Morgunblaðið - 16.12.2005, Qupperneq 47

Morgunblaðið - 16.12.2005, Qupperneq 47
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 16. DESEMBER 2005 47 MINNINGAR mennskan holdi klædd. Snyrti- mennskan honum eðlislæg og sjálf- sögð. Það var sama hvort maður hitti hann í kjörbúð eða veislu, hann var alltaf jafn fínn og strokinn. Ég spurði Erlu konu hans eitt sinn að því hvort þetta væri ekki mikil útgerð, að vera alltaf svona snyrtilegur og fínn, en hún sagðist ekkert þurfa fyrir honum að hafa, hann gengi svo vel um fötin sín. Sama gilti um hljómplötusafnið, sem var eins og heil deild í Rík- isútvarpinu, þar var allt í röð og reglu, og útvarpsþætti tók hann upp á segulband og einnig þeir voru flokkaðir eins og bækur á bóka- safni. Jón Sigurðsson, faðir Rikka, var skipstjóri á Gullfossi og átti Rikki margar minningar úr siglingum með því merka skipi. Þar hitti hann marga stórbrotna persónuleika og gat í frásögnum sínum endurskapað andrúmsloftið um borð. Hann lifði sig inn í atvikin og rödd hans var hljómmikil og kröftug. Við Rikki kynntumst í gegnum konur okkar. Anna, konan mín, sem nú er látin og hún Erla hans Rikka, eins og jafnan var sagt, voru æsku- vinkonur. Rikki vann lengst af hjá málning- arverksmiðjunni Hörpu eða í 48 ár og bjuggu þau Erla við Skúlagöt- una, í íbúð við hlið verksmiðjunnar. Síðar var hann næturvörður hjá Rannsóknarlögreglu ríkisins í níu ár og lét vel af dvöl sinni þar. Rikki og Erla voru góð heim að sækja. Rikki var glaðvær, miðlaði fróðleik og sagði skemmtilegar sög- ur. Hann hafði ákveðnar skoðanir. Hann tók ævinlega málstað lítil- magnans og var á bandi náunga- kærleikans. Rikki var mjög trúað- ur. Ég þakka honum samfylgdina. Erlu og dætrum þeirra votta ég mína dýpstu samúð. Blessuð sé minning hans. Guðmundur Guðmundsson. Mig langar að minnast vinar míns Richards í nokkrum orðum. Fyrstu minningar mínar eru þeg- ar ég flutti í Möðrufellið árið 1994. Aldrei hefði mig órað fyrir því þá hversu góð og náin samskipti ég átti eftir að eiga við Richard og Erlu konu hans. Í fyrstu hélt ég að Rikki eins og hann var nú oft kall- aður væri húsvörðurinn í Möðrufell- inu, vegna þess að áður en hann gekk til hvíldar tók hann alltaf rúnt um ganginn og sá til þess að allt væri í stakasta lagi, það var eitt af hans einkennum að hafa allt í röð og reglu . Rikki var ræðin persóna og hafði mikla frásagnargleði, stundum fékk maður að heyra sömu söguna nokkrum sinnum ef honum fannst hún skemmtileg eins og þeg- ar hann kynntist fallegustu konu landsins, henni Erlu sinni. Rikki gaf sér alltaf góðan tíma til að spjalla við granna sína og öll vorum við alltaf svo velkominn inná þeirra heimili í gott spjall og kaffibolla þá sat hann gjarnan við eldhúsborðið og dásamaði útsýnið sem hann hafði út um gluggann. Rikki var reffilegur maður sem leiddist ekki að fara í sitt fínasta púss fyrir góð- ar veislur. Rikki og Erla þurftu að breyta búsetu sinni vegna veikinda sem Rikki átti orðið við að stríða, það var mikið áfall að missa þau úr þessu vinalega sambýli sem hefur myndast hér í Möðrufellinu þar sem þau voru orðin partur af fjöl- skyldumynstri gangsins, enda búin að búa í Möðrufelli 9 manna lengst. Ég er svo óendalega þakklát fyr- ir að hafa fengið að kynnast þessu góða fólki, þakklát fyrir alla þessa umhyggju, ást og kærleik sem okk- ur hafa verið sýnd í gegnum árin. Rikka verður sárt saknað í mínu hjarta, megi góður Guð vernda hann og geyma og gefa fjölskyld- unni hans styrk á erfiðum tímum. Far þú í friði, friður Guðs þig blessi, hafðu þökk fyrir allt og allt. Gekkst þú með Guði, Guð þér nú fylgi, hans dýrðarhnoss þú hljóta skalt. (V. Briem.) Hafdís Ósk Karlsdóttir. ✝ Þórunn Viðars-dóttir fæddist í Reykavík 16. júní 1960. Hún andaðist á gjörgæzludeild Landspítalans í Fossvogi 9. desem- ber síðastliðinn. Foreldrar hennar eru Auður Haralds- dóttir, f. 30. júlí 1933, og Viðar Ingi Guðmundsson, f. 28. nóvember 1931. Systkini Þórunnar eru Ása, f. 18. júní 1963, og Ingvar, f. 8. júlí 1965. Þórunn eignaðist þrjú börn, þau eru: 1) Eva Lind Ómars- dóttir, f. 24. nóvember 1981, unn- usti Ari Elíasson, sonur Evu Lindar er Anton Máni. 2) Þórarinn Viðar Sig- urðsson, f. 28. apríl 1990. 3) Guðrún Halldóra Sigurðar- dóttir, f. 25. mars 1992. Þórunn ólst upp í Breiðholti í Reykja- vík. Hún bjó megn- ið af sínum búskap á Suðurnesjum og í Trelleborg í Sví- þjóð þar sem hún var í átta ár. Útför Þórunnar fer fram frá Keflavíkurkirkju í dag og hefst athöfnin klukkan 14. Elsku mamma mín. Ég kveð þig nú með mikilli sorg í hjarta. Minningarnar hlaðast upp og ég veit ekki hvar ég á að byrja. Þær stundir sem við áttum saman eru svo margar og hver önnur ynd- islegri að það væri efni í heila bók. Þó svo ævi þín hafi nú ekki verið löng, lifðir þú hratt og þökkum við Guði fyrir það í dag. Þú varst ynd- isleg í alla staði og hugsaðir alltaf um litla manninn í öllum, varst vinamörg og svo sannarlega vinur vina þinna. Þú varst ekki bara móð- ir mín heldur einnig besta vinkona mín. Þeir voru sko ekki fáir dag- arnir og kvöldin sem við áttum við eldhúsborðið og spjölluðum um allt frá því hvað við ættum að kaupa í matinn yfir í stráka og allalvarlegri hluti. Ekki skorti þig nú sögurnar, mikið hló ég nú að þeim, þó svo margar hafi nú verið heldur skrítn- ar og efaðist ég nú oft á tíðum hvort þær væru sannar. En hvernig þú sagðir þær, það var svo gaman að hlusta og þú varst eins og hinn besti rithöfundur. Þú varst líka svo gestrisin, það var alltaf eitthvað á boðstólum. Ég flutti snemma að heiman, þó svo ekki hafi það verið langt frá þér. Alltaf var jafngott að koma heim til mömmu, enda kom ég við á hverjum degi. En þegar ég rifja upp tímann er ég var barn, man ég tímann okkar í Kópavogi áður en við fluttum til Njarðvíkur, ég var bara 5 ára en þrátt fyrir það man ég þetta eins og þetta hefði gerst í gær. Það var alltaf svo gaman hjá okkur. Við vor- um bara tvær á þessum tíma og þú varst alltaf svo dugleg, skipulagðir þig vel til að eiga tíma fyrir mig á milli þess sem þú vannst mikið. Alltaf gerðirðu eitthvað skemmti- legt með mér. Á þessum tíma var sykursýkin stundum byrði enda var mér kennt strax hvað ég átti að gera til að hjálpa þér, og voru það nokkur skipti þar sem ég þakka mínum sæla að mér hafði verið kennt þetta svona vel. Þegar ég átti að byrja í barnaskóla kynntist þú manni og fluttum við til Suðurnesja. Minning- arnar eru margar þaðan, þú varst svo barngóð og uppátækjasöm, mér leiddist næstum aldrei því þú varst svo fljót að koma með tillögur að einhverju skemmtilegu. Árið 1990 eignaðist þú bróður minn hann Þórarin Viðar, ég gleymi aldrei deginum sem við fórum upp á spítala og ég fékk að sjá þig og þennan yndislega strák. Ég var svo stolt af honum bróður mínum. En ég man hvað mig langaði líka til að verða mamma eins og þú. Þá varstu fljót að leysa það og keyptir handa mér dúkkustrák og vöggu, og sagð- ir að núna værum við báðar mömmur. Í dag er ég stoltari af þér, því þetta var þér ekki auðvelt, fæðingin gekk ekki sem skyldi og varstu gersamlega búin. Var það Guðslán að þið höfðuð þetta bæði af. Styrkur þinn var mikill og ef þú ætlaðir þér eitthvað þá gastu það. Mér er minnisstætt hversu hepp- in þú varst í spilum og fórstu oft í bingó, ég get sennilega ekki talið þau skipti sem þú komst heim með vinning, þau voru svo mörg. Keyrð- ir þú til Reykjavíkur í hvaða veðri sem er til að geta spilað. Það er svolítið fyndið að hugsa til þess í dag hvað þú lagðir mikið á þig til að komast. Stundum fór ég nú með þér og skemmti ég mér konung- lega, þó svo ég hafi nú aldrei verið svona heppin. Þrátt fyrir alla þessa heppni varstu ekki eins heppin í lífinu, því miður. Lífið var þér erfitt og bar- áttan mikil. Árið 1992 eignaðist þú litla stúlku, Gunnu litlu, og á ég þessi yndislegu systkini í dag til að deila sorg minni með. Við söknum þín mikið. Þú varst flakkari í þér og fluttum við víða, þú varst svo fljót að aðlagast og eignast vini, enda varstu ófeimin og frökk. Þessi tími var þér erfiður og kom það niður á mér að vera mikið með börnin. Oft á tíðum var eins og ég ætti þau, þessu fylgdi mikil ábyrgð og þurfti maður að þroskast hratt. Í dag er ég glöð því núna er gott að vera með þessa reynslu, og kem ég mik- ið í þinn stað, þó svo þau séu hjá yndislegri fjölskyldu sem þeim líður svo vel hjá. Við fluttum til Svíþjóðar þar sem þú sagðir að við myndum eignast betra líf. Það reyndist svo sann- arlega rétt því fyrstu 4 árin voru þau bestu í þínu lífi og okkar. Þarna fékkstu loksins að njóta þín en við vorum bara fjögur á þessum tíma. Ég, þú, Tóti og Gunna. Þér leið svo vel. Þú varst nú ekki lengi að ná sænskunni líka. Áður en við vissum varstu farin að tala út í eitt og segja þínar skemmtilegu sögur. Mikið varstu sænsk í þér, þú hefðir aldrei flutt aftur heim til Íslands nema í neyð, sem síðar varð raunin. Veikindin þín voru mikil, fylgikvill- ar sykursýkinnar voru þínir óvinir. Eftir heilablóðfallið og síðar hjarta- áfall varð ekki aftur snúið, leið þín lá heim til landsins til að fá stuðn- ing fjölskyldunnar. Á þessum tíma bjó ég á Íslandi og sú minning sem stendur mest upp í huga mér er þegar ég eignaðist son minn Anton Mána. Ég flaug til þín alla leið til Svíþjóðar til að tilkynna þér að þú værir að verða amma þó svo þig hafi grunað það. Mikið varstu glöð, tárin streymdu niður kinnar þínar því þú varst svo viðkvæm lítil sál, sem ég fékk svo sannarlega frá þér. Þarna sátum við og gleðitárin streymdu, síðan leistu á mig og sagðir „Þetta er lítil strákur, ég finn það á mér“. Og auðvitað stóðst það eins og allt annað. Þegar tím- inn kom og litli ömmustrákurinn kom í heiminn sem var mörgum vikum fyrir tímann. Varstu fljót að panta þér flugfar með fyrstu vél heim til þess að sjá ömmuprinsinn. Fyrsta sem þú gerðir var að telja fingurna og tærnar. Svo sagðir þú „Hann er fullkominn“ og tárin streymdu, þú varst svo hamingju- söm að lifa þann dag að ná að verða amma og fékkst þú að njóta þess í þrjú ár því Anton Máni var aðeins þriggja mánaða þegar amma flutti aftur heim til Íslands. Þegar við komum út til Svíþjóðar að sækja þig var erfitt að sjá hversu veik þú varst í raun. Mamma, þú varst gangandi kraftaverk. Þú ert Hetjan mín. Þú gafst aldrei upp. Og síðustu dag- arnir þínir á spítalanum voru svo sannarlega dæmi um það. Þú barð- ist eins og hetja en alltaf þegar þú varst á batavegi kom annað áfall. Í lokin varstu orðin svo máttvana. Erfitt var að sjá þessa litlu konu eiga svona bágt. Það er svo skrítið en þú vissir sjálf í hvað stefndi og kvaddir þú mig í síðasta sinn. Því er ég mjög þakklát. Auðvitað hafðir þú rétt fyrir þér enn og aftur. Elsku mamma, þú átt þér enga líka. Ég er svo þakklát fyrir að hafa átt þig sem mömmu mína. Þú sem hefur kennt mér svo margt. Ég er sú manneskja sem ég er í dag, þökk sé þér. Það var mikið lagt á eina manneskju. En Guð hefur ætlað þér mikið í þessu lífi. Satt er það sem sagt er að þeir sem guðirnir elska mest deyja ungir. Núna færðu þá hvíld sem þú þráðir svo mjög í þessum erfiðu veikindum. Þú varst mjög trúuð og veit ég að þú óttaðist aldrei dauðann. Þú trúðir á lífið eftir þetta líf og trúðir því að þar fengir þú líf án baráttu. Jesús hefur komið þér til bjargar og hjá honum ertu á nýjum stað og mun hann nú leiða þig áfram óhrædda. Biðjum við góðan Guð að styrkja okkur í þessari miklu sorg. Með söknuði. Þín dóttir Eva Lind. Í dag kveð ég elskulega systur mína og vinkonu. Þórunn var náttúrubarn sem vildi hvergi leika sér annarsstaðar en úti í náttúrunni. Okkar leiksvæði var niðri í Vatnagörðum á æskuárun- um. Þórunn var foringinn og hetjan mín. Ég fylgdi henni hvert sem hún fór, t.d í þrautakóng meðfram klettabrúm, fjársjóðsleit í fjörunni, leiki í draugskipunum sem voru í fjöruborðinu. Ekki má gleyma sleðaferðunum við pissulækinn sem var opið klóak sem rann í gegnum leiksvæði okkar. Þórunn, án þín hefði barnæska mín orðið róleg. Sem betur fer átti ég þig að sem systir. Þú gerðir lífið að ævintýri með öllum sögunum og spunanum í kringum allt. Það var alltaf eitthvað nýtt sem þú fannst uppá. Það var kannski ekkert skrítið að fólk lað- aðist að þér. Alla tíð varstu boðin og búin að hjálpa öllum. Sérstak- lega þeim sem minna máttu sín. Þú tókst alla uppá arma þína unga sem gamla. Vinir þínir voru af öllum þjóðflokkum því fyrir þér voru allir jafnir. Heimurinn væri betri ef við hefðum fleiri persónur eins og Þór- unni. Hún var alveg sérstaklega góð manneskja. Þórunn vann aðallega verslunar- störf í gegnum tíðina. Síðustu 3 árin fylgdir þú mér, ég sótti þig ásamt dóttur þinni Evu Lind og tveimur öðrum til Svíþjóð- ar. Heilsu þinni fór hrakandi mánuð frá mánuði. Árin þín 8 í Trelleborg voru þín bestu ár, þar blómstraðir þú. Ég flutti til Svíþjóðar sumarið 2000-2001 til að kynnast þér betur og börnunum þínum. Þú varst góð til heilsunnar þann tíma. Þegar ég Ása Dís og Siggi hugsum til baka til ársins í Trelleborg verðum við dreymin á svipinn og brosum, jú munið hvað það var gaman. Munið eftir öllu því sem við gerðum. Get- um við ekki flutt þangað aftur? Ég veit það elsku besta systir að þú hefðir aldrei flutt til Íslands aftur ef heilsan hefði verið i lagi. Þér leið langbest í Svíþjóð. Fyrir rúmu ári varð Þórunn að láta börnin sín Þórarin Viðar og Guðrúnu Halldóru í fóstur þar sem heilsa hennar var orðin svo slæm. Það var erfitt fyrir hana en léttir að vita af þeim á góðu heimili. Það er léttir fyrir alla í fjölskyldunni að vita af börnum Þórunnar á góðu heimili hjá skyldfólki í föðurfjöl- skyldu. Tóta og Gunnu líður vel enda hjá góðu fólki, þeim Karen og Villa. Þórunn féll frá 45 ára en er búin að upplifa það sama og 90 ára. Hún lifði alla tíð svo hröðu lífi var full- orðin svo fljótt, hún sagði alltaf. ,,Ég ætla að njóta þess að vera til á meðan ég hef heilsu“. Ég veit að okkur þótti svo vænt hvorri um aðra. Ég stóð hjá þér á dánarstundinni og hélt í hönd þína. Svo mikil kyrrð og friður sem færðist yfir þig. Núna færðu að hvíla þig í friði og ró eftir 6 vikna erfiða baráttu við fylgi- kvilla, sykursýki sem þú varst búin að þjást af í 33 ár. Vikurnar 6 á Landspítala í Fossvogi voru erfiðar aðstandendum en gott starfsfólk á gjörgæsludeild og B-7 gerði þetta auðveldara með góðu viðmóti. Hafið þökk fyrir að annast systir mína. Ég votta börnum Þórunnar mína innilegustu samúð, Eva Lind, Þór- arinn Viðar og Guðrún Halldóra. Megi minning um alveg sérstaklega góða manneskju lifa. Þórunn systir, ég sakna þín sárlega. Ása Viðarsdóttir. Elsku besta systir, ég kveð þig með söknuð í hjarta. Ég minnist þess þegar þú kenndir mér að lesa, skrifa og reikna af því þú varst fimm árum eldri en ég. Einnig minnist ég þess þegar ég var sjö ára og þú tólf ára, þá vorum við að hlusta á Slade og Nazareth og fleiri lög frá þeim tíma. Þá spilaðir þú á rauða ferðaplötuspilarann þinn. Þótt ég væri þetta yngri var þér mjög annt um mig. Það var aldrei neitt kynslóðabil hjá þér. Skjótt skipast veður í lofti, þú veiktist tólf ára af sykursýki sem 33 árum seinna leiddi þig til dauða. Þegar þú komst á unglingsár skildi leiðir þar sem þú fluttir svo snemma að heim- an. Þú varst ávallt gestrisin og þótt þú ættir börn og hefðir mikið að gera hafðir þú ávallt tíma fyrir mig í heimsóknir. Síðustu áramót þegar ég gisti hjá þér eru eftirminnileg. Það voru stórkostlegar stundir sem við áttum þá. Þú gast alltaf létt mér lundina með gríni og glensi. Ef mér leið illa kom ég alltaf til þín og fór glaður heim. Þórunn bjó í átta ár í Trelleborg í Svíþjóð. Þann tíma heimsótti ég hana tvisvar og þar átti ég æðisleg- ar stundir. Í sumar sem leið skruppum við systkinin til Vestfjarða í fimm daga, það var ævintýri líkast allan tím- ann. Húmorinn var í góðu lagi hjá þér. Ekki óraði mig fyrir því að þetta yrði síðasta ferðalagið okkar. En lengi mun ég lifa á góðum minn- ingum. Ég kveð þig með söknuði, kæra systir, mér þótti svo vænt um þig. Þinn bróðir Ingvar. ÞÓRUNN VIÐARSDÓTTIR Faðir okkar, tengdafaðir, afi og langafi, HERMANN GUÐMUNDSSON símstöðvarstjóri frá Súgandafirði, lést mánudaginn 12. desember. Útförin fer fram frá Fossvogskirkju þriðjudaginn 20. desember kl. 13.00. Blóm og kransar afþakkaðir en þeim, sem vilja minnast hans, er bent á líknarstofnanir. Sólrún Hermannsdóttir, Herdís Jóna Hermannsdóttir, Gísli Vilhjálmur Jónsson, Guðmundur Óskar Hermannsson, Bryndís Einarsdóttir, Halldór Karl Hermannsson, Hlöðver Kjartansson, barnabörn og barnabarnabörn.
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68
Qupperneq 69
Qupperneq 70
Qupperneq 71
Qupperneq 72

x

Morgunblaðið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.