Tíminn - 18.05.1961, Blaðsíða 14

Tíminn - 18.05.1961, Blaðsíða 14
f4 TÍMINN, fimmtudaglnn 18. maí 1061. Hklð hafði verið fært, þegar þér komuð niður í garðinn með ungfrú Marsh. , — Auðvitað hefur enginn fært líkið, hrópaði Hastings óþolinmóður. Því í ósköpun- um skyldi nokkur hafa gert það? Drake leit í kringum sig. — Hverjír fleiri sáu Fav- ersham meðan hann lá þar niður frá? Frú Hastings? Sonja kinkaði kolli kæru- leysislega. — Já, ég sá hann, en það er gagnlaust að spyrja mig hjá hvaða runna hann lá .. .. ég leit bara sem snöggv- ast á hann og hljóp svo 1 burtú. — Hr. Chambers? Noll Chambers hristi höf- uðið. — Eg vissi ekki um neitt, fyrr en hann hafði verið bor inn inn. Drake gekk til dyra. — Komið með mér, við verðum að komast til botns í þessu strax. Þau fylgdust þögul á eftir honum niður í garðinn. Drake benti Antoniu að ganga á undan. — Þér skuluð ganga á und an, ungfru Brent, þá getið þér vísað okkur á staðinn. Hún gekk hikandi af stað niður Skógargöngin. Mark sá að Lora þrýsti sér fastar að Clive, þegar þau nálguð- ust runnana, og Antonia nam staðar fyrir framan runna, sem þakinn var dökkrauðum blómum. — Hérna var það, sagði hún lágróma. Mark leit í kringum sig og sá að næsti Ijósrauðl runni var nokkrum metrum fjær. Hann beið eftirvæntingarfull ur eftir svari Loru, þegar Drake leit spyrjandi á hana. — Nei, sagði hún hálf- kæfðri röddu. — Það var þarna .... hjá þessum með ljósrauðu blómunum. — Hr. Hastings? Leikarinn ieit ráðvana frá einum runna á annan. — Eg segi það satt ég man það ekki___og hvaða máli skipti það eiginlega? Lögregl an tók myndir .... þér getið kynnt yður þær til að kom- ast að því hvar hann lá___ — Það skiptir máli ef líkið hefur verið fært áður en myndirnar voru teknar, sagði Drake alvörugefinn og sneri sér að Sonju. — Hvað segið þér, frú Hastings? Hvar var hann þegar þér sáuð hann? EIRIKUR VÍÐFÖRLI Hvíti hrafninn Hun hikaði, en benti svo á sama runna og Lora. — Þarna, held ég, en ég kom ekki fyrr en löngu á eft- ir hinum. Eg var ekki komin á fætur ----- þegar það gerð ist. . Það var undarlegur skjálf- andi hræðsluhljómur í rödd hennar og Mark skildi að eitthvað hafði gert henni al- varlega hverft við. — Sá eini, sem getur hafa fært líkið er Mathevs, sagð'i Hastings. — Eg lét hann vera einan hér á meðan ég hljóp inn til að hringja í lækninn. En hvers vegna skyldi hann flytja Roy frá dökkrauðum runna að ljósrauðum. Það erj ofar mínum skilningi. Og auk^ þess er ég viss um að ég hefðL tekið eftir því hefði líkið ver ið fært .... ' Drake Ielt ímgsandi tili hans. j — Þér getið komið með mér | til ungfrú Firth, ef þér hafiðj áhuga á. Eg hef hugsað mér| að heimsækja hana og leggja fyrir hana nokkrar spurning ar. Og það eru nokkrar spurn ingar sem ég vil fá svar við frá yður. 17. kafli. Þeir lögðu af stað til Trent ham fimm mínútum síðar, en það eina sem lögregluforing-1 inn spurði um var í sambandi i við ýmis smáatriði frá nótt-j inni. Mark sagði honum frá andlitinu, sem hann hafði séð í glugganum, þegar Lora og hann stóðu yfir frú Char- les, og spurði lögregluforingj ann, hvort nokkurt hinna hefði nefnt það. — Eg vildi óska að ég gerði það, sagði hún, þó ekki væri nema til að geta hefnt mín dálítið á Con Garvin. Hann gabbaði mig illa___og setti mig í mjög leiðinlega aðstöðu. Haldið þér virkilega að ég hefði tekið húsið á leigu ef mér hefði dottið í hug að hann hefði enga heimild til að leigja það út? Drake horfði athugull á hana. — Hélduð þér að hr. Gar- vin væri eigandi hússins? — Auðvitað hélt ég það. Eg var að leita mér að litlu húsi úti í sveit og það var hann sem stakk upp á því að ég gæti fengið það leigt yfir vik una, vegna þess að hann kæmi aðeins um helgar. — En þér hittuð aldrei Fav ersham eða konu hans, með 5SS=R KATE WADE: LEY^DARDÓIVSUR 42 fr ! ítalska hússins \ I Allt í einu mundi Mark sögu garðyrkjumannsins um Appollostyttuna. — Ef þér viljið heyra um undarlegt atvik, sagði hann, — þá skal ég segja yður hvað garðyrkjumaðurinn Mathevs sagði við rahnsóknina. Mark skýrði málið fyrir hon um og á meðan gengu þeir að Appollostyttunni. Drake horfði hugsandi á hana, yppti öxlum óþolinmóð ur og gekk í fararbroddi inn í ítalskahúsið aftur. Hin bjuggu sig undir för- ina til London og Clive og Mark horfðu öfundaraugum á eftir lögreglubílnúm þegar hann ók af stað. — Verðum við að hírast hér í allt kvöld, sagði Clive við Drake, sem kom til þeirra. — Má ég fara í ökuferð með ungfrú Marsh? Við getum skilið Mark eftir sem gisl. Lögreglufaringinn kinkaði kolli. — Verið ekki of lengi. — Og hvað á ég að gera? Leyfist mér að labba niður á krána og fá mér bjór? spurði Mark niðurdreginn. —Nci, svaraði Drake. — En ef það hefur verið einhver af þjónustufólkinu er vafa- samt þau hfðu minnst á það ___ þau sverja öll að þau verið í fastasvefni og ekki rumskað fyrr en Hastings hringdi bjölunni. — Og Garvin? — Hastings hljóp þangað til að' vekja hann og hann segist hafa orðið að hamra á dyrnar áður en honum tókst það. Hann ók upp að litlu og vistlega hvítmáluðu húsi og stöðvaði bifreiðina. — Hér er það víst, sagði hann. — Eg hringdi til henn ar áður en við fórum og ég vona hún verði ögn alþýð- legri en hún var í símanum. Miðaldra kona lauk upp fyrir þeim. Hún vísaði þéim inn í eins konar vinnustofu, og þegar þeir voru setztir út- skýrði lögregluforinginn til- ganginn með heimsókn sinni. Hún svaraði stúttarlega að hún myndi ekki eftir neinu byssusafni, sem hafði hang- ið uppi á vegg í Krossgátunni. an þér voruð þar? spurð'i lög regluforinginn. Hún hristi höfuðið. — Faversham var í London alla vikuna. Eg sá hana að vísu oft. Mér fannst fyrst eins og hún yrði dálítið undrandi, en ég býst við að móðir henn ar hafi sagt henni hvernig stóð á minni veru þarna. Con var eftirlæti hennar .... hún gerði allt, sem hann bað hana um___ — Jæja, ungfrú Firth, ef þér getið ekki hjálpað okkur ___ Drake reis úr sæti. — Biðið andartak! Hún stóð upp og gekk að gamal- dags skattholi. — Meðan ég var þar teiknaði ég nokkrar innimyndir af húsinu . t.... ég man ekki hvort ég teikn- aði nokkuð vopnasafn .... Hún blaðáði gegnum bunk ann og rétti honum mynd. — Jú, hér er ein, ég veit ekki hvort það hjálpar ykk- ur nokkuð. Þetta var bara uppkast. Drake virti myndina vand- lega fyrir sér, en hristi svo höfuðið. — Því miður, en það hJálF ar okkur víst skammt. En það er-gaman að fá að sjá teikn- ingu af því, ég hef heyrt svo mikið um þetta safn. Þegar hún tók við því missti hún aðra teikningu niður. Mark beygði sig til að taka hana upp og hrópaði upp yfir sig, þegar hann sá hálfklár- aða teikning'a af gömlum manni með mikið ske^g og sltt hár. — Þetta hlýtur að vera Bróðir Villi, sagði, hann. — Er það rétt, ungfrú Firth, spurði hann. Hún kinkaði kolli. — Já, ég sá hann einu sinni I þorp inu og fékk hann til að koma heim í Krossgátuna og sltja fyrir. Eg held hann hafi lát- ið tilleiðast í þeirri von að geta snúið syndugri listakonu til betra lífs. — Leitt að þér skylduð ekki geta lokið við myndina, sagði Mark. — Já. Veslings maðurinn varð veikur og___ja, þegar ég flutti þaðan gleymdi ég honum alvég. Eg verð að fá hann til að koma einhvern tíma hingað. —Hvenær veiktist hann .. var það kannski eftir að hann réðst að ungfrú Brent þennan sunnudag, spurði Mark forvitnislega. UTVARPID Fimmtudagur 18. maí: 8.00 8.30 10.10 12.00 12.55 15.00 16.30 18.30 18.55 19.20 19.30 20.00 20.30 21.00 22.00 22,10 22.30 22.30. 23.00 Morgunútvarp. Fréttir. Veðurfregnir. Hádegisútvarp. „Á frívaktinni", sjómannaþátt- ur (Kristín Anna Þórarins- dóttir). Miðdegisútvarp. Veðurfregnir. Tónleikar: Lög úr óperum. Tilkynningar. Veðurfregnir. Fréttir. Ferðaþáttur frá Knglandi og Frakklandi (Magnús Magnús- son ritstjóri), Söngvar og dansar fré ísrael (Þarlendir listamenn flytja). ísrael, land vonarinnar, — samfelld dagskrá g«rð af Benedikt Gröndal alþm. Fréttir og veðurfregnir. Úr ýmsum áttum (Ævar Kvar- an leikari), Sinfónískir tónleifcar. Fiðlu- konsert eftir Aviasaf Barnea (Hviva Winterfield og Kol- Israel hljómsveitin Icika; Ge- orge Singer stjórnar). Kammertónleikar. Dagskrárlok. 91 Tíminn leið, og Eiríkur rak sjálfan sig áfram, þangaS til hann neydd- ist til þess að setjast og hvíla sig. — Ég verð .... að finna___son minn ___ muldraði hann og féll Pjakkur starði óttasleginn á hann. — Æ, herra kóngur, bara að ég væri nógu stór til þess að geta borið þig, kjökraði hann. í sama bili brakaði í kvisti, og Pjakkur Halló, Pjakkur, það er bara ég, sagði Erwin lágt. — Uss, óvinimir eru hér rétt hjá, hvíslaði hann til manna sinna og gaf þejm merki um að koma. — Berið kónginn irnir báru Eirík lengra inn í skóg- inn. Þöglir héldu þeir áfram fe'rð sinni, þangað til Erwin sagði þeim að stanza. — Kyrxir, þarna eru ó- vinirnir, þeir horfa beint á okkur. svo meðvitundarlaus til úarðar. faldi sig bak við tré undir eins. — burtu, sagði hann lágt, og menn-

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.