Búreisingur - 15.09.1902, Blaðsíða 24

156
Tvær yrkingar.
Tilfar trýtur teim ikki nú
til bygging á gomlum støði —
skuldrtá teimum trotið trú,
áræði, magn og frøði
at endurnýggja ta borg, sum small,
tá gamli Tróndur í Gotu fall?
og at sópa burt dumbu og bos
og eitt jarðgrógvið matmadka tos?
Nei nú gerst gleimur í homrum hátt,
tí ei tvorrar álit og hugur,
borg verður bygd frá grundum brátt,
sum sýnir at dyggur er dugur
í Føroyings barmi væl enn sum fyrr —
tí opnar hann nýgjordar hallardyr:
og hann býður sær sjálvum í stól
í sítt hvíldarsæla gamla heimaból.
Har sessast vit nú sum á fornari tíð
ovast við hallarborðið;
sá er eingin við vára lið,
ið mætari eigir orðið;
nú kitlar í gripinum droyrin tann,
sum Føroyingur aftur hjá Føroyingi fann!
tá um borðið á valmanna hátt
vær stígum framm at kvoða annan tátt!
Jóannes Patursson.
II.
Lag: Josveins vísa.
Logd eru tún á gotum slðttum
av hellusvað og kampaknottum;
stórar borgir standa,
settar við tigli og tinnigróti,
himni rísa hátt ímóti,
gluggar í gullljómi branda.