Kiwanisfréttir - 15.01.2014, Blaðsíða 13

“Það er mikil vinna aó koma
starfinu á stað í þann farveg
sem við viljum og það hafa
ekki aliir þolinmæði fyrir
nýgræðingastarfi” [Guðrún)
JE: Helst var það makinn sem
hvatti mig áfram þegar á móti
blés og einnig voru nokkrar Sól-
borgarkonur mjög áhugasamar
um að okkur gengi vel. Félagar
Keilis hafa alltaf verið boðnir og
búnir til að aðstoða okkur og
lögðu okkur til aðstöðu, án henn-
ar hefði þetta ekki tekist.
GJ:I upphafi fengum við góðar
leiðbeiningar, stuðning og hvatn-
ingu frá móðurklúbbnum, en
urðum ekki mikið varar við svæð-
ið eða umdæmið í þessu ferli.
JÓ: Ferlið eins og það leit við Eld-
felli var í formi aðhalds frá móð-
urklúbbinum, um skýrsluskil,
innheimtu klúbbgjalda og
greiðslu reikninga, sem kom sér
vel. Helgafell stóð og vel að því
að taka inn félaga og stofna
klúbbinn á aðalfundi sínum í
Vestmannaeyjum. Ekkert skorti
á hvatningu umdæmisstjórnar og
svæðisstjóra meðan á þessu stóð,
en áherslan á formlega stofnun
klúbbsins fannst mér óeðlileg og
ótímabær og trúlega stærstu mis-
tökin að láta undan þeim þrýst-
ingi. Kiwanisklúbburinn Eldey
hýsti klúbbinn án endurgjalds all-
an veturinn fram að stofnun eða
í 8 mánuði. Fyrir það erum við
ævinlega þakídátir og er Eldey í
hugum okkar annar af tveimur
móðurklúbbum okkar.
Hvað gekk vel? - Hvað mátti
beturfara?
JE: Okkur gekk vel að afla félaga,
eiginlega alveg
ótrúlega vel,
sérstaklega eftir að
við fórum í verk-
efnið á Barnaspítala
Hringsins. Eg held
að umdæmið þurfi
að tilnefna ein-
hverja tilsjónar-
menn þegar farið er
í að stofna klúbba.
GJ: Að mestu leiti
gekk þetta vel. Við
höfum þó misst út konur sem
farnar voru að starfa með okkur
en urðu fyrir vonbrigðum og
fundu sig ekki í starfinu. Það að
byggja upp nýjan klúbb er
sameiginlegt verkefni hópsins
ekki síst þegar forsetinn er sami
nýgræðingurinn og aðrir í hópn-
um. Það er mikil vinna að koma
starfinu á stað í þann farveg sem
við viljum og það hafa ekki allir
þolinmæði fyrir nýgræðingastarfi.
JO: Það gekk vel að fá félaga til
liðs við okkur í upphafi og 33
félagar stofnuðu klúbbinn. Það
hefur ríkt mjög góður andi meðal
þeirra sem hafa fundið sig í þessu
starfi, enda mæta þeir mjög vel.
Aðrir hafa horfið á braut. Hafa þá
ekki fundið sig í starfinu, ofboðið
gjaldtaka sem þeir finna enga
tengingu við eða aðrar skyldur
kallað á krafta þeirra. I dag erum
við 20 félagar með minnst 75%
fundarsókn og útlit fyrir að okkur
sé að fjölga á nýjan leik.
“Það leið þó nokkur tími
þangað til fundum okkur
fjáröflunarverkefni sem eru
komin til að vera...”[Jóhannaj
Hvemig gekk að finna fjáröflu-
narverkefni og styrktarverkefni?
JE: Styrktarverkefni kom strax
upp í hendurnar á okkur, en það
var í samstarfi við SKB og við
fórum á Barnaspítala Hringsins
og vorum með kvöldmat fyrir að-
standendur barna sem þar voru.
Þetta verkefni er þekkt í Svíþjóð
og hérlendum aðstandendum
langaði til að prófa þetta hér.
Verkefni varð ekki langlíft. Það
var yfirvöldum á sjúkrahúsinu
ekki að skapi að komið væri með
mat utan úr bæ inn á sjúkrahúsið
þrátt fyrir maturinn væri eldaður
í viðurkenndu eldhúsi. Það leið
þó nokkur tími þangað til fundum
okkur fjáröflunarverkefni sem eru
komin til að vera þ.e. Páskabingó
og Konukvöld.
GJ: Við erum svo nýjar að við er-
um enn að fóta okkur í Kiwanis-
heiminum og finna okkur góð
fjáröflunarverkefni og á meðan
við eigum ekki mikið fjármagn er
ekki mikið um styrki. Eg hef samt
fulla trú á að okkur muni ganga
vel þegar við höfum fundið okkar
farveg, þetta er allt á réttri leið og
hópurinn er samhentur.
JO: Það hafa verið ferskar hug-
myndir á þessu sviði, sala á USB-
minnislykli, gaf okkur nettó 2,7
milljónir þannig að við gátum
útbúið myndarlega sjúkraklefa
varðskipsins Þórs. I sumar gáfum
við út DVD-disk með myndum
frá Heimaeyjargosinu 1973. Til
stendur að afhenda styrki á í Vest-
mannaeyjum á næstunni fyrir
ágóðann af þeirri sölu. Kletta-
skóli, AHC-samtökin og einstak-
lingar hafa jafnframt notið þjón-
ustu okkar. Við leitum þó að ein-
hverri góðri fjáröflun til langframa
sem tryggir framlag í styrktar-
sjóð okkar árlega. I þessum verk-
efnum hafa kostir þess að vera í
Kiwanis komið fram. Hreyfingin
er þekkt fyrir gjörðir sínar og hún
nýtur velvildar í samfélaginu.
Þegar kemur að þessum málum,
er gott að vera í Kiwanis.
Hvemig hefur aðkoma klúbbsins
að umdæmisþingum verið og hver
er upplifun ykkar afþeim?
JE: Frá stofnun hefur Varða átt
fulltrúa á þing og þeim alltaf þótt
skemmtilegra og skemmtilegra að
sækja umdæmisþingið. Reyndar
geta sumar þeirra ekki beðið eftir
næsta þingi. Það er mikið keppn-
isskap í hópnum- þær ætla sér að
vinna fjölgunarbikarinn!
GJ: Fulltrúar klúbbsins hafa setið
þrjú umdæmisþing, ég sjálf hef
setið tvö og verð að vera alveg
hreinskilin með upplifun mína af
þeim. Mér finnst þessi þing af-
skaplega þunglamaleg og óskilvirk
Kiwanisfréttir Janúar 2014 13