Morgunblaðið - 02.04.2022, Síða 30

30 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 2. APRÍL 2022
✝
Þórarinn
Björnsson
fæddist 11. júlí
1940 í Austur-
görðum í Keldu-
hverfi. Hann lést
23. mars 2022 á
dvalarheimilinu
Hvammi á Húsa-
vík.
Foreldrar hans
voru Þorbjörg Þór-
arinsdóttir, f. 2.
maí 1908, d. 31. mars 1991, frá
Kollavík í Þistilfirði, og Björn
Haraldsson, f. 31. maí 1897, d.
29. maí 1985, bóndi og kennari
í Austurgörðum.
Eiginkona Þórarins var Ólöf
Bára Ingimundardóttir, f. 4.
janúar 1939, d. 15. september
1992. Þau skildu. Dætur þeirra
eru: 1) Eva, f. 10. október
1967, eiginmaður Hjalti Einar
Sigurbjörnsson, f. 20. júní
1967. Börn þeirra eru Bjartur,
f. 6. janúar 1993, og Bríet, f.
12. september 2000. 2) Arna, f.
27. ágúst 1969, eiginmaður Áki
Hauksson, f. 24. júní 1965.
18. nóvember 1982, og Ísak, f.
22. maí 1984. Einnig átti Ólöf
Bára soninn Vilmund Gunn-
arsson, f. 10. október 1959, d.
10. nóvember 1959.
Systur Þórarins eru Sigríð-
ur Hildur Svava, f. 27. maí
1946, fyrri eiginmaður Sigríð-
ar var Sæmundur Eiríkur
Þórðarson, f. 5. apríl 1941, og
seinni eiginmaður hennar er
Egill Rúnar Friðleifsson, f.
16. desember 1940. Guðný
Halldóra, f. 5. september
1950, eiginmaður hennar er
Jónas Þór Þórðarson, f. 4. júlí
1940.
Þórarinn ólst upp í Austur-
görðum, gekk í barnaskóla í
Kelduhverfi, sem þá var far-
skóli, oft staðsettur í Austur-
görðum. Hann stundaði nám í
Laugaskóla í Reykjadal 1954-
1956, en lauk landsprófi frá
Reykjaskóla í Hrútafirði vorið
1957.
Hann var alifuglabóndi frá
1960 til 1982. Trygginga-
sölumaður í 20 ár og dag-
skrárgerðamaður í Ríkis-
útvarpinu í mörg ár. Síðustu
árin dvaldi Þórarinn á dval-
arheimilinu Hvammi á Húsa-
vík.
Útför Þórarins fer fram frá
Garðskirkju í Kelduhverfi í
dag, 2. apríl 2022, klukkan 14.
Börn þeirra eru
Haukur Ingi, f. 24.
ágúst 1989, sam-
býliskona Birta
Guðlaug Amlín, f.
6. júní 1999, Kar-
en Ósk, f. 16. júlí
1996, og Rakel
Rán, f. 27. febrúar
1999. 3) Stúlka, f.
17. ágúst 1970, d.
17. ágúst 1970. 4)
Stúlka, f. 28. ágúst
1972, d. 28. ágúst 1972.
Stjúpdætur Þórarins, dætur
Ólafar Báru, eru Eygló Ólafs-
dóttir, f. 29. janúar 1957, eig-
inmaður hennar er Þorsteinn
Egilson, f. 8. apríl 1957. Börn
þeirra eru: Bára, f. 20. maí
1981, dóttir hennar er Ástrós
Thelma Davíðsdóttir, f. 27.
júní 2006, Grétar Sveinn, f. 14.
júlí 1986, d. 2. ágúst 2014,
Brynja, f. 6. desember 1994.
Hulda Haraldsdóttir, f. 29. jan-
úar 1962, d. 22. september
2013, hennar maki var Gunn-
laugur Gestsson, f. 18. júní
1959. Börn þeirra eru Alma, f.
Elsku pabbi. Ég bjó með þér
og mömmu Ólöfu Báru, Huldu
systur og Evu fyrstu 13 árin í
Austurgarði, ásamt ömmu Þor-
björgu og afa Birni.
Á Austurgarðsþúfunni var
líka frændfólkið í Laufási og
Kvistási og má segja að þetta
hafi verið eins og lítið þorp. Við
vorum með eggjasölu, Haraldur
frændi með bílaverkstæði og
útibú frá Bókabúð Þórarins Stef-
ánssonar, svo var Didda frænka í
Laufási með leyfin í Litluá. Allt-
af einhver í kaffi hjá mömmu og
hún sá oft um permó hjá sveit-
ungum. Svo að það var alltaf nóg
um að vera í sveitinni. Amma var
líka dugleg að baka og ég skott-
aðist oft niður í eldhús til að
hjálpa henni. Ég skar mig stund-
um svolítið úr krakkahópnum og
fór til ömmu. Afi Björn spilaði
mikið við okkur krakkana og var
ótrúlega þolinmóður en mjög
ákveðinn samt. Það sem stóð upp
úr í þínu lífi var tvennt, ferðalög-
in með Kára og Inda.
Hitt sem stóð upp úr var
Laugaskóli í Reykjadal, en þang-
að sóttir þú menntun og hafðir
mikið gagn af. Einnig hafði
amma Þorbjörg sótt sér þangað
menntun, ég dreif mig líka í
Laugaskóla sem og Karen Ósk
mín. Einnig má bæta við að
barnabörnin áttu hug þinn allan,
jafnt hjá stjúpdætrum sem og
okkur Evu.
Barnabörnin minnast sund-
ferða, bíltúra, ferðalaga í sveit-
ina og góðrar samveru, sérstak-
lega síðustu árin hér á Húsavík.
Okkur fannst ánægjulegt að hafa
þig hér með okkur og ná að upp-
lifa jól með þér. Síðustu fjögur
árin dvaldir þú hér á Húsavík á
Dvalarheimilinu Hvammi, þann-
ig náðum við að kynnast upp á
nýtt, það var bæði ánægjulegt og
stórbrotið á köflum hvernig þú
tæklaðir lífið og hversu tilsvörin
sem þú gafst frá þér voru mögn-
uð á dvalarheimilinu. Þegar
Hvammur lokaðist í Covid þá
tókst þér að strjúka á göngu-
grindinni sem þú skildir eftir við
N1 og komst gangandi til mín.
Þú hafðir mjög gott lag á að ná
til fólks og hafðir þann hæfileika
að ná upp úr fólki sögum sem þú
útvarpaðir lengi. Einnig veit ég
að það var stjanað við þig á
Hvammi, sá það með eigin aug-
um, þar sem húmor þinn og
glettni var allsráðandi. Ferðalög
voru þér hugleikin, þú keyrðir
um landið þvert og endilangt og
seldir tryggingar sem og tókst
viðtöl. Í tryggingasölunni nýttir
þú þér nútímamarkaðssetningu
á undan samtíðinni, fékkst hjá
mér nöfn skólafélaga á Laugum
85-86 og heimsóttir foreldra
þeirra. Blessuð, ég er pabbi
Örnu sem er með syni þínum eða
dóttur á Laugum.
Það var ekki flókið, svo næsta
haust komu allir mínir skóla-
félagar og sögðu mér þá sögu að
pabbi minn hefði komið í heim-
sókn. Veit ekki alveg hversu kát
ég var með það þá, en finnst það
snilld í dag. Enda fékkstu marga
bikara á hillu. Þú hafðir líka orð
á því að vera næsthæstur á
landsprófi og taldir það mjög
gott en þið voruð bara tveir sem
þreyttuð prófið.
Ég bið að heilsa. Þakklát og
sátt.
Gamli maðurinn og lífshjólið
Hann fæddist
Hann eldist
Hann er persóna
Hann syrgir
Hann hræðist
Hann verkjar
Hann sefur
Hann lúrir
Hann sér
Hann átti konur
Hann átti sjálfstæði
Hann missti dætur
Hann gleymdi
Hann gaf
Hann þáði
Hann talaði
Hann nöldraði
Hann vann
Hann tapaði
Hann spurði
Hann söng
Hann lúffaði
Hann fékk engu ráðið
Hann var bitur
Hann var sár
Hann elskaði
Hann kom sér undan
Hann fór
Hann kom
Hann er, hann var.
(A.Þ.)
Þín
Arna.
Jæja pabbi minn, nú ertu far-
inn í lengstu ferðina þína – ferðina
í sumarlandið. Þú kvaddir að
kvöldi miðvikudagsins 23. mars
sl.
Margar minningar koma upp í
kollinn – ég trítlandi vestur í
hænsnahús, fá að tína egg í körfu,
skoða litlu ungana uppi á lofti í
hænsnahúsinu – ferðir í Ásbyrgi,
ferðir upp á Þeystareyki, að
Dettifossi og fleiri staði, bæði
þegar ég var lítil og eins eftir að
ég stofnaði fjölskyldu og við fór-
um að ferðast um landið. Ófáar
voru ferðirnar í Ásbyrgi, heilag-
asta stað landsins eins og þú hafð-
ir oft orð á, að Dettifossi og í
Hljóðakletta og eins vestur á firði.
Lífið breyttist hjá okkur eftir
að þú fluttir norður, varð tóm-
legra, en þú hafðir fyrir sið að
koma flesta daga í kaffi og taka í
spil með krökkunum eða bara
kíkja við. Jólin urðu að sama
skapi einmannalegri eftir að þú
fluttir norður en við eigum minn-
ingarnar sem eru geymdar og
gleymast ekki.
Síðasti bíltúrinn okkar saman
var austur í sveit í fyrrasumar.
Við gengum upp að útsýnisskíf-
unni á Imbuþúfu, heimsóttum
frændfólk í Vogum og trítluðu inn
í Ásbyrgi. Yndisleg minning um
síðustu ferð okkar í sveitina sem
var og verður okkar.
Þú hafðir fyrir sið að skrifa
heilræði niður á miða, eitt ljóð
hafðir þú alla tíð uppi við og finnst
mér við hæfi að enda þessa litlu
kveðju á því.
Í dag.
Dagurinn í dag
er dagurinn þinn.
Þú getur gert við hann
hvað sem þú vilt
Gærdaginn áttir þú.
Honum getur þú ekki breytt.
Um morgundaginn veist þú ekki neitt.
En daginn í dag átt þú.
Gefðu honum allt sem þú megnar
svo einhver finni í kvöld
að það er gott að þú ert til
(A. Rosenbladt)
Með kærleik og hlýju,
Eva.
Afi Tóti.
Hann hænsni ræktaði.
Aldrei illa um fólk hann talaði.
Fjöll hann kleif og heiminn sá.
Til allra honum tókst að ná.
Viðtöl tók og í útvarpi vann.
Víðförull farandsölumaður sem fólki
ann.
Sundlaugum landsins hann sinnti.
Um mikilvægi umhverfisins hann
áminnti.
Ostakökur honum þótti lostæti.
Lopapeysur jafnframt mikil verðmæti.
Sopa af Bola hann unni.
Ást hans á Ásbyrgi og Kelduhverfi í
forgrunni.
Þegar allt kemur til alls
þá var hann maður góður
sem um flest allt var fróður
Þangað til næst afi,
Þinn vinur og afabarn,
Bjartur.
Elsku afi minn, mér finnst
mjög erfitt að kveðja þig og vildi
óska þess að þú værir hérna enn
þá hjá mér, en ég veit að þér líður
vel núna og fyrir það er ég þakk-
lát. Þú varst allra besti afi sem ég
kynntist, ég geymi minningarnar
okkar að eilífu. Allar sundferðirn-
ar, ísferðirnar, sveitaferðirnar og
hlátursköstin sem við áttum. Ég
man sérstaklega eftir ferðinni
þegar þú fórst með okkur Karen í
bíltúr sem endaði í bílakjallara og
við læstumst öll þar inni og kom-
umst ekki út en samt náðir þú ein-
hvern veginn að gera þá ferð
skemmtilega og eftirminnilega,
ég man líka eftir límmiðanum
mínum sem þú límdir í bílinn þinn
til þess að hafa „alltaf einhvern
hluta af mér með þér“. Elsku afi
þú passaðir mig svo vel og hugg-
aðir mig alltaf þegar ég var lítil í
mér öll mín 23 ár. Þú passaðir
alltaf að minna mig á hversu stolt-
ur þú varst af mér og eins og þú
sagðir þá var flestallt skynsam-
legt sem ég sagði og gerði. Ég
ætla að halda áfram að gera þig
stoltan og hlakka til að sjá þig aft-
ur seinna afagullið mitt.
Þín
Rakel.
Þórarinn Björnsson er látinn.
Með nokkrum orðum langar mig
að kveðja mág minn og vin og
þakka góða viðkynningu. Það var
árið 1976 sem ég kom með konu
minni í fyrsta skipti að Austur-
görðum, en þar var Þórarinn, eða
Tóti eins og hann var ævinlega
kallaður, fæddur og uppalinn og
bjó þar með fjölskyldu sinni og
rak hænsnabú. Okkur varð fljótt
vel til vina. Nokkrum árum seinna
urðu mikil umskipti í hans lífi er
hjónabandi hans lauk og hann
hætti búskap og fluttist suður.
Eftir það vann hann aðallega sem
tryggingasali og settist að í Kópa-
vogi. Um nokkurra ára skeið
fékkst hann einnig við útvarps-
þáttagerð á Rás 1 og hétu þættir
hans „Þá var ég ungur“, þar sem
viðmælendur hans sögðu frá ævi
sinni og störfum. Nokkrir þessara
þátta voru gefnir út á geisladisk-
um og eru því aðgengilegir öllum.
Má þar glögglega heyra hve lag-
inn hann var að fá fólk til að tjá
sig. Á yngri árum tók hann virkan
þátt í starfi leikfélags sveitarinn-
ar og m.a. má geta þess að hann
kom fram í litlu aukahlutverki í
kvikmyndinni „Rauðu skikkj-
unni“ sem einmitt var tekin upp í
Kelduhverfi árið 1966 ef ég man
rétt.
Tóti var félagslyndur, frænd-
rækinn og mannblendinn. Hann
fór létt með að taka menn tali og
gilti þá einu hver í hlut átti. Með-
an heilsan leyfði hafði hann unun
af útivist og ferðalögum. Hann
gekk m.a. á Herðubreið og ég
minnist með mikilli ánægju ferðar
okkar inn í Öskju í blíðskapar-
veðri auk margra gönguferða um
Jökulsárgljúfur, Tunguheiði og
strandlengju sveitarinnar. Þótt
Tóti væri fluttur suður sótti hann
ævinlega mikið á heimaslóðir og
dvaldi þar löngum. Árið 2012 fór-
um við í ógleymanlegt ferðalag í
hópi góðra félaga og gengum svo-
kallaðan Jakobsveg frá austri til
vesturs um fjöll og dali Norður-
Spánar að borginni Santiago De
Compostela. Tveimur árum
seinna endurtókum við leikinn en
þá frá suðri til norðurs frá Portú-
gal. Þá kom í ljós að heilsu hans
var farið að hraka og skömmu síð-
ar greindist hann með Parkinson-
sjúkdóminn, sem gerði honum
erfitt fyrir. Síðustu árin dvaldist
hann á Hvammi á Húsavík við
gott atlæti í nálægð og skjóli dótt-
ur sinnar Örnu, sem hugsaði vel
um föður sinn. Það varð honum til
mikillar ánægju þegar myndar-
lega var haldið upp á áttræðisaf-
mæli hans með veislu í Skúlagarði
á fallegum sumardegi þar sem
ættingjar hans, vinir og sveitung-
ar fögnuðu með honum.
Ég kveð mág minn og vin með
trega og þakklæti. Þórarinn
Björnsson var drengur góður.
Blessuð sé minning hans.
Egill Friðleifsson.
Þórarinn
Björnsson
- Fleiri minningargreinar
um Þórarin Björnsson bíða
birtingar og munu birtast í
blaðinu næstu daga.
Sálm. 86.7
biblian.is
Þegar ég er í
nauðum staddur
ákalla ég þig
því að þú
bænheyrir mig.
Kæri bróðir okkar,
KRISTJÁN KARL SIGMUNDSSON,
Suðurhólum 16,
sem lést mánudaginn 7. mars, verður
jarðsunginn frá Fella- og Hólakirkju
föstudaginn 8. apríl klukkan 13.
Freyja Helgadóttir Kjartan Tómasson
Heiður Helgadóttir
Drífa Helgadóttir Guðbrandur Kristvinsson
Erla Kristjánsdóttir
Ásgeir Ásgeirsson Ásta S. Halldórsdóttir
Ástkær móðurbróðir okkar og vinur,
OTTI PÉTURSSON,
Orrahólum 5,
Reykjavík,
andaðist fimmtudaginn 24. mars á Hrafnistu
Laugarási. Útförin fer fram frá Dómkirkjunni
mánudaginn 4. apríl klukkan 11.
Sérstakar þakkir fær starfsfólk á Miklatorgi fyrir frábæra
umönnun og aðhlynningu.
Guðrún Guðbjartsdóttir Guðjón Þ. Sigfússon
Kristinn H. Guðbjartsson Laufey Ó. Hilmarsdóttir
Álfheiður J. Guðbjartsdóttir Olaf Sveinsson
og fjölskyldur
Kær eiginmaður, faðir, tengdafaðir og afi,
BRAGI FRIÐFINNSSON
rafvirkjameistari,
Norðurbakka 21a Hafnarfirði,
lést á Landspítalanum Fossvogi
laugardaginn 26. mars. Hann verður
jarðsunginn frá Lindakirkju í Kópavogi miðvikudaginn 6. apríl
klukkan 13. Blóm og kransar afþakkað. Þeir sem vilja minnast
hans geta látið Einstök börn njóta.
Ólöf Ester Karlsdóttir Celin
Albert I. Bragason
Finnur Bragason
Steinunn Braga Bragadóttir
Þórir Karl Bragason Celin
tengdabörn, barnabörn og barnabarnabörn
Okkar ástkæri
TRAUSTI HVANNBERG ÓLAFSSON
rafmagnsverkfræðingur,
Sturlu-Reykjum, Reykholtsdal,
lést af slysförum við Bröttubrekku
þriðjudaginn 29. mars. Útförin fer fram frá
Dómkirkjunni föstudaginn 8. apríl klukkan 13.
Elísabet Jóna Ingólfsdóttir
Nanna Kristjana Traustad. Ólafur Sveinn Jóhannesson
Elís Traustason Edda Marín Einarsdóttir
Ragnheiður Traustadóttir Mikkel Kjær Regnér
Ragnheiður S. Kristjónsd.
Brynjólfur Þorkell Brynjólfss.
Valdimar Páll Brynjólfsson
og barnabörn