Sólveig Erla,
f. 13. maí 2006.
Útför Maríu fer fram frá
Hofskirkju í Skagabyggð í
dag, 8. júlí 2017, og hefst at-
höfnin kl. 14.
þeirra eru Krist-
ján, f. 21. apríl
1960, kvæntur
Önnu Þórðar-
dóttur f. 21. sept.
1960. Börn þeirra
eru María, f. 22.
febr. 1984, og Ey-
vindur, f. 28. maí
1986. María á syn-
ina Elíor, f. 16.
sept. 2010, og Leó,
f. 8. ágúst 2013,
með Diyor Djumaev. Sveinn
Mikael, f. 21. mars 1964,
kvæntur Björk Guðbrands-
dóttur, f. 11. ágúst 1964. Börn
þeirra eru Katrín Sigurbjörg,
f. 13. jan. 1984, Sigrún Tinna,
f. 27. febr. 1987, og Sveinn
Guðberg, f. 18. maí 1990.
Vignir Ásmundur, f. 18.
ágúst 1966, kona hans er
Helga B. Ingimarsdóttir, f. 5.
júlí 1966. Börn þeirra eru
Jólin 1979 hitti ég í fyrsta sinn
verðandi tengdamóður mína, Mar-
íu Kristjánsdóttur. Kristján sonur
hennar, síðar eiginmaður minn,
hafði boðið mér að halda jólin á
æskuheimili sínu að Tjörn á Skaga
en þar stunduðu foreldrar hans
búskap. Ég var ósköp feimin þeg-
ar ég var að stíga mín fyrstu skref
inn á heimili tengdafjölskyldu
minnar. María lagði sig strax fram
við að spjalla við mig og sýndi mér
einlægan áhuga frá okkar fyrstu
kynnum. Okkur samdi vel æ síðan.
María var greind kona, glað-
lynd, góðhjörtuð, sáttfús, staðföst
og hreinskilin. Hún var góður
hlustandi og næm á fólk og fannst
mér stundum að ég þyrfti ekki að
segja henni fréttirnar því hún væri
þegar búin að skynja hvað væri á
seyði.
María var einstaklega natin að
eiga við barnabörnin sín og taldi
það ekki sitt hlutverk að siða þau
til. Þrátt fyrir að María hefði
ákveðnar skoðanir hafði hún aldrei
afskipti af því hvernig við lifðum
okkar lífi en hún studdi okkur
dyggilega ef við þurftum á því að
halda. María hafði einatt jákvæð
áhrif á mig og kallaði fram mínar
bestu hliðar. Glaðlyndi hennar var
smitandi og eftir samtöl við hana
var lundin ætíð léttari. Ég tel það
forréttindi að hafa átt Maríu sem
tengdamóður og að hafa fengið
tækifæri til að kynnast hennar
góða fólki. Hennar er sárt saknað
af eftirlifandi eiginmanni, afkom-
endum og tengdafólki.
Anna Þórðardóttir.
Í dag kveðjum við eina bestu
konu sem ég hef kynnst, hana
Maríu ömmu mína. Amma var góð
vinkona og mín helsta fyrirmynd.
Fyrstu minningar mínar um
ömmu eru hjá henni í sveitinni þar
sem næstum allt var leyfilegt og
ég tala nú ekki um að maður mátti
borða eins mikið af því sem maður
vildi, hvort sem það var sætabrauð
eða eitthvað annað. Enda hefur
það alltaf fylgt henni að vilja gefa
manni nóg að borða og það að allir
fengju sitt uppáhald.
Amma kenndi mér margt í
gegnum tíðina, það voru algjör for-
réttindi á unglingsárunum að
mæta til hennar einu sinni í viku
og þrífa fyrir hana og Laugu, enda
þakka ég þeim fyrir að kunna að
þrífa mitt heimili í dag. En það
sem einkenndi ömmu er jákvæðn-
in og gleðin sem hún hefur alltaf
smitað út frá sér. Það eru ekki allir
sem fá mann til þess að líta já-
kvæðum augum á það sem manni
finnst leiðinlegast að gera, en það
gat amma, þegar ég var yngri að
væla yfir því hvað mér þætti leiðin-
legt að brynna kindunum, þá kom
hún með leið til að hafa gaman af
því og nýti ég mér það enn. Enda
sló amma flestu upp í létt grín. En
ef á reyndi þá var hún alltaf tilbúin
til þess að hlusta og gaf sér góðan
tíma fyrir mann og ráð við hinum
ýmsu vandræðum sem komu upp í
lífinu.
Það var gott að eiga ömmu á
næsta bæ til að leita til og spjalla
við, enda fátt betra en að sitja við
eldhúsborðið á Tjörn og tala um
heima og geima og gæða sér á
góðu bakkelsi sem hún hafði bak-
að. Svo var það prjónaskapurinn
sem allir nutu góðs af, ég man
aldrei eftir að hafa komið til henn-
ar og ekkert hafi verið á prjón-
unum hvort sem það var ætlað
einhverjum sérstökum eða átti
eftir að koma í ljós hver fengi það.
Það voru forréttindi að geta
hringt til ömmu og beðið um eitt
par af vettlingum eða ullarsokk-
um ef mann vantaði strax.
Elsku amma mín, takk fyrir
allt sem þú hefur gert fyrir mig og
gefið mér, hvíldu í friði, þín verður
sárt saknað.
Þín
Alma Dröfn.
Minningarnar um ömmu mína,
hana Maríu, eru allar fallegar og
góðar. Hún var alveg einstaklega
yndisleg kona og í æskuminning-
um mínum af heimsóknum í sveit-
ina stendur það upp úr hvað
amma hafði alltaf jákvætt viðhorf
og tók vel á móti mér og reyndar
öllum gestum sem komu að Tjörn.
Það var svo gott að sitja og spjalla
við hana í eldhúsinu eða þvælast
fyrir henni í fjósinu. Hún var dug-
leg kona og glaðleg í fasi. Það
voru þó einungis nokkrir eigin-
leikar af mörgum sem einkenndu
hana og gerðu hana að þeirri
gæðakonu sem hún var. Ég er
þakklát fyrir allar þær góðu
stundir sem ég hef átt með ömmu
og ég er sérstaklega þakklát fyrir
að sonum mínum gafst tækifæri
til að kynnast henni og upplifa – á
sama hátt og ég gerði – hlýjuna og
elskulegt viðmótið sem hún sýndi
börnum.
Elsku amma mín, þökk fyrir
allt.
Þín nafna,
María Kristjánsdóttir.
Með miklum söknuði kveðjum
við Maríu Kristjánsdóttur, móð-
ursystur okkar. Margar góðar
minningar leita á hugann og við
hverfum aftur í tímann þegar við
vorum litlar stelpur og fórum
norður í land með mömmu og
pabba að heimsækja ættingja
okkar norður á Skaga. Þessar
ferðir eru sveipaðar ævintýra-
ljóma. Á Tjörn bjuggu tvær syst-
ur hennar mömmu með fjölskyld-
um sínum, þær Lauga og María.
Hjá þeim var alltaf fullt hús af
fólki og mikið líf. Sagðar voru
skemmtilegar sögur og mikið
hlegið. Alltaf var tekið á móti öll-
um með mikilli alúð og gestrisni,
og nóg pláss fyrir alla. María var
hláturmild, hlý og sagði svo
skemmtilega frá. Það sóttu því
margir í nærveru hennar. Hún
var víðlesin og fróð. Fylgdist vel
með þjóðmálum og lá ekkert á
skoðunum sínum. Hún hafði ein-
staklega vandað handbragð og
var mikil handavinnukona. Eftir
hana liggja mörg listaverk.
María og Sveinn voru einstak-
lega samrýnd hjón. Þau eiga fjóra
syni, tengdadætur og stóran hóp
barnabarna og barnabarnabarna.
Maríu verður sárt saknað en hún
umvafði hópinn sinn umhyggju og
hlýju. Elsku María, hjartans
þakkir fyrir allt. Guð geymi þig.
Kær kveðja
Ásta Björk, Ingibjörg
og Klara.
Eftirvæntingin var oft mikil
þegar loksins sást í bæinn að
Tjörn eftir langt ferðalag. Það var
spennandi hlutverk að fá að
hlaupa á undan og opna hliðið,
vera fyrst til að heilsa heimilisfólk-
inu og finna ilminn úr eldhúsinu. Á
Tjörn bjuggu föðursystur mínar
Lauga og Mæja ásamt eiginmönn-
um sínum, bræðrunum Pétri og
Sveini. Gestrisni og hlýja þeirra
allra hefur ætíð laðað að sér
marga gesti og oft var fjölmennt í
eldhúsinu, umræðurnar skemmti-
legar og borðið hlaðið af góðum
mat og kökum, sama hvað klukk-
an var. Nú er komið að því að
kveðja Mæju og það er ekki auð-
veld kveðjustund. En góðar
manneskjur skilja eftir sig góðar
minningar og þar er af nógu að
taka.
Þegar ég var 6 ára gömul fékk
ég að vera á Tjörn í rúmar tvær
vikur á meðan foreldrar mínir
voru erlendis. Ég var mjög spennt
yfir þessari löngu dvöl og ákvað að
skrifa frænkum mínum bréf áður
en ég kæmi til þeirra. Þegar ég
kom á staðinn fannst mér ekki við
hæfi að afhenda sendibréf í eigin
persónu svo þau enduðu í ferða-
töskunni minni. Seinna þennan
fyrsta dag dvalarinnar kom ég inn
í austurherbergi og fann þar
Mæju að lesa bréfið sitt. Hún hafði
séð bréf stílað á sig og að sjálf-
sögðu opnað það. Ég setti hendur
á mjaðmir og sagði „heyrðu mig
nú!“ og svo hlógum við báðar og
það var svo sannarlega ekki í síð-
asta skiptið sem Mæja kom mér til
að hlæja. Hún hafði mikinn húmor
og gat gert allar frásagnir
skemmtilegar, var einstaklega
orðheppin og ekki skemmdi fyrir
þegar hún lék raddir þeirra sem
hún sagði frá.
Í einni af heimsóknunum á
Tjörn löngu seinna fékk ég að lesa
Dalalíf fyrir svefninn og þá spurði
Mæja mig á morgnana hvað hefði
nú gerst á Nautaflötum í nótt, tal-
aði um persónurnar í sögunni eins
og hún þekkti þær vel og hló svo
sínum smitandi hlátri.
Eftir því sem árin liðu fjölgaði
barnabörnum og barnabarna-
börnum Mæju og Sveins og það
leyndi sér ekki hversu stolt þau
voru af hópnum sínum öllum.
Mæja naut þess að fylgjast með
afkomendum sínum blómstra og á
meðan hún fylgdist með eldri
barnabörnunum fullorðnast og
takast á við ólík og spennandi
verkefni passaði hún yngstu
barnabörnin sín á Tjörn af mikilli
alúð. Það eru margir sem sakna
nú Mæju og hennar góðu nærveru
og þá er dýrmætt að eiga hafsjó af
minningum sem flestar koma
manni til að brosa. Blessuð sé
minning hennar.
Dagbjört Guðmundsdóttir.
Ekki óraði mig fyrir því þegar
við María kvöddumst um daginn
að það væri hennar síðasta heim-
sókn til mín á snyrtistofuna. Þar
áttum við góðar stundir saman,
mikið spjallað og hlegið dátt. Það
var einmitt glaðværðin sem ein-
kenndi Maríu og hún gat alltaf séð
það jákvæða í fari annarra.
Ég man alltaf þegar ég kom að
Tjörn í fyrsta skipti en þá voru
Helga Björg systir og Vignir að
draga sig saman. Mér fannst svo
langt þangað að ég hélt við yrðum
aldrei komin. En það var þess
virði því að sælkerinn ég hafði
aldrei séð svona mikið af góðu
kaffibrauði á litlu eldhúsborði.
María var fyrirmyndarhúsmóðir
og mjög gestrisin. Það var hennar
líf og yndi að gera vel við fólkið
sitt.
Alltaf virtist hún hafa tíma fyrir
handavinnu og voru ófá skiptin
sem hún gaukaði að mér poka með
einhverju fallegu í handa mér og
mínum.
Elsku María, ég kveð þig með
söknuði.
Takk fyrir allt.
Dómhildur.
Í hvamminum fagra mót suðri og sól
við svipmikið útsýn ég átt hefi skjól
hjá pabba og mömmu mín æskuár öll
með ærslum og leikjum um
blómskrýddan völl.
Og hvar sem í heiminum liggur mín leið,
í lemjandi hríðum, um vorkvöldin heið,
skal minningin lifa, svo mild og svo skær,
um móðurhönd hlýja, er var mér svo
kær.
(Flosi Jónsson)
Það gæti hafa verið 3. apríl 1949
á tólfta afmælisdegi Maríu að far-
kennarinn í Skagaskólahverfi,
Flosi Jónsson frá Hörðubóli, kom
gangandi frá Hofi að heimili henn-
ar í Hvammkoti. Afmælisbarninu
færði hann vísu, sem hún geymdi
ætíð síðan. Það er ekki langt síðan
við María rifjuðum vísuna upp og
vonandi er hér farið rétt með.
Ótalmargt hefur breyst síðan
þetta var. Fjölskyldan flutti
haustið 1949 að Steinnýjarstöð-
um, yfirgaf litla, hlýja torfbæinn í
Hvammkoti, sem þó hafði hýst
átta manns og stundum jafnvel
fleira fólk. Nú sjást varla merki
um nokkra búsetu í þeim fagra og
sólríka hvammi.
María fór reyndar barnung að
heiman á sumrin til þess að hjálpa
til við barnagæslu og fleira og flest
sín uppvaxtarár vann hún jöfnum
höndum heima og að heiman.
Þetta var alsiða, einkum á barn-
mörgum heimilum, það var víða
þörf fyrir vinnufúsar hendur.
Systurnar fjórar unnu gjarnan til
skiptis utan heimilis sem vinnu-
konur, kaupakonur, ráðskonur og
við fiskvinnslu. Þær fóru líka í
kvennaskólann á Blönduósi tvær
og tvær saman.
Og eldri systurnar tvær giftust
bræðrum og bjuggu á Tjörn, voru
þannig samferða stærstan hluta
ævinnar. Sérhver heimsókn á
Tjarnarheimilið var ógleymanleg
vegna gestrisni og myndarskapar,
hlýju og glaðværðar. Þær minn-
ingar lifa í hugum allra, sem reynt
hafa. Og dagurinn 8. apríl síðast-
liðinn mildar harm þeirra, sem þá
voru gestir í Skagabúð. Aldrei
verður fullþakkað þeim, sem stóðu
þar að veglegri samkomu vegna
áttræðisafmælis Maríu. Þarna var
einlæg gleði við völd, jafnvel með
ærslum og leikjum, eins og í vís-
unni hans Flosa.
Við þökkum algóðum guði fyrir
að fá að eiga hana Maríu að og
biðjum hann að hugga og styrkja
alla þá, sem nú syrgja hana.
Minningin lifir, svo mild og svo
skær.
Guðmundur og Ragna.
María Kristjánsdóttir
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir, afi og langafi,
HAUKUR K. GUNNARSSON,
Sólarsölum 7,
lést að kveldi sunnudagsins 2. júlí á
Landspítalanum við Hringbraut.
Útför hans fer fram í kyrrþey.
Gréta Óskarsdóttir
Helga G. Hauksdóttir Þorsteinn Guðbjörnsson
Margrét Hauksdóttir Hilmar Kristinsson
Kristbjörn Hauksson
Grétar, Björg, Hildur Ýr, Íris Björk
og langafadætur
Ástkær dóttir mín, systir okkar, móðir,
tengdamóðir og amma,
GUÐBJÖRG PÉTURSDÓTTIR
Gullsmára 8,
lést á gjörgæsludeild Landspítalans í
Fossvogi 29. júní 2017.
Útförin fer fram frá Digraneskirkju
miðvikudaginn 12. júlí klukkan 13.
Blóm og kransar vinsamlegast afþakkaðir en
þeim sem vilja minnast hennar er bent á líknarfélög.
Aðalheiður Jónsdóttir
Guðlaug Rósa Pétursdóttir Pétur Kristófer Pétursson
Pétur Heiðar Þórðarson Tipparat Phet-in
Ásgeir Júníus Pétursson
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
MARÍA EINARSDÓTTIR
frá Lambhóli,
Reynihvammi 1, Kópavogi,
lést fimmtudaginn 29. júní.
Útförin fer fram frá Digraneskirkju
þriðjudaginn 11. júlí klukkan 11.
Blóm og kransar afþakkað en þeim sem vildu minnast hennar er
bent á Styrktar- og minningarsjóð Tónstofu Valgerðar,
kt. 501100-3580, reikn. 515-14-405790.
Einar Ólafsson Anna Sigmundsdóttir
Viðar Ólafsson Rannveig Tómasdóttir
Ólafía Jóna Ólafsdóttir Þór Ingvarsson
barnabörn og barnabarnabörn
HANNA ÞYRI HELGADÓTTIR
áður Sóltúni 13,
Reykjavík,
er látin.
Útför hennar hefur farið fram.
Jón Sigurðsson Ingveldur Sveinbjörnsdóttir
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma,
systir og mágkona,
JÓNA HARALDSDÓTTIR,
lést á hjúkrunarheimilinu Mörk
mánudaginn 3. júlí.
Útförin verður auglýst síðar.
Margrét Gunnlaugsdóttir Sigurhans Vignir
Halldór Gunnlaugsson Hildur Sveinsdóttir
Erla Haraldsdóttir Sigurður Einarsson
Jóna Rut, Tómas, María, Óttar, Rúrik og Grímur
Hjartans þakkir fyrir auðsýnda samúð og
hlýhug við andlát og útför okkar elskulega
HALLDÓRS ÁRNASONAR,
Dóra skó.
Sérstakar þakkir fær starfsfólk
dagþjónustunnar í Víðilundi og starfsfólkið
á Öldrunarheimilinu Hlíð, Einihlíð, fyrir
sérlega góða umönnun og vináttu.
Börn, tengdabörn, barnabörn
og aðrir aðstandendur