Fréttablaðið - 24.11.2018, Side 28

Fréttablaðið - 24.11.2018, Side 28
þessi mál. Ég finn þá að ég er ekki ein í þessum aðstæðum. Það hefur hjálpað. Kannski hefði ég átt að segja frá þessu fyrr,“ segir hún hugsandi. „Það er oft erfitt að horfast í augu við sannleikann. Ég hélt ég þyrfti aldrei að gera það. Ætlaði raunar aldrei að gera það. Ég henti öllu aftur fyrir mig og taldi það best. En svo fann ég bara styrkinn í því að standa með sjálfri mér.“ Fær frið í Afríku Margt sem þú segir frá er í raun stórt áfall. Þetta eru mörg áföll. Hefur þú eitthvað getað unnið þig út úr þessu? „Nei. Það hef ég ekki gert. Um jólin nýt ég þess að vera með Árna syni mínum og fjölskyldu hans. Við búum í sama húsi. Ég fer svo eftir ára- mót til Afríku þar sem dóttir mín býr. Hún hefur búið þar í þrettán ár. Ég mun dvelja þar í þrjá mánuði. Þetta er erfitt tímabil núna þegar ég er að stíga fram. En ég veit ég fæ frið úti. Ég er bara allt önnur þarna úti í Afríku,“ segir Henny og segir Afríkusólina gera sér gott. Ógæfuárin eru sem betur fer aðeins stuttur, en þó of langur, kafli í lífi Henny. Hún kynntist síðar Bald- vini Berndsen sem hún segir hafa verið sér góðan. Hann hafi aldrei hækkað róminn og verið börnunum hennar góður. Þau ferðuðust um landið og heiminn. Bjuggu meira að segja um tíma í Jedda í Sádi-Arabíu. „Ég hef líka verið gæfusöm. Hef líka haft það svo gott. Það er kannski þess vegna sem ég hef ekki talað um þetta erfiða tímabil í lífi mínu. Baddi var mér góður. Við giftum okkur ekki en vorum saman í sautján ár og vorum góðir félagar. Við ferðuðumst mikið saman. Hann dó fyrir þremur árum og ég er að venjast því að vera ein. Að hafa ekki mikið fyrir stafni,“ segir hún og brosir þegar hún áttar sig á því að það hefur lítið breyst. Hún er enn með fangið fullt. „Nú, jæja. En ég ætla mér að verða ný kona þegar ég kem til baka frá Afr- íku,“ segir hún glettin. „Venjulegt fólk þekkti bara heiminn í gegnum svarthvítt sjónvarp.“ „Fimm efstu stelpurnar þurftu að vinna fyrir styrktaraðila keppninnar. Ég var beðin um að fara til Ástralíu.“ Henny átti góð ár með Baldvini Berndsen. Hann var henni góður. Þau ferðuðust um landið og heiminn. „Ég hef líka verið gæfusöm. Hef líka haft það svo gott. Það er kannski þess vegna sem ég hef ekki talað um þetta erfiða tímabil í lífi mínu,“ segir Henny. Brot úr köflum bókarinnar Brot úr kaflanum: Alheimstáningurinn Henny Hermannsdóttir Fyrsti áfangastaður var Kaupmannahöfn þar sem Henny gisti eina nótt og svo var haldið til Parísar. Þar áttu allar evrópsku stelpurnar og stúlkan frá Kongó að hittast, áður en haldið skyldi af stað í þessa ævintýralegu langferð. Henny lenti á Charles de Gaulle-flugvellinum ásamt danska kepp- andanum sem Henny hafði hitt í Kaup- mannahöfn. Þaðan héldu þær á stórt hótel rétt við flugvöllinn. Anddyri hótels- ins var troðfullt af fegurðardrottningum. Svakalega flottum skvísum með „make-up box“ á mörgum hæðum. „Mér brá alveg svaka- lega. Mér brá þegar ég kom á Hótel Loftleiðir, en þetta! Þetta var skelfilegt. Hvert var ég komin? Til að bæta enn á skelfinguna mætti Ungfrú Frakk- land í síðri rúskinnskápu með hatt í stíl. „Það var reim í hattinum og hann hékk um hálsinn á henni, þú veist svona kæruleysislega aftur á bak.“ Þetta fór alveg með það! Henny laumaði heklaða pottlokinu sínu ofan í tösku þar sem það fékk að dúsa það sem eftir lifði ferðar. Hvernig hafði henni dottið í hug að hún væri smart og flott? Hún hafði ekkert í þennan samanburð. Henny flaug af stað frá Frakklandi ásamt 22 öðrum keppendum. Fyrsti viðkomustaður var London þar sem þær fóru í myndatökur Henny var strax umhug- að um að segja mömmu sinni og pabba frá því sem fyrir bar og fyrsta bréf ferðarinnar var skrifað um leið og hún náði í bréfsefni og penna. Hún vissi sem var að breskir blaðaljósmyndarar höfðu myndað þær á flugvellinum og það var ekki alveg útilokað að ein- hverjar myndir hefðu borist til Íslands. „Já, vel á minnst, getið þið ekki kíkt í ensk blöð sem fást hjá Eymundsson og séð hvort það eru ekki myndir? Það var tekið fullt af myndum af okkur. Annars líður mér vel. Verð að fara að sofa. Búin að vaka í tvo sólarhringa. Ykkar Henny.“ Eftir stutta dvöl í London var ferðinni haldið áfram. Flogið var yfir norðurpólinn til Anchorage í Alaska og því næst var stefnan tekin á Japan. Henny vissi lítið sem ekkert um Japan þegar hún lenti loks í Tókýó. Hún þekkti heiminn að mestu í gegnum svart- hvítt sjónvarp og þó að hún væri búin að spáss- era um Ráðhústorgið í Kaupmannahöfn og hefði kynnst mannlífinu á Piccadilly í London, var þetta ekki vitund líkt þeim útlöndum. Móttökunefnd tók á móti stúlkunum þegar þær lentu og því næst var ekið af stað í rútu. Brot úr kaflanum: Allt stefnir í rétta átt Kvöld eitt þegar Henny var að kenna kallaði mamma hennar í hana og bað hana að koma og hjálpa sér aðeins. Hún og Inga voru að ganga frá dansfötum og Unnur bað Henny að máta fyrir sig nýja búninga. Hún mætti til með að sjá hvernig þeir færu. Henny dreif sig í algjöru hugsunarleysi úr fötunum og þá komu þeir í ljós. Þeir leyndu sér ekki, marblettirnir. Unnur og Inga fengu grun sinn staðfestan. „Hún fór úr fötunum og þvílík skelfing. Hún var öll marin og blá með ljótan skurð á annarri mjöðminni eftir nærbuxur sem hann hafði rifið utan af henni.“ – Inga vinkona. Nú varð ekki þagað lengur. Ein af mömmunum sem var að fylgja barninu sínu í danstíma varð vitni að þessu öllu saman og hringdi umsvifalaust í bróður sinn sem var lögfræðingur. Hann sagði að Henny yrði að byrja á því að fá áverkavottorð, það væri fyrsta skrefið. Inga tók málin í sínar hendur og fór með Henny á slysavarðstofuna. Þær gengu inn í fulla biðstofu og að afgreiðsluborðinu. „Ég get ekki sagt nafnið mitt, “ hvíslaði Henny að Ingu, ég get ekki sagt nafnið mitt, því þá vita allir.“ Konan í móttökunni horfði á þær til skiptis. „Nafnið mitt er Inga Magnús- dóttir og ég er hér vegna barsmíða og heimilis- ofbeldis,“ sagði Inga og með það settust þær. Það var svo ekki fyrr en inn var komið að hún sagði hvor þeirra það væri sem þyrfti hjálp. Frá keppni á Íslandi um full- trúa ungu kynslóðarinnar. 2 4 . n ó v e m b e r 2 0 1 8 L A U G A r D A G U r28 H e L G i n ∙ F r É T T A b L A ð i ð 2 4 -1 1 -2 0 1 8 0 3 :4 0 F B 1 1 2 s _ P 0 9 2 K .p 1 .p d f F B 1 1 2 s _ P 0 8 5 K .p 1 .p d f F B 1 1 2 s _ P 0 2 1 K .p 1 .p d f F B 1 1 2 s _ P 0 2 8 K .p 1 .p d f A u to m a ti o n P la te r e m a k e : 2 1 7 F -F 3 5 4 2 1 7 F -F 2 1 8 2 1 7 F -F 0 D C 2 1 7 F -E F A 0 2 7 5 X 4 0 0 .0 0 1 6 A F B 1 1 2 s _ 2 3 _ 1 1 _ 2 0 1 C M Y K
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112

x

Fréttablaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Fréttablaðið
https://timarit.is/publication/108

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.