Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Morgunblašiš

og  
S M Þ M F F L
. . . . . . 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31 . . . . .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 7. tölublaš 
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |



Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Morgunblašiš

						(j   Þriðjudagur 11. Janúar 1966

MORGUNBLAÐIÐ

17

Skrúðgarðar Reykjavíkur og

garðyrkjustjórinn

1 GREIN sinni í Morgunbl., þ. 8.

þ.m., viðurkennir garðyrkju-

stjóri Reykjavíkur, Hafliði Jóns-

son, að hann sé upphafsmaður

að þeim skrifum, er að undan-

förnu hafa orðið um garðyrku-

ekólann og að mestu hafa verið

itillitslaus gagnrýni. Þeir munu

Ihinsvegar fáir, sem eins og garð-

yrkjustjórinn, telja ámælisvert,

að ég geri grein fyrir afstöðu

rniinni og verji skólastofnunina

imeö tillisti til þerrar aðstöðu, sem

hún hefur búið við frá því sikól-

inn tók til starfa.

Ég hefi oftar en einu sinní

Ibent Hafliða Jónssyni á það, að

Iþegar um gagnrýni á skóilastofn-

ub sé að ræða, temji flestir sæimi

legir menn sér þær drengskap-

arreglur að koma gagnrýninni

þannig á framfæri, að hún geti

orðið stofnuninni til góðs, en

©kki til tjóns. Munu allir sfcóila-

stjórar áreiðanlega skilja hví-

iíkur ódrengsskapur er fólginn

í . illvígum  blaðadeilum.

Fyrir rútmlega 20 árum skrif-

aði Hafliði Jónsson gagnrýni um

garðyrikjuiskólann, sem var bæði

ódrengileg og ofsafengin. Hann

(htefur síðar beðið mir afsökunar

á því og borið við ungæðishætti

sínuim. Slík afsökun er ekki til-

tæik nú.

Nú skilst mér, að hann reyni

að afsaka sig með því, sem hann

kallar mikinn skoðanamun.

Hann gerir þó enga tilraun til að

gera grein fyrir hinurn mikla

skoðanamun. Hann beinir aðeins

tillitslausri gagnrýni að gróðrar-

stöð skólans. Hann hefur þó sjálí

ur opinberlega gert <?rein fyrir

fjárhagserfiðleikuir- skólans frá

tipphafi. Honum hlýtur því að

vera ljóst, að þa^ er með öllu

ókleift að taka upp fjölbreytta

ræktun, hvorki í gróðurhúsuirn

né botaniskum garði, án veru-

Ifcgs fjánhagsstuðnings, sérstak-

lega ef um kennslu, ræktunar-

athuganir eða tilraunir er að

ræða.

Fyrir 3 árum var sú stefna

tekin að leggja höfuðáherzlu á

að fullgera skólabyggingu þá, er

nú er í smíðum, þar tii því verki

væri lokið. Öðrum verkefnum

yrði frestað að mestu. Mér virð

ist drengskapur garðyrkjustjór-

ans hliðstæður því, að ég ásak-

aði hann fyrir að hafa ekki lok-

ið Miklagarði og -enti borgar-

búum á þann garð sem dæmi um

snyrtimennsku garðyrkjustjór-

ans. Mikligarður fullgerður mun

annars áreiðanlega kosta borg-

arbúa margtfalt hærri U'pphæð

en gróðrarstöð garðyrkjuskcia.ns

miun kosta fullbúin sem kennslu

Og  tilraunastöð.

Þegar litið er yfir reikninga

Reykjavíkurborgar síðustu árin

G£ jafnframt tekið tillit til þeirr-

ar miklu vinnu, sem látin er í

té af vinnuskólum borgarinnar,

w:un tæplega hægt að ásaka yfir-

Btjórn borgarinnar fyrir, að, hún

Ih&jfi ekki veitt ríflegar f járhæðir

ti] skrúðgarðanna. Það er hins-

vegar mín skoðun, að þessum

fjárveitingum hefði mátt verja

(betur. Ég leyfi mér að kalla

viunubrögð garðyrkjustijórans

lágikúrulegit fön-'.ur. í svargrein

smni sér garðyrkjustjórinn

ástæðu til að endurtaka þessi

orð með feitu letri og telur sig

ekki hafa skap til ^-nars en að-

stoða Jón H. Björnsson, garða-

arkit/kt, við að svara mér. í Þjóð

viljanum, þ. 17. des. sl., svarar

Jón H. Björnsson mér þannig

orðrétt og án frekari ummæla

um skrúðgarða borgarinnar: „í

lok greinar sinnar ræðir skóla-

stjóri um skyldu mina gagnvart

iystigörðum Reyikj avíikurborg-

ar. Enginn hefur gagnrýnt garð

yrkjustjóra og garðyrkju Reykja

víkurborgar í útvarpi og blöðum

meira   en   ég." ' Þannig   hljóða

lendsins á þessu sviði. Er þ.á

raunar alveg skiljanlegt, að

garðyrkjustjórinn telji sig þurfa

að  aðstoða  hann.

Hafliði Jónsson hefur ekki

fyrr en nú, í grein sinni óskað

eftir gagnrýni minni á störf

hans. Ég hefi ákaflega mikið

ósagt, en að þessu sinni skal

látið næga að biðja hann að

bera saman steinhæð sína hinu

mikhi, er hann sjálfur gerði,

ásamt garðinum við Sóleyýar-

götu, við Lystigarðinn á Akur-

eyri og Hellisgerði í Hafnar-

firði. Höfuðtilgangur allra lysti-

garða er sá, að þeir sé-t friðsælir

dvalarstaðir. Enginn af lysti-

görðum Reykjavikuriborgar upp-

fyllir þær kröfur. sem sann-

gjarnt er að gera til lystigarða

borgar. Hafliði Jónsson afsakar

vinnubrögð sin þannig, að hann

hafi á undanförnum árum einlk-

um horft á forina við tær sér og

eytt henni með grænu grasi, en

slíkt kalla ég föndur. Ég er viss

um, að fleiri en ég ætlast til

annars og meira af garðyrkju

stjóra  Reyikjavíkurborgar.

Eitt dæmi um drengilegan mál

flutning garðyrkjustjórans skal

hér tilgreint, og það er umsögn

hans um verknámiskennsluna í

skrúðgarðarækt. Að þessu sinni

hælir hann eikki bóknáms-

kennsilunni í þeirri grein, en það

hefur hann oft gert áður. Er

það e.t.v. vegna þess, að nú er

nýr kennari í þeirri grein.

Hinsvegar ræðst hann harðlega

á veriknámskennsluna í skrúð-

garðarækt. Þessi árás kom mér

sannarlega á óvart, enda alveg

furðuJeg. Það hefur sem sé ver-

ið svo í fjölmörg ár, að hann

sjálfur í skrúðgörðum Reykja-

víkur hefur annazt kennslu fjöl-

margra nemenda. Of't hefur hana

verið tilibúinn að taka á móti

fleiri nemendum en völ hefur

verið á. Þá bætir hann gráu of an

á svart, er hann ásakar mig fyr-

ir, að ég skuli ekki fylgjast bet-

ur með, hvernig hann sjálfur

hafi annaat þjálifun verknem-

anna. Hver gæti látið sér detta í

hug að ásaka skólastjóra iðn-

skólanna fyrir að fylgjast ekki

vandlega með námi iðnlærlinga

vinnustað?

Núverandá landbúnaðarráð-

herra, hr. Ingólfur Jónsson, hef-

ur á undanförnum árum sýnt

búnaðarfræðslunni            mikinn

áhuga. Hann hefur beitt sér fyr-

ir stórauknum fjárframlögum til

búnaðarsikólanna. Hólar eru nú

vaxandi stofnun fullskipuð nem

nemendum. Á búnaðarskólanum

á Hvanneyri er að rísa glæsileg

skólabygging fyrir framtíðarstarf

semi skólans. Hér á garðyrkju-

skólanum fluttu fyrstu nem-

endurnir inn í þa- hluta hinn-

ar nýju^ skólabyggingar, sem

lokið er. Á næstu árum mun hún

fullgerð, og verður þá öll starfs-

aðstaða með ágætum. Ráðherra

hefur nú til athugunar að veita

fé til að garðyrkjustöð skólans

verði breytt úr framleiðsiusitoð

í kennslustöð og tilraunastöð á

næstu árum. Þar með er væntan

lega lokið mjög erfiðum þætti í

starfsemi skólans, og er þó ekki

sérstaklega átt við reksturinn.

Frá því skólinn hóf starfsemi

sína hefur uppbyggingu hans að

verulegu leyti verið þokað áleið-

is með tekjum af framleiðslu

gróðrarstöðvarinnar.         Rekstur

stöðvarinnar hefur því af illri

nauð'syn verið miðaður við þetta

sjónarmið, og hefur það valdið

of fábreyttri ræktunarstarfsemi.

Verulegur hallarekstur hefði

nánast orðið dauðadómur yfir

stofnuninni. Sterkar líkur benda

til þess, að ef þessi leið hefði

efkki verið valin, þsgar öli önn-

ur   sund   voru   lokuð,   þá   væri

Það hefur hinsvegar orðið hlut-

skipti mitt að þola miklar ásak-

anir fyrir „gróðasjónarmið

mín", eins og komizt er að orði,

oig ég óspart sakaður fyrir, hvað

uppbyggingin hefur pengið grát-

lega seint. Ásakanir þessar hafa

óneitanlega oft valdið mér sár-

indum .sérstaklega þegar mér

hefur virzt þær settar fram

þannig, að fjárhagshliðin hefur

verið algjörlega sniðgengin og ég

stimpdaður sem kurfur, sem allt

af var að hugsa um að tekjur og

gjöld   stæðust á.

Oft hefur mér einnig virzt of

margir garðyrkjubcondur hafa

svipaðan sjóndeildarhring og

Hafliði Jónsson. Mér er heldur

ekki ljós eigin sök á því, að oft

hefur andað köldu frá þeim, sem

ég þó  hafði  vænzt  styrks  frá.

Það er mér mikið gleðiefni, ef

hægt verður að starfa á öðrum

grundvelli eftirleiðis. Hin 6000

m2 stóru gróðurhús verði tekin

til notkunar eingöngu fyrir

kennslu, rannsóknir og vísinda-

legar tilraunir. Bóknámskennsl-

an mun brátt faerast inn í eina

glæsilegustu skólabyggingu lands

ins, þar sem nemendum skólans

mun líða vel í ánægjulegu um-

hvenfi og öll aðstaða til kennslu

svo góð sem bezt verður á kosið.

Þegar svo er komið mun garð-

yrkjuskólinn skila meiri ágóða,

en flestir munu gera sér grein

fyrir í dag, en að vísu mun það

ekki birtast á rekstursreikningi

hans.

Fyrir mörgum árum síðan

spáði dr. Helgi Péturss. því, að

um næstu aldamót yrði ylræktin

ein glæsilegasta grein landbún-

aðarins. Sá, sem vill stuðla að

þiví getur ekki látið sér nægja að

sá grasfræi  í forina.

Reykjum,  9.  jan.  1966

Unnsteinn  Ólafsson.

manna. Eru þannig ummæli at-

hyglisverð, og þeim einum auðið

að hljóta, sem gæddur er dreng-

skap og djörfung.

Foreldrar Magnúsar voru hjón-

in Guðbjörg Bjarnadóttir bónda

Bjarnasonar á Gróustöðum ætt-

aður úr Kollafirði í Strandasýslu

og   konu   hans   Ólafar   Magnús-

dóttur ættaðrar úr Saurbæ í Dala

sýslu. Guðbjörg var dugmikil, vel

greind   og   trygg   í  lund   og   því

traustur vinur þeirra,  sem nutu

manngæða    hennar,    geðrík    og

andstæðurnar  miklar,  hjálpsem-

in, rausnin og greiðviknin oft um

efni fram. Jón Torfi Magnússon

bónda á Ingunnarstöðum í Geira-

dal.    Var    Mágnús    sonur    Jóns

Jónssonar bónda á Ingunnarstöð-

um    og    konu    hans    Karitasar

Nielsdóttur  frá  Kleifum  i  Gils-

firði. Móðir Jóns Torfa hét Gróa

ættuð úr Strandasýslu. Jón var

prúðmenni, atorkumaður til allra

venjulegra   starfa   og   eftirsóttur

til vinnu, enda skemmtinn vinnu-

félagi. Þau hjónin á Gróustöðum

voru góðir nágrannar í þeim marg

þættu viðskiptum sem sköpuðust

milli   nábýlis,   og   ríkti   sá   góði

andi    einnig    hjá   sonum   þeirra

meðan leiðirnarlágu saman. Og

þótt   fjarlægðin   yrði   og   fundir

okkar sjaldgæfir hefir vinarþel-

ið, hlýleg ummæli og tryggð ekki

fölskvast.

Mannkostir Magnúsar, er hvar-

vetna komu fram í starfi hans,

veittu honum einnig hamingju-

ríkt einkalíf. Magnús kvæntist

Sigurborgu Árnadóttur frá Vogi

á Mýrum, góðri konu, er bjó

honum gott heimili þar sem hann

naut hvíldar eftir erfiðar og oft

langar ferðir um höf og lönd.

Þeim varð ekki barna auðið en

náin skyldmenni þeirra beggja

nutu þar greiðvikni og hollra

ráða.

Nú ert þú horfinn æskuvinur

minn, ásamt fleirum félögum frá

um aldamótin.

En bjart er yfir minningum

frá þeim árum. Fyrir sjónum

æskumannsins er bjart. Og á

þroskaaldri okkar virtist vera að

birta yfir í þjóðlífinu, ýmsar

gamlar viðjar að bresta, ný verk-

efni að bjóðast til úrlausnar ung-

um, framgjörnum mönnum. Og

það varð þín gæfa að finna verk-

efnin og hagnýta tækifærin.

Þá eitt tímabil er að baki kem-

ur annað. Það er heilbrigð lífs-

skoðun. Þú hefir lokið þessum

áfanga, næsti að hefjast. Ég óska

þér fararheilla í nafni jólabarns-

ins í Betlehem.

Guðbrandur Benediktsson.

—   Minningarorð

Framhald af bls. 19

Vélskóla íslands, er þá var að

byrja. Slíkt nám var ómissandi

fyrir þá menn er ætluðu að

stunda vélgæzlú á skipum, sem

voru er hér var komið orðin

mörg og stór og þurfti því kunn-

áttu með til að stjórna.

Ef Skipaútgerð rikisins hófst

varð Magnús þar starfsmaður,

fyrst á varðskipinu Ægi um

margra ára bil, síðar á strand-

ferðaskipunum Heklu og Esju.

Mun hann hafa verið búinn að

vera starfsmaður Ríkisskip milli

30 og 40 ár. Nægir það sem lýs-

ing á starfi hans, enda einróma

ummæli þeirra sem þekktu hann,

traust og virðing undir- og yfir-

varnarorð          garðaarkitektsins, skólinn  ekki til nú  sem  slíkur.

seaaa    er    færasti    sérfræðingur I Man  lesandinn  **t«;  Hóilaskóla?

.lOi.lN eru hátíð barnanna í

Þýzkalandi eins og annars

staðar og um fátt meira hugs

að á jólaföstunni — fyrir ut-

an sjálf jólin — en litlu jólin

í skólanum og undirbúning

þeirra. Þýzku krakkarnir á

myndinni eru enn ekki komin

í barnaskóla, en fostrurnar á

leikskólanum     hafa     hjálpað

beim við að setja á svið hinn

sígilda jólaleik. Og bað ber

ekki á öðru en María mey

lifi sig inn í hlutverkið þó lítil

sé — og Jesúbarnið í jötunni.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28