Morgunblaðið - 15.05.2020, Blaðsíða 29

MENNING 29
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 15. MAÍ 2020
Nánari upplýsingar um sýningartíma á sambio.is
SÝND MEÐ ÍSLENSKU
OG ENSKU TALI
SÝND MEÐ ÍSLENSKU OG ENSKU TALI
VINSÆLASTA GRÍNMYND ALLRA TÍMA Á ÍSLANDI
KOMIN AFTUR Í BÍÓ
TIL AÐ KOMA OKKUR Í HLÁTURGÍRINN !
Helgi Snær Sigurðsson
helgisnaer@mbl.is
Tónlistarkonan Special-K, réttu
nafni Katrín Helga Andrésdóttir,
sendir í dag frá sér EP-plötuna
LUnatic thirST en það er fyrirtækið
Street Pulse Records sem gefur út. Í
tilkynningu segir að ef fyrsta plata
hennar, I Thought I’d Be More
Famous by Now, væri unglingur þá
væri LUnatic
thirST fullorðin
manneskja.
Special-K kafi nú
dýpra í sjálf-
skoðun sinni, al-
varleg í bragði en
þó eilítið hortug.
Special-K er sólóverkefni og
fyrsta plata Katrínar var dæmigert
eins-manns-bílskúrs-verkefni, að
hennar sögn. „Smám saman er ég
búin að vera að sanka að mér ýmsum
samstarfsaðilum sem ljá mér hæfi-
leika sína við og við, eins og til dæmis
Sölku Valsdóttur sem tók upp og
hljóðblandaði með mér LUnatic
thirST og Kristínu Helgu Ríkharðs-
dóttur sem á stóran þátt í sjónrænni
framsetningu Special-K,“ segir hún.
Óraunhæfar væntingar
– Hvers vegna valdirðu þetta nafn,
Special-K?
„Þegar ég gerði fyrstu plötuna
mína, I Thought I’d Be More Fam-
ous by Now, var ég mikið að pæla í
aldamótakynslóðinni. Eitt af því sem
er sagt einkenna okkur er að við
séum öll sannfærð um að við séum
einstök. Platan var hálfgert uppgjör
við þessar mikilmennskuhugmyndir
– leið til að horfast í augu við óraun-
hæfar væntingar og sætta sig við
strangheiðarlega meðalmennsku.
K-ið er svo vísun í Katrínu, nafnið
mitt. Seinna komst ég að því að
Special K er í dag mest notað í sam-
hengi við hið vinsæla eiturlyf keta-
mín, sem er vafalaust gott fyrir
rokkstjörnuímyndina,“ svarar Katr-
ín og sendir sólgleraugnabroskall,
sem er því miður ekki að finna í
tjáknasafni umbrotskerfis Morgun-
blaðsins.
Plata úr viði en ekki plasti eða málmi
 Special-K sendir frá sér EP-plötuna LUnatic thirST  Lögin fjalla um innri togstreitu þess sem
þráir nánd en er hrædd/ur við að fórna sjálfstæði sínu og/eða vera skilinn eftir með sárt ennið
Fjölbreytt „Lögin eru fjölbreytt hvað varðar stemningu og stílbrögð en eiga það sameiginlegt að fjalla á einn eða
annan hátt um innri togstreitu þess sem þráir nánd en er hræddur við að fórna sjálfstæði sínu og/eða vera skilinn
eftir með sárt ennið,“ segir Katrín, sem kallar sig Special-K, um EP-plötuna sína sem kemur út í dag.
– Óttastu ekkert að Kellogg’s fari í
mál við þig?
„Það væri þá til marks um að ég
væri búin að slá í gegn ef svo stórt
fyrirtæki myndi nenna að eltast við
mig, einhvern grasrótarlistamann á
Íslandi, og ég tæki því fagnandi!“
svarar Katrín en til skýringar þá
framleiðir Kellogg’s morgunverðar-
korn sem nefnist Special K.
Kynfræðslutónlist
– Segðu lesendum aðeins frá þér,
hver er Katrín Helga Andrésdóttir
og hvað fékk þig til að feta þessa
braut, að gerast tónlistarkona?
„Ég ákvað að verða tónlistarkona
þegar ég var um það bil 15 ára og
upplifði mig dálítið á skjön við jafn-
aldra mína á sama tíma og ég var að
uppgötva íslensku tónlistarsenuna.
Ég sá hana í hillingum sem vettvang
þar sem ég gæti átt heima. Ég hef
reyndar verið að semja lög frá því að
ég man eftir mér; þegar ég var í
fyrsta bekk mætti ég einu sinni með
kassettu í skólann fulla af frum-
sömdu efni sem ég lét kennarann
spila fyrir bekkinn. Ég var líka í kór
og alls kyns hljóðfæranámi sem barn.
Einhverra hluta vegna ákvað ég að
sveigja út af tónlistarbrautinni eftir
að hafa keppt í úrslitum Músík-
tilrauna 2009, þá sextán ára. Ég held
ég hafi einfaldlega ekki þorað að
halda áfram. Blessunarlega dróst ég
aftur inn í hringiðuna þegar eldri
systir mín plataði mig til að stofna
með sér hina umdeildu hljómsveit
Hljómsveitt, sem sérhæfði sig í því
sem við kölluðum „kynfræðslu-
tónlist“.
Stuttu seinna var ég allt í einu með
í því að stofna Reykjavíkurdætur og
einhverju seinna bauð Sóley Stefáns-
dóttir mér að ganga til liðs við hljóm-
sveit sína og spila með sér á tónleika-
ferðalögum um heiminn. Það held ég
að hafi átt upptök sín í fyrirspurn
sem ég sendi henni á Facebook um
hvernig maður færi að því að verða
tónlistarkona.
Lítið sofið og mikil kaffidrykkja
Samhliða þessu öllu kláraði ég
myndlist í LHÍ og framhaldspróf í
klassískum píanóleik frá Tónlistar-
skóla FÍH og stakk svo af til Berlínar
þar sem ég stofnaði meðal annars
nýjustu hljómsveitina mína, Ultra-
flex, sem er einmitt að gefa út sitt
fyrsta lag og myndband viku eftir að
LUnatic thirST kemur út. Vikuna
þar á eftir kemur svo út önnur breið-
skífa Reykjavíkurdætra, Soft Spot.
Það er því lítið sofið og mikið kaffi
drukkið þessa dagana, sem mér
finnst alltaf gaman!“ svarar Katrín,
létt í bragði.
Grallaralegur heiðarleiki
– Í lýsingu á tónleikum með Speci-
al-K, sem þá var hljómsveit, árið
2018 skrifar Arnar Eggert Thorodd-
sen m.a. að tónlistin hafi afvopnað
mannskapinn í grallaralegum heiðar-
leika. Er það lýsandi fyrir tónlist
þína, er hún grallaralega heiðarleg?
„Mér þykir vænt um þessa lýsingu
og finnst hún vera til marks um það
að Arnar Eggert skilji mig, haha. Ég
myndi segja að þetta væri vel orðað
og vona að fleiri hafi þessa sýn á það
sem ég er að gera.“
– Segðu mér frá þessari plötu sem
er að koma út, hvað hefur hún að
geyma mörg lög, hvernig eru útsetn-
ingar og um hvað ertu að syngja?
„Þetta er stutt EP-plata, bara
fjögur lög en hún er þó ansi massív,
að mínu mati. Lögin eru fjölbreytt
hvað varðar stemningu og stílbrögð
en eiga það sameiginlegt að fjalla á
einn eða annan hátt um innri tog-
streitu þess sem þráir nánd en er
hrædd/ur við að fórna sjálfstæði sínu
og/eða vera skilinn eftir með sárt
ennið. Ef þið þekkið lagið „Cactus
Tree“ með Joni Mitchell þurfið þið
líklega ekki að hlusta á þessa plötu,
það segir allt sem segja þarf.“
Seiðandi sírenusöngur, varúð!
Katrín heldur áfram: „LUnatic
thirST var tekin upp í hljóðveri og
hefur því aðeins fínpússaðra yfir-
bragð en síðasta plata mín, en hún er
engu að síður nokkuð áþreifanlega
akústísk og einhvern veginn úr viði
en ekki plasti eða málmi ef það er
hægt að orða það þannig. Ég spilaði á
flest hljóðfærin sjálf en fékk svo vini
til að spila meðal annars á klarinett,
básúnu og þeramín. Ef ég ætti að
lýsa hverju og einu lagi í þremur orð-
um þá myndi ég segja: 1. Quest to
Impress: Grallaralegt barokk-
ævintýri. 2. Post Coital: Nístandi
áferðarmjúkur jarðarfararmars. 3.
Dinner For 1: Sjálfstæðisyfirlýsing
eða uppgjöf? 4. Bubble Wrap: Seið-
andi sírenusöngur, varúð!“
Ljósmynd/Kristín Helga Ríkharðsdóttir