Morgunblaðið - 09.10.2020, Qupperneq 21

MINNINGAR 21
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 9. OKTÓBER 2020
✝ Agnar Bjarna-son fæddist í
Aðalstræti 16 í
Reykjavík 2. mars
árið 1921. Hann
lést á Landspít-
alanum Fossvogi
15. september
2020. Foreldar
hans voru Bjarni
Þorgeir Magn-
ússon, f. 10. ágúst
1891, d. 7. mars
1933 og Helga Enea Andersen,
f. 23. júlí 1894, d. 18. apríl 1986.
Agnar giftist 9. maí 1943
Kristrúnu Guðmundsdóttur
(Rúnu), f. 11. september 1924, d.
12. október 2019. Foreldrar
Rúnu voru Guðmundur Halldór
Jónsson, f. 25. nóvember 1901,
er Máni, b) Haraldur Agnar
Bjarnason, maki Hanna Signý
Guðmundsdóttir, börn þeirra
eru Kolbrún Sara, Guðmundur
Ágúst og Jón Helgi. 4) Sigrún
Agnarsdóttir, f. 28. ágúst 1960,
gift Helga Edward Jónssyni, f.
27. janúar 1958. Börn þeirra
eru: a) Guðjón Örn Helgason,
maki Stella Hallsdóttir, börn
þeirra er Sigurlogi Karl og
Hrafntinna Rún, b) Birna Íris
Helgadóttir, maki Hjörvar
Ólafsson, synir þeirra eru Ólaf-
ur Helgi og Ágúst Agnar, c)
Agnar Þór Helgason, maki Rak-
el Sjöfn Hjartardóttir.
Agnar og Rúna fluttu í húsið
sem þau byggðu árið 1959 við
Kambsveg og bjuggu þar alla tíð
síðan. Agnar var lærður húsa-
smíðameistari og vann við smíð-
ar lengst af hjá Dagblaðinu.
Útför Agnars hefur farið
fram.
d. 11. febrúar 1982
og Kristín Sigríður
Guðrún Kristófers-
dóttir, f. 15. nóv-
ember 1903, d. 21.
júní 1988.
Börn Agnars og
Kristrúnar: 1) Sig-
ríður Helga Agn-
arsdóttir, f. 21.
september 1943. 2)
Guðmundur Þor-
geir Agnarsson, f.
17. apríl 1949, d. 13. júlí 1949. 3)
Bjarni Jón Agnarsson, f. 25.
apríl 1950, giftur Hönnu Dóru
Haraldsdóttur, f. 30. janúar
1951, synir þeirra eru: a) Ró-
bert Viðar Bjarnason, maki
Guðný Maren Valsdóttir, sonur
Guðnýjar Marenar er Alexand-
Ástkær tengdafaðir minn, Agn-
ar Bjarnason er látinn, á hundr-
aðasta æviári og minningarnar
hrannast upp. Ég kynntist fjöl-
skyldunni fyrir rúmum 50 árum
og reyndust tengdaforeldrar mín-
ir, Agnar og Rúna, mér alltaf
óskaplega vel. Þau voru í hjóna-
bandi í tæp 76 og hálft ár og höfðu
því verið í hjónabandi lengst allra
Íslendinga þegar Rúna lést á síð-
asta ári.
Agnari var alltaf sérstaklega
umhugað um barnabörnin og
gladdist yfir hverju nýju barni
sem bættist í hópinn. Fyrsta
barnabarnið var sonur okkar
Bjarna, fæddur 1972. Þegar hann
fæddist voru þau hjónin ásamt
eldri dóttur sinni stödd í London,
uppáhaldsborg þeirra þriggja. Þá
voru engir farsímar til að láta vita,
svo við sendum þeim símskeyti á
dvalarstað þeirra. Okkur var sagt
að Agnar hefði orðið mjög glaður
og vildi fara strax í búðir og kaupa
barnaföt til að færa drengnum
þegar heim væri komið. Þau hjón-
in voru alltaf tilbúin að passa
barnabörnin í styttri eða lengri
tíma og þá kveikti hann gjarnan á
myndbandstækinu og sýndi börn-
unum Dúmbó, Bamba, Söngva-
seið og margar aðrar, en hann
keypti á þeim tíma ýmsar vinsæl-
ar teiknimyndir til að eiga heima
fyrir þau. Þegar yngri sonur okk-
ar og fjölskylda ásamt litla hund-
inum Lúlú fluttust á jarðhæðina,
myndaðist strax sérstakt sam-
band milli þeirra Lúlu, sem entist
til dauðadags Agnars.
Agnar hafði mikla ánægju af
því að ferðast, bæði innanlands og
utan. Þær eru ófáar ferðirnar sem
hann fór um landið með fjölskyldu
sinni, fyrst með eigin börn þegar
þau voru lítil og síðar með barna-
börnin þegar þau komu til sög-
unnar. Flestar utanlandsferðirnar
fór hann með Rúnu og eldri dótt-
urinni og þá heimsóttu þau mjög
oft England og önnur Evrópulönd
en einnig fjarlægari staði. Hann
hafði unun af því að taka kvik-
myndir og uppfærði myndbands-
upptökuvélarnar eftir því sem
tækninni fleygði fram. Fjölskyld-
an á því megnið af þessum ferðum
þeirra á stafrænu formi til að
minnast þeirra.
Agnar var húsasmíðameistari
og meðal þess sem hann byggði
var sumarbústaður uppi við Ell-
iðavatn, sem fjölskyldan notaði
mikið, öllum til gleði og ánægju
þegar börnin voru ung. Hann hélt
utan um smíði og smíðaði sjálfur
fjölskylduhúsið þeirra á Kambs-
vegi. Þegar hann var tæplega átt-
ræður byggðum við fjölskyldan
sumarhús í Grímsnesinu. Hann og
fjölskyldan hjálpuðust að við allan
frágang á húsinu, innan veggja og
utan. Hann naut þess mjög að
vera í bústaðnum, en vildi alltaf
vera að sinna einhverjum verkefn-
um. Hann fór þá fyrstur manna á
fætur og laumaðist út til að vekja
ekki aðra og byrjaði að vinna,
hvort sem það var við smíðar, bera
á viðinn eða annað, fram á síðustu
ár.
Hann aðstoðaði fjölskylduna öll
árin við ýmis verkefni sem tengd-
ust smíðum og var ómetanlegt að
eiga svona laghentan mann að,
fram á efri ár.
Við Bjarni og fjölskylda okkar
viljum með þessum orðum þakka
pabba, tengdapabba, afa og lang-
afa innilega allar samverustundir
okkar saman. Með ást sinni, sem
ekki tíðkaðist að ræða um, en kom
fram í allri umhyggju hans, gaf
hann okkur óendanlega mikið á
sinni löngu ævi.
Hanna Dóra Haraldsdóttir.
Nú hefur afi fengið sína hinstu
hvíld og vel að því kominn eftir 99
ára viðburðaríkt líf. Margar af
mínum fyrstu minningum tengjast
Agnari afa á Kambsveginum og
Rúnu ömmu sem kvaddi fyrir rétt
um ári. Ég var þar oft í pössun og
trésmíðaverkstæði afa var eins og
undraland – jafnvel meira spenn-
andi en gosklefinn í búrinu í kjall-
aranum, þar sem alltaf voru til
kaldar flöskur af Appelsíni eða Si-
nalco. Mér hefur alltaf fundist
gaman að smíða og búa til nýja
hluti, þá kannski ekki oft úr tré á
síðari árum – þar átti Agnar afi
hlut í að kveikja minn áhuga.
Hann var alltaf svo ljúfur og góður
við mig og alla í kringum sig. Ég
bjó erlendis í 17 ár og afi var alltaf
jafn áhugasamur um mínar ferða-
sögur þegar við hittumst eða töl-
uðum í síma enda var hann mikill
ferðamaður sem að hluta byrjaði á
því að frænka ömmu giftist bresk-
um hermanni eftir stríð og flutti til
Englands. Afi og amma fóru oft í
heimsókn til þeirra og síðar ferð-
uðust þau mjög mikið miðað við Ís-
lendinga þeirra tíma. Ég man
mörg jól á Kambsveginum þar
sem afi og amma voru nýkomin frá
London eða Glasgow með nýjustu
leikföngin, sem jafnvel fengust
ekki á Íslandi fyrr en löngu síðar.
Afi og amma heimsóttu mig líka
nokkrum sinnum þegar ég bjó í
London og það var gaman að fá
þau í heimsókn. Síðustu árin, á
meðan heilsu ömmu hrakaði, var
afi alltaf jafn hress, skýr og áhuga-
samur um líf mitt og minnar fjöl-
skyldu – það var alltaf jafn gaman
að tala við hann og hann var klett-
urinn hennar ömmu fram á síðasta
dag. Takk fyrir allt, Agnar afi.
Róbert Viðar Bjarnason
og fjölskylda.
Elsku afi.
Við systkinin eru mjög heppin
að hafa átt náið samband við þig.
Þú varst ekki bara afi okkar heldur
líka sannur vinur. Það var alltaf
hægt að leita til þín og við gátum
spjallað saman um hvað sem er.
Við erum þakklát að hafa fengið að
hafa þig í lífi okkar svona lengi.
Það eru margar skemmtilegar
minningarnar sem við eigum sam-
an. Það er minnisstætt þegar þú
smíðaðir boga svo við gátum leikið
Hróa Hött hjá ykkur ömmu þegar
við vorum krakkar. Og ekki var
minna skemmtilegt með þér þegar
við vorum eldri og við gleymum
seint góðum trúnó yfir bjór í 70 ára
afmæli Sissu, þú þá kominn á tí-
ræðisaldurinn. Ævintýrin sem við
höfum lent í saman eru fjölmörg og
það hefur verið æðislegt að ferðast
saman um allar trissur. Við erum
þakklát fyrir að hafa upplifað alla
þessa skemmtilegu staði með þér
bæði á Íslandi og erlendis.
Ógleymanlegar eru ferðirnar á
flakkaranum og síðar átta manna
bílnum hringinn um landið og út
um allt.
Afi var einstakur maður. Fjöl-
skyldan skipti hann miklu máli og
tók hann alltaf upp myndbönd í
þeim ferðum sem við fórum í. Það
er ómetanlegt að eiga öll þessi
myndbönd þar sem við getum rifj-
að upp dásamlegar stundir með
fjölskyldunni. Eitt er víst, að mað-
urinn fyrir aftan myndavélina
gleymist aldrei.
Afi var handlaginn en auk þess
að byggja húsið sem þau amma
bjuggu í, þá gerði hann ásamt fjöl-
skyldunni sumarbústað í Gríms-
nesinu þar sem við fjölskyldan höf-
um eytt mörgum yndislegum
stundum saman. Afi var oftast eitt-
hvað að dytta að í bústaðnum og
hann var alltaf síðastur að koma í
kaffi, hann þurfti alltaf aðeins að
klára.
Afi var alltaf ótrúlega góður við
okkur barnabörnin og eigum við
mjög margar yndislegar minning-
ar með afa okkar. Hann var ótrú-
lega duglegur, fyndinn og
skemmtilegur en fyrst og fremst
góð manneskja.
Afi studdi alltaf við bakið á okk-
ur, hvort sem það var að koma og
horfa á okkur keppa í handbolta
eða lauma að okkur gjöfum eða
bara gefa okkur pepp sem við bú-
um ennþá að.
Takk fyrir allt, elsku afi.
Guðjón, Birna og Agnar.
Agnar Bjarnason
✝ Sigríður, SiggaPáls, fæddist á
Óseyri við Skaga-
strönd 27. janúar
1927. Hún andaðist
1. október 2020 á
Heilbrigðisstofnun
Norðurlands á
Blönduósi.
Foreldrar henn-
ar voru Páll Júlíus
Sigurðsson, frá
Kálfborgará í Bárð-
ardal, fæddur 25. júlí 1877, dá-
inn 9. nóvember 1953 og Ingi-
björg Ólafsdóttir, fædd á
Sæunnarstöðum í Hallárdal 11.
desember 1902, dáin 6. mars
hún í Kvennaskólanum á
Blönduósi.
Sigga og Kristinn Andrésson
hefja búskap 1956 og flytja fyrst
að Röðli í Torfalækjarhreppi og
eru hjá Önnu Guðnýju, tvíbura-
systur Kristins, og Hauki Páls-
syni, manni hennar. Til Blöndu-
óss flytja þau 1957 og stofna
heimili að Aðalgötu 5. Foreldrar
Kristins voru Bjarni Andrés
Þórðarson frá Skála á Beru-
fjarðarströnd og Lilja Krist-
björg Jóhannsdóttir frá Bjarna-
staðagerði í Unadal í Skagafirði.
Sigga og Kristinn gengu í
hjónaband 31. desember 1970.
Þau eignuðust þrjá syni: Pál Ing-
þór, Bjarna og þriðja soninn
misstu þau við fæðingu. Páll Ing-
þór er giftur Guðrúnu Krist-
ófersdóttur frá Köldukinn II.
Þau eiga saman synina Kristófer
Þór, Sigurð Rúnar og Kristin
Brynjar. Fyrir átti Páll Ingþór
Ragnar Frey með Jóhönnu Her-
dísi Ármannsdóttur. Bjarni er
giftur Pálínu Bergeyju Lýðs-
dóttur frá Bjarnastöðum og eiga
þau saman dæturnar Lilju Guð-
nýju, Önnu Kristínu og Ástu
Maríu. Barnabarnabörnin eru 9.
Þau Sigga og Kristinn byggðu
sér hús árið 1968 á Urðarbraut 2
á Blönduósi þar sem hún bjó þar
til hún flutti á Heilbrigðisstofn-
unina á Blönduósi 2015. Kristinn
lést 12. júlí 1991. Óla J. Björns-
syni frá Siglufirði kynnist hún
1995 og bjuggu þau saman fram
að andláti Óla 26. október 2009.
Útförin fer fram frá Blöndu-
óskirkju í dag, 9. október 2020,
kl. 14.
Vegna aðstæðna í þjóðfélag-
inu verða einungis nánustu ætt-
ingjar og vinir viðstaddir en
hægt verður að nálgast upplýs-
ingar um streymi á facebooksíðu
Blönduóskirkju.
1991.Tvo bræður
átti Sigga: 1) Ólaf-
ur, fæddur 3. maí
1924, dáinn 26.
mars 2004 og 2)
Sigurður, fæddur
20. júlí 1925, giftur
Öldu Friðgeirs-
dóttur frá Sviðningi
á Skaga. Þau búa á
Blönduósi.
Eftir tvö ár á Ós-
eyri fluttist Sigga
að Björgum á Skaga og er þar til
1939 að hún flytur í Króksel í
sömu sveit.
Skólagangan var farskólinn í
Kálfshamarsvík og síðan var
Í dag kveð ég tengdamömmu
mína, Siggu Páls 93 ára, en henni
var ég samferða í 40 ár.
Urðarbraut 2 var hennar heim-
ili frá 1968 með Kristni Andrés-
syni og síðar með Óla J. Björns-
syni. Þar var mikill gestagangur,
eldhúsborðið þakið kræsingum,
búrið var spennandi að skoða, ým-
islegt til og ísinn var alltaf í kist-
unni.
Siggu fannst skemmtilegt að
ferðast hvort sem var innanlands,
til sólarlanda eða á harmónikk-
umót. Hún tók myndir og hafði
gaman af að sýna og segja frá.
Alltaf var eitthvað verið að
sauma eða prjóna og reglulega var
spurt hvort það vantaði ekki sokka
og vettlinga á strákana mína.
Góð amma var hún. Fylgdist vel
með strákunum, hvatti þá til dáða,
hvort sem var í námi eða áhuga-
málum þeirra. Skylda var að sýna
einkunnir að vori og grímubún-
inga áður en farið var á öskudags-
skemmtun.
Sigga var svo ánægð hvað þeim
gekk vel, sérstaklega þegar þeir
voru allir búnir að fá hvítu húfuna.
Hópurinn hennar stækkaði,
barnabörnin komu í heiminn og
ekki minnkaði stoltið þá.
Passað var vel að allir fengju
jólagjafir. Fyrir síðustu jól sagði
Sigga við mig: „Þú sérð um þetta
fyrir mig eins og vanalega.“
Elsku Sigga mín.
Far þú í friði,
friður guðs þig blessi,
hafðu þökk fyrir allt og allt.
(Valdimar Briem)
Guðrún Kristófersdóttir.
Sigríður Guðný
Pálsdóttir Elsku mamma okkar, amma, langammaog tengdamamma,
ELÍNBORG ÞORSTEINSDÓTTIR
MAACK,
hjúkrunarheimilinu Hulduhlíð,
Eskifirði,
lést aðfaranótt 6. október. Útförin fer fram frá Eskifjarðarkirkju
fimmtudaginn 15. október klukkan 14.
Í ljósi aðstæðna verða aðeins nánustu ættingjar og vinir
viðstaddir en streymt verður frá útförinni.
Við þökkum öllum þeim sem sýnt hafa okkur samúð og hlýhug.
Börn, barnabörn, langömmubörn og tengdabörn
Eiginmaður minn, faðir, tengdafaðir, afi
og langafi,
EINAR INGVI ÞORLÁKSSON,
fv. kaupmaður í versluninni Vísi,
Blönduósi,
lést á HSN Blönduósi 7. október.
Jarðarför auglýst síðar.
Arndís Þorvaldsdóttir
Einar Einarsson Hafdís Ævarsdóttir
Margrét Einarsdóttir Jón Sigurðsson
Gróa María Einarsdóttir Guðm. Ragnar Sigurðs. Kemp
barnabörn og langafabörn
Nú er komin
kveðjustund og vilj-
um við systkin
Hjálmars og fjöl-
skyldur þakka elskulegri mág-
konu okkar fyrir samveruna og
yndisleg viðkynni frá fyrstu
stundu er Hjalli kynnti okkur
fyrir kærustu sinni. Það er með
mikilli sorg í hjarta að við kveðj-
um Guðbjörgu Kristínu Haralds-
dóttur, Guggu, hinstu kveðju.
Mikið verk var að baki og hún ný-
flutt suður og búin að koma sér
fyrir í nýrri íbúð og hún hafði séð
til þess að Hjalli bróðir hafði
einnig flutt suður og býr við gott
atlæti á hjúkrunarheimilinu
Hrafnistu. Loksins var öll litla
fjölskyldan hennar búsett á sömu
slóðum og var mikil eftirvænting
hjá henni að geta nú umgengist
þau öll reglulega svo ekki minnst
á hjartfólgna ömmustelpuna Ísa-
bellu.
Þá kom kallið, óvænt og allt of
snemma. Við munum Guggu sem
innilega, glaðlega, brosmilda og
skemmtilega manneskju. Hún
fór gjarnan á kostum er stórfjöl-
skyldan hittist og voru frásagnir
Guðbjörg Kristín
Haraldsdóttir
✝ GuðbjörgKristín Har-
aldsdóttir fæddist
3. júlí 1955. Hún
lést 2. ágúst 2020.
Útför Guð-
bjargar fór fram
19. ágúst 2020.
hennar skemmtileg-
ar og framkölluðu
bros og hlátur. Upp
í hugann kemur
bráðskemmtileg
frásögn hennar af
ferð hennar ásamt
systur sinni til
Grænlands,
skemmtiferð sem
hún vann í happ-
drætti fyrir vestan.
Mannskapurinn
grét af hlátri er hún var að lýsa
óförum þeirra í ferðinni. Þannig
var Gugga, sá gjarnan skondna
hlið mála, þótt líf hennar væri
ekki alltaf dans á rósum.
Við viljum jafnframt við þessi
tímamót þakka henni innilega
fyrir áralanga umhyggju og ást-
úð við Hjalla bróður okkar í kjöl-
far heilablóðfalls hans 2002, er
gerði hann nær ósjálfbjarga.
Slíkur kærleikur og tryggð er
ekki sjálfgefin og lýsir vel hjarta-
lagi hennar. Við sendum Hjalla
bróður, börnum hennar, Sigurði,
Haraldi og Ragnheiði, tengda-
dóttur hennar Tiffany, tengda-
syni Hilmari, barnabarni Ísa-
bellu sem og móður hennar,
systrum og allri fjölskyldu henn-
ar okkar innilegustu samúðar-
kveðjur. Blessuð sé minning
mágkonu okkar Guðbjargar
Kristínar Haraldsdóttur.
Hannes, Svavar, Þorsteinn,
Ósk, Auður, Ása Hildur og
fjölskyldur.
Morgunblaðið birtir minn-
ingargreinar endurgjalds-
laust alla útgáfudaga.
Skil | Þeir sem vilja senda Morg-
unblaðinu greinar eru vinsam-
lega beðnir að nota innsendikerfi
blaðsins. Smellt á Morgunblaðs-
lógóið í hægra horninu efst og
viðeigandi liður, „Senda inn
minningargrein,“ valinn úr felli-
glugganum. Einnig er hægt að
slá inn slóðina www.mbl.is/
sendagrein
Skilafrestur | Ef óskað er eftir
birtingu á útfarardegi verður
greinin að hafa borist eigi síðar
en á hádegi tveimur virkum dög-
um fyrr (á föstudegi ef útför er á
mánudegi eða þriðjudegi).
Þar sem pláss er takmarkað get-
ur birting dregist, enda þótt
grein berist áður en skilafrestur
rennur út.
Lengd | Minningargreinar sem
birtast í Morgunblaðinu séu ekki
lengri en 3.000 slög. Ekki er unnt
að senda lengri grein. Lengri
greinar eru eingöngu birtar á
vefnum.
Formáli | Minningargreinum
fylgir formáli sem nánustu að-
standendur senda inn. Þar koma
fram upplýsingar um hvar og
hvenær sá sem fjallað er um
fæddist, hvar og hvenær hann
lést og loks hvaðan og klukkan
hvað útförin fer fram. Þar mega
einnig koma fram upplýsingar
um foreldra, systkini, maka og
börn. Ætlast er til að þetta komi
aðeins fram í formálanum, sem
er feitletraður, en ekki í minning-
argreinunum.
Minningargreinar