Víðsjá - des. 1946, Síða 77

1 EINNI SÆNG
því um hábjartan daginn, þá
væri kannske ekki úr vegi að
kalla hana enn sængurhneigðari
en karlmanninn.
Af þessu leiðir, að haldgóð
fræðsla um þá íþrótt að kom-
ast kurteislega í rúmið, ætti að
vera vel þegin. Séuð þér pipar-
sveinn, þá sakar náttúrlega
ekki, þótt þér hendið nærbux-
unum á gólfið, svoleiðis óreiða
særir bara fegurðarsmekk
sjálfs yðar, og einhver vesöl
vinnustúlka eða móðir yðar
tekur til að morgninum. Það
gerir heldur ekki ýkjamikið til,
þótt ókvæntur maður snýti sér
í lakið, fleygi blautum skónum
á rúmábreiðuna, eða helli úr
pilsnerflösku á koddann, ati
sængurfötin í ösku og svo
framvegis. Að vísu eru þetta
engir mannasiðir, en það er
bara vinnukonan, sem finnur til
þess.
Þér ættuð bara að reyna að
hegða yður þannig, að eigin-
kona eða eiginmaður horfir á.
Þá kæmi annað hljóð í strokk-
inn. Eina ráðið er að losa sig
við alla þess háttar óvana áður
en leyfisbréfið er keypt.
Vandið til náttfatanna.
Fyrsta boðorðið er þetta:
Annað hvort engin föt í rúm-
inu eða ágæt. Forfeður okkar
lögðu sig út af í öllum fötun-
75
um eða alls naktir. Flestir höf-
undar mannasiðabóka mæla
með náttfötum eða náttkjól-
um, sem eru augnayndi. Konur
geta valið um þennan fatnað,
en það geta karlmennirnir ekki.
Þeir verða að sætta sig við
náttfötin. Góða, gamla, út-
saumaða flónelsnáttskyrtan er
stranglega bönnuð.
Það er afleitur vani, algeng-
astur hjá sjómönnum og sveita-
mönnum, að fleygja sér í bólið
í nærfötunum. Ekki verður sá
talinn háttprúður, sem slíkt
fremur að kvöldi giftingardags-
ins. Og ekki bætir það úr, ef
þér eruð nú t. d. sjómaður eða
fjármaður, því að þá eruð þér
vafalaust í ermalangri prjóna-
skyrtu og svellþæfðum nærbux-
um. Hreinhjartaðri og tilfinn-
inganæmri stúlku hlýtur að
verða mikið um slíka sjón. Það
er sjálfum yður að kenna, að
hún lýstur upp neyðarópi. Þess
í stað eigið þér að birtast henni
í silkináttfötum og slopp úr kín-
versku þéttsilki. Sjómenn í
svoddan galla eru fyrirmyndar
eiginmenn. Allir aðrir karlmenn,
sem svo eru klæddir, eru líka
fyrirmyndar eiginmenn.
Það er ekki neinum vand-
kvæðum bundið að haga sér
sæmilega í lóðréttri stellingu.
Það er sem sé venjulega stell-
VÍÐSJÁ