Morgunblaðið - 21.05.2019, Blaðsíða 19

MINNINGAR 19
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 21. MAÍ 2019
✝ Soffía Ólafs-dóttir fæddist á
Syðra-Velli í
Gaulverjabæjar-
hreppi 8. ágúst 1924.
Hún lést á Heil-
brigðisstofnun
Suðurlands, Foss-
heimum, 14. maí
2019.
Foreldrar hennar
voru Margrét Steins-
dóttir, fædd 17. maí
1890 í Miklholti Biskupstungum,
d. 18. des. 1970, og Ólafur
Sveinn Sveinsson, f. 15. janúar
1889 frá Klöpp í Garði, d. 17. júlí
1976. Hún var 10. barnið í 16
systkina hópi en 15 náðu fullorð-
insaldri. Eftirlifandi systkini
Soffíu eru: Sigurður, f. 1928,
Aðalheiður, f. 1930, Jón, f. 1931
og Ágúst Helgi, f. 1934. Eig-
inmaður hennar var Jón Kjart-
ansson, f. 31. október 1919, d.
24. janúar 1984. Börn þeirra: 1.
Elínborg, f. 28.10. 1942. 2. Rann-
veig, f. 10.9. 1945, maki Bjarni
Guðmundsson, f. 14.5. 1941,
barn: Hafsteinn Þór. 3. Kjartan,
f. 28.9. 1952, maki Hieke Bak-
ker, f. 8.11. 1968, börn: Einar
Jón, Soffía Guð-
rún, Magnús,
Garðar, Hera,
Íma og Jakob. 4.
Margrét, f. 2.11.
1953, maki Jón
Ágúst Jónsson, f.
4.3. 1955, börn:
Birgir Örn, Ester
Ýr og Bjarki. 5.
Jarþrúður, f.
20.12. 1954, maki
Guðmundur Gils
Einarsson, f. 9.11. 1954, börn:
Guðrún Ragnheiður, Guðni
Reynir og Auður Ösp. Barna-
barnabörn eru 13 og eitt barna-
barnabarnabarn.
Soffía giftist Jonna 8. ágúst
1946, þau bjuggu alla sína tíð á
Selfossi, fyrst á Selfossvegi en
síðan byggðu þau sér hús við
Engjaveg. Síðar fluttist Soffía í
Grænumörk en síðustu ár sín
bjó hún á Fossheimum. Hún var
virk í Kvenfélagi Selfoss og
vann við ýmis störf en lengst af
vann hún á Sjúkrahúsinu á Sel-
fossi.
Útför Soffíu fer fram frá Sel-
fosskirkju í dag, 21. maí 2019,
klukkan 14.
Þegar sólin með geislum sínum
vann sigur á súldinni sem vafði sig
um Ingólfsfjallið svo sjá mátti
heiðríkjuna þar uppi yfir og þegar
fuglarnir í trjánum sungu sín sum-
arljóð skrifaði hún tengdamamma
mín síðasta kaflann í lífsbókinni
sinni. Lífsbókinni sem spannaði
hartnær níutíu og fimm ár. Það
var hlýtt í litla herberginu á Foss-
heimum síðustu dagana þegar
fjölskyldan var þar samankomin
til að kveðja hana síðasta sinn. Ég
kynntist henni tengdamömmu
fyrir fjörutíu og átta árum þegar
ég fór að koma í heimsókn á
Engjaveginn til að hitta yngstu
dótturina hana Þrúðu. Eftir það
urðu Engjavegur 12 og Soffa og
Jonni óaðskiljanlegu hluti af lífi
mínu. Auðvitað hafa fyrstu ár
Jonna og Soffu ekki verið eilífur
dans á rósum. Fimm börn sem
þurfti að fæða og klæða og laun
takmörkuð. Soffa og Jonni voru
samt í minningu minni alltaf að
ferðast innanlands eða utan. Það
var gaman að heyra þau segja frá
fjarlægum stöðum, frá sólarlönd-
um eða frá heimsóknum til Am-
eríku. Oftast fylgdu þessum sög-
um myndir bæði skuggamyndir
og kvikmyndir Jonni var duglegur
að mynda. En skjótt skipast veður
í lofti, kaflaskipti urðu í lífsbók-
inni. Jonni kvaddi okkur öll mjög
snögglega. Það voru þungir dagar
hjá fjölskyldunni á Engjaveginum
stór hluti var tekinn frá okkur. Nú
heyrði maður ekki orgelleik út á
götu ef maður kom við í hádeginu.
Enginn Jonni að spila, enginn
Jonni sem sagði „það er bara það“.
Enginn Jonni sem heilsaði með
brosi þegar maður kom í heim-
sókn með barnabörnin og kvaddi
mann með brosi þegar maður fór.
Allt var breytt á Engjaveginum
nema hlýjan sem stafaði frá henni
tengdamömmu. Þessa hlýju og
góðu nærveru átti hún í svo ríku
mæli og gamansemina sem ég
held að hafi komið betur og betur í
ljós þegar tímar liðu. Tíminn
læknar ekki öll sár en hann kennir
okkur að lifa með þeim. Minning-
arnar hrannast upp við Soffa
heilsuðumst alltaf með kossi og ég
sagði „sæl tengdamamma“ og hún
svaraði „sæll tengdasonur“ og
mér hlýnaði um hjartaræturnar.
Árin sem hún tengdamamma átti í
Grænumörkinni voru góð ár og
gaman að koma í litlu fallegu íbúð-
ina hennar. Hún tengdamamma
var pjattrófa, bæði klæðnaðurinn
og heimilið báru þess merki. Hún
fylgdist með öllum ungunum sín-
um alveg fram á það síðasta mundi
eftir öllum og spurði eftir þeim
þegar við komum í heimsókn. Við
hjónin áttum því láni að fagna að
geta tekið á móti henni og Guð-
mundi Geir vini hennar í Dan-
mörku þegar við bjuggum þar.
Það voru góðar heimsóknir sem
ylja okkur í endurminningunni
orð eru þar óþörf.
Að leiðarlokum vil ég þakka
starfsfólkinu á Fossheimum ómet-
anleg elskulegheit við hana og
okkur öll. Og ég er viss um það að
hún tengdamamma er búin að
hitta hann Jonna sinn sem beið
eftir henni öll þessi ár og kannski
er hann líka búinn að spila fyrir
hana Ljósbrá á sögina sína.
Og nú þegar lífsbókinni er lok-
að í síðasta sinn þakka ég þér
tengdamamma mín samveruna og
allt sem þú gafst mér. Hvíldu í
friði. Það voru forréttindi mín að
eiga þig fyrir tengdamömmu.
Gils Einarsson.
Soffía ÓlafsdóttirÞað var ekki sjaldan semImma, komin á níræðisaldur,
keyrði frá Keflavík til Reykjavík-
ur til að fara á tónleika, í afmæli,
fermingar og aðra viðburði hjá
þeim sem stóðu henni næst. Enda
hrókur alls fagnaðar.
Það þarf ekki að nefna söng-
og tónsmíðahæfileika Ingibjarg-
ar Þorbergs sem allir Íslendingar
þekkja.
Færri vita að hún tók einleik-
arapróf á klarínett, fyrst ís-
lenskra kvenna. Mörg laga henn-
ar, bæði vel þekkt og minna
þekkt, hafa verið útsett fyrir
Kvennakór Reykjavíkur. Það var
dásamlegt og ógleymanlegt að fá
að taka þátt í flutningi þeirra,
sérstaklega þegar Imma, Þor-
valdur Þorsteinsson og Kristján
Hreinsson sátu öll hlið við hlið í
kirkjunni, þar sem þeir heiðurs-
menn áttu texta við lög Immu.
Hjartnæmast var ljóð Þorvaldar,
Þú varst þar, sem hann samdi til
Immu í minningu Guðmundar
Jónssonar á sjálfan afmælisdag
hennar, 25. október 2011, og hún
samdi svo fallegt lag við ljóðið í
nóvember sama ár. Hún var
ævinlega þakklát Vilberg Viggós-
syni fyrir þær útsetningar og
stjórnanda Kvennakórs Reykja-
víkur, Ágotu Joó, fyrir að flytja
lögin hennar. Imma var ávallt svo
innilega þakklát fyrir hvaðeina
sem gert var fyrir hana og sýndi
það óspart. Tónsmíðar hennar og
textar lifa með þjóðinni um
ókomna tíð, ásamt undurþýðum
söng hennar.
Elsku Viggi og Ella, það var
ósjaldan sem Imma sagði „ég
hefði ekki getað eignast betri son
en hann Vigga minn þó ég ætti
hann sjálf“. Enda voruð þið stoð
hennar og stytta, sérstaklega hin
síðari ár.
Söknuðurinn er sár en hvíld
hennar ljúf.
Margrét Rósa Grímsdóttir.
Mikið sem við erum þakklátar
og glaðar að hafa fengið að kynn-
ast Ingibjörgu Þorbergs. Hún
var einstök kona og mikill gleði-
gjafi.
Árið 2013 á 10 ára afmæli
Regnbogans leikskóla stóðum við
fyrir samkeppni um Söng Regn-
bogans. Skipuð var 5 manna val-
nefnd til að velja úr innkomnum
textum.
Áður hafði þess verið farið á
leit við Ingibjörg Þorbergs sem
var margföld fósturamma í skól-
anum að semja lag við þann texta
sem valinn yrði og tók hún því
strax vel.
Alls bárust 12 tillögur að
söngnum sem allar voru bæði
góðar og fallegar svo úr vöndu
var að ráða. Okkur er ekki grun-
laust um að vitneskjan um að
Ingibjörg ætlaði að semja lagið
hafi kallað á svo margar góðar til-
lögur.
Textinn sem valnefndin valdi
er eftir Ósk Ólafsdóttir, þá móður
í Regnboganum. Ingibjörg tókst
svo strax á við að semja lagið og
hittum við hana í nokkur skipti og
ræddum hugmyndir. Niðurstað-
an var svo óviðjafnalega fallegt
lag við Söng Regnbogans. Þegar
kom að því að greiða henni fyrir
vinnuna hafði það aldrei komið til
greina og sagði hún lagið vera
gjöf til Regnbogans. Það var
ómetanleg gjöf!
Í viðtali Þóru Arnórsdóttur á
RÚV sama ár við Ingibjörgu
sagði hún m.a.: „Skemmtilegt
verkefni sem ég fékk nýlega en
dáldið erfitt finnst mér að semja
fyrir leikskóla, Regnboginn heitir
leikskólinn. Ég held bara að mér
hafi tekist nokkuð rétt að láta það
ekki vera of erfitt og ekki of létt
en samt grípandi svona. Þau
sungu það svoleiðis af lífi og sál.“
Við geymum í huga okkar öll
fallegu orðin hennar Ingibjargar
í okkar garð og barnanna en orð-
in hennar eru líka ómetanleg
gjöf. Þegar Ingibjörg kom í heim-
sókn í leikskólann eða í afa- og
ömmukaffi þá upplifðum við hana
alltaf stolta ömmu og einlægan
vin. Hvílík ljúfmennska, hvílík
fagmennska og hvílík reisn sem
bjó í einni konu.
Söngur Regnbogans við lag
Ingibjargar ómar enn svo undur
fallega í flutningi barnanna.
Takk, Ingibjörg Þorbergs!
Lovísa Hallgrímsdóttir
fv. skólastjóri Regnbogans,
Kristbjörg
Ingimundardóttir
söngstjóri Regnbogans.
Kornung varð Ingibjörg Þor-
bergs þjóðkunn. Vandfundinn
mun af samtíðarfólki hennar sá
hlustandi Ríkisútvarpsins, sem
var eitt um hituna, sem ekki
kannaðist við nafn hennar eða
rödd eftir að hún tók við stjórn
þáttarins Óskalög sjúklinga 1952
sem hún hafði á hendi um skeið á
áratuga löngum útvarps- og lista-
mannsferli. Árið eftir lauk hún
prófum frá Tónlistarskólanum í
Reykjavík með klarínettuleik
sem aðalgrein fyrst íslenskra
kvenna og var farin að syngja,
bæði ein og með hljómsveitum,
semja lög og ljóð og koma með
ýmsum hætti fram í dagskrá Rík-
isútvarpsins. Frá unglingsárum
mínum á sjötta áratug fyrri aldar
man ég að stundum birtust viðtöl
við Ingibjörgu í helstu vikublöð-
um landsins og myndir af henni á
forsíðunni eins og væri hún amer-
ísk kvikmynda- eða tónlistar-
stjarna. Sem minnir á að í Vest-
urheimi, þar sem hún söng m.a.
með stórhljómsveitum, freistuðu
hennar forðum opnar dyr sem
hefði getað orðið örlagaríkt ef
Vesturbærinn hennar hefði ekki
togað fastar í hana.
Við Ingibjörg kynntumst á
þeim rösklega tveimur áratugum
sem ég var starfsmaður Ríkis-
útvarpsins. Það voru í mínum
huga góð ár og góður vinnustaður
og þaðan á ég minningar sem enn
ylja mér um hjartarætur, um gott
fólk sem vildi og vann stofnuninni
vel og bjó margt að langri reynslu
og þekkingu á starfsháttum
hennar og traustri þekkingu á
sínu sérsviði. Þann flokk fyllti
Ingibjörg Þorbergs.
Tónlistarþekking hennar var
víðtæk og í tónlistardeildinni sem
lengst var hennar ríki var það
eins og að fletta upp í alfræðibók
að spyrja hana hvað þar var til og
hvar geymt, en á því þurfti bæði
innan- og utanhússfólk oft að
halda vegna dagskrárgerðar og
stundum með litlum sem engum
fyrirvara. Og hvorki var gassa-
ganginum né geðillskunni fyrir
að fara; hvers manns vanda leysti
Ingibjörg eftir föngum með lip-
urð og ljúfu geði.
Svo víða kom tónskáldið og rit-
höfundurinn Ingibjörg við í list-
rænu sköpunarstarfi sínu fyrir
unga og aldna að ekki verður rak-
ið hér að neinu gagni, en nefna
má tugi sönglaga í ýmsum flokk-
um við texta ýmissa skálda og
suma hennar eigin, barnaleikrit
tengd barnatímaumsjón og ann-
arri dagskrárgerð, margar
hljómplötur – og listinn sá er
lengri og fjölþættari! Heiðurs-
viðurkenningar hlaut hún ýmsar
að verðleikum fyrir verk sín og
gladdist yfir að ekki kunnu síður
yngri en eldri starfssystkini
hennar að meta þau.
Til einkalífs Ingibjargar fyrr-
um þekkti ég ekki, en góð dóttir
og systir yngri bróður sem ég
votta samúð mína hefur hún
verið, og þegar ástin og tónlistin
leiddu hana og Guðmund Jónsson
píanóleikara saman í lífi og starfi
gladdist útvarpsfólk. Saman áttu
þau nær hálfan fjórða áratug,
síðast í Reykjanesbæ.
Vegna mannabreytinga í deild-
um okkar á síðustu starfsárum
Ingibjargar skipuðust mál svo að
hún færði sig um deild og varð
varamaður minn um hríð og tók
síðan við af mér sem dagskrár-
stjóri til starfsloka sinna. Það
þótti mér verðugur endir dyggr-
ar þjónustu á löngum ferli.
Með þakklátum hug kveð ég
heiðurskonu, þakka henni lög við
ljóð og hið góða sem minningin
geymir.
Hjörtur Pálsson.
Virðing,
reynsla
& þjónusta
Allan
sólarhringinn
571 8222
Svafar:
82o 3939
Hermann:
82o 3938
Ingibjörg:
82o 3937
www.kvedja.is
svafar & hermann
Sálm. 6.3
biblian.is
Líkna mér, Drottinn,
því að ég er
magnþrota,
lækna mig, Drottinn,
því að bein mín
tærast af ótta.
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi
og langafi,
BALDUR ÁGÚSTSSON,
Strikinu 12, Garðabæ,
lést miðvikudaginn 1. maí.
Útförin fer fram frá Bústaðakirkju
þriðjudaginn 28. maí og hefst athöfnin klukkan 15.
Halla Elín Baldursdóttir
Helga Guðbjörg Baldursd. Gísli Baldur Garðarsson
Ágúst Baldursson
Sigurlín Baldursdóttir Guðjón Ómar Davíðsson
barnabörn og langafabörn
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar,
tengdafaðir og afi,
SIGURÐUR HÖRÐUR KRISTJÁNSSON,
Efstahrauni 3, Grindavík,
lést á líknardeild Landspítalans í Kópavogi
laugardaginn 4. maí.
Útförin fór fram í kyrrþey, að ósk hins látna.
Aðstandendur þakka auðsýnda samúð. Sérstakar þakkir til
starfsfólks líknardeildar í Kópavogi fyrir alúð og góða umönnun.
Guðlaug Björg Metúsalemsdóttir
Rakel Ósk Sigurðardóttir Róbert Rafn Birgisson
Hrefna Björk Sigurðardóttir Freyr Brynjarsson
Ingey Arna Sigurðardóttir
Brynjar Dagur, Daníel Logi og Andrés Bjarmi Freyssynir
Jóhann Rafn og Óliver Rafn Róbertssynir
Ástkær móðir okkar,
EDDA MAGNÚSDÓTTIR,
Hjallalundi 20,
Akureyri,
lést á Sjúkrahúsinu á Akureyri
fimmtudaginn 16. maí.
Vilborg Gautadóttir
Magnús Gauti Gautason
Elín Gautadóttir
og fjölskyldur
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi
og langafi,
SIGURÐUR S. WAAGE,
fyrrverandi framkvæmdastjóri,
lést á hjúkrunarheimilinu Hrafnistu í
Reykjavík laugardaginn 18. maí.
Kristín H. Waage Knútur Signarsson
Stefán Örn Sigurðsson
Margrét G. Waage
Sigrún Waage
Hendrikka G. Waage
barnabörn og barnabarnabörn
Okkar ástkæri
HAFÞÓR ÞÓRARINSSON
vélstjóri
lést 10. maí.
Útför hans fer fram frá Akureyrarkirkju
föstudaginn 24. maí og hefst klukkan
13:30.
Blóm og kransar vinsamlega afþakkaðir.
Lena Margrét Konráðsdóttir og börn
Harpa Mjöll Hafþórsdóttir Lotta Karen Hafþórsdóttir
Sigurbjörg Jónsdóttir
Petrína S. Þórarinsd. Eldjárn Hlynur Björn Pálmason
Jón Þórarinsson Ásdís María Ægisdóttir
Þorbergur Þórarinsson Katrín Ósk R. Vilhjálmsdóttir
og systkinabörn Hafþórs
Elskuleg frænka okkar,
INGIBJÖRG S. KRISTJÁNSDÓTTIR
frá Borgarnesi,
sem andaðist á hjúkrunarheimilinu Skjóli
fimmtudaginn 16. maí, verður jarðsungin frá
Áskirkju föstudaginn 24. maí klukkan 11.
Sigurþór Jóhannesson Árný Ásgeirsdóttir
Kristrún Jóhannesdóttir
Unnur, Erla, Eva, Albert
og fjölskyldur þeirra