Víðsjá - dec 1946, Síða 27

BJÁLKINN 1 AUGA ÞlNU
25
sameinuðu þjóðanna eigi og
stjórni tækjum til kjarnorku-
framleiðslu, en þeir munu á-
reiðanlega segja sem svo: Hvar
er öryggið, sem vér allir þrá-
um? í álitsgerðinni er bara tal-
að um „hernaðarlegt valdajafn-
vægi meðal þjóðanna“ og
„háska á ferðum“.
Meiningin virðist eiga að
vera sú, að sameinuðu þjóðirn-
ar eigi að koma fyrir kjarn-
orkuefni og kjarnorkuverk-
smiðjum sínum hjá ýmsum
þjóðum, og taki einhver þjóðin
ólöglega, það sem er innan
landamæra hennar, þá geti hin-
ar hrifsað ólöglega það, sem hjá
þeim er geymt, og ef þeim sýn-
ist svo, gefið árásarfantinum
rauðan belg fyrir gráan. Þetta
lætur ekki í eyrum sem væri það
sameiginlegt öryggi fyrir til-
stilli Bandalags sameinuðu þjóð-
anna, það er öllu líkara gömlu
valdastreytunni. Treysta ekki
Bandaríkin Bandalagi samein-
uðu þjóðanna, eða ætla þau sér
ekki að nota það? Á því getur
leikið vafi, að minnsta kosti að
skoðun þeirra, sem veita því eft-
irtekt, að í tillögu okkar um al-
þjóðaeftirlit með kjarnorku eru
varðveitt réttindi okkar að búa
til kjarnorkusprengjur — þang-
að til okkur þóknast að hætta
því.
Þegar þetta er ritað (í maí
1946) hefur öryggisráðið vísað
frá kröfu Rússa um að Irans-
málið verði tekið af dagskrá,
sömuleiðis orðsendingu frá að-
alritara sameinuðu þjóðanna,
og ákveðið að Irans-málið skuli
vera á dagskrá ráðsins. Ég að-
stoðaði við samningu sjötta
kaflans, og ég held, að afstaða
aðalritarans hafi verið rétt.
Hvort sem hún var það eða ekki,
þá var röksemdum hans hafnað
af öryggisráðinu með þeim for-
sendum, að hið mikilvæga starf
ráðsins ætti ekki að tefjast af
neinni bókstafsþrælkun, það
mætti ekki einblína á starfs-
reglurnar. Það var þörf lexía
fyrir þessa Rússa. Og hver var
svo lexían? Sú, að kröfum á-
kærðra um að farið verði með
mál þeirra samkvæmt ákvæð-
um sáttmálans er engu sinnt,
að sáttmálinn er einskis virði,
að óhlutdrægt álit sérfræðinga
aðalskrifstofu Bandalagsins er
að engu haft, hvenær sem nægi-
lega fjölmennur flokkur í Ör-
yggisráðinu vill hafa sitt fram.
Þetta er fordæmi, sem kann að
verða notað gegn okkur ein-
hvern góðan veðurdag. Jú, við
sýndum þessum rússnesku körl-
um, hvar þeir eiga að standa og
sitja — og það getur vel verið
að þeir komist að þeirri niður-
stöðu, að þeirra staður sé utan
Bandalags sameinuðu þjóðanna.
VÍÐSJÁ
4