Víðsjá - des. 1946, Page 44

42
ÁHRIF LITANNA
lit sló á réttina og þeir sýndust
gamlir og skemmdir. Seljurót-
in varð gulleit, hinar fögru
steikur gráhvítar, mjólkin blóð-
rauð og salötin blá.
Áður en langt leið — í raun
og veru innan örfárra mínútna
— fór mörgum gestanna að líða
illa og nokkrir urðu alvarlega
veikir. Máltíðin hætti samstund-
is, því að allir sem einn höfðu
gjörsamlega misst alla matar-
lyst.
Forstjórinn í stóru vöruhúsi
í Toledo — maður með nýtízku
hugmyndir — hafði bannað af-
greiðslufólkinu að klæðast í
annað en dökk föt, svört eða
marineblá. Seinna var nýr deild-
arstjóri ráðinn yfir starfsfólk-
inu. Hann ákvað að létta á bann-
inu og hvatti allar stúlkurnar
til að ganga í ljósleitum kjólum.
Bæði afgreiðslu- og skrifstofu-
stúlkurnar fundu á sér undra-
verða breytingu. Þær urðu
miklu léttari í skapi og duglegri
við vinnuna og léttari blær varð
yfir öllu í fyrirtækinu. Því var
meira að segja haldið fram, að
dagsalan hefði aukizt.
í Camden — í New Jersey —
komst heill borgarhluti í upp-
nám útaf einu húsi, sem hreyk-
inn húseigandi hafði látið mála
í áberandi Ijósgulum lit með
svörtum og rauðum skreyting-
um. Þessi léttleiki litanna hafði
þau áhrif á nærliggjandi hús,
að þau sýndust óásjáleg og gam-
aldags. Ákærendur fullyrtu, að
slík samsetning lita, sem þessi,
mynduðu blæbrigði, er væru
skaðleg heilsunni og spilltu and-
legri og líkamlegri vellíðan
fólksins. Uppnámið varð svo
víðtækt, að yfirvöldin urðu
nauðbeygð til að skerast í leik-
inn og sjá um framkvæmdir til
þess að lægja uppreisnarölduna
og koma jafnvægi á litskynjan
borgarbúa.
Ein bezt þekkta kjötverzlunin
í Chicago uppgötvaði allt í einu
að salan minkaði með ótrúlegum
hraða. Þetta var gömul og vel-
séð verzlun í einu fínasta hverfi
borgarinnar og hafði alltaf
kappkostað að hafa aðeins úr-
vals vörur á boðstólum. Eigend-
ur fyrirtækisins voru sérlega
hreyknir af afgreiðslusölunum
og þess vegna hafði fram-
kvæmdastjórnin nýlega látið
mála þá og skreyta með nýjum
litum í von um fleiri viðskipta-
vini og meiri sölu. Þegar reynsl-
an sýndi hið gagnstæða, urðu
forstjórarnir því mjög undrandi
og kvíðafullir og kölluðu sér-
fræðinga á fund sinn til þess að
komast fyrir, hverju þetta
sætti.
— Þið hafið valið skakka
liti, sagði einn sérfræðingurinn.
— Þið hafið loftið og veggina
VÍÐSJÁ