Bautasteinn - 01.05.2018, Side 9

9
blettir 6 og 10. Þar var býli sem stóð rétt utan við bæinn
nálægt þeim stað sem síðar var nefnt Klambratún. Var
Bálfararfélaginu úthlutað þeirri lóð í ársbyrjun 1936.
Þegar þessum áfanga var náð hófust Bálfararfélagsmenn
ötullega handa við undirbúning byggingar kapellu og
bálstofu við Klambratún og einnig að safna fé í sjóði sína,
m.a. með sölu á bálfararskírteinum. Í aprílmánuði 1936
eru á fundi félagsins lagðir fram uppdrættir Sigurðar
Guðmundssonar arkitekts að skipulagi lóðarinnar og
frumdrög að bálstofu. Áætlaði húsameistarinn að
byggingin myndi kosta um 95.000 krónur fyrir utan
brennsluofna og frágang á lóð. Menn voru hér býsna
stórhuga og í Alþýðublaðinu í desember 1936 er vitnað í
ræðu Gunnlaugs Claessen þar sem hann kynnir fyrir-
hugaða byggingu. Hann segir: „Meginhluti byggingar-
innar, og það sem hæzt ber, er kapella fyrir keðjuathöfn,
með kór, það sem kistunni er ætlaður staður. Turninn er
upp af kórnum. Næst aðaldyrunum eru tvö herbergi á
báða vegu, en söngpallur þar yfir. Í lágu bakálmunni, sem
stendur þvert á aðalhúsið, er skrifstofa, biðstofa, lík-
geymsla, stofa fyrir vandamenn til að ganga frá kistunni,
prestsherbergi, rafmagnslíkofn, íbúð fyrir gæslumann og
snyrtiherbergi fyrir starfsmenn og almenning. Sæti eru
ætluð fyrir 150 manns niðri, en auk þess á söngpalli.
Sætin verða þægilegir stólar, með útbúnaði eins og menn
kannast við úr bíó.“
Bálstofa og kapella rís
Fossvogskirkjugarður hafði verið vígður 1932 og skyldi
hann vera aðalkirkjugarður Reykvíkinga til næstu
áratuga. Áform voru uppi um að reisa þar útfararkapellu
og þótti forvígismönnum kirkjugarðstjórnar Reykjavíkur
strax skynsamlegra að fyrirhuguð bálstofa risi í tengslum
við þann garð. Má ráða af fundargerðum Bálfararfélags-
ins að þar á bæ vildu menn drífa framkvæmdir í gang á
lóð sinni á Sunnuhvolstúni og töldu frekari breytingar á
fyrirætlunum fresta málinu enn og aftur. Áhugi á
bálförum hafði aukist og til að sinna þeirri eftirspurn
beitti félagið sé fyrir því að Eimskip flytti lík til Kaup-
mannahafnar til bálfara á hagstæðum kjörum. Eftir að
stríðið skall á var samið um slíka þjónustu við bálstofu í
Edinborg. Mönnum lá á að koma málinu í heila höfn hér
heima.
Vorið 1942 ítrekaði kirkjugarðsstjórnin tilmæli um
samstarf og að bálstofa yrði reist við kapelluna í Fossvogi.
Sigurður Guðmundsson arkitekt hannaði þá byggingu en
hann var jafnframt ráðgjafi Bálfararfélagsins varðandi
byggingarmál þess. Má vera að það hafi leitt til þess að
félagið ákvað að segja sig frá lóðinni á Miklatúni og færa
fyrirhugaða bálstofu suður í Fossvogskirkjugarð.
Þegar hér var komið sögu átti félagið alldrjúgar inni-
stæður í bönkum og þess albúið að hefja framkvæmdir.
Minning sem lifir
Álskildir – koparskildir – krossar – merkingar fyrir duftker