Ásgarður : blað starfsmanna ríkis og bæja - 15.03.1980, Side 13

Bréf-svör /13
ifomtinn
i síðan
Ti bók-
hófust
uttlega
funda-
írautin
dur en
• Hann
á unga
sagði:
Nyju lánareglumar
Hvernig eru afborganir af lífeyrissjóðs-
lánum opinberra starfsmanna með núver-
andi fyrirkomulagi í verðbólgu eins og hún
er í dag?
Björn Ólafsson
Svar:
Samkvæmt upplýsingum Tryggingar-
stofnunar ríkisins, sem annast innheimtu
afborgana og vaxta af lífeyrissjóðslánum
verða vextir og afborganir af 4 millj. kr. láni
með núgildandi lánskjaravísitölu (139 stig)
sem hér segir:
l.ár
Afborgun kr. 160.000
Vextir 2% — 80.000
Vísitöluuppbót 39% — 93.600
333.600
Eftirstöðvar: Kr. 5.337.600
(4.000.000 160.000 = 3.840.000 að
viðbættri vísitöluuppbót 39%)
Á sama hátt yrðu afborganir og vextir
næstu fjögur ár sem hér segir miðað við 40%
verðbólgu:
2. ár
12. febr. 1981:
Afborgun kr. 222.400
Vextir 2% — 106.752
V ísitala 40% — 131.661
Kr. 460.813
Eftirstöðvar: Kr. 7.161.280
(5.337.600 = 222.400 = 5.115.200 +
40%)
3. ár
12. febrúar 1982:
Afborgun 311.360
Vextir 2% 143.226
Vísitala 40% 181.834
634.420
Eftirstöðvar: 9.589.888
(7.161.280 = 311.360 = 6.849.920 +
40%).
4. ár
12. febrúar 1983:
Afborgun 435.904
Vextir 2% 191.798
Vísitala 40% 251.081
878.783
Eftirstöðvar: 12.815.578
(9.589.888 + 435.904 = 9.153.984 +
40%).
5. ár
12. febrúar 1984:
Afborgun 610.266
Vextir 2% 256.312
Vísitala 40% 346.631
1.213.209
Eftirstöðvar: 17.087.437
(12.815.578 - 610.266 = 12.205.312 +
40%).
Frh. á bls. 23
i fyrir
örnum
:ip um
tonum
kvask-
öðu á
11 útaf
lauk á
ð nýju.
rt látið
lag, en
r væri.
sunnu-
ia með
„Það er gott að þú ert ekki eins kjöftugur og
þú ert forvitinn“.
Guðmundur taldi sér það til gildis, að
vera af góðri ætt og ekki síður að hann hafi
lært að vinna þegar á barnsaldri. Málið
sagðist hann hafa lært af glöggu fólki vestur
á fjörðum. Fyrirspurn um vinnubrögð
svaraði hann á þá lund, að fyrst væri að sá
frækorni, sem síðan fengi útrás, það tæki
síðan við mikið strit, bréfakörfur væru
fylltar og svo kæmu persónurnar og rifu af
manni pennann.
Nokkuð var spurt um einstök skáldverk
Guðmundar og ævisögurnar sérstaklega.
Meðal annars kom þar fram, að skáldsagan
Sturla í Vogum hafi átt uppruna sinn þegar
á ferðalögum höfundar í Noregi. Hann taldi
sig þá hafa verið með hugann við duglega
menn, sem gætu unnið sigra og siglt að
lokum heilir í höfn eftir áföllin, Einkennis-
orðin væru í verkinu „það kostar að vera
karlmaður, Þórður Sturluson".
Aðspurður um sérkenni Vestfirðinga
svaraði Hagalín, að þeir færu sér hægt, en
væru fastir fyrir. Engin leið er að rekja öll
þau svör, sem fram komu á þessu ánægju-
lega kvöldi, en að lokum ítrekaði hann
bjartsýni sína á framtíðina og sagði, að við
þyrftum umfram allt að losna við svartsýni
á æskuna, þá ætti þjóðin glæsilegri framtíð.
Eins og fyrr segir, þá var bókmennta-
kynning þessi vel sótt, en þar munu hafa
verið um 80 manns. Og að lokum var
Hagalín hylltur með lófaklappi og menn
fóru mjög ánægðir heim eftir fróðlega og
skemmtilega kvöldstund.
Nú vandast málið ...
Mikið var spurt en
menn komu heldur
ekki að tómum
kofanum hjá skáld-
inu.