Náttúrufræðingurinn

Ukioqatigiit

Náttúrufræðingurinn - 1944, Qupperneq 13

Náttúrufræðingurinn - 1944, Qupperneq 13
NÁTTÚRUFRÆÐINGURINN 67 Svo drógu þau það að landi. Rcll hjá bænum í Staflioltsey geng- ur gamall túngarður út í síkið og myndar vikur beggja vegna. Inn í aðra víkina drógu hjónin hreiðrið sitt, með fjórum eggj- um í. Það létti slarf þeirra að hátt var í síkinu og sef líll vaxið. Morguninn eftir var komið ógurlegt rok, en öldurnar brotn- uðu á túngarðinum gamla, svo eggin sakaði ekki. Ekki fluttu flórgoðarnir hreiðrið i burtu aftur í þetta sinn. En það ger.ðu þcir í annað sinn, er líkt stóð á og höguðu séi’ í öllu líkt og áður. Ekki hefi ég séð þetta sjálfúr, en hefi fvrir mér orð þeirra manna, er ég trúi betur en sjálfum mér. Einu sinni vakti drengur yfir lúninú. Ivlúkkan fjögur átli liann að reka fé og hesta nokkuð langan veg l'rá hænum og hátta síðan. Fólk reis snemma úr rekkju og anpaðist vörzluna eftir það. A hótma i síki einu áttu flórgoðar egg. Hóhninn var ekki nema tæpt fel á Iivern veg. Sá var siður drengsins að tieim- sækja þau hjónin er leið lá framhjá, en það var nálega á hverri nóttu, er tiann rak fénaðinn frá túninú. A nóltunni eru fuglar yfirleitt sj)akari en á daginn. Helgi og friður eru einkenni hinn- ar björtu, norrænu nætur, þó þar geti brugðið frá venju. Eina nóttina, er drengurinn nálgaðist sikið, sá bann að veiðibjalla sveimaði yfir breiðrinu. En jafnskjótt og hún lækkaði flugið og bjóst lil að grípa eggin, lirökk hún lil baka. Drengurinn hraðaði för sinni sem mest hann mátti, og þegar liann kom nær sá hann að flörgoðarnir höfðu nefin aðeins upp úr vatn- inu, en jafnskjótl og veiðibjallan ætlaði að gri]>a eggin, hopp- uðu þeir up]) og reyndu að höggva óvininn. En þetta var ójafn leikur. Flórgoðarnir mæddusl og senni- legá hefðu þeir beðið lægri lilnt, ef drengurinn tiefði ekki Jijálpað þeim. Hann henti hnausum og öllu er liann náði í átl- ina til veiðibjöllunnar, og loks flaug lum burl og scltist á síki rétt hjá, cins og hún væri aðeins að bíða eftir tækifæri til að hefja leikinn að nýju. Svö leið og l>eið og fólk kom á fætur. Túnið var fullt af l'é, þvi varzlan hafði gleymst. Og sá er cndir sögunnar að veiðihjallan fétl fyrir skoti þess manns, er gjarna vitdi vernda þá veikari. En var það ímyndun ein að i hinum undurfögru brestandi augum ræningjans mælti sjá undrun eina, en enga hræðsln við hið óþekkta — dauðánn? Æskuvinur minn. Ég er hræddari um þig i lífsbaráttunni en flesta þá fugla er ég þekki. Þú átt enga söngrödd, sem getur verndað þig i sambúðinni við manninn. í lífsvenjum þínum og eðli. eru óvenjulegar hættur fólgnar. Og ef til vill bíða þín
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68

x

Náttúrufræðingurinn

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.