Morgunblaðið - 15.12.2017, Side 30

30
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 15. DESEMBER 2017
✝ KristmundurSigurðsson
fæddist í Reykja-
vík 4. júní 1958.
Hann varð bráð-
kvaddur í Svíþjóð
2. desember 2017.
Foreldrar hans
voru Ástríður
Ólafsdóttir, f. 8.
júlí 1915, d. 26.
júní 1969, og Sig-
urður Kristmunds-
son, f. 23. júlí 1920, d. 24. júní
2000.
Kristmundur var yngstur
systkina sinna, alsystkini hans
eru Hrefna Kristbjörg
Sigurðardóttir, f. 12. júní 1951,
gift Steingrími Long, f. 5. júní
1951, þau eiga þrjú börn, og
4. júní 1983 og áttu þau tvö
börn saman, Jónínu Guðnýju, f.
1983, og Kristmund Axel, f.
1993. Þau slitu samvistum
1996. Fyrir átti Kristmundur
Önnu Stefaníu, f. 1981, og Sig-
urð Frey, f. 1982, og átti El-
ísabet fyrir börnin Theodór, f.
1975, og Þorberg, f. 1981.
Barnabörnin eru sjö talsins.
Kristmundur starfaði að-
allega við málningarvinnu
gegn um tíðina. Áður stundaði
hann sjómennsku og vann á
Barnaspítala Hringsins við um-
mönnun. Hann vann hjá Krist-
jáni Aðalsteinssyni mál-
arameistara til ársins 1994.
Síðustu árin starfaði hann með
Jens Sigurðssyni málarameist-
ara og syni hans Sigurði Há-
kon, einnig með syni sínum
Sigurði Frey og Grétari Karls-
syni alveg þar til hann lést.
Útför Kristmundar verður
gerð frá Grafarvogskirkju í
dag, 15. desember 2017, og
hefst athöfnin klukkan 13.
Axel Kjartan, f. 29.
júlí 1955, d. 28.
nóvember 1974,
Hálfsystur Krist-
munds sammæðra
voru Guðný Alexía,
f. 27. janúar 1936,
d. 2. apríl 1990,
gift Gunnari Frið-
rikssyni, f. 24. des-
ember 1924, d. 5.
mars 2000, þau
eiga fimm börn,
Ingibjörg, f. 12. október 1937
og hún á átta börn, og Guð-
ríður Dóra, f. 22. júlí 1944, gift
Friðriki Kárasyni, f. 25. ágúst
1943, d. 19. júlí 2016, þau eiga
þrjú börn
Kristmundur giftist El-
ísabetu Dottý Kristjánsdóttur
Elsku hjartans pabbi minn.
Ég og þú vorum bestu vinir.
Þú varst mér allt. Takk fyrir að
hugsa svona vel um mig allt mitt
líf. Ég veit ekki í dag hvernig ég
mun geta lifað án þín en ég mun
finna leið. Ég mun aldrei gleyma
þér.
Hversvegna er leiknum lokið?
Ég leita en finn ekki svar.
Ég finn hjá mér þörf til að þakka
þetta sem eitt sinn var.
(Starri í Garði)
Kristmundur Axel
Kristmundsson.
Hvernig á ég að byrja, elsku
pabbi minn. Það er svo margt
sem mig langar að skrifa. Ég vil
byrja á að segja að ég er óend-
anlega þakklátur fyrir að eiga
þig sem pabba. Það er mér þó
efst í huga hvernig þú stóðst
alltaf með mér og að ég gat leit-
að til þín með allt, sama hvað
var. Síðastliðin ár sem við höfum
unnið saman, gert allt saman,
sundið, utanlandsferðirnar,
fundirnir og allt sem ég hef tekið
mér fyrir hendur varst þú með
mér í. Þú varst mikill vinur vina
þinna og líka vina minna.
Þú varst kletturinn í lífinu
mínu og ég mun aldrei gleyma
þér. Svo yndislegt að fylgjast
með þér og Hönnu Mist minni,
en þar sýndir þú hversu góður
afi þú ert. Eins þegar Ninja mín
kom, þá varst þú svo glaður.
Þakka þér fyrir allt, elsku
hjartans pabbi minn.
Ég elska þig óendanlega mik-
ið og lífið verður svo tómlegt án
þín. Ég vil enda þetta með ljóði
sem lýsir svo vel þér.
Margt þú hefur misjafnt reynt,
mörg þín dulið sárin.
Þú hefur alltaf getað greint,
gleði bak við tárin.
(J.Á.)
Sigurður Freyr
Kristmundsson.
Elsku hjartans pabbi minn.
Mikið rosalega á ég eftir að
sakna þin.
Það er svo margs að minnast.
Hugurinn leitar í Fífurimann,
þegar við krakkarnir voru að
alast upp. Þú varst alltaf svo
hress og yndislegur pabbi og svo
góður við alla vini okkar Begga.
Þú tókst þátt í fótboltanum og
öllu því sem sneri að okkur á
þessum tíma. Við vorum svo
stolt af þér.
Ég er þakklát fyrir að hafa
fengið að njóta þín. Oft var erf-
itt, en svo gott að geta talað við
þig þegar erfiðleikar steðjuðu
að, eða bara þegar ég þurfti að
blása út.
Ég á eftir að sakna símtal-
anna mikið. Þú hringdir alltaf í
mig þegar ég var á vaktinni í
Torpinu og tókst púlsinn á okk-
ur. Eins og það var oft mikil
sorg og áföll í kringum þig,
pabbi minn, þá varstu svo fljótur
að reyna að bæta mér það upp
og það var ekki annað hægt en
að reyna að gleyma og tileinka
sér jákvætt hugarfar. Það er
alltaf betra en að dvelja í sorg og
reiði.
Ég þakka fyrir að fá að hafa
haft þig hjá mér síðustu klukku-
stundirnar sem þú lifðir. Þú
geislaðir síðasta kvöldið og við
gátum hlegið mikið að þér og
Tomma af lýsingum undanfeng-
inna daga þótt sorglegir hafi
verið.
Guð gefi mér æðruleysi til
þess að sætta mig við það
sem ég fæ ekki breytt.
Kjark til þess að breyta því
sem að ég get breytt.
Og vit til að greina þar á milli.
(óþekktur höfundur)
Elska þig, pabbi minn.
Þín Dúa,
Jónína Guðný
Kristmundsdóttir.
Elsku Mundi minn.
Við vorum fjögurra ára þegar
við hittumst fyrst og lékum okk-
ur saman á Ægisíðunni fallegu.
Foreldrar okkar voru gott
vinafólk og þarna áttum við okk-
ar fyrstu stundir. Þú varst bara
12 ára þegar þú misstir mömmu
þína og misstir svo Axel bróður
þinn nokkrum árum seinna.
Ekki gat ég ímyndað mér
þarna að leiðir okkar ættu eftir
að liggja saman nokkrum árum
seinna og þú yrðir maðurinn í lífi
mínu.
Við áttum það sameiginlegt að
vera á dimmum stað í lífinu
vegna alkóhólisma þegar sam-
band okkar þróaðist í ást og við
giftum okkur á afmælisdaginn
þinn 1983. Fyrstu árin voru erfið
og sársaukafull. Alkóhólisminn
heltók allt og þessi kvöl og þrá-
hyggja virtist ætla engan endi að
taka. Það var erfitt fyrir okkur
að breyta og ná tökum á lífi okk-
ar án áfengis, en svo loks gerðist
það. Fallega tímabilið byrjaði á
Kleppsveginum 1989. Þú að mála
og ég með Dyngjuna. Við flutt-
um svo í Fífurimann og líf okkar
snerist um að gefa af okkur til
þeirra sem enn voru að þjást og
kynntumst frábæru fólki. Stór-
fjölskyldan var mikið saman,
hlegið og haft gaman, ekki hvað
síst þegar þú og bræður mínir
komu saman. Árið 1993 fæddist
svo Kristmundur Axel og allt
virtist fullkomið. En það þarf
sterk bein til þess að þola góða
daga. Þarna áttum við okkar
bestu tíma, en alkóhólisminn tók
aftur völdin. Bæði áttum við erf-
itt uppdráttar eftir þetta fall og
vorum í mikilli kvöl. En við náð-
um okkur á strik.
Elsku hjartans Mundi minn.
Ég vil þakka þér fyrir allt, þakka
þér fyrir yndislegu börnin okk-
ar, vináttuna og alla þessa ára-
tugi. Ég er svo þakklát fyrir að
hafa haft þig í lífi mínu síðustu
vikurnar. Við töluðum mikið
saman og felldum mörg tár. Þú
talaðir um hversu mikið þú vær-
ir búinn að klúðra og við fórum
yfir liðin ár. Enn eina ferðina
varstu búinn að láta undan
brestum þínum sem síðan komu
þér til þess að byrja aftur í
neyslu.
Við höfðum átt yndislegt
kvöld saman með börnum okkar
Begga og Dúu. Allir svo glaðir
með að þú værir kominn í með-
ferðina. Synir þínir og vinir
heima á Íslandi höfðu svo miklar
áhyggjur af þér og mikill léttir
og þakklæti þegar Runni var
kominn með þig í bílinn. Nokkr-
um tímum seinna varstu allur.
Þvílíkt áfall. En þakklætið er
samt mikið. Þú varst hjá okkur
þegar þú kvaddir. Þú varst á
staðnum sem þú elskaðir og
hafði bjargað lífi þínu fyrir rúm-
um sjö árum. Þú áttir svo marg-
ar minningar þau ár sem þú
varst í Dennicketorp. Þar voru
sterk vinatengsl, ekki hvað síst
við Runna sjálfan.
Þú varst einstaklega barngóð-
ur og elskaðir öll börnin þín. En
tengslin við Kristmund Axel svo
sterk því hann bjó hjá þér öll ár-
in og þið áttuð sérstakt og fal-
legt feðgasamband.
Ég lofa því, elsku Mundi
minn, að hugsa vel um öll börnin
okkar og barnabörnin.
Um leið og ég kveð þig, elsku
hjartans kallinn minn, vil ég
votta öllum börnunum, ættingj-
um og vinum þínum mína dýpstu
samúð. Ég veit að Jenni, Emmi
og Grétar syrgja sárt. Dagarnir
án þín verða öðruvísi. Það var
svo auðvelt fyrir alla að elska
þig.
Við sjáumst síðar, elskan.
Alltaf þín Dottý,
Elísabet Kristjánsdóttir.
Elsku Mundi minn. Ég þekkti
þig og Hrefnu systur þína frá
því þú varst bara barn. Alltaf
varstu svo glaður og skemmti-
legur.
Síðar kvæntist þú Dottý minni
og varðst stór partur af okkar
fjölskyldu. Þú og synir mínir,
Hjalli, Issi og Nonni, voruð eins
og bræður í mörg ár og oft svo
glatt á hjalla.
Gaman var að spila við þig
bridge og jólaboðin okkar svo
skemmtileg með þér.
Mér eru í fersku minni sumar-
bústaðaferðir okkar fjölskyld-
unnar og spilamennskan þar. Oft
vorum við svo mörg og mamma
og pabbi með. Þú varst alltaf svo
blíður og hjálpsamur við þau
sem aðra.
Mig langar svo að segja þér
að mér hefur alltaf þótt vænt um
þig og það var mikið skarð þegar
þið skilduð endanlega.
Þú varst stór partur af okkar
lífi hér í Grindavík í svo langan
tíma.
Guð varðveiti þig og blessi.
Ég votta börnum þínum,
Hrefnu og fjölskyldu og vinum
samúð í sorginni.
Gréta Jónsdóttir.
Kristmundur
Sigurðsson
✝ Ottó Örn Pét-ursson fæddist í
Kaupmannahöfn
16. maí 1935. Hann
lést á Landakots-
spítala 30. nóv-
ember 2017.
Foreldrar hans
voru Peter Emil Vil-
helm Haslund vél-
stjóri, f. 14. apríl
1911, d. 23. mars
1986, og Þórey
Dagbjört Brynjólfsdóttir, föndur-
kennari og húsmóðir, f. 23. maí
1913, d. 10. september 2000.
Systkini Ottós eru Leifur
Pétursson, f. 21. mars 1934,
Mette Wahlström Vinay, f. 4.
ágúst 1943, Guðrún Bergmann, f.
4. febrúar 1944, d. 20. nóvember
2017, og Þórður Helgi Berg-
mann, f. 4. nóvember 1945.
Ottó kvæntist Sigríði Hannes-
dóttur leikkonu, f. 13. mars 1932,
hinn 31. desember 1957. For-
eldrar hennar voru Jóhanna Pét-
ursdóttir, f. 18. októ-
ber 1899, d. 29. mars
1990, og Hannes
Sveinsson, f. 10.
september 1900, d.
10. janúar 1981.
Ottó og Sigríður
eignuðust fjögur
börn. Birgir Ott-
ósson, f. 1958, maki
Elsa Dóra Grét-
arsdóttir, f. 1959,
Eva Ottósdóttir, f.
1959, maki Einir Ingólfsson, f.
1954, Örn Ottósson, f. 1963, maki
Kristbjörg Linda Cooper, f. 1966,
Hannes Ottósson, f. 1969, maki
Kristjana Hrafnsdóttir, f. 1973.
Barnabörn Ottós og Sigríðar
eru Helga Fanney Jónasdóttir, f.
1977, Ottó Örn Þórðarson, f.
1978, Ísleifur Birgisson, f. 1981,
Andri Þór Guðmundsson f. 1983,
Sandra Sigurðardóttir, f. 1990,
Anton Örn Arnarson, f. 1991, Sig-
rún Hannesdóttir, f. 1995, Linda
Arnardóttir, f. 1996, og Lísa
Björk Hannesdóttir, f. 2000.
Barnabarnabörn Ottós og Sigríð-
ar eru Hilmir Snær Lunddal Rún-
arsson, f. 2003, Eva Sif Gísladótt-
ir, f. 2008, Birgir Kjartan
Ísleifsson, f. 2010, Elsa Diljá
Lunddal Rúnarsdóttir, f. 2010, Ís-
leifur Rafn Lunddal Rúnarsson, f.
2014, Tumi Tómasson, f. 2015,
Atlas Örn Antonsson, f. 2016, og
Ólafur Ernir Ísleifsson, f. 2016.
Ottó fór ungur að vinna fyrir
sér og var m.a. vikapiltur á Hótel
Borg. Hann fór síðan að vinna hjá
hernum á Keflavíkurflugvelli en
réði sig svo til starfa hjá banda-
ríska sendiráðinu í Reykjavík,
þar sem hann starfaði í 40 ár,
fyrst sem bílstjóri og síðar fjár-
málastjóri. Eftir að Ottó hætti hjá
sendiráðinu starfaði hann ásamt
eiginkonu sinni við fararstjórn.
Ottó var um tíma í Lions-
klúbbnum Tý og var virkur innan
Sjálfstæðisflokksins auk þess sem
hann sat í stjórn Verndar. Ottó
var formaður Nesklúbbsins og
sat í stjórn Landssambands eldri
kylfinga. Ottó var í Oddfellow-
reglunni, stúku nr. 1, Ingólfi, í 30
ár.
Útför Ottós fer fram frá Dóm-
kirkjunni í dag, 15. desember
2017, klukkan 13.
Það er ekki auðvelt að velja
eina minningu úr þeim fjölmörgu
sem við eigum með afa Ottó. Við
áttum óteljandi góðar stundir við
eldhúsgluggann á Grandavegin-
um og í bíltúrum um landið á
stóra bílnum. Afi hafði alltaf
skemmtilegar sögur að segja og
hann hélt samviskusamlega utan
um gamlar myndir og bréf. Hann
hafði dálæti á því að rifja upp
minningar úr æsku sinni í Dan-
mörku og oft spjölluðum við sam-
an á dönsku.
Það sem einkenndi afa allra
helst var góðvild hans í garð ann-
arra. Hann sá alltaf til þess að
fólkinu sínu liði vel. Í nærveru
afa var alltaf hægt að treysta á
grín og glens enda tók hann lífinu
með rólyndi og hæfilegri alvöru.
Allir sem þekktu afa þekkja hina
óþrjótandi lífsgleði sem honum
fylgdi. Að eiga hann sem afa voru
svo sannarlega forréttindi.
Sigrún og Lísa Björk.
Það var um vorið 1984. Ég
kom í heimsókn til Hannesar vin-
ar míns á Reynimelnum. Ný-
fermdur og móðir mín lést
skömmu eftir ferminguna. Á
móti mér tók Ottó Örn Péturs-
son. Ég mun aldrei gleyma faðm-
laginu sem ég fékk frá honum.
Svo hlýtt, traust og vinalegt.
Hann spurði mig hvernig ég
hefði það. „Bara fínt,“ sagði ég.
„Það er gott,“ sagði Ottó. Hann
sagði mér líka að ég mætti koma
hvenær sem væri inn á hans
heimili ef eitthvað bjátaði á.
Þetta var hann í hnotskurn. Allt-
af tilbúinn að rétta hjálparhönd.
Heimili hans og Sigríðar var oft á
tíðum eins og félagsmiðstöð. Það
fór oft mikið fyrir okkur vinum
Hannesar. Það truflaði Ottó ekki
neitt. Hann átti það til að setjast
niður með okkur að spjalla og
gefa okkur góð ráð.
Það er með virðingu, þakklæti
og góðum minningum sem ég
kveð Ottó Örn Pétursson. Megi
góður Guð gefa fjölskyldu hans
styrk á þessum erfiðu tímum.
Takk fyrir allt.
Páll Sævar Guðjónsson.
Ég vil minnast góðs manns,
Ottós Arnars Péturssonar sem
kvaddi þennan heim 30. nóvem-
ber síðastliðinn. Ottó var faðir
Hannesar, æskuvinar míns. Ég á
hlýjar minningar um Ottó. Hann
og Didda fluttu á Reynimelinn
þegar Hannes var 12 ára. Það var
alltaf ákveðinn ævintýrablær í
kringum Ottó. Hann vann hjá
bandaríska sendiráðinu, var allt-
af fínn í tauinu, spilaði golf, var af
dönskum ættum og faðir hans
barðist með dönsku andspyrnu-
hreyfingunni í seinni heimsstyrj-
öldinni. Ottó var alltaf í góðu
skapi og hafði ætíð tíma fyrir
aðra. Hann var m.a. lengi í stjórn
Verndar, sem aðstoðaði fanga
eftir afplánun. Ég á góðar minn-
ingar um samræður okkar Ottós.
Á háskólaárum mínum vann ég
um tíma hjá bandaríska sendi-
ráðinu og þar áttum við löng og
ánægjuleg samtöl. Síðustu árin
hittumst við ekki oft en þegar við
hittumst var Ottó ætíð áhuga-
samur um hvað ég var að gera og
fást við. Ottó var mikill fjöl-
skyldumaður og var alltaf gaman
að koma heim til Ottós og Diddu.
Ég kveð góðan mann, hvíl í friði.
Ég og Ingibjörg Lilja sendum
Diddu, Birgi, Evu, Erni og Hann-
esi og öðrum aðstandendum okk-
ar dýpstu samúðarkveðjur.
Gunnar Alexander Ólafsson.
Við systkinin viljum kveðja
elsku afa okkar með nokkrum
orðum. Við eigum ótal góðar
æskuminningar um afa á Reyni-
melnum. Í mörg ár hittist stór-
fjölskyldan heima hjá afa og
ömmu á jóladag og var borðaður
kalkúnn með heimsins besta
„stöffi“ a la Ottó afi og ekki má
gleyma skemmtilegu heimsókn-
unum í sendiráðið þar sem hann
vann nánast alla ævi sína. Að
auki er ofarlega í minningunni
hvað hann var alltaf vel til fara og
mikill séntilmaður. Afi var róleg-
ur og góður við okkur systkinin.
Við höfum tekið okkur til fyrir-
myndar það sem var svo ríkjandi
í hans fari, til að mynda nægju-
semi og kærleika, og viljum hafa
það að leiðarljósi í lífinu.
Blessuð sé minning þín, takk
fyrir okkur, þú varst yndislegur
afi.
Þín barnabörn,
Fanney og Ísleifur.
Ottó Örn
Pétursson
Innilegar þakkir til allra sem sýndu okkur
hlýhug, vináttu og aðstoð við andlát og
útför hjartkærs manns míns og besta vinar,
MARTEINS JÓNSSONAR,
Don,
Donald Lewis Martin,
tannsmíðameistara.
Kolbrún á Heygum Magnúsdóttir
og fjölskylda
Hugheilar þakkir fyrir samúð og
hlýhug við andlát og útför elskulegu litlu
dóttur okkar og systur,
ANDREU EIRAR SIGURFINNSDÓTTUR
Þökkum af öllu okkar hjarta fyrir
ómetanlega aðstoð og þann mikla stuðning
sem við höfum fengið á þessum erfiða tíma.
Sigurfinnur Bjarkarsson Guðrún Jóna Borgarsdóttir
Bjarkar Þór Sigurfinnsson
Júlía Sól Sigurfinnsdóttir
Morgunblaðið birtir minn-
ingargreinar endurgjalds-
laust alla útgáfudaga.
Skil | Þeir sem vilja senda
Morgunblaðinu greinar eru vin-
samlega beðnir að nota inn-
sendikerfi blaðsins. Smellt á
Morgunblaðslógóið í hægra
horninu efst og viðeigandi lið-
ur, „Senda inn minning-
argrein,“ valinn úr felliglugg-
anum. Einnig er hægt að slá
inn slóðina www.mbl.is/
sendagrein
Undirskrift | Minningargreina-
höfundar eru beðnir að hafa
skírnarnöfn sín en ekki stutt-
nefni undir greinunum.
Myndir | Hafi mynd birst í til-
kynningu er hún sjálfkrafa not-
uð með minningargrein nema
beðið sé um annað. Ef nota á
nýja mynd skal senda hana
með æviágripi í innsendikerf-
inu. Hafi æviágrip þegar verið
sent er ráðlegt að senda mynd-
ina á netfangið minn-
ing@mbl.is og láta umsjón-
armenn minningargreina vita.
Minningargreinar