Morgunblaðið - 04.10.2019, Síða 24

G
ömul áföll og djúp tilfinningaleg vinna
spila lykilhlutverki í lífi Theodóru Mjall-
ar, sem deilir svipaðri sögu og margar
aðrar konur á Íslandi, sem upplifa sig
ekki öruggar hér á landi. Hún hefur not-
að verkefni lífsins til að styrkja sig og
segir að í dag eigi hún betra líf en hún
hefði nokkurn tíman þorað að vonast
eftir. Hún elskar vinnuna sína á hárgreiðslustofunni Barbarellu
Coiffeur og öll verkefnin sem hún er í til hliðar við þá vinnu.
Meðal annars nýju hárbókina sem kemur út í lok mánaðarins.
„Ég er fædd og uppalin fyrir norðan, í Eyjafjarðarsveit. For-
eldrar mínir eignuðust okkur fimm systkinin á átta árum og
eins og gengur og gerist í stórum barnahópi gafst ekki mikill
tími til að sníða uppeldið að þörfum hvers barns. Ég flutti til
Reykjavíkur fimmtán ára að aldri og bjó fyrst um sinn hjá syst-
ur minni, sem var 17 ára. Foreldrar mínir eru gott fólk sem að-
hyllist kristin gildi. Þau starfa bæði innan heilbrigðisgeirans.
Mamma er hjúkrunarfræðingur og pabbi tannlæknir. Ég hef
stundum spurt mömmu hvernig henni hafi dottið í hug að leyfa
mér að fara svona ungri að heiman. En mig langar að segja
þessa sögu út frá mér en engum öðrum, því ég tek ábyrgð á
mínu lífshlaupi og er stolt af því í dag.“
Var hræðilegur unglingur
Á þessum tíma segir Theodóra að hún hafi verið orkumikill
unglingur.
„Ég var svolítið hræðilegur unglingur. Ég var týnd og svolít-
ið út um allt. Þegar ég varð 17 ára missti ég sumarvinnuna
mína. Ég þurfti á vinnu að halda til að lifa af um sumarið og
hugsaði með mér að eflaust væri best að fara bara í öll fyrir-
tækin á Laugaveginum og sækja um vinnu þannig. Ég ákvað
að byrja efst og byrjaði á því að fara inn á hárgreiðslustofuna
Tony & Guy til að athuga hvort ekki vantaði starfskraft í af-
greiðsluna þar. Þetta var fyrsta fyrirtækið sem ég fór inn í og
hafði ég enga sérstaka löngun á þessum tíma að fara í hár-
greiðslu. Ég hafði áhuga á hári eins og margar stelpur á mínum
aldri, en það var ekkert meira en það. Þau voru einmitt að leita
að einstaklingi í nemastöðu og buðu mér starf daginn eftir, sem
ég og þáði. Þetta er forsaga þess að ég fór í hárgreiðsluna.“
Þetta var árið 2004 og segir hún vinnuna á hárgreiðslustof-
unni hafa hentað henni vel.
„Ég áttaði mig fljótt á því að það þurfti mikið að segja mér til
þegar kom að samskiptum. Ég veit að margir deila með mér
þessari reynslu, sem koma úr stórum systkinahópi. Þar sem lít-
ill tími gefst til að klæðskerasauma uppeldi að hverjum og
einum. Ég hafði greinilega aldrei almennilega náð tökunum á
því hvað mætti segja við fólk og hvað ekki. En fékk leiðsögn frá
dásamlegu fólki sem lagði sig fram um að kenna mér sam-
skiptafærni og aðferðir að vinna eftir bestu getu.“
Kynferðisofbeldi ástæða óstýrilætisins
Theodóra rekur ástæðuna fyrir óstýrilæti sínu á þessum
tíma til þess meðal annars að hafa lent í kynferðisofbeldi þegar
hún var fimmtán ára gömul. Þá var hún flutt til Reykjavíkur en
fór norður í helgarferð á fyrstu önninni sinni í námi við
Menntaskólann við Hamrahlíð.
„Þetta var mikið áfall fyrir mig, þar sem þetta var eitt af
fyrstu skiptunum mínum með karlmanni. Ég held að þessi lífs-
reynsla hafi orðið til þess að ég upplifði ákveðið óöryggi með
mig. Áfall sem þetta hefur einnig áhrif á sjálfsvirðingu stúlkna.
Ég bar innra með mér skömm og ótta og bjó ósjálfrátt til stór-
an vegg í kringum mig svo að enginn gæti nálgast mig eða sært
mig aftur.
Ég varð uppreisnargjörn og reyndi stöðugt að brjótast í
gegnum þetta fasta form samfélagsins. Þess vegna er ég á því
að hárgreiðslan hafi komið eins og gjöf inn í lífið á þessum tíma.
Þar gat ég starfað inni í lifandi ramma. Ég lærði að tjá mig og
tilfinningar innan þessa ramma og fann mikla listræna sköp-
unarþörf innra með mér brjótast út.“
Hún segir að í kjölfarið hafi hún á nokkrum árum upplifað
þrjú önnur tilvik þar sem farið var yfir mörkin hennar á þessu
sviði. Að í hvert skiptið hafi hún lokað tilfinningarnar niðri og
upplifað mikla skömm í kjölfarið.
„Árið 2015 upplifði ég hluti sem ég lít á sem vendipunkt þess
að ég byrjaði að vinna í mér. Það var farið allhressilega yfir
mörkin mín. Ráðist á mig persónulega. Það var þá sem ég
hætti að upplifa Ísland sem öruggan stað til að vera á. Ég fór í
kjölfarið í mikla sjálfsvinnu og fékk mikla faglega aðstoð og þá
kom upp sú staðreynd að ég hafði úr fleiru að vinna en einungis
Komin með stóra hvíta
„glimmer“-vængi
Theodóra Mjöll, vöruhönnuður og hárgreiðslukona, segir að henni hafi aldrei liðið betur í lífinu. Hún hefur
farið í gegnum alls konar verkefni en alltaf náð því að breyta áföllum í sigra og virðist ekki láta hindranir á
veginum stoppa sig. Hún vonar að saga sín gefi fleiri konum leyfi til að standa með sjálfum sér.
Elínrós Líndal | elinros@mbl.is
Theodóra starfar á Barbarellu
Coiffeur hárgreiðslustofu.
Morgunblaðið/Kristinn Magnússon
 Sjá síðu 26
24 MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 4. OKTÓBER 2019
VIÐTAL
SMARTLAND