Fréttablaðið - 29.05.2021, Síða 24

maður til að talað sé við mig á arab-
ísku og ekki nægilegur Íslendingur
til að talað sé við mig á íslensku,“
segir Fida og telur líklegt að dökkt
litarhaft hennar og vestrænn klæða-
burður rugli fólk í ríminu.
Hvað þarf ég að gera?
Fida viðurkennir að fyrirfram
ákveðnar hugmyndir og fordómar
sem hún mætir eigi það til að ergja
hana.
„Þá hugsa ég, hvað þarf ég að gera
til að öðlast jafnan rétt og verða
jafningi? Það er nefnilega stað-
reynd að því hærra sem ég kemst
því meiri eru fordómarnir. Ég er í
stjórn samtaka sprotafyrirtækja og
UN Women og bauð mig á dögunum
fram sem formann Félags kvenna í
atvinnulífinu. Þá fékk ég að heyra
hversu flott það væri að fá einhvern
af erlendum uppruna. Ég var ekki að
bjóða mig fram af því ég er af erlend-
um uppruna. Ég er athafnakona. Ég
er búin að fara í gegnum þetta sjálf.
Frá hugmynd að 700 milljónum.
Hvenær þarf ég ekki að byrja sam-
tal á að svara hvaðan ég er og hvort
ég tali íslensku?“ segir hún ákveðin.
„Ég sé stundum að heili fólks er
að springa þegar ég tala íslensku
því það passar ekki inn í formið.
Ég veit að þetta er ekki endilega illa
meint en ég verð stundum pirruð.
Ég er háskólamenntuð kona, frum-
kvöðull sem er búinn að byggja upp
sitt eigið fyrirtæki og hvað þarf ég
að gera meira til að verða jafningi,
til þess að við byrjum samtalið á að
spyrja hver mín skoðun á einhverju
málefni er?“
Fida starfar í fremur karllægum
orkugeiranum þar sem hún er oft
eina konan og alltaf eini innflytj-
andinn að eigin sögn.
„Við hjá GeoSilica vorum eitt
sinn með kvennakvöld til að kynna
vörurnar okkar og ég var að segja
gestum frá eiginleikum þeirra. Þá
gefa sig þrjár konur á tal við mig,
hrósa vörunum og ein spyr hver eigi
fyrirtækið. Ég segi að ég eigi það –
þetta sé spin off frá lokaverkefni
mínu í háskóla. Hún segist vita það
að þaðan hafi hugmyndin komið
en ítrekar spurningu sína um hver
eigi fyrirtækið. Ég segi aftur að það
sé ég, ég sé eigandi fyrirtækisins. Þá
segir hún: „Who‘s the owner of the
company?““ segir Fida og það er
augljóst að henni var ekki skemmt.
„Þvílíka niðurlægingin fyrir mig,
geturðu ímyndað þér hvernig þér
myndi líða?“
Spurð hvort hún sé að vinna í
Krónunni
Hún segist reyna að hafa jákvæðn-
ina að leiðarljósi en það sé vissulega
lýjandi að þurfa að sanna sig hvert
sem hún fari.
„Þegar ég er að versla í Krónunni
með börnin mín á fólk það til að
spyrja hvort ég sé að vinna þar.
Af hverju heldur fólk það? Hvers
vegna? Fólk leyfir sér að lækka
mannréttindastandardinn gagn-
vart okkur og finnst það mega segja
hvað sem er.
Þetta er dagleg barátta og stund-
um verð ég þreytt og reið. Ég er búin
að gera þetta allt sem ég var beðin
um. Ég er búin að læra málið, ég er
búin að skapa vinnu fyrir Íslendinga,
mennta mig í íslenskum háskóla og
borga margfalt til baka það sem ég
fékk. Hvað þarf ég að gera meira til
að ég sé ekki spurð hvort ég sé að
koma að þrífa?“ segir Fida og rifjar í
framhaldi upp nýlega sögu.
„Ég gekk þá inn á kaffistofu þar
sem við erum með framleiðslu
okkar. Þar sátu nokkrir karlar saman
og þegar ég gekk inn stóðu þeir upp
og spurðu: „Ertu að koma að þrífa?“
Ég sagði af hverju í fokkinu haldið
þið það?“
Fida segir þetta alls ekkert eins-
dæmi en hún sé loks farin að geta
svarað fyrir sig, í fyrstu skiptin átti
hún erfitt með að svara og varð lítil
í sér.
„Ég hugsaði þá með mér að
kannski væri ég ekki búin að vinna
mér inn rétt til að vera hér. En það er
auðvitað algjört rugl og ég er örugg-
lega með meiri menntun en þessir
karlar sem þarna sátu og með mikið
meiri reynslu. En ég er kona í karl-
lægu umhverfi og það hefur ekki
meikað sens að ég væri þarna nema
til að þrífa.“
Fida segir það mikilvægt í sínum
huga að hafa hátt og láta til sín taka
því þannig sé hún bæði fyrirmynd
dætra sinna og annarra kvenna af
erlendum uppruna.
„Ég ætla að breyta norminu. Þó
það sé óþægilegt að fara á hverjum
degi út fyrir þægindarammann.
Við getum allt sem við viljum. Ég
og þú höfum jafna möguleika til að
bjóða okkur fram til forseta, það er
kannski aðeins erfiðara fyrir mig
en ég get það. Ég er til dæmis orðin
heimsfræg á Suðurnesjum,“ segir
Fida og hlær en hún bæði býr og
starfar í Reykjanesbæ.
Fjölskyldan í Jerúsalem
„Ég er þakklát fyrir að hafa endað
hér og að dætur mínar alist hér upp
þar sem þær geta orðið allt sem þær
vilja. Ég vil bara vekja athygli á því
sem við mættum laga og treysti á
að þjóðin okkar geti lagað það. Ég
elska Ísland og alls staðar sem ég
fer segist ég koma frá Íslandi og tala
um Ísland. Menntun mín er héðan,
börnin mín eru hér, starfið mitt er
hér og lífið mitt er hér þótt hjartað
mitt sé líka í Palestínu.“
Talandi um Palestínu þar sem
ófremdarástand hefur ríkt undan-
farið segist Fida eiga erfitt með að
horfa upp á stöðuna þar og geta
lítið gert.
„Ég reyni að vekja athygli á mál-
efnum Palestínumanna og er dugleg
að pósta fréttum á samfélagsmiðl-
um, en það er lítið sem við getum
gert hér. Fjölskyldan mín er í Jerú-
salem svo þau eru ekki á hættusvæði
en líður illa andlega. Það er verið að
drepa börn fyrir framan augu okkar.
Það verður að stoppa.“ n
Fida þurfti að
hafa meira fyrir
menntun sinni
en margir enda
talaði hún ekki
orð í íslensku
þegar hún
flutti hingað til
lands sextán
ára gömul og
var stuttu síðar
greind lesblind.
FRÉTTABLAÐIÐ/
ERNIR
Fjölskyldan hér öll saman komin, Fida og eiginmaður hennar, Jón Kristinn
Ingason, ásamt dætrunum þremur, Watan, Tahrir og Asalah. MYND/AÐSEND
Í LOFTINU
Sækja frá
SÆKTU NÝJA APPIÐ!
LAUGARDAGA 16:00-18:30
VEISTU HVER ÉG VAR?
24 Helgin 29. maí 2021 LAUGARDAGUR