Búreisingur - 15.09.1902, Síða 28

GORPUR OG l.UNDI.
porpur goirandi fleyg
tvort við skorum við trollsligum skortum,
svartur og svangur av neyð,
royndi at ræna sær seyð,
komin hegar í nánd fyri kortum.
Sørt til seyða tað var,
sum ein ravnur kann hugsa um at ræna.
Lombini lembandi ær
sá hann so satt! ikki har,
alt var ernað. sum best kundi ana.
Har var ikki lambsrov at finna,
tí var hann óndur og argur.
Lundin er harður at vir.na,
hann er verri er.n styggasti vargur.
Nú var tó okkurt at gera,
alt matkynt úr maga var horvið;
.setst nú gorpur í grasgrøna torvu,
lundarnar vil hann probera.