Víðsjá - des. 1946, Blaðsíða 75

MISSKILNINGUR
73
indælir! — Má ég sjá?
— Okkur liggur ekki svo
mikið á, — er það?
Kúsi: Já, frú. Þetta er það
lengsta, sem ég hef kom-
izt í tækni, þótt vinnu-
skilyrðin væru bölvuð!
— Ég tók sex, áður en
það lukkaðist. Það var í
hörkufrosti í Hljómskála-
garðinum, Fólkið þyrpt-
ist að okkur, svo að ég
varð að kalla á lögregl-
una til þess að geta unnið
í friði. Þá var það starfs-
gleðin og ánægjan, sem
hélt mér uppi. Ég hefði
nú tekið einar tvær í við-
bót, ef birtan hefði leyft
það, — en þetta var í
svartasta skammdeginu
— og orðið dimmt klukk-
an þrjú, — og svo voru
minkarnir farnir að naga
fyrir mér gaddfreðin á-
höldin!
Hálf kæft óp . . . Dynk-
ur . . . .
Kúsi: Leið yfir hana? — Leið
virkilega yfir hana? ?
Hvursslags er þetta!! —
Ja, — hún raknar víst
við aftur, en ég hef mig
burt. Hvert veit nema
Gvöndur héldi, að ég
hefði gert henni eitthvað,
ef hann kemur að okkur
í þessu ástandi.
★
Verði karlmanni á heimskuleg
skyssa, þá segja hinir karl-
mennirnir: „Makalaus bjáni er
þessi náungi.“ Verði konu á
heimskuleg skyssa, þá segja
þeir: „Ekki verður logið á
kvenfólk.“
Hæversk stúlka lætur það
ekki hvarfla að sér að elta karl-
mann á röndum. Músagildran
eltir ekki heldur músina.
Sveinn gamli hákarlaformað-
ur var að segja piltunum frá af-
rekum sínum. „Oft komst ég í
hann krappan og sjaldan varð
ég skipreika — bjargaðist
stundum og stundum ekki.“
Marlene Dietrich lét taka af
sér mynd, og varð öskuvond,
þegar hún sá hana. „Svei mér
sem ég skil, hvernig á þessu
stendur," sagði hún. „Seinast
þegar ég sat fyrir hjá yður,
voru myndirnar indælar."
„Æ-já,“ andvarpaði ljós-
myndarinn. „En þér munið
kannske ekki, að þá var ég átta
árum yngri?“
VÍÐSJÁ