Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 7. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						(j   Þriðjudagur 11. Janúar 1966
MORGUNBLAÐIÐ
17
Skrúðgarðar Reykjavíkur og
garðyrkjustjórinn
1 GREIN sinni í Morgunbl., þ. 8.
þ.m., viðurkennir garðyrkju-
stjóri Reykjavíkur, Hafliði Jóns-
son, að hann sé upphafsmaður
að þeim skrifum, er að undan-
förnu hafa orðið um garðyrku-
ekólann og að mestu hafa verið
itillitslaus gagnrýni. Þeir munu
Ihinsvegar fáir, sem eins og garð-
yrkjustjórinn, telja ámælisvert,
að ég geri grein fyrir afstöðu
rniinni og verji skólastofnunina
imeö tillisti til þerrar aðstöðu, sem
hún hefur búið við frá því sikól-
inn tók til starfa.
Ég hefi oftar en einu sinní
Ibent Hafliða Jónssyni á það, að
Iþegar um gagnrýni á skóilastofn-
ub sé að ræða, temji flestir sæimi
legir menn sér þær drengskap-
arreglur að koma gagnrýninni
þannig á framfæri, að hún geti
orðið stofnuninni til góðs, en
©kki til tjóns. Munu allir sfcóila-
stjórar áreiðanlega skilja hví-
iíkur ódrengsskapur er fólginn
í . illvígum  blaðadeilum.
Fyrir rútmlega 20 árum skrif-
aði Hafliði Jónsson gagnrýni um
garðyrikjuiskólann, sem var bæði
ódrengileg og ofsafengin. Hann
(htefur síðar beðið mir afsökunar
á því og borið við ungæðishætti
sínuim. Slík afsökun er ekki til-
tæik nú.
Nú skilst mér, að hann reyni
að afsaka sig með því, sem hann
kallar mikinn skoðanamun.
Hann gerir þó enga tilraun til að
gera grein fyrir hinurn mikla
skoðanamun. Hann beinir aðeins
tillitslausri gagnrýni að gróðrar-
stöð skólans. Hann hefur þó sjálí
ur opinberlega gert <?rein fyrir
fjárhagserfiðleikuir- skólans frá
tipphafi. Honum hlýtur því að
vera ljóst, að þa^ er með öllu
ókleift að taka upp fjölbreytta
ræktun, hvorki í gróðurhúsuirn
né botaniskum garði, án veru-
Ifcgs fjánhagsstuðnings, sérstak-
lega ef um kennslu, ræktunar-
athuganir eða tilraunir er að
ræða.
Fyrir 3 árum var sú stefna
tekin að leggja höfuðáherzlu á
að fullgera skólabyggingu þá, er
nú er í smíðum, þar tii því verki
væri lokið. Öðrum verkefnum
yrði frestað að mestu. Mér virð
ist drengskapur garðyrkjustjór-
ans hliðstæður því, að ég ásak-
aði hann fyrir að hafa ekki lok-
ið Miklagarði og -enti borgar-
búum á þann garð sem dæmi um
snyrtimennsku garðyrkjustjór-
ans. Mikligarður fullgerður mun
annars áreiðanlega kosta borg-
arbúa margtfalt hærri U'pphæð
en gróðrarstöð garðyrkjuskcia.ns
miun kosta fullbúin sem kennslu
Og  tilraunastöð.
Þegar litið er yfir reikninga
Reykjavíkurborgar síðustu árin
G£ jafnframt tekið tillit til þeirr-
ar miklu vinnu, sem látin er í
té af vinnuskólum borgarinnar,
w:un tæplega hægt að ásaka yfir-
Btjórn borgarinnar fyrir, að, hún
Ih&jfi ekki veitt ríflegar f járhæðir
ti] skrúðgarðanna. Það er hins-
vegar mín skoðun, að þessum
fjárveitingum hefði mátt verja
(betur. Ég leyfi mér að kalla
viunubrögð garðyrkjustijórans
lágikúrulegit fön-'.ur. í svargrein
smni sér garðyrkjustjórinn
ástæðu til að endurtaka þessi
orð með feitu letri og telur sig
ekki hafa skap til ^-nars en að-
stoða Jón H. Björnsson, garða-
arkit/kt, við að svara mér. í Þjóð
viljanum, þ. 17. des. sl., svarar
Jón H. Björnsson mér þannig
orðrétt og án frekari ummæla
um skrúðgarða borgarinnar: „í
lok greinar sinnar ræðir skóla-
stjóri um skyldu mina gagnvart
iystigörðum Reyikj avíikurborg-
ar. Enginn hefur gagnrýnt garð
yrkjustjóra og garðyrkju Reykja
víkurborgar í útvarpi og blöðum
meira   en   ég." ' Þannig   hljóða
lendsins á þessu sviði. Er þ.á
raunar alveg skiljanlegt, að
garðyrkjustjórinn telji sig þurfa
að  aðstoða  hann.
Hafliði Jónsson hefur ekki
fyrr en nú, í grein sinni óskað
eftir gagnrýni minni á störf
hans. Ég hefi ákaflega mikið
ósagt, en að þessu sinni skal
látið næga að biðja hann að
bera saman steinhæð sína hinu
mikhi, er hann sjálfur gerði,
ásamt garðinum við Sóleyýar-
götu, við Lystigarðinn á Akur-
eyri og Hellisgerði í Hafnar-
firði. Höfuðtilgangur allra lysti-
garða er sá, að þeir sé-t friðsælir
dvalarstaðir. Enginn af lysti-
görðum Reykjavikuriborgar upp-
fyllir þær kröfur. sem sann-
gjarnt er að gera til lystigarða
borgar. Hafliði Jónsson afsakar
vinnubrögð sin þannig, að hann
hafi á undanförnum árum einlk-
um horft á forina við tær sér og
eytt henni með grænu grasi, en
slíkt kalla ég föndur. Ég er viss
um, að fleiri en ég ætlast til
annars og meira af garðyrkju
stjóra  Reyikjavíkurborgar.
Eitt dæmi um drengilegan mál
flutning garðyrkjustjórans skal
hér tilgreint, og það er umsögn
hans um verknámiskennsluna í
skrúðgarðarækt. Að þessu sinni
hælir hann eikki bóknáms-
kennsilunni í þeirri grein, en það
hefur hann oft gert áður. Er
það e.t.v. vegna þess, að nú er
nýr kennari í þeirri grein.
Hinsvegar ræðst hann harðlega
á veriknámskennsluna í skrúð-
garðarækt. Þessi árás kom mér
sannarlega á óvart, enda alveg
furðuJeg. Það hefur sem sé ver-
ið svo í fjölmörg ár, að hann
sjálfur í skrúðgörðum Reykja-
víkur hefur annazt kennslu fjöl-
margra nemenda. Of't hefur hana
verið tilibúinn að taka á móti
fleiri nemendum en völ hefur
verið á. Þá bætir hann gráu of an
á svart, er hann ásakar mig fyr-
ir, að ég skuli ekki fylgjast bet-
ur með, hvernig hann sjálfur
hafi annaat þjálifun verknem-
anna. Hver gæti látið sér detta í
hug að ásaka skólastjóra iðn-
skólanna fyrir að fylgjast ekki
vandlega með námi iðnlærlinga
vinnustað?
Núverandá landbúnaðarráð-
herra, hr. Ingólfur Jónsson, hef-
ur á undanförnum árum sýnt
búnaðarfræðslunni            mikinn
áhuga. Hann hefur beitt sér fyr-
ir stórauknum fjárframlögum til
búnaðarsikólanna. Hólar eru nú
vaxandi stofnun fullskipuð nem
nemendum. Á búnaðarskólanum
á Hvanneyri er að rísa glæsileg
skólabygging fyrir framtíðarstarf
semi skólans. Hér á garðyrkju-
skólanum fluttu fyrstu nem-
endurnir inn í þa- hluta hinn-
ar nýju^ skólabyggingar, sem
lokið er. Á næstu árum mun hún
fullgerð, og verður þá öll starfs-
aðstaða með ágætum. Ráðherra
hefur nú til athugunar að veita
fé til að garðyrkjustöð skólans
verði breytt úr framleiðsiusitoð
í kennslustöð og tilraunastöð á
næstu árum. Þar með er væntan
lega lokið mjög erfiðum þætti í
starfsemi skólans, og er þó ekki
sérstaklega átt við reksturinn.
Frá því skólinn hóf starfsemi
sína hefur uppbyggingu hans að
verulegu leyti verið þokað áleið-
is með tekjum af framleiðslu
gróðrarstöðvarinnar.         Rekstur
stöðvarinnar hefur því af illri
nauð'syn verið miðaður við þetta
sjónarmið, og hefur það valdið
of fábreyttri ræktunarstarfsemi.
Verulegur hallarekstur hefði
nánast orðið dauðadómur yfir
stofnuninni. Sterkar líkur benda
til þess, að ef þessi leið hefði
efkki verið valin, þsgar öli önn-
ur   sund   voru   lokuð,   þá   væri
Það hefur hinsvegar orðið hlut-
skipti mitt að þola miklar ásak-
anir fyrir „gróðasjónarmið
mín", eins og komizt er að orði,
oig ég óspart sakaður fyrir, hvað
uppbyggingin hefur pengið grát-
lega seint. Ásakanir þessar hafa
óneitanlega oft valdið mér sár-
indum .sérstaklega þegar mér
hefur virzt þær settar fram
þannig, að fjárhagshliðin hefur
verið algjörlega sniðgengin og ég
stimpdaður sem kurfur, sem allt
af var að hugsa um að tekjur og
gjöld   stæðust á.
Oft hefur mér einnig virzt of
margir garðyrkjubcondur hafa
svipaðan sjóndeildarhring og
Hafliði Jónsson. Mér er heldur
ekki ljós eigin sök á því, að oft
hefur andað köldu frá þeim, sem
ég þó  hafði  vænzt  styrks  frá.
Það er mér mikið gleðiefni, ef
hægt verður að starfa á öðrum
grundvelli eftirleiðis. Hin 6000
m2 stóru gróðurhús verði tekin
til notkunar eingöngu fyrir
kennslu, rannsóknir og vísinda-
legar tilraunir. Bóknámskennsl-
an mun brátt faerast inn í eina
glæsilegustu skólabyggingu lands
ins, þar sem nemendum skólans
mun líða vel í ánægjulegu um-
hvenfi og öll aðstaða til kennslu
svo góð sem bezt verður á kosið.
Þegar svo er komið mun garð-
yrkjuskólinn skila meiri ágóða,
en flestir munu gera sér grein
fyrir í dag, en að vísu mun það
ekki birtast á rekstursreikningi
hans.
Fyrir mörgum árum síðan
spáði dr. Helgi Péturss. því, að
um næstu aldamót yrði ylræktin
ein glæsilegasta grein landbún-
aðarins. Sá, sem vill stuðla að
þiví getur ekki látið sér nægja að
sá grasfræi  í forina.
Reykjum,  9.  jan.  1966
Unnsteinn  Ólafsson.
manna. Eru þannig ummæli at-
hyglisverð, og þeim einum auðið
að hljóta, sem gæddur er dreng-
skap og djörfung.
Foreldrar Magnúsar voru hjón-
in Guðbjörg Bjarnadóttir bónda
Bjarnasonar á Gróustöðum ætt-
aður úr Kollafirði í Strandasýslu
og   konu   hans   Ólafar   Magnús-
dóttur ættaðrar úr Saurbæ í Dala
sýslu. Guðbjörg var dugmikil, vel
greind   og   trygg   í  lund   og   því
traustur vinur þeirra,  sem nutu
manngæða    hennar,    geðrík    og
andstæðurnar  miklar,  hjálpsem-
in, rausnin og greiðviknin oft um
efni fram. Jón Torfi Magnússon
bónda á Ingunnarstöðum í Geira-
dal.    Var    Mágnús    sonur    Jóns
Jónssonar bónda á Ingunnarstöð-
um    og    konu    hans    Karitasar
Nielsdóttur  frá  Kleifum  i  Gils-
firði. Móðir Jóns Torfa hét Gróa
ættuð úr Strandasýslu. Jón var
prúðmenni, atorkumaður til allra
venjulegra   starfa   og   eftirsóttur
til vinnu, enda skemmtinn vinnu-
félagi. Þau hjónin á Gróustöðum
voru góðir nágrannar í þeim marg
þættu viðskiptum sem sköpuðust
milli   nábýlis,   og   ríkti   sá   góði
andi    einnig    hjá   sonum   þeirra
meðan leiðirnarlágu saman. Og
þótt   fjarlægðin   yrði   og   fundir
okkar sjaldgæfir hefir vinarþel-
ið, hlýleg ummæli og tryggð ekki
fölskvast.
Mannkostir Magnúsar, er hvar-
vetna komu fram í starfi hans,
veittu honum einnig hamingju-
ríkt einkalíf. Magnús kvæntist
Sigurborgu Árnadóttur frá Vogi
á Mýrum, góðri konu, er bjó
honum gott heimili þar sem hann
naut hvíldar eftir erfiðar og oft
langar ferðir um höf og lönd.
Þeim varð ekki barna auðið en
náin skyldmenni þeirra beggja
nutu þar greiðvikni og hollra
ráða.
Nú ert þú horfinn æskuvinur
minn, ásamt fleirum félögum frá
um aldamótin.
En bjart er yfir minningum
frá þeim árum. Fyrir sjónum
æskumannsins er bjart. Og á
þroskaaldri okkar virtist vera að
birta yfir í þjóðlífinu, ýmsar
gamlar viðjar að bresta, ný verk-
efni að bjóðast til úrlausnar ung-
um, framgjörnum mönnum. Og
það varð þín gæfa að finna verk-
efnin og hagnýta tækifærin.
Þá eitt tímabil er að baki kem-
ur annað. Það er heilbrigð lífs-
skoðun. Þú hefir lokið þessum
áfanga, næsti að hefjast. Ég óska
þér fararheilla í nafni jólabarns-
ins í Betlehem.
Guðbrandur Benediktsson.
—   Minningarorð
Framhald af bls. 19
Vélskóla íslands, er þá var að
byrja. Slíkt nám var ómissandi
fyrir þá menn er ætluðu að
stunda vélgæzlú á skipum, sem
voru er hér var komið orðin
mörg og stór og þurfti því kunn-
áttu með til að stjórna.
Ef Skipaútgerð rikisins hófst
varð Magnús þar starfsmaður,
fyrst á varðskipinu Ægi um
margra ára bil, síðar á strand-
ferðaskipunum Heklu og Esju.
Mun hann hafa verið búinn að
vera starfsmaður Ríkisskip milli
30 og 40 ár. Nægir það sem lýs-
ing á starfi hans, enda einróma
ummæli þeirra sem þekktu hann,
traust og virðing undir- og yfir-
varnarorð          garðaarkitektsins, skólinn  ekki til nú  sem  slíkur.
seaaa    er    færasti    sérfræðingur I Man  lesandinn  **t«;  Hóilaskóla?
.lOi.lN eru hátíð barnanna í
Þýzkalandi eins og annars
staðar og um fátt meira hugs
að á jólaföstunni — fyrir ut-
an sjálf jólin — en litlu jólin
í skólanum og undirbúning
þeirra. Þýzku krakkarnir á
myndinni eru enn ekki komin
í barnaskóla, en fostrurnar á
leikskólanum     hafa     hjálpað
beim við að setja á svið hinn
sígilda jólaleik. Og bað ber
ekki á öðru en María mey
lifi sig inn í hlutverkið þó lítil
sé — og Jesúbarnið í jötunni.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28