Morgunblaðið - 07.11.2020, Side 34

34 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 7. NÓVEMBER 2020
✝ GuðbjörgGuðrún Fel-
ixdóttir fæddist í
Húsey í Skagafirði
1. janúar 1937.
Hún lést á Heil-
brigðisstofnun
Norðurlands á
Sauðárkróki 27.
október 2020. For-
eldrar hennar
voru Felix Jós-
afatsson, f. 14.1.
1903, d. 21.2. 1974 og Efemía
Gísladóttir, f. 4.3. 1902, d. 27.1.
1980. Systkini Guðbjargar
(Bubbu) eru Gísli Indriði, Stein-
grímur Skagfjörð, Jósafat Vil-
hjálmur og Sólveig en þau eru
öll látin. Uppeldisbróðir Bubbu
er Björn Baldvinsson.
Bubba giftist 1.1. 1957 Val-
geiri Guðjónssyni frá Tungu-
hálsi, f. 17.1. 1929, d. 21.12.
1981. Foreldrar hans voru Guð-
jón Jónsson, f. 27.1. 1902, d.
30.7. 1972 og Valborg Hjálm-
arsdóttir, f. 1.5. 1907, d. 27.9.
1997.
Bubba og Valgeir eignuðust
fjögur börn: 1) Guðjón Sveinn,
f. 6.9. 1956. Fyrrverandi eig-
inkona hans var Margrét Þóra
Baldursdóttir, f. 8.9. 1954.
Börn þeirra eru: a) Alexandra,
f. 1.11. 1988, gift Ásgeiri Fann-
ari Ásgeirssyni, börn þeirra
eru Ásgeir Pétur, Elísabet Mar-
Fanney, f. 14.7. 1966. Eig-
inmaður hennar er Egill Ör-
lygsson, f. 10.9. 1967. Börn
þeirra eru: a) Sigurbjörg Eva, f.
1.5. 1992. b) Guðrún Björg, f.
20.11. 1993, sambýlismaður
hennar er Hallgrímur Ingi
Jónsson, barn þeirra er stúlka
óskírð. c) Valgeir Guðjón, f.
16.2. 1999.
Bubba ólst upp í Húsey í Vall-
hólma við hefðbundin sveita-
störf hjá foreldrum og systk-
inum sínum. Eftir skólagöngu
vann hún hin ýmsu störf. Árið
1957 kaupa Valgeir og Bubba
jörðina Daufá í Lýtingsstaða-
hreppi. Þar bjuggu þau með
blandaðan búskap en einnig
stundaði Valgeir vörubílaakst-
ur allt til dánardags. Bubba hélt
áfram búskap allt til ársins
1989 en þá tók Efemía dóttir
hennar við búi ásamt eig-
inmanni en hún bjó áfram hjá
þeim allt þar til hún flytur 1995
á Birkimel 3 í Varmahlíð. Eftir
það starfaði hún við matreiðslu-
störf og aðhlynningu. Síðustu
æviárin dvaldi hún á Heilbrigð-
isstofnun Norðurlands á Sauð-
árkróki.
Bubba var virk í Kvenfélagi
Lýtingsstaðahrepps, hafði gam-
an af söng og var í Rökk-
urkórnum, starfaði hún í leik-
félagi ásamt því að taka virkan
þátt í ýmsum félagsstörfum.
Útför Guðbjargar fer fram
frá Reykjakirkju í dag, 7. nóv-
ember 2020, klukkan 11.
Streymt verður frá útförinni
á: https://youtu.be/XHmQg5jnpZc
Virkan hlekk á slóð má nálg-
ast á: https://www.mbl.is/andlat
grét og Alexander
Orri. b) Brynhild-
ur, f. 1.11. 1988,
gift Jóni Vali Ein-
arssyni, barn
þeirra er Andri
Valur. c) Elín, f.
1.11. 1988, sam-
býlismaður henn-
ar er Finnbogi
Haukur Birgisson,
börn þeirra eru
Óliver Birgir og
Mikael Loki. d) Diljá, f. 1.11.
1988, gift Helga Guðmundssyni,
barn þeirra er Hrafn Guð-
mundur. 2) Ingibjörg Margrét,
f. 11.5. 1958. Eiginmaður henn-
ar Sigurbjörn Skarphéðinsson,
f. 28.9. 1955, d. 18.7. 2019. Börn
þeirra eru: a) Guðbjörg Vala, f.
17.1. 1977, gift Hauki Vigfúsi
Vigfússyni, börn þeirra eru Vig-
fús Haukur og Björn Ingi. b)
Efemía Rún, f. 15.2. 1980, gift
Rúnari Sveinssyni, börn þeirra
eru Rúnar Magni, Ingibjörg
Rún og Jakob Rúnar. c) Jón
Geir, f. 20.4. 1989. 3) Sigríður
Rósa, f. 1.1.1965. Sambýlis-
maður hennar er Magnús Einar
Svavarsson f. 28.10. 1954. Fyrr-
verandi eiginmaður hennar var
Sæmundur Þór Hafsteinsson, f.
1.6. 1961. Börn þeirra eru: a)
Valgeir Þór, f. 19.6. 1987. b)
Perla Rós, f. 6.5. 1994. c) Hekla
Kolbrún, f. 29.1. 1997. 4) Efemía
Elsku mamma mín. Mikið er
erfitt að horfa á eftir þér. Þú
hefur alltaf verið stoð og stytta
fyrir mig og mína fjölskyldu,
kletturinn í mínu lífi, alveg
sama hvað bjátað hefur á. En
ekkert er víst óendanlegt og nú
er svo gott að staldra við og
hugsa um allar þær dýrmætu
perlur sem hafa orðið til í
hafsjó minninganna, sem eru
svo margar fallegar og góðar
og munu lifa um ókomna tíð.
Ég sendi þér kæra kveðju,
nú komin er lífsins nótt.
Þig umvefji blessun og bænir,
ég bið að þú sofir rótt.
Þó svíði sorg mitt hjarta,
þá sælt er að vita af því
þú laus ert úr veikinda viðjum,
þín veröld er björt á ný.
Ég þakka þau ár sem ég átti,
þá auðnu að hafa þig hér.
Og það er svo margs að minnast,
svo margt sem um hug minn fer.
Þó þú sért horfinn úr heimi,
ég hitti ekki um hríð,
þá minning er ljós sem lifir
og lýsir um ókomna tíð.
(Þórunn Sig.)
Ég kveð þig með sorg í
hjarta, með von um að hitta þig
aftur á nýjum stað.
Takk fyrir allt og allt elsku
mamma mín.
Þín dóttir,
Sigríður Rósa.
Nú hefur elskuleg mamma
mín fengið hvíldina og veit ég
að pabbi hefur tekið vel á móti
henni. Í æsku bjó mamma í
Húsey ásamt foreldrum og
systkinum og gekk í skóla í
Varmahlíð og flutti svo með
foreldrum sínum upp í Varma-
hlíð í Sunnuhlíð sem afi og
amma byggðu. Alltaf þótti
henni mjög vænt um æsku-
stöðvarnar. Mamma og pabbi
hófu búskap hér á Daufá og var
mamma alla tíð mikil húsmóðir.
Heimilið alltaf snyrtilegt og
hreint og snillingur var hún í
eldamennsku og bakstri. Mikill
gestagangur var alltaf hjá for-
eldrum mínum og alltaf var
hlaðborð hjá henni. Bakaði og
bakaði og frysti svo hægt væri
að töfra fram veislu á sem
stystum tíma. Kom það sér oft
vel þar sem gestum var alltaf
boðið í kaffi sama á hvaða tíma
sólahrings þeir knúðu dyra.
Gestrisnin var þeim báðum í
blóð borin. Mamma elskaði
söng og dans og dansaði mjög
vel, var félagslynd og ferðuðust
þau mikið bæði innanlands og
erlendis með æskuvinkonu
hennar og frænku, Guðrúnu frá
Vallholti, og hennar manni.
Aðdáunarverður er einstakur
vinskapur þeirra frænkna allt
frá æsku til grafar og sem aldr-
ei bar skugga á. Alltaf var til-
hlökkun hjá mömmu þegar þær
hittust og mikið líf og fjör.
Mamma ræktaði vel garðinn
sinn, setti niður tré og runna
og hafði yndi af blómum. Ófáar
voru stundirnar með henni í
kantinum að reita illgresi og
hlúa að blómunum. En mest
held ég að hún hafi elskað að
fara í berjamó. Alltaf var hún
mætt suður í hólf að tína bláber
um leið og hægt var og svo var
árlega farið í berjamó út í
Höfða og tóku barnabörnin
hennar við af okkur systkinum
að fara með henni. Að sjálf-
sögðu var svo fryst, sultað og
búið til saft. Mamma var mjög
listræn, saumaði, málaði á rúm-
föt, viskastykki, handklæði o.fl.
Málaði á postulín í mörg ár og
einnig málaði hún málverk og
hafði fallega rithönd. Notalegt
er að sofa við falleg rúmföt
saumuð og máluð af henni, nota
fallegt postulín sem hún málaði
á og eiga málverk eftir hana.
Munu þessir hlutir alltaf vekja
upp fallegar minningar um
hana.
Það var mjög þungt högg
fyrir fjölskylduna og ekki síst
mömmu þegar pabbi féll frá.
En áfram hélt mamma ótrauð
með búskapinn, réð til sín er-
lent starfsfólk þótt hún talaði
ekki stakt orð í erlendu máli.
Ekki vildi hún að við hættum í
námi. Eftir að við Egill tókum
við hér á Daufá hjálpaði hún
okkur mikið og nutu börnin
okkar góðs af að hafa ömmu á
heimilinu sem kenndi þeim að
lesa, skrifa og svo margt margt
fleira. Þótt hún flytti út í
Varmahlíð þá kom hún oft og
var alltaf að aðstoða okkur.
Hún vildi alltaf vera að búa
eitthvað til, matarkyns eða
hluti, og gefa. Þegar hún flutti
á Dvalarheimilið fannst henni
verst að geta ekki boðið upp á
kaffi og með því. Vil ég þakka
starfsfólki Heilbrigðisstofnun-
arinnar fyrir frábæra umönnun
og velvild í hennar garð.
Komið er að kveðjustund og
sárt að mega ekki kveðja þig í
þínum anda og bjóða öllum í
veislukaffi. Elsku mamma, takk
fyrir alla aðstoðina og takk fyr-
ir allt og allt. Minning þín lifir.
Efemía Fanney
Valgeirsdóttir.
Í dag kveðjum við eina af
okkar dýrmætustu perlum,
ömmu Bubbu. Það eru ótal
minningar sem koma upp í hug-
ann þessa dagana, hver annarri
dýrmætari og skemmtilegri.
Við systur nutum þeirra for-
réttinda að hafa ömmu ætíð
stutt frá þegar við vorum
yngri. Í skólanum röltum við
bara inn í eldhús til þess að sjá
hennar glaðværa bros enda
stoppaði hún flesta daga á
Daufá á leið heim úr vinnunni.
Hún var gjarnan hjá okkur á
meðan mamma og pabbi voru í
fjósinu á kvöldin og varði
ófáum stundum í að kenna okk-
ur að lesa og skrifa. Eftir lær-
dóminn var gjarnan gripið í spil
og hélt sú hefð áfram þegar
Valgeir fór í skóla. Þau gátu
varið heilu stundunum í að
spila og höfðu gaman af.
Þegar foreldrar okkar fóru
út á lífið þá fengum við oft að
vera hjá ömmu og ekki óal-
gengt að Hekla og Perla væru
með í för. Þá var yfirleitt mjög
kátt á hjalla og við skiljum ekki
enn þann dag í dag þá þol-
inmæði sem amma hafði í garð
okkar. Við frænkur sömdum
nefnilega gjarnan leikrit, sem
voru misgáfuleg. Þau voru sam-
in og æfð og svo flutt að
minnsta kosti 5-6 sinnum.
Stundum slapp amma þó við
heimatilbúna leiksýningu en
fékk í staðinn tískusýningu! Öll
kvöld enduðu þó eins, sá sem
myndi sofna fyrstur fengi
nammi daginn eftir. Að sjálf-
sögðu fengu allir nammi en sá
sem sofnaði fyrstur fékk að
velja nammi fyrst.
Amma hafði einstaklega
gaman af því að fara í berjamó
og hún tíndi ber í marga daga á
hverju hausti heima á Daufá.
Einnig fórum við í margar
ógleymanlegar ferðir með
henni út í Höfðasel til Erlu og
Gísla þar sem deginum var var-
ið í berjatínslu. Hún var alltaf
með hálsmola og brenni með í
för svo við værum nú ekki að
borða berin sem átti að tína.
Eftirminnilegasta berjamós-
ferðin er þó án efa ferðin sem
við fórum með ömmu í Brekku.
Þar læstust bíllyklarnir inni í
bílnum og enginn með síma.
Amma hafði nú ekki áhyggjur
að því.
Hún hélt áfram að tína en
sendi okkar gangandi að næsta
bæ til þess að reyna að ná sam-
bandi við pabba. Þegar við
komum til baka úr þessari
svaðilför, rúmum klukkutíma
síðar með auka lykla, var amma
hin rólegasta. Þarna vorum við
ekki gömul en amma hafði fulla
trú á því að við myndum redda
málunum. Hún hafði nefnilega
óbilandi trú á okkur systkinum
í alls konar aðstæðum.
Amma var mikið jólabarn og
hún skreytti húsið frá toppi til
táar öll jól. Við systkinin feng-
um að aðstoða við skreyting-
arnar og tókst ömmu að smita
Valgeir af þessari miklu skreyt-
ingagleði.
Amma bakaði mikið allan
ársins hring og sérstaklega í
kringum jólin. Við fengum að
verja mörgum tímum með
henni í eldhúsinu og mun það
búa með okkur alla tíð. Amma
var mikil fjölskyldukona og
stórfjölskyldan hittist reglulega
yfir árið, sérstaklega yfir jól og
áramót.
Við eigum margar góðar
minningar úr þessum hitting-
um. Það er að mörgu leyti
henni að þakka hversu náin við
stórfjölskyldan erum.
Það verður sárt að hafa þig
ekki lengur hjá okkur elsku
amma, en nú ertu loksins kom-
in til afa. Við munum minnast
þín með hlýju alla ævi. Við
elskum þig.
Sigurbjörg, Guðrún
og Valgeir Egils- og
Effubörn.
Elsku amma Bubba.
Í dag kveðjum við þig elsku
amma okkar, með söknuði en
jafnframt hlýju í hjarta, það er
ekki til orð yfir það hversu
dásamleg þú varst. Þú varst
skilgreiningin á hugtakinu
„amma“. Þú varst alltaf boðin
og búin að passa okkur, tókst á
móti okkur með opnum örmum
og gafst okkur þitt innilega
faðmlag. Faðmlagið þar sem
ástin og umhyggjan var áþreif-
anleg. Þú kenndir okkur að
leggja kapal og að svindla ekki
í Olsen-Olsen eða Veiðimanni,
en sama hvernig spilin fóru þá
var alltaf ástæða til þess að
fara í nammiskápinn og ná í
Opal eða Fisherman-nammi.
Okkar bestu helgarfrí voru
með þér í Varmahlíð, frumsýna
leikritin sem við frænkur höfð-
um samið, þar sem þú varst
alltaf okkar helsti aðdáandi og
vakna síðan á sunnudags-
morgni við ilminn af lambalær-
inu í ofninum. Þegar við kvödd-
um þig, þá stóðstu alltaf úti og
veifaðir alveg þar til við sáum
þig ekki lengur.
Eftir að veikindin fóru að
láta á sér kræla hvarf samt
húsmóðirin aldrei, ósjaldan
gekkstu um gangana að þurrka
af eða hjálpa til í eldhúsinu,
einfaldlega því þér þótti það
gaman. Húsmóðirin, brosið og
Guðbjörg Guðrún
Felixdóttir
✝ Erlendur Jó-hannesson
fæddist á Fá-
skrúðsfirði 10.
október 1937.
Hann lést á heim-
ili sínu 1. nóv-
ember 2020.
Foreldrar hans
voru hjónin Jó-
hannes Michelsen
og Guðfinna
Árnadóttir. Er-
lendur var næstyngstur af 12
systkinum.
Hinn 1. janúar 1963 kvænt-
ist Erlendur Rannveigu
Rögnu Bergkvistsdóttur, þau
bjuggu nánast alla sína bú-
skapartíð á Fáskrúðsfirði.
Synir þeirra eru 1) Bergkvist
Ómar, f. 15 júní 1962, 2)
Drengur, f. 28 apríl 1963, d.
1. maí 1963, 3) Steinar Jón, f.
7 febrúar 1965, kvæntur Dag-
björtu Snæbjörnsdóttur,
þeirra börn eru Ragnar,
Marsibil Perla og Nína Lee. 4)
Jóhannes Michelsen Erlends-
son, f. 16. febrúar 1967. Lang-
afabörnin eru þrjú, Nanna
Steinunn, Elísabet Harpa og
Birgitta Rós Ragnarsdætur.
Erlendur eða Lindi eins og
hann var oftast
kallaður ólst upp
á Fáskrúðsfirði.
Lindi hóf nám í
Alþýðuskólanum á
Eiðum. Hann lauk
síðar vélstjóra-
námskeiði á Ísa-
firði. Erlendur út-
skrifaðist frá
Stýrimannaskól-
anum í Reykjavík
1962.
Lindi starfaði aðallega við
sjómennsku, á þeim árum
vann hann meðal annars á
vertíðum á Suðurnesjum og
Vestmannaeyjum. Lindi var
stýrimaður á Hilmi SU í
Norðursjó. Hann starfaði
einnig töluvert í landi við
smíðar og var verkstjóri hjá
Búðahreppi á Fáskrúðsfirði.
Síðustu 20 ár starfsævi sinnar
reri hann á eigin báti sem hét
Örk.
Útför Erlendar fer fram í
Fáskrúðsfjarðarkirkju í dag,
7. nóvember 2020, kl. 14.
Í ljósi aðstæðna verða ein-
göngu nánustu aðstandendur
viðstaddir og verður útförinni
streymt frá facebooksíðu
Fáskrúðsfjarðarkirkju.
Lindi, eins og við kölluðum
hann, er farinn frá Rannveigu
sinni og fjölskyldunni. Lindi
var einstakur hagleiksmaður,
hann smíðaði margan pallinn
fyrir fólk og fann sér stöðugt
verkefni í viðhaldi þeirra húsa
sem þau hjónin áttu. Þau
byggðu fyrst húsið Lynghaga á
Fáskrúðsfirði, en þar bjuggu
þau lengst af. Honum féll aldrei
verk úr hendi, smíðar lágu ein-
staklega vel fyrir honum, það
er stutt síðan Lindi var uppi á
þaki að dytta að.
Við eigum margar góðar
minningar um Linda. Þegar
hann var unglingur eyddi hann
stórum hluta dagsins á brúnni
fyrir neðan æskuheimili okkar
systkina þar sem þeir Stefán
Pálmason spörkuðu bolta á
milli sín í gríð og erg.
Þegar Lindi var ungur var
hann markmaður í fótbolta hjá
Leikni á Fáskrúðsfirði. Hann
var frábær skíðamaður og var
unun að horfa á hann svífa nið-
ur skíðabrekkurnar.
Þegar Guðríður kynntist
manni sínum komu þau nokkr-
um sinnum til Döddu og Linda
áður en aðrir í fjölskyldunni
hittu kærastann. Þá gat Lindi
ekki setið á sér að gera smá at
til að villa um fyrir þeim sem
mestan áhuga höfðu fyrir nýja
sambandinu, það var alveg
óborganlegt. Svona var Lindi,
alltaf stutt í húmorinn og
skemmtilegan hláturinn. Lindi
var einstaklega hjálpsamur og
bóngóður maður og var snögg-
ur að bregðast við þegar fólk
þurfti á aðstoð að halda. Sann-
ur vinur í raun.
Linda verður sárt saknað.
Við sendum Döddu og fjöl-
skyldu hennar okkar innileg-
ustu samúðarkveðjur á þessum
erfiðu tímum.
Guðríður Karen
og fjölskylda,
Bergþóra og fjölskylda.
Erlendur
Jóhannesson
Sálm. 86.7
biblian.is
Þegar ég er í
nauðum staddur
ákalla ég þig
því að þú
bænheyrir mig.
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi
og langafi,
JÓN SKAGFJÖRÐ STEFÁNSSON,
Gauksstöðum, Skaga,
lést á HSN Sauðárkróki 31. október.
Stefán Jónsson
Sveinfríður Jónsdóttir
tengdabörn, barnabörn
og langafabörn
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma,
langamma og langalangamma,
KRISTJANA SIGURÐARDÓTTIR,
Hrafnistu, Sléttuvegi,
áður Furugerði 1,
lést á Landspítalanum mánudaginn
2. nóvember. Útförin fer fram frá Áskirkju mánudaginn
9. nóvember klukkan 13. Í ljósi aðstæðna verða aðeins nánustu
aðstandendur viðstaddir athöfnina. Streymt verður frá útförinni.
Arnar Gr. Pálsson
Elísabet Sæmundsdóttir
Bjarni Hlynur Ásbjörnsson Lilja Össurardóttir
Ása Hrönn Ásbjörnsdóttir
Þorlákur S. Helgi Ásbjörnss. Marta Teitsdóttir
Pálína Ingimunda Ásbjörnsd.
Ásbjörn Þór Ásbjörnsson
barnabörn, barnabarnabörn og barnabarnabarnabörn