Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga - 01.06.1925, Síða 35

Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga - 01.06.1925, Síða 35
LAUF ÚR LANDI MINNINGANNA 33 falli, stakk snoppunni niður og jarmaði, leit svo til mín og hengdi höfuðið. Þarna fann eg nú lamb- ið'. Það stóð á stétt í jarðfallinu, en lækurinn fossandi neðan við. Eg rak Mókollu heim og stóð amma þín úti, þegar eg kom. Þá var liðið fram á nótt og allir aðrir háttaðir. Þá sagði amma þín: “Nú gerðirðu vel, og komdu nú með mér upp á stofuloft sem snöggvast.” — Þar lauk hún upp kistu sinni, sem eng- inn fékk að líta í annars, og tók úr henni fullar lúkur sínar af rúsínum og stóran kandísmola og silfur- krónu. Hún mælti þá: “Ekki get eg og ekki hefi eg getað gengið þér í móðurstað. En það læt eg um mælt, að þú verðir gæfumaður." Þá voru falleg augun í ömmu þinni og röddin mjúk og innileg. Og þá —” “Þá hvað?” spurði Eyþór. “Þá þótti mér vænt um, og þá var mér heitt um lijartaræturnar, máttu vita; því að fyrirbænir trú- aðrar konu geta verið heitar, og ekki er vert að neita því, að áhrifin þau verði langvinn.” Við þögðum báðir um stund, og nú virtist mér Eyþór vera þannig, sem á hann rynnu tvær grímur. Svo mælti hann, eins og ekki væri um neitt að tefla: “Var hún nokkuð gefin fyrir bækur, amma gamla?” “Eflaust. Hún vildi láta lesa upp- hátt á kvöldin, sögur og blöð, en ekki gaf hún sér tíma til þess sjálf, nema á sunnudögum lítilsháttar og hátíöardögum. Og svo var hún stálminnug, að frábært var; hefði vafalaust orðið næm, ef lært hefði í skóla. En þá var ekki um annað að gera en vinna og spara, þegar hún ólst upp, nota tímann og hirða vel það, sem haft var undir hönd- um. Og þá var ekki hugsað um verkföll og styttan vinnudag.” “En hverjar voru nautnir þessa gamla fólks?” spurði Eyþór. “Það hefir lifað eins og sauðskepnurn - ar.” “Ó-nei, drengur minn, ekki svip- að því. Það leitaði inn í sitt eigið hugskaut eftir sælunni, sökti sér niður í djúp sálar sinnar. Eg er viss um að amma þín var sælli en stúlk- urnar, sem nú sækja skemtistað- ina. Vinnan og trúin gerðu hana ánægða og sæla.” “Vinnan og trúin!” mælti Eyþór og sletti tungunni í góminn. “Hættu nú!” Eyþór saup kaffið og gæddi sér á brauði og sykri. En úti í móunum lágu eggja- mæðurnar í hreiðrum sínum. Og steggjarnir voru á verði á hávöð- unum. Kirkjuturninn mændi yfir sveit- ina, þar sem Þórey lá undir, og roðnaði hann þeim megin, sem vissi að miðnætursól. — Nú er önnur árstíð og við Eyþór komnir sinn í hvora átt- ina. — Eg er vegagerðarmaður, þegar úti er hægt að vera, en bæti skó á vetrin — sit á mölinni og horfi út á hafið. En Eyþór er orðinn leiðtogi verkamanna, heimtar styttan vinnudag, hærra kaup og þjóð- nýtingu, talar á mannamótum, ritar í blað þeirra og gengst fyrir verkföllum. Eplin geta stundum oltið nokk- uð langt frá eikinni.
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108
Síða 109
Síða 110
Síða 111
Síða 112
Síða 113
Síða 114
Síða 115
Síða 116
Síða 117
Síða 118
Síða 119
Síða 120
Síða 121
Síða 122
Síða 123
Síða 124
Síða 125
Síða 126
Síða 127
Síða 128
Síða 129
Síða 130
Síða 131
Síða 132
Síða 133
Síða 134
Síða 135
Síða 136
Síða 137
Síða 138
Síða 139
Síða 140
Síða 141
Síða 142
Síða 143
Síða 144
Síða 145
Síða 146
Síða 147
Síða 148
Síða 149
Síða 150
Síða 151
Síða 152
Síða 153
Síða 154
Síða 155
Síða 156
Síða 157
Síða 158
Síða 159
Síða 160
Síða 161
Síða 162
Síða 163
Síða 164
Síða 165
Síða 166
Síða 167
Síða 168
Síða 169
Síða 170
Síða 171
Síða 172
Síða 173
Síða 174
Síða 175
Síða 176
Síða 177
Síða 178
Síða 179
Síða 180
Síða 181
Síða 182
Síða 183
Síða 184
Síða 185
Síða 186

x

Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Þjóðræknisfélags Íslendinga
https://timarit.is/publication/895

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.