Morgunblaðið - 16.07.2022, Qupperneq 23

UMRÆÐAN 23
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 16. JÚLÍ 2022
Góð heyrn glæðir samskipti
Hlíðasmára 19 • 201 Kópavogur • Sími 534 9600 • heyrn.is
Pantaðu tíma í
HEYRNAR
GREININGU
Nánari upplýsingar í síma 534 9600 eða á heyrn.is
Allar helstu rekstrarvörur og
aukahlutir fyrir heyrnartæki
fást í vefverslun heyrn.is
Flestum finnst hlut-
verk hins opinbera
eiga að vera þjónusta
við borgarana. Hjá
Þjóðskrá hefur það
ekki verið reyndin
samkvæmt minni
reynslu, og verður það
rakið aðeins.
Fyrir tæpum hálf-
um áratug varð sú
breyting að Óháði
söfnuðurinn fékk ekki aðgang að
safnaðarfélagsskránni. Svo sem til
að senda börnum boðsbréf í sunnu-
dagaskólann, gamla genginu í opið
hús fyrir aldraða, fermingarbörn-
unum til að láta þau vita af ferm-
ingarfræðslunni og bjóða þau vel-
komin, eða halda aðalfund til að
vita hverjir væru skráðir sem
mættu á fundinn. Borið var við að
aðeins bæri þeim að segja yfirvöld-
um hversu margir félagar væru í
söfnuðinum 16 ára og eldri til að
greiða sóknargjaldið eftir fjölda
þeirra.
Varð að fara í kæruferli til að fá
niðurstöðu hjá úrskurðarnefnd um
upplýsingamál og við höfðum sigur
þar. Tók tæplega tvö ár.
Neitaði að mæta á
miðilsfund út af
dauðadeildinni
Næsta baráttumál
var dauðadeildin.
Venjan hefur verið sú
að á allraheilagra-
messu hefur látinna í
söfnuðinum verið
minnst. Er það gert
með þeim hætti að
þegar nafn viðkomandi
er lesið upp í minning-
armessunni, þá er
blómvöndur settur á altarið frá að-
standendum hins látna og hann síð-
an gefinn einhverjum safnaðar-
félaga sem er á elliheimilum eða
sjúkrahúsi, til að gleðja viðkomandi
í lifanda lífi. Borið var við að þetta
væri persónuverndarmál sem ekki
mætti láta af hendi. Neitaði ég að
mæta á miðilsfund til að spyrja
hina dauðu hvort mætti minnast
þeirra í minningarmessunni. Aftur
hófst kæruferlið eins og með safn-
aðarfélagaskrána og hafðist það í
gegn. Aftur var Þjóðskrá lögð.
Undirskrift á pappír
ekki tekin gild
Þegar umskráning hefur verið
tilkynnt yfir í Óháða söfnuðinn hef-
ur það verið gert á pappírsumsókn-
areyðublaði sem ég hefi skilað inn.
Var nú sagt að það yrði að koma
frá viðkomandi, þótt væri undir-
skrifað af viðkomandi og vilji hans
væri þar með ljós, en lokað á það
að ég gæti verið milligöngumaður
eins og verið hefur í aldarfjórðung.
Hið fornkveðna „handsal“ og „orð
skulu standa“ hefði aldeilis ekki
skipt nokkru máli þar. Skyndilega
var tekið fyrir það – yrði að vera
stafrænt. Ekki hafa allir aðgang að
slíku, gamlir, fatlaðir, útlendingar,
sjóndaprir, klaufskir klerkar o.fl. Í
þriðja sinnið þurfti að fara í kæru-
ferlið og hafðist þar sigur líka, sem
tók tæpt ár. Fyrst var úrskurð-
arnefnd um upplýsingamál hjá for-
sætisráðuneytinu en síðast hjá inn-
viðaráðuneytinu, og er hér með
þakkað fyrir þeirra hjálp.
Ég viðurkenni að starfsfólk Þjóð-
skrárinnar hefur ekki verið hátt á
bænalista hjá mér í þessu argi og
þvargi öllu saman á meðan þessi
mál hafa verið að þvælast í kerfinu.
Úrskurðarnefndarstarfsfólkið er
komið á þakkargerðarlistann.
Skríllinn fyrir utan eigi ekki að
vera að fara fram á þessar kröfur
sem að framan eru nefndar, heldur
að hlýða þeim fyrirmælum sem
skrílnum eru sett út frá frá for-
sendum Þjóðskrárinnar.
Þjónustulundin jörðuð
Í hundgamla daga var allt með
friði og spekt í samskiptum. Fyrst
var Hagstofan, sem breyttist síðan
í Þjóðskrá. Þar var þjónustulundin
sprelllifandi. Síðan fór að halla und-
an fæti og dauðadeildin tók yfir,
þ.e.a.s. þjónustulundin var jörðuð.
Skrítið að þegar ég fékk bréf frá
þeim þá er ævinlega undirskriftin
frá þeim sem sendir: „Þjónusta og
samskipti“. Vonandi að þessi ein-
herjabarátta mín skili því að þjón-
usta og samskipti skáni frá því sem
verið hefur.
Mitt hlutverk í lífinu hefur verið
að hafa þjónustu og samskipti í sem
mestu samræmi við vilja þess sem
fer fram á hana í safnaðarstarfinu.
Það ætti að vera verðugt verkefni
að þeir sem starfa í „Þjónustu og
samskiptum“ séu þá með það að
leiðarljósi, hvar svo sem þeir eru
innan kerfisins.
Í niðurstöðu síðustu grein-
argerðar úrskurðarnefndar er ég
nefndur „kærandi“, þar sem vitnað
er í margs konar lög og reglugerðir
sem heill her manna þarf að fara
yfir og setja saman, þannig að það
kostar sitt fyrir ríkið að standa í
svona vinnu. Ég er mjög kærulaus
maður. Hef aldrei kært neinn eða
verið kærður fyrr en núna sam-
kvæmt greinargerðinni. Reyni að
finna út að þetta sé jákvætt orð –
kær andi, andi sem er mér kær eða
Þjóðskránni. Andinn frá mér hefur
ekki verið mög kær í garð Þjóð-
skrár, og biðst ég afsökunar á því
að andinn frá mér ætti að vera
kærari í þeirra garð. Vona ég að
Heilagur andi bæti þar fyrir og
þetta verði mér fyrirgefið.
Búinn að bæta starfsfólki Skríls-
skrárinnar á bænalistann hjá mér.
Verið velkomin í bak og fyrir í
messur og fáið fyrirbænir ykkur til
handa. Ævinlega maul eftir mess-
urnar með svartbaunaseyði og ein-
hverju sætu. Þá upprís þjónustu-
lundin, sem var dauð, og það er
miklu skemmtilegra að lifa þannig
lífi lifandi en að vera í dauðadeild-
inni. Þakkir eigið þið skildar fyrir
það þegar slíkt raungerist.
Skrílsskráin
Eftir Pétur
Þorsteinsson » Allt var gott í hund-
gamla daga. Þjón-
ustulundin lifandi.
Pétur Þorsteinsson
Höfundur er prestur Óháða
safnaðarins. afdjoflun@tv.is
Takk ágæti Werner
fyrir mjög góða og
þarfa grein í Morgun-
blaðinu 8. júlí, með
sögulegum stað-
reyndum. Ég mun
hér svara eftir best
getu. Vissulega eru
voðalegir atburðir að
gerast í álfu okkar og
er nauðsynlegt að
kafa undir yfirborðið
og hafa þekkingu á
sögunni.
Flaugar í Tyrklandi
og á Kúbu
Mjög gagnlegt er að fara 60 ár
aftur í tímann og það til merkrar
eyju í Karíbahafi sem er jafnstór
Íslandi. Fídel og Raul Castró-
bræður, ásamt fleirum sem ofbauð
ástandið, gerðu þar byltingu gegn
einræðisherranum og leppnum
Fulgencio Batista, 1. janúar 1959,
þegar þjóðvarðliðið lá í fylleríi eða
þynnku. Fátækt alþýðu og spilling
var í algleymi, Kúba var mikil pen-
ingaþvottastöð, vændi, „skemmt-
analíf“, kasínó og önnur þjónusta
við herraþjóðina voru aðalatvinna
landsmanna. CIA og Pentagon
reyndu að steypa bylting-
armönnum í Svínaflóainnrásinni
1961, var þeim áætlunum hrundið
af heimavarnaliði og ríkisher
Kúbu. Miklar refsiaðgerðir, hafn-
bann og fleira voru sett á af ná-
grannanum í norðri, nú skyldu
eyjamenn fá fyrir ferðina og verða
sveltir til hlýðni; þannig var Kúba
þvinguð í faðm Sovétmanna (sögu-
leg samlíking: vegna „refsiað-
gerða“ hinna almáttugu Vestur-
landa hafa viðskipti Rússa við
Kínverja og önnur Asíuríki marg-
faldast). Í Moskvu var ákveðið að
stórauka viðskipti og efnahags-
aðstoð við landið (minnir e.t.v. á
árið 1952, þorskastríð okkar gegn
Bretaveldi, þegar Sovétmenn
ákváðu að kaupa allan fiskinn). Fé-
lagi Fídel, sem ekki varð komm-
únisti og marxisti fyrr en eftir
byltingu, var tíður gestur í Moskvu
og hitti þar aðalritarann Níkítu
Krústsjoff, kom til tals að styrkja
varnir Kúbu og þar sem Banda-
ríkjamenn höfðu nýlega sett upp
kjarnaflaugar í Tyrklandi, stutt frá
Armeníu og Aserbaídsjan (þá Sov-
étlýðveldi), ákvað Níkíta að slá
tvær flugur í einu höggi og senda
sams konar vopn til
Kúbu: koma í veg fyr-
ir frekari gagnbylting-
artilraunir CIA og
svara Tyrklands-
flaugum. Þannig varð
Kúbudeilan til sem
síðan leystist með
samningum og stór-
veldin tóku niður
flaugarnar. Reyndar
var það eitt af skil-
yrðum Kennedy-
stjórnarinnar að sem
minnst yrði gert úr
því að BNA byrjuðu
vopnakapphlaupið og að þeir tóku
niður sínar flaugar frá Tyrklandi
sem svar við gagnkröfum Sovét-
manna. Eitt lykilatriði samninga
var að Anatólí Dóbrínín, sendi-
herra SU í US, gat farið í kaffi til
Kennedys – JFK, óforvarendis í
Hvíta húsið og rætt málin, ekta
diplómatía það, annað en nú.
Önnur Kúbudeila?
Staðan í samskiptum Rússlands
nú við Vesturlönd er sambærileg;
NATO hefur fært sig austar og
austar, nú eru þar 30 ríki. Kjarn-
orkuvopn eru rétt við landamæri
Rússlands. Mánuðum saman
kröfðust Rússar viðræðna við
Vesturlönd, fyrir daufum eyrum,
greinilegt að Antony Blinken „að-
alutanríkisráðherra“ Vesturlanda
vildi ekki setjast niður og ræða
ójafnvægið í hernaðarmætti sem
upp er komið, áfram skyldi haldið
í útþenslunni og þrengt að Rúss-
anum. Rétt er að geta hlutfalla í
hernaðarútgjöldum: 1,2T$:65G$ /
(T – tera, trilljón; G – gíga, millj-
arður) þ.e. 100 dalir gegn 5. Vert
er að geta afreka NATO, alger-
lega utan lögsögu: að rústa Írak,
Líbýu og það nýjasta, flóttinn
skammarlegi frá Afganistan í
ágúst 2021. Að mínu persónulega
mati tók steininn úr í München
laugardaginn 19. febrúar síðastlið-
inn; þar var mættur á öryggis-
málaráðstefnu „Münchener Sic-
herheitskonferenz“ Volodomír
Selenskí, hinn ungi og óreyndi for-
seti Úkraínu, þar lýsti hann því
yfir að nú skyldi gengið úr Búda-
pest memorandum eða samkomu-
laginu frá 1994 (um að Úkraína,
Hvíta-Rússland og Kasakstan af-
söluðu kjarnavopnum til Rúss-
lands) um að Úkraína yrði kjarn-
orkuveldi, fékk forsetinn stand-
andi lófatak hjá glóbal elítunni,
bankamönnum, vopnaframleið-
endum og öðrum „neólíberal“ öfl-
um.
Blóðugt valdarán
í Kænugarði
Í febrúar 2014 var blóðugt
valdarán í Kiev, slagkraftur voru
sveitir „þjóðernissinna“ eða nýnas-
istar ýmsir, t.d. sveitir Andreis
Parubeis, stofnanda „Þjóðernis-
sósíalistaflokks Úkraínu“, þess sem
stjórnaði Maidan-byltingunni og
Gunnari Braga þótti mikið til um
að fá að hitta. Viktori Janúkovits
forseta var steypt og við tóku
„pútsistar“ þar sem „blóðprest-
urinn“, babtistinn Túrtsínov, var
settur í forsetaembættið. Eitt
fyrsta verk hans var að fyrirskipa
ríkisher Úkraínu að hefja loft- og
stórskotaliðsárásir á Dónetsk- og
Lúgansk-héruð, þar sem aðskiln-
aðarsinnar (líkt og í Kosovo sem
sagði sig úr lögum við Serbíu)
höfðu náð völdum, að sjálfsögðu
gróft brot á stjórnarskrá – að nota
herinn gegn eigin borgurum innan
eigin landamæra. Aðskilnaðar-
sinnar viðurkenndu ekki ný stjórn-
völd, annað verk klerks úr banda-
rískættuðum söfnuði var að banna
ýmsar pólitískar hreyfingar og
rússnesku sem tungumál og bók-
menntir(!). Varla er slíkt sam-
kvæmt nútímamannréttindum, sbr.
tungumál í Finnlandi, Belgíu, Sviss
og víðar. Volodomír Selenskí, nú-
verandi forseti, áður grínleikari,
hefur gengið enn lengra, ný lög
hans um „titilþjóð“ Úkraínu eru frá
18. maí 2021, þ.e. Rússar, Pólverj-
ar, Ungverjar, Rómaþjóðin („síga-
unar“), fyrrverandi Sovétþjóðir
ýmsar; eru órétthærri Úkra-
ínumönnum, ekkert sagt í Brussel,
enn eru hræsni og tvískinnungur
Vesturlanda borðleggjandi.
Orrustan um Úkraínu – Werner svarað
Eftir Hauk
Hauksson
Haukur
Hauksson
»… hafa milljónir
verið gerðar að
öreigum í einkavina-
væðingu og öðrum
æfingum …
Höfundur er magister í
alþjóðamálum og sögu.
haukurhau@gmail.com