Morgunblaðið - 29.04.2022, Page 27

MINNINGAR 27
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 29. APRÍL 2022
✝
Sigríður Vil-
hjálmsdóttir
fæddist í Reykjavík
3. janúar 1929. Hún
lést á hjúkrunar-
heimilinu Sóltúni 2,
Reykjavík, 15. apríl
2022.
Foreldrar henn-
ar voru Vilhjálmur
Árnason, skipstjóri
og útgerðarmaður,
f. 27.5. 1896, d. 4.7.
1976, og Guðríður Sigurð-
ardóttir húsmóðir, f. 17.12.
1898, d. 10.2. 1984. Systkini Sig-
ríðar eru Kristín, f. 1. maí 1930,
og Árni, f. 11. maí 1932, d. 5.
mars 2013.
Sigríður giftist Vilhjálmi K.
Sigurðssyni, f. 14.5. 1926, d.
19.4. 2017, hinn 30. maí 1953.
Foreldrar hans voru Sigurður
Kristjánsson, sparisjóðsstjóri og
heiðursborgari Siglufjarðar, f.
24.10. 1888, d. 11.2. 1977, og
Anna Sigrún Vilhjálmsdóttir
húsmóðir, f. 18.8. 1888, d. 10.2.
1970.
Börn Sigríðar og Vilhjálms
eru: 1) Vilhjálmur, f. 1953, maki
Steinunn Ósk, f. 1958. Börn
þeirra eru a) Vilhjálmur Ingi, f.
1987, og b) Anna, f. 1985. Börn
er Sigríður Birna, f. 1986, maki
Hafsteinn Valur Guðbjartsson,
f. 1981. Börn þeirra eru Stein-
arr Breki, f. 2011, og Vigdís
Freyja, f. 2017. 3) Sigurður, f.
1959, maki Ingunn Ólafsdóttir,
f. 1959. Börn þeirra eru Ólafur
Valur, f. 1993, og Tómas, f.
1996.
Sigríður fæddist á Ránargötu
9 en ólst upp á Bárugötu 35.
Hún útskrifaðist úr Kvennaskól-
anum í Reykjavík 1947. Að
loknu námi vann hún á fjölrit-
unarstofu Fríðu Briem. Árið
1948 stundaði hún nám í hús-
mæðraskólanum Sorö í Dan-
mörku. Þegar hún kom heim frá
Sorö flutti hún að Flókagötu 53.
Þar byggði faðir hennar reisu-
legt hús og bjó hún og síðan fjöl-
skylda hennar á Flókagötu fram
yfir dánardægur móður hennar.
Árið 1985 fluttu þau hjónin í
Álfaland 2 og bjó Sigríður þar
þangað til hún flutti í Sóltún 2 í
lok árs 2020.
Í námi sínu í Kvennaskól-
anum og í Sorö eignaðist Bíbí,
eins og hún var ávallt kölluð,
vinkonur til ævilengdar. Sigríð-
ur vann sem ritari hjá Félagi
botnvörpuskipaeigenda frá
námi og fram að barneignum.
Þegar börnin voru komin á legg
fór hún aftur að vinna utan
heimilis og vann hjá Fiskveiði-
hlutafélaginu Venusi hf.
Útförin fer fram í Bústaða-
kirkju í dag, 29. apríl 2022,
klukkan 10.
Steinunnar af fyrra
hjónabandi eru: c)
Fanney Þórð-
ardóttir, f. 1981,
maki Kristinn Lín-
dal Jónsson, f.
1973. Börn þeirra
eru Edward, f.
2010, Ólíver, f.
2014, og Aron, f.
2017, og d) Guð-
mundur Arnar
Þórðarson, f. 1980,
maki Þórhildur Edda Ólafs-
dóttir, f. 1983. Börn þeirra eru
Bjarni Þór, f. 2007, Arnar Már,
f. 2009, og Þórður Örn, f. 2011.
2) Guðríður, f. 1955, maki Sig-
urbergur Björnsson, f. 1956.
Börn þeirra eru a) Björn Logi, f.
1991, maki Sonja Bára Gunn-
arsdóttir, f. 1991. Sonur þeirra
er Hlynur, f. 2021, og b) Bjarn-
heiður, f. 1993. Dætur Guðríðar
af fyrra hjónabandi eru c) Sig-
ríður Sóley Guðnadóttir, f. 1975,
maki Óli B. Jónsson, f. 1976.
Börn þeirra eru Bergsteinn, f.
2001, Hildur Björg, f. 2004, og
Guðný, f. 2007, og d) Bergdís
Guðnadóttir f. 1982. Börn henn-
ar eru Axel Örn, f. 2008, og
Birta Kamilla, f. 2016. Dóttir
Sigurbergs af fyrra hjónabandi
Elsku tengdamóðir mín er far-
in í sitt síðasta ferðalag. Ég kem
til með að sakna hennar mikið en
þetta ferðalag var sennilega kær-
komið eftir þungan vetur. Það
væri eigingirni að halda lengur í
hana hér hjá okkur. Við spjörum
okkur þó svo að stórt skarð sé
höggvið í hópinn okkar þegar sjálf
drottningin er farin á braut.
Eins og hún sagði sjálf frá var
hún búin að eiga langa og farsæla
ævi. Nefndi hún þar oft ferðalög
en hún naut þess að ferðast og
skoða sig um hvort sem það var í
fjarlægum löndum eða á landinu
okkar fagra.
Bíbí var kostakona og var
mörgum eftirsóknarverðum kost-
um búin. Hún var þrautseig og
var aldrei fyrir að barma sér eða
gefast upp. Hún var stolt en átti
um leið auðvelt með að sýna sam-
kennd og mildi. Hún var skarp-
greind og víðsýn. Bíbí var hrein-
skiptin og kærleiksrík persóna og
umfram allt glaðlynd og jákvæð
að eðlisfari. Hún var traust sem
klettur og það var alltaf hægt að
leita til hennar. Ég á eftir að
sakna kaffihúsaferða með henni
en þær fórum við ófáar. Umræður
um matseld, bakstur og tísku-
strauma voru henni eðlislægar
ásamt því að fylgjast vel með
dægurmálum.
Ég vil að leiðarlokum þakka
Bíbí fyrir samfylgdina en ég er
svo heppin að hafa haft hana sem
tengdamóður síðastliðin 35 ár.
Hún var mér reyndar miklu meira
en „bara“ tengdamóðir. Það voru
forréttindi að komast undir henn-
ar væng. Hún kenndi mér svo
ótalmargt í gegnum árin og naut
ég þess að vera ferðafélagi henn-
ar.
Kærar þakkir fyrir allt og hvíl í
friði.
Steinunn Ósk.
Nú er tengdamóðir mín Sigríð-
ur, sem alltaf var kölluð Bíbí, fall-
in frá eftir erfið veikindi. Við sem
þekktum hana finnum fyrir mikilli
eftirsjá við fráfall hennar og er
missirinn mikill. Hún var vin-
mörg, gestrisin og fjölskylduræk-
in og umfram allt vönduð og
traust kona. Heimili þeirra hjóna
var oft eins og umferðarmiðstöð,
þangað lá straumur ættingja,
barna, barnabarna, barnabarna-
barna og vina. Vinkonur átti hún
margar, sem hún hafði kynnst í
gegnum tíðina. Þegar vinabönd
höfðu einu sinni myndast voru þau
órofa fyrir lífstíð. Á þeim tíma
sem ég kynntist eiginkonu minni
stóð tengdamóðir mín einnig fyrir
miklum veislum á gamlárskvöld.
Þar komu saman systkini hennar,
afkomendur og nánustu vinir. Var
þar ávallt glatt á hjalla og góð
skemmtan. Það var henni ljúft og
skylt að leggja sig fram við að
undirbúa og framreiða veisluföng
í þessum veislum.
Alla tíð var náið samband á
milli þeirra tengdamóður minnar
og systkina hennar, Árna og
Kristínar, og mikill samgangur
þeirra á milli. Á föstudögum komu
mæðgurnar, Kristín systir hennar
og Hanna, í heimsókn sem var
alltaf tilhlökkunarefni og gamlar
minningar rifjaðar upp. Vilhjálm-
ur faðir Bíbíar var skipstjóri og í
heimsstyrjöldinni síðari var oft
erfitt um aðföng og veiðarfæri til
útgerðar. Það leiddi til þess að
nokkrir skipstjórar tóku sig sam-
an og stofnuðu fyrirtæki til þess
að styðja við útgerðina og afla
nauðsynlegra aðfanga. Niðjarnir
tóku við keflinu og vann tengda-
móðir mín lengi við eignarhalds-
félag þeirra niðja, en systkinin
stóðu þétt saman með það að hug-
sjón að vinna að nýsköpun og at-
vinnuuppbyggingu. Það er mér
minnisstætt hversu orðvör
tengdamóðir mín var þegar niðj-
arnir unnu að mikilvægu máli.
Hún var gestgjafi á sínu heimili og
bar fram kræsingar eins og ekk-
ert merkilegt væri í gangi, en svo
bárust fréttirnar þegar allt var yf-
irstaðið, en ekki frá henni.
Tengdamóðir mín var glæsileg
kona, glæsilega til fara og mikill
höfðingi heim að sækja. Hún var
jarðbundin og hafði ríka kímni-
gáfu. Hún var afar glögg og voru
gáfurnar leiftrandi. Hún átti aldr-
ei í vandræðum með að koma fyrir
sig orði eða koma auga á spaugi-
lega hluti. Hún var beinskeytt
þannig að það lék aldrei vafi á
hvað henni lá á hjarta og hvaða
skoðun hún hafði. Um leið var hún
nærgætin við þá sem viðkvæmir
voru. Hún var hógvær og afar
óeigingjörn. Hún var rausnarleg
og hjálpsöm ef hún fann að ein-
hver var hjálparþurfi.
Við hjónin áttum margar góðar
samverustundir með tengdafor-
eldrum mínum, bæði heima og á
ferðalögum. Einnig þegar þau
komu í heimsókn til okkar þegar
við hjón vorum við nám og vinnu
erlendis. Minningarnar eru ljúfar
og ógleymanlegar. Mér eru minn-
isstæðar nokkrar skötuveislur á
Þorláksmessu. Þær hélt hún ekki
síst eftir að hún vissi hvað mér
fannst kæst skata góð.
Síðustu vikurnar voru henni
erfiðar. Ég náði að hitta hana viku
fyrir andlátið, eiga stutt samtal
við hana og kveðja hana. Það er
mér afar mikils virði. Hvíl í friði
elsku tengdamóðir mín.
Sigurbergur Björnsson.
Elsku amma mín. Mér efst í
huga er þakklæti fyrir að hafa
fengið heil 40 ár með þér, og ég er
stolt yfir því að vera dótturdóttir
þín. Ég hef litið upp til þín frá því
ég man eftir mér og ég er svo
þakklát fyrir að bæði börnin mín
hafi fengið að eiga þig að og líta
upp til þín líka.
Ég mun sakna þess að koma til
þín í kaffi, það var alltaf hápunkt-
ur. Sérstaklega þegar ég mætti í
rifnum gallabuxum. Ég gleymi
ekki fyrsta skiptinu, þú fannst til
með mér og bauðst til að laga bux-
urnar en ég upplýsti þig um að
þetta væri reyndar mjög flott, í
tísku, og sýndi þér mynd af Victo-
riu Beckham í rifnum gallabuxum.
Þá kom þessi ómetanlegi hneyksl-
unarsvipur á þig og ég sá hvað þú
gast með engu móti skilið þessa
tísku, alveg gáttuð, og varðst að
horfa undan. Sagðir svo: „Ja
hérna, jæja best að segja ekki
neitt.“ Og þetta sagðirðu yfirleitt
eftir að hafa gert skoðunum þín-
um skýr skil með hljóðum og and-
litssvipum, að það væri nú best að
tjá sig ekkert um þetta.
Gleði, hlátur, skemmtilegar
samræður, gott kaffi og stórkost-
legar kökur einkenndu heimsókn-
irnar til þín. Ég mun alltaf sakna
þeirra en ég hugga mig við minn-
ingarnar sem munu alltaf lifa. Og
þökk sé tækninni á ég allar þessar
myndir og myndskeið af þér sem
ég lít nú á sem mikinn fjársjóð og
hlakka til að fara í gegnum og
deila með fjölskyldunni.
Amma, takk fyrir allt sem þú
hefur gefið mér og takk fyrir að
hafa verið mér og öllum svona fög-
ur og traust fyrirmynd. Ég mun
hugsa til þín og halda minningu
þinni á lofti til hinsta dags, þar til
við sjáumst á ný. Í rifnum galla-
buxum.
Þín
Bergdís.
Elsku Bíbí okkar er látin, við
munum sakna hennar og minnast
allra góðu stundanna sem við
deildum með henni. Sigríður Vil-
hjálmsdóttir var mágkona mín og
Bíbí frænka dætra minna. Vand-
fundinn er nokkur sem átti til eins
mikla hlýju, hjálpsemi og enda-
lausa þolinmæði þegar ég átti í
vandræðum með barnapössun,
mataruppskriftir og ráð varðandi
húshald eða að finna eyru sem
alltaf voru tilbúin að hlusta.
Tengdaforeldrar mínir, mág-
konan Bíbí og Vilhjálmur maður
hennar, Kristín systir hennar og
hennar maður Ásgeir, urðu nýja
fjölskyldan mín sem átti fremur
fámenna fjölskyldu fyrir og sam-
bandið innan þessa hóps hefur
alltaf verið byggt á mikilli vænt-
umþykju og samkennd.
Bíbí var einstök húsmóðir og
svo bóngóð að stundum hafði ég
áhyggjur af því að ganga of langt
en vitanlega var ómetanlegt að
þiggja hjálpina. Gott var að koma í
morgunkaffi til hennar á Flóka-
götuna með barnavagn eða kerru
þegar við bróðir hennar og dætur
okkar bjuggum í nágrenninu og
ómetanlegt að finna hve vel hún
hugsaði um foreldra sína, tengda-
foreldra mína, þegar aldurinn fór
að færast yfir þau. Stórveislurnar
á gamlárskvöld fyrst á Flókagöt-
unni og síðan í Álfalandi munu lifa
lengi í minningum okkar allra.
Annar þáttur í samveru okkar
Bíbíar var spilaklúbbur eigin-
manna okkar og þriggja annarra
sæmdarmanna, sem var alltaf
kallaður spilakarlarnir á mínu
heimili. Þegar nóg var komið í
spilasjóðinn voru skipulagðar
ferðir með eiginkonunum út í
heim. Einstaklega skemmtilegar
og fróðlegar ferðir á staði sem
annars hefðu kannski aldrei verið
heimsóttir. Í hópnum voru miklir
sælkerar sem höfðu aflað sér upp-
lýsinga um veitingastaði í borgum
sem á vegi okkar urðu og allir hin-
ir nutu góðs af. Ekki gleymi ég
heldur stóra vinkvennahópnum
hennar sem nú er að mestu horf-
inn á braut en hélt saman svo
lengi sem stætt var.
Við kveðjum nú hana Bíbí okk-
ar og sendum Vilhjálmi, Guðríði
og Sigurði, börnum þeirra og
barnabörnum okkar innilegustu
samúðarkveðjur.
Ingibjörg Björnsdóttir,
Ásdís, Birna og Auður
Árnadætur.
Við kveðjum í dag Sigríði eða
Bíbí eins og hún var ávallt kölluð,
sem var mikil vinkona okkar. Við
höfum þekkt Bíbí frá því að við
munum fyrst eftir okkur. Foreldr-
ar okkar voru miklir vinir og sam-
starfsmenn, en feður okkar stofn-
uðu Fiskveiðahlutafélagið Venus
1936. Bíbí vann á skrifstofu Ven-
usar um árabil.
Fjölskyldan bjó lengi vel á
Flókagötunni, í sama húsi og for-
eldrar hennar. Eftir lát þeirra
Guðríðar og Vilhjálms fluttu þau
Bíbí og Vilhjálmur í Álfalandið,
þar sem þau bjuggu fram á síð-
ustu æviárin.
Það var gaman að heimsækja
hana og rifja upp liðna daga,
menn og málefni. Þar var hún á
heimavelli enda glögg og hafsjór
af skemmtilegum minningum.
Okkur eru minnisstæðar ára-
mótaveislurnar sem hún hélt, ár
eftir ár, sem enginn vildi missa af.
Við áttum þess kost að ferðast
með Bíbí bæði erlendis og innan-
lands. Hún hafði einstaklega gam-
an af að ferðast og lét ekki sitt eft-
ir liggja í þeim efnum.
Minnisstæð er ferð á Strandir,
þegar Bíbí, Kristín, Árni og fjöl-
skyldur, móðir okkar, við systk-
inin og fjölskyldur fórum um
þennan fallega landshluta vítt og
breitt. Var þetta skemmtileg og
fróðleg ferð. Allir voru í ferðagír
stórir og smáir. Nikkan þanin og
allir sungu með.
Hún hafði gott auga fyrir tísk-
unni og fallegum fötum, enda var
hún alltaf fallega klædd. Hún var
mikið fyrir lestur skemmtilegra
bóka og naut þess að segja frá
þeim.
Við minnumst Bíbíar vinkonu
okkar með mikilli hlýju og vináttu.
Sendum Vilhjálmi, Guðríði og
Sigurði og fjölskyldum innileg-
ustu samúðarkveðjur frá fjöl-
skyldum okkar.
Birna Loftsdóttir
og Kristján Loftsson.
Sigríður
Vilhjálmsdóttir
✝
Ása Guðbjörns-
dóttir fæddist í
Reykjavík 31. júlí
1937. Hún lést á
Hjúkrunarheim-
ilinu Hömrum 8.
apríl 2022. For-
eldrar hennar voru
Guðbjörn Ólafur
Kjartansson, f. 19.
júní 1897 í Spóa-
mýri, Þverárhlíð í
Múlasýslu, d. 19.
mars 1990, og Guðríður Guðna-
dóttir, f. 18. júlí 1894 á Heiði,
Keldnasókn í Rangárvallasýslu,
d. 31. desember 1963.
Systir Ásu er Auður Odd-
björg, f. 6. október 1934.
Ása giftist 7. september 1956
Þorláki Ásgeirssyni, f. 4. desem-
ber 1935, d. 30. janúar 2018.
Börn þeirra eru: 1) Kristín
Dagný, f. 1957, börn hennar eru
Ása Kolbrún Hauksdóttir, f.
1977, maki Baldvin Davíð, börn
þeirra eru Karlotta, f. 2015, og
Kormákur, f. 2019. Bjarni Már
Hauksson, f. 1979, maki Helga
Bjarnadóttir, börn þeirra eru
Sigurlaug María, f. 2005, Dagný
Klara, f. 2012, og Bjarni Freyr,
f. 2017. Pétur Óskar Pétursson,
f. 1986, maki Eva Guðlaugs-
dóttir, dóttir þeirra er Katrín
Ósk, f. 2020, fyrir á Eva soninn
Óliver, f. 2015. Birgir Ólafur
Pétursson, f. 1990. 2) Guðbjörg,
f. 1958, d. 2001, eftirlifandi maki
hennar er Þorgeir Pétursson,
börn hennar eru
Guðný Helgadóttir,
f. 1977, maki Árni
Rúnarsson, börn
þeirra eru Katla
Rún, f. 2008,
Ágústa Hrönn, f.
2011, og Guðbjörg
Lilja, f. 2012. Sindri
Þorgeirsson, f.
1987, maki Elfa
Hauksdóttir. 3) Ás-
geir, f. 1959, maki
Eva Kristjánsdóttir, sonur
þeirra er Ásgeir Elfar, f. 2003.
Fyrir á Eva soninn Ragnar Pál,
f. 1976, synir hans eru Bjarki, f.
1998, Helgi, f. 2008, og Hjörtur,
f. 2009. 4) Vilhjálmur, f. 1962,
maki Sigrún Guðmundsdóttir,
börn þeirra eru Davíð Þór, f.
1985, maki Arna Jónsdóttir,
synir þeirra eru Vopni, f. 2013,
og Orri, f. 2016, fyrir á hann
soninn Þór, f. 2005. Hildur
María, f. 1991, dóttir hennar er
Kristný Rún, f. 2014.
Ása ólst upp í Reykjavík hjá
foreldrum sínum, hún starfaði
alla tíð sem húsmóðir ásamt því
að starfa sem saumakoma og
vinna við umönnun á Reykja-
lundi.
Áhugamál hennar voru hann-
yrðir og postulínsmálun, ásamt
ferðalögum meðan heilsan
leyfði.
Útför Ásu fer fram frá Guð-
ríðarkirkju í dag, 29. apríl 2022,
klukkan 13.
Vertu yfir og allt um kring
með eilífri blessun þinni,
sitji Guðs englar saman í hring
sænginni yfir minni.
(Sig. Jónsson frá Presthólum)
Guð geymi þig elsku langamma
okkar.
Þín barnabarnabörn,
Sigurlaug María, Dagný
Klara og Bjarni Freyr.
Þú hefur fengið hugskeyti, ég
var að hugsa svo sterkt til þín.
Þessi setning segir svo mikið og
margt um elsku ömmu. Fjölskyld-
an var henni mikilvæg og hún vildi
ávallt vita hvernig öllum liði, ef þú
ræktaðir hana þá fékkstu það
margfalt til baka.
Við eigum margar fallegar
minningar sem við getum yljað
okkur við.
Þegar við vorum börn vörðum
við miklum tíma hjá ömmu og afa í
Mosó. Þessi tími er okkur sérstak-
lega dýrmætur. Stóriteigur sem
afi byggði var í okkar huga eins og
höll. Þar voru tvær stofur, risatafl-
borð, heitur pottur, sólstofa,
hengiróla og baðkar á við sund-
laug, að okkur fannst. Fuglarnir
sungu fyrir okkur í garðinum sem
var vel ræktaður með rabarbara
og kartöflum. Aldrei var frysti-
kistan tóm, hægt var að ganga að
kexskápnum vísum og það var allt
til alls.
Þarna kom öll fjölskyldan sam-
an og þá var spilað, sungið, teflt,
hlegið og borðað saman. Amma og
afi voru höfðingjar heim að sækja
og nutu þess að fá heimsóknir.
Einnig höfðu þau gaman af því
að fara með okkur í sumarbústað-
inn við Krossbæ á Nesjum. Þar
fengum við að sjá lömbin fæðast,
renna fyrir fisk og hjálpa til við
það sem til féll tengt bústaðnum.
Á leiðinni austur fræddu þau okk-
ur um heiti fossa, fjalla, vatna og
sýslna og þess á milli var sungið
og maulaðar góukúlur, rúsínukúl-
ur eða harðfiskur.
Eitt af því sem amma kenndi
okkur svo vel var að það þarf að
vinna fyrir hlutunum, ekki bara að
fá allt upp í hendurnar. Það var
kannski ekkert skemmtiatriði á
meðan verkin voru unnin en við
fengum svo mikið til baka. Amma
og afi voru ávallt til staðar fyrir
okkur barnabörnin, hvort sem það
var húsaskjól, stuðningur, ráð-
leggingar eða hvatning sem end-
aði oft á: „Veistu að þú getur allt
sem þú ætlar þér, þú þarft bara að
trúa því.“
Amma elskaði að synda og
sagðist fá mikinn kraft úr vatninu.
Hún kenndi sumum okkar að
synda, sótti laugina eins lengi og
hún hafði heilsu til og þar leið
henni vel.
Amma var líka berdreymin og
sá oft fyrir barneignir og kyn
barnanna okkar og var það ansi
magnað. Hún hafði líka mikla
ánægju af þeim og sýndi þeim
mikinn áhuga. Hún lagði sig fram,
þrátt fyrir mikið magnleysi og
minnkandi þrótt síðustu ár, að
spyrja og vildi vita hvar áhugamál
þeirra lægju og hvað drifi þau
áfram.
Börnin okkar segja svo rétti-
lega að langamma muni lifa áfram
í hjörtum okkar allra og það eru
orð að sönnu.
Legg ég nú bæði líf og önd,
ljúfi Jesús, í þína hönd,
síðast þegar ég sofna fer
sitji Guðs englar yfir mér.
(Hallgrímur Pétursson)
Hvíl í friði, elsku amma.
Guðný, Ása Kolbrún, Bjarni
Már og Davíð Þór.
Ása
Guðbjörnsdóttir
Morgunblaðið birtir minningargreinar endurgjaldslaust alla
útgáfudaga.
Óheimilt er að taka efni úr minningargreinum til birtingar í
öðrum miðlum nema að fengnu samþykki.
Skil | Þeir sem vilja senda Morgunblaðinu greinar eru vinsamlega
beðnir að nota innsendikerfi blaðsins. Smellt á Morgunblaðslógóið í
hægra horninu efst og viðeigandi liður, „Senda inn minningargrein,“
valinn úr felliglugganum. Einnig er hægt að slá inn slóðina
www.mbl.is/sendagrein
Minningargreinar