Morgunblaðið - 07.11.2020, Page 38

38 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 7. NÓVEMBER 2020
Árin okkar
hjónanna á Mæli-
felli urðu ellefu. All-
an þann tíma og æ
síðan áttum við traustan vin og
samstarfsmann í Jóa okkar í
Stapa. Ófáar voru fallegu vísurnar
sem hann orti til okkar, málverk
fengum við að gjöf og hann vann
ötull með okkur að endurnýjun og
fegrun staðarins. Þar með eru gáf-
ur hans eigi upp taldar, bóndinn
átti á þeim árum stærsta rýmið í
hjarta hans og býlið hans að
Stapa.
Það má segja að Jóhann Pétur
Guðmundsson, smiðurinn, og son-
ur hans og nafni hafi flutt inn í
gamla góða húsið með okkur vorið
1972. Það var hentugast og spar-
aði margar ferðir. Þvílíkur lúxus
að hafa þá við höndina og njóta
starfa þeirra, vinsemdar og dugn-
aðar. Svo fóru þeir í útreiðartúra
með gesti inn á milli, tóku í spil og
spjallað var og hlegið.
Jói var einn besti hagyrðingur
landsins og fór skáldanafnið hon-
um einnig vel. Hann var ótrúlega
fljótur að kasta fram fallegum og
auðvitað rétt stuðluðum vísum.
Hann orti líka mörg lengri ljóð og
má nefna að frumsamin brúð-
kaupsljóð sendi hann báðum börn-
um okkar þegar þar að kom. Við
vígslu Árgarðs, félagsheimilisins
okkar, sem byggt var á þessum
árum, kom m.a. þessi vísa frá hirð-
skáldi hreppsins:
Árgarður er okkar sómi,
Árgarð styðji gæfan sanna.
Jóhann Pétur
Guðmundsson
✝ Jóhann PéturGuðmundsson
fæddist 22. janúar
1924. Hann lést 20.
október 2020.
Útför Jóhanns
fór fram 31. októ-
ber 2020.
Árdagsbjarmi um Árgarð
ljómi,
ár og síð í hugum
manna.
Myndlistina var
sjaldan tími til að
stunda fyrir smiðnum
og bóndanum. En
málverk hans af
Reykjum í Tungu-
sveit er til mikillar
prýði í skálanum í Ár-
garði og var það gjöf frá Kven-
félagi Lýtingsstaðahrepps. Einn-
ig hangir þar uppi geysistóri
táknræni trélykillinn sem hann
smíðaði handa oddvita til að af-
henda formanni byggingarnefnd-
ar við vígslu hússins 1. desember
1974.
Málverk af Mælifelli málaði Jó-
hann og gaf okkur er við fluttum
til Kaupmannahafnar. Lárus son-
ur okkar, sem varð eftir í Dan-
mörku, og fjölskylda hans hafa
mikla ánægju af því stóra og dýr-
mæta verki sem minnir daglega á
fegurð Skagafjarðar.
Í ellinni átti Jóhann heima í
Varmahlíð. Aldrei fór ég þar um
án þess að fá að hitta hann og fljót-
ur var hann að útbúa myndarlegt
kaffiborð fyrir gestina. En fara út
á sjúkrahús, þess þurfti hann ekki
þótt kominn væri hátt á tíræðis-
aldur, hvað þá nota göngugrind og
sýndi hann hvernig hann gat stutt
sig við borð og bekki á leið milli
herbergja til að sanna mál sitt.
Sem betur fer naut hann þó vel
dvalarinnar þar í lokin.
Söknuður er að góðum vini og
árunum sem hann var einn aðal-
leikarinn á lífssviði fjölskyldunnar
á Mælifelli. Innilegar samúðar-
kveðjur eru sendar frá okkur til
fjölskyldu hans og hinna mörgu
vina og velunnara skáldsins frá
Stapa.
Guðrún L. Ásgeirsdóttir.
✝ Sigþór PéturSvavarsson
fæddist á Patreks-
firði 4. júlí 1948.
Hann lést á Hrafn-
istu í Reykjavík
27. október 2020.
Hann var sonur
hjónanna Svavars
Jóhannssonar, f.
1914, d. 1988, og
Huldu Péturs-
dóttur, f. 1924, d.
2017. Systkini Sigþórs eru Jó-
hann Sigurður, f. 1946, d.
2017, maki Sigríður Björg
Gísladóttir, og Unnur Berglind,
f. 1962, maki Kjartan Gunn-
steinsson.
Sigþór var tvíkvæntur. Fyrri
kona hans var Áslaug Jóna
d. 2009. Þau skildu. Þeirra son-
ur er Fannar Freyr Mark-
ússon, f. 21.8. 1985. (Fannar
Freyr var tekinn í fóstur af
Markúsi Sveinbjarnarsyni, f.
1956, og Selmu Filippusdóttur,
f. 1961.) Kona Fannars Freys
er Rannveig Lára Sigurbjörns-
dóttir, f. 1988. Sonur þeirra er
Rafnar Freyr, f. 12.11. 2019.
Sigþór ólst upp á Patreks-
firði. Hann lauk prófum frá
barna- og unglingaskólanum á
Patreksfirði og útskrifaðist
sem húsasmíðameistari frá Iðn-
skólanum þar. Hann stofnaði
síðan byggingarfyrirtækið Iðn-
verk á Patreksfirði, ásamt
Guðfinni Pálssyni, og ráku þeir
það í mörg ár.
Sigþór fluttist til Reykjavík-
ur árið 1983 og vann þar við
húsasmíðar í mörg ár, allt þar
til hann lét af störfum sökum
heilsubrests.
Útför fór fram í kyrrþey 5.
nóvember 2020 frá Garða-
kirkju.
Garðarsdóttir, f.
1950. Börn þeirra
eru: 1) Garðar, f.
1969, maki Ragna
Jenný Friðriks-
dóttir, f. 1975.
Börn þeirra eru:
Friðrik Benóný, f.
16.5. 1999, Katrín
Una, f. 30.7. 2004,
Elísabet Áslaug, f.
28.2. 2008, og
Benedikt, f. 24.5.
2011. 2) Svavar, f. 1972, fyrrv.
kona Guðrún Rebekka Jak-
obsdóttir, f. 1976. Börn þeirra
eru: Brynhildur, f. 17.12. 1998,
Áslaug Birna, f. 4.12. 2001, og
Brynjar Gauti, f. 11.9. 2006.
Seinni kona Sigþórs var
Hildur Theodórsdóttir, f. 1950,
Nú þegar pabbi minn er fallinn
frá rifjast upp minningar um hann
og líf okkar saman. Minningarnar
taka mig til baka til þess tíma þeg-
ar ég var lítill drengur á Patró og
pabbi var að byggja upp framtíð-
ina. Byggja upp fyrirtæki og reisa
sér og fjölskyldunni einbýlishús.
Pabbi hafði áhuga á útivist og
veiði og ég fékk stundum að koma
með á rjúpu og í laxveiði. Ég fékk
líka oft að fara með honum í vinn-
una en pabbi var alltaf sérlega
duglegur og framtakssamur. Þeg-
ar mamma og pabbi skildu vorum
við eftir tveir saman á Patró. Lífið
var ekki alltaf auðvelt með pabba
á þessum tíma.
Veikleiki pabba sem litaði allt
hans líf var glíma hans við Bakkus
og það var oft áskorun fyrir lítinn
dreng að lifa í þeim veruleika.
Pabbi sýndi mér þó alltaf þolin-
mæði og hlýju og ég man ekki eftir
því að hann hafi nokkurn tímann
skammað mig.
Þegar pabbi flutti svo óvænt til
Reykjavíkur flutti ég á Bíldudal til
mömmu og sambandið við pabba
minnkaði. Við héldum þó alltaf
einhverju sambandi og áttum oft
góðar stundir saman heima hjá
ömmu Huldu. Þegar ég stofnaði
sjálfur fjölskyldu sýndi pabbi
börnunum mínum mikla hlýju og
áhuga. Hann var gjafmildur, gaf
þeim afmælisgjafir og jólagjafir
og vildi halda góðu sambandi við
þau. Hann var alltaf velkominn
inn á okkar heimili þegar hann var
í góðu standi.
Árið 2012 var pabbi orðinn
mjög veikur af sínum sjúkdómi og
flutti inn á Hrafnistu. Þar bjó
hann við gott atlæti og við gátum
heimsótt hann reglulega. Börnin
mín eiga góðar minningar um afa
sinn og fyrir það er ég þakklátur.
Nú hefur pabbi fengið hvíldina, líf
hans var oft þyrnum stráð en
minning um góðan mann lifir og
ég mun sakna elsku pabba míns.
Garðar.
Nú þegar tengdafaðir minn
Sigþór Pétur Svavarsson hefur
kvatt þetta líf reikar hugurinn til
baka. Ég gleymi því ekki þegar ég
sá hann í fyrsta sinn. Flottan í
tauinu, vel greiddan, með breitt
bros á vör og blik í auga. Hann tók
mér opnum örmum þessi mynd-
arlegi og blíði maður. Það var ekki
mikil fyrirferð í honum Sigþóri en
ef hann var staddur einhvers stað-
ar þá tók maður eftir honum.
Sumt fólk er bara þannig.
Sigþór kom reglulega við hjá
okkur Garðari fyrstu árin. Hann
kom til að heimsækja barnabarnið
sitt sem hann var svo stoltur af.
Alltaf kom hann færandi hendi.
Með eitthvert smáræði til að
gleðja lítið hjarta. Þessar minn-
ingar eru bjartar og fagrar og
samverustundirnar voru dýrmæt-
ar. Þær voru dýrmætar því þær
voru allt of fáar. Ég syrgi tíma
sem ekki varð, stundir sem glöt-
uðust og minningar sem náðu ekki
að fæðast.
Sigþór var sérlega hæfileika-
ríkur maður. Hann var handlag-
inn, mikill vinnuþjarkur, fram-
takssamur og búinn að byggja sér
hús og stofna fyrirtæki aðeins 25
ára gamall. Hæfileikar Sigþórs
hefðu getað farið með hann í svo
margar áttir en því miður lá leiðin
inn á grýttan stíg. Bakkus er harð-
ur húsbóndi, hann gefur engum
grið. Hann gerði líf Sigþórs að erf-
iðri baráttu sem tók sinn toll.
Þrátt fyrir töpuð tækifæri er ég
þakklát fyrir hann elsku Sigþór.
Hann er afi barnanna minna og
faðir mannsins míns og það hefur
verið lærdómsríkt að fylgjast með
sambandi þeirra feðga. Kærleik-
urinn þeirra á milli og fyrirgefn-
ingin var alltumlykjandi. Kærleik-
urinn fellur aldrei úr gildi.
Ragna Jenný Friðriksdóttir.
Ég og afi fórum stundum að fá
okkur ís. Einu sinni kom ég inn á
Hrafnistu og kallaði hátt „afi“ og
þá svöruðu allir gömlu mennirnir!
Það þótti okkur fyndið. Mér
fannst gaman að heimsækja afa
því hann var alltaf svo glaður þeg-
ar ég kom. Ég elska þig afi minn
og gleymi þér aldrei.
Benedikt.
Það var alltaf gaman að heim-
sækja hann afa. Hann varð alltaf
svo glaður þegar hann sá mig. Við
fórum oft í ísbíltúr og tókum svo
bryggjurúnt. Mér þótti mjög vænt
um afa, hann var svo flottur mað-
ur og alltaf brosandi. Það var erf-
itt að geta ekki heimsótt afa vegna
Covid. Ég man þegar við fjöl-
skyldan fórum að glugganum
hans til að segja hæ og til að sjá
hann. Afi skildi ekkert í þessu en
auðvitað var hann mjög glaður að
sjá okkur öll eins og alltaf. Ég á
eftir að sakna þess að heimsækja
afa. Það var fastur punktur í lífi
mínu. Guð blessi minningu afa.
Katrín Una.
Nú er elsku afi minn farinn frá
okkur. Ég man þegar ég, pabbi,
Benedikt og Katrín fórum stund-
um með afa í göngutúr eða í ísbílt-
úr. Við heimsóttum hann alltaf
þegar við vorum í Reykjavík á
meðan við bjuggum á Bíldudal.
Við fórum til hans á Hrafnistu og
hann var alltaf glaður að sjá okk-
ur. Ég man sérstaklega eftir því
þegar afi átti afmæli og Unnur
kom með pönnukökur og allir á
elliheimilinu fengu pönnukökur.
Það var mjög gaman. Ég man ekki
eftir afa öðruvísi en á Hrafnistu en
ég veit að einu sinni átti hann
heima á Patreksfirði og var Vest-
firðingur í húð og hár. Við áttum
það sameiginlegt að þykja mjög
vænt um sunnanverða Vestfirði.
Hvíldu í friði elsku afi minn.
Elísabet Áslaug.
Hann afi tók kannski margar
rangar ákvarðanir í lífinu sem lit-
uðu hans líf og hann átti oft stund-
ir sem enginn óskar sér. Þrátt fyr-
ir það var afi minn góður maður og
með stórt hjarta. Ég á aðeins góð-
ar minningar um hann afa minn
og fann ekkert nema væntum-
þykju og ást þegar ég var í kring-
um hann. Ég man þegar ég var lít-
ill, áður en ég eignaðist öll systkini
mín, þá kom hann alltaf færandi
hendi þegar hann kom í heimsókn
á Eyrarholtið. Sumt af því dóti
sem hann kom með til að gleðja
mig á ég enn þann dag í dag, eins
og bláa dótajeppann sem mér
þykir mjög vænt um. Í hvert sinn
sem ég sé hann hugsa ég um afa.
Afi átti sjálfur jeppa sem ég elsk-
aði að sitja í. Það var nefnilega
sjónvarp aftur í. Mér fannst svo
gaman að fara í jeppabíltúr og
horfa á teiknimyndir í aftursæt-
inu. Afi var alltaf svo flottur og
snyrtilegur, það má segja að hann
hafi verið algjör töffari og nagli.
Eftir að afi fór inn á Hrafnistu
varð hann sífellt veikari og átti sí-
fellt erfiðara með að tjá sig. Ég
fann þó að í hvert sinn sem ég
heimsótti hann þá þekkti hann
mig og var alltaf glaður að sjá
mig. Þó svo að hann hafi ekki get-
að tjáð það með orðum gat hann
tjáð það með tilfinningum. Einu
sinni fyrir jólin kom ég við á
Hrafnistu áður en ég fór á Bíldu-
dal til foreldra minna til að færa
honum jólagjöf. Þegar ég mætti á
Hrafnistu sá ég að hann var ekki
inni á herberginu sínu, hann var
frammi í setustofu að horfa á
sjónvarpið. Ég ákvað því að fara
beint inn á herbergi til að setja
jólagjöfina á náttborðið hans. Ég
sá að hann sá mig labba framhjá
sér og hann varð svo svekktur því
hann hélt að ég ætlaði ekki að
heilsa upp á hann. Svo kom ég
auðvitað aftur til baka til að heilsa
honum og hann varð svo glaður
við þetta litla spjall. Ég fann það
svo vel þarna hvað afi var góður
maður og hvað mér þótti vænt
um hann.
Hvíldu í friði elsku afi, ég veit
að þú ert á betri stað núna.
Friðrik Benóný.
Þú varst 14 ára þegar ég fædd-
ist.
Ég var skírð í fermingunni
þinni og þú hélst mér undir skírn.
Ég var veik og gafst þú mér
hálsmen úr melónusteinum.
Ég man enn hve ég var örugg
þegar þú hélst í litlu höndina
mína.
Ég var ekki gömul þegar ég
passaði litlu drengina þína.
Við áttum öll heima á Patró og
alltaf var gaman þegar við kom-
um saman á Aðalstrætinu hjá
mömmu og pabba, þar sem æsku-
heimili okkar var.
Þú fluttist síðan til Reykjavík-
ur og oft var lífið þér erfitt næstu
árin, en gleðistundirnar voru líka
margar, ekki síst þegar þú eign-
aðist yngsta drenginn þinn.
Við misstum mikið þegar Jó-
hann bróðir okkar dó fyrir rúm-
um þremur árum, en hann var
alltaf kletturinn í lífi okkar.
Seinna sama ár lést elsku
mamma okkar, en þið voruð alla
tíð mjög náin.
Ég vona að ég hafi getað rétt
þér örugga hönd, í þínum erfið-
leikum seinni árin, eins og þú
gerðir þegar ég var lítið stelpu-
skott heima á Patró.
Þriðjudaginn 27. október
horfði ég í síðasta sinn í augun
þín, augun sem alltaf voru svo fal-
leg og hlý.
Hvíl í friði elsku Sissó bróðir.
Þín systir,
Unnur Berglind.
Sigþór Svavarsson var fæddur
og uppalinn á Patreksfirði. Hann
lauk grunnskólanámi þar og fór
síðan að vinna eins og tíðkaðist á
þessum tíma. Sigþór lærði húsa-
smíði og útskrifaðist sem húsa-
smíðameistari frá Iðnskólanum á
Patreksfirði. Hann stofnaði,
ásamt Guðfinni Pálssyni, tré-
smíðafyrirtækið Iðnverk. Næstu
árin vann hann við smíðar á Pat-
reksfirði.
Ég kynntist Sigþóri árið 1979
þegar ég og systir hans hófum
sambúð. Ég vann hjá honum
næstu tvö sumur við byggingar-
vinnu, meðal annars í Mjólká, en
þar fékk fyrirtækið hans það
verkefni að steypa upp undirstöð-
ur fyrir spennuvirki vesturlínu.
Árið 1983 seldi Sigþór fyrir-
tækið á Patreksfirði og flutti til
Reykjavíkur. Hann vann þar við
smíðar næstu árin. Hann var eft-
irsóttur í vinnu, hörkuduglegur
og góður smiður.
Eftir nokkur ár í Reykjavík
fóru að skiptast á skin og skúrir í
lífi Sigþórs, því Bakkus er harður
húsbóndi. Heilsan fór að gefa sig
og rúmlega sextugur var hann
lagður inn á Hrafnistu í Reykja-
vík, þar sem hann bjó til dauða-
dags.
Sigþór var glaðlyndur, traust-
ur og hörkuduglegur. Hann var
góður drengur.
Blessuð sé minning hans.
Kjartan Gunnsteinsson.
Sigþór Pétur
Svavarsson
Frímann & hálfdán
Útfararþjónusta
Frímann
897 2468
Hálfdán
898 5765
Ólöf
898 3075
Sími: 565 9775
www.uth.is
uth@uth.is
Cadillac 2017
HJARTAVERND
Minningarkort
535 1800
www.hjarta.is
Okkar ástkæri
RÓBERT TRAUSTI ÁRNASON,
fv. sendiherra og forsetaritari,
verður jarðsunginn frá Dómkirkjunni í
Reykjavík mánudaginn 9. nóvember
næstkomandi klukkan 13.
Vegna aðstæðna verða aðeins nánustu aðstandendur
viðstaddir. Athöfninni verður streymt á vefnum
https://youtu.be/n02ywvuDFjw
Þeim sem vilja minnast hans er bent á Kvenfélag Hringsins.
Klara Hilmarsdóttir
Kristján Þórðarson Soffía Rúna Jensdóttir
Hilmar Þórðarson Rannveig Jóhannsdóttir
Klara Rún Hilmarsdóttir Friðrik Þór Hjálmarsson
Baldur Freyr Hilmarsson
Embla Rós Friðriksdóttir
Elskuleg systir okkar og mágkona,
BERTHA I. JOHANSEN,
andaðist miðvikudaginn 28. október á
líknardeild Landspítalans, Fossvogi.
Útför fór fram 4. nóvember í kyrrþey að ósk
hinnar látnu.
Kitty Johansen Gunnar Ingimundarson
Hulda G. Johansen Steindór I. Ólafsson
Thulin Johansen Hrönn Snorradóttir
Morgunblaðið birtir minn-
ingargreinar endurgjalds-
laust alla útgáfudaga.
Skil | Þeir sem vilja senda Morg-
unblaðinu greinar eru vinsam-
lega beðnir að nota innsendikerfi
blaðsins. Smellt á Morgunblaðs-
lógóið í hægra horninu efst og
viðeigandi liður, „Senda inn
minningargrein,“ valinn úr felli-
glugganum. Einnig er hægt að
slá inn slóðina www.mbl.is/
sendagrein
Skilafrestur | Ef óskað er eftir
birtingu á útfarardegi verður
greinin að hafa borist eigi síðar
en á hádegi tveimur virkum dög-
um fyrr (á föstudegi ef útför er á
mánudegi eða þriðjudegi).
Minningargreinar