Golf á Íslandi - 01.07.1990, Qupperneq 40

Völl þennan hafa móðir Náttúra
*
og forseti GSI skapað
— stiklað á stóru um Landsmót 1944 sem fram fór á Völlum í Skagafirði
„Kylfingur", hið eina og
sanna golftímarit hér á landi til
þessa er hreinasta gullnáma fyrir
þá sem hafa áhuga á að kíkja á
„golfsöguna“. Við ætlum að
líta hér í þetta merka rit frá því
herrans ári 1944. Þar segir af
landsmóti í Skagafirði það ár.
Á Golþingi sem haldið var í
Varmahlíð í Skagafirði í tengsl-
um við mótið kom fram að á
milli klúbbstjórnanna og GSÍ
höfðu farið fram bréfaviðskipti
þar sem álits klúbbanna á því
hvort heyja skyldi golfmót utan
Reykjavíkur var æskst. Klúbb-
stjórnirnar voru einróma á þeirri
skoðun og var einkum bent á
Skagafjörð í því sambandi.
Stjórn Golfklúbs íslands (forveri
Golfklúbbs Reykjavíkur) mælti
eindregið með Þingvöllum sem
stað fyrir Landsmót. Rætt var
við Þingvallanefnd og málið
skoðað frekar, en niðurstaðan
var þó sú að halda mótið í
Skagafirði.
Leikhæfur á tæpri viku.
Grípum nú niður í frásögn
,,Kylfings“ af mótinu:
„Völl þennan sem hér hefur
verið lýst, hafa þau móðir
Náttúra og forseti G.S.Í. skapað
i sameiningu. Með sínum al-
kunna dugnaði tókst honum að
gera völlinn leikhæfan á tæplega
viku tíma. Varð hann þó að
mestu leiti að vinna að honum
einn, með eigin höndum...“ —
Vegna þessa þrekvirkis for-
mannsins er rétt að líta á lýsingu
á landinu, í „Kylfingi“ frá árinu
áður:
„Bakkar Héraðsvatnanna í
landareign Valla. Landið er grasi
grónir sandbakkar, harðvelli
með snöggu grasi, nægilegt í
mjög stóran 9 holu völl. Það er
að mestu leiti flatt, en talsverðar
hindranir af melaskörðum og
náttúrulegum sandgryfjum hér
og þar, og auk þessu Héraðs-
vötnin meðfram sumum hol-
unum, en venjulega þó svo
grunn að hægt er að vaða út í
þau eftir boltum. Landið liggur
við þjóðveginn og er hægt að
aka inn á það og ágætt bílastæði
milli þjóðvegarins og 1. teigs.
Það er 5-10 mínútna leið frá
gistihúsinu „Varmahlíð“.
Vel vopnaðir og vígdjarfir
Lítum áfram á frásögn „Kylf-
ings“ af mótinu sem er kjarnyrt
og skorinorð eins og þeirra tíma
var siður:
„Eins og áður er getið hófst
mótið hinn 22. júlí. Þátttak-
endur voru 29 að tölu, frá öllum
hinum þremur sambandsklúbb-
um. Gisting og beini hafði þeim
verið fenginn á Sauðárkróki,
Holtsmúla, Varmahlíð og Völl-
um. Voru þeir flestir mættir til
leika föstudaginn hinn 21. en
þann dag var þeim heimilað að
leika tvær umferðir á vellinum,
hverjum og einum til reynslu.
Laugardagurinn rann upp,
heiður og fagur, og drifu leik-
endur að vellinum á afliðnu há-
degi. Gat þar að líta margan
vaskan dreng, vel vopnaðan og
vígdjarfan. Fagurt var um að
litast af vellinum, um hið glæsta
og sögufræga hérað, hvert sem
augum var litið —
„Suður til heiða frá sæbotni
skáhöllum,
sólheimur ljómandi, varðaður
bláfjöllum“.
,,... Og enn er fylkt liði í
Skagafirði. Þórhallur Eyja-jarl
reiðir til höggs og Orustan er
hafin. Var varist af miklum
móði fram til miðaftans. Harð-
ast gengu þeir fram Eyfirðingar
og var fyrir liði þeirra Helgi enn
ómargi, berserkur mikill af ætt
Oddverja“.
Eftir 18 holu höggleik var
Gunnar Hallgrímsson Akureyri
bestur á 84 höggum, Gísli Ólafs-
son Reykjavík á 86 og Þórður
Sveinsson Akureyri þriðji á 91
höggi. Keppendum var nú skipt
í meistaraflokk og 1. flokk og
síðan leikin holukeppni.
„Daginn eftir hófust bardagar
að nýju og er það fróðra manna
mál að þá hafi hafist mesta
hólmgönguöld sem sögur fara af
í Skagafirði. Fór svo fram
næstu daga uns til þrautar
var barist. Hneig þá margur
góður drengur í valinn. Lauk
þeim skiptum eins og hér segir
og svo sem skráð hafa hinir
fróðustu menn“.
í úrslitakeppninni í meistara-
flokki var leikin holukeppni, í
fyrstu þremur umferðunum 36
holur, en 54 holur í úrslitaviður-
eigninni sem var á milli Gisla
Ólafssonar og Jóhannesar G.
Helgasonar úr Reykjavík. Eftir
27 holur voru þeir jafnir, en svo
fór þegar 51 hola hafði verið
leikin og aðeins 3 eftir að Gísli
„átti“ 4 holur og vann þar með.
í 1. flokki sigraði Lárus Ársæls-
son frá Vestmannaeyjum Jörgen
Kirkegaard frá Akureyri í úrslit-
um 6-4.
Gengu til salar...
Um félagslíf og skemmtanir
kylfinganna á þessu móti fér
höfundur nokkrum orðum í
„Kylfingi“.
Þar segir m.a. að Vestmanna-
eyingarnir hafi haft með sér
konur sínar til heilla i bardög-
um, þótt misjafnlega hafi gefist.
Þær hafi þó verið til prýði og
gleðiauka. Sumir settu niður
tjöld sín á bakka sundlaugar-
innar í Varmahlíð, einkum hinir
værukærari sem mun hafa þótt
hæg heimatökin að velta sér úr
tjöldunum á morgnana, beint í
morgunsundið!
„Keppendur dvöldust flestir á
staðnum til loka keppninnar,
hvort sem þeir hnigu í valinn í
fyrsta degi eða síðar. Höfðu þeir
sið Einherja hina fornu og gengu
til orustu hvern morgun og
börðust uns enginn stóð uppi, en
að aftni risu þeir upp aftur,
gengu til salar og tóku upp
veislur..."
40
GOLF Á ÍSLANDI