Morgunblaðið - 14.07.1953, Blaðsíða 14

14
MORGUTS BLAÐIÐ
Þriðjudagur 14. iúlí 1953
r
JULIA
EER
SKALDSAG A EFTIR D OROTHEU CORNWELL
Framhaldssagan 54
vera hér“, sagði Truda. „Að
minnsta kosti verðum við að
tala saman fyrst“.
Mike fór niður í veitingasal-
inn. Þar settist hann í djúpan
leðursófa og hugsaði um ekki
neitt. Fimm mínútur hafði hún
sagt. Þær mínútur myndu líða
íljótar ef hann hugsaði ekki um
neitt. Hann bað um viskíglas og
íiállaði sér makindalega aftur
á bak, og horfði á afgreiðslu-
manninn blanda í glösin. Hon-
um fórst það mjög faglega úr
hendi. Mike fylgdi þjóninum
eftir með augunum, þegar hann
bar glösin til ungu elskend-
anna, sem sátu í einu horninu.
Hann velti því fyrir sér hvort
fastagestirnir á veitingahúsun-
um fengju tímann til að líða á
þennan hátt. Sennilega biðu þeir
og horfðu á æðstaprestinn blanda
í glösin þangað til klukkan sagði
að þeir gætu fengið sér annan til.
Þegar viskíið kom á borðið
horfði hann sigri hrósandi á það.
Truda kemur til að tala við mig,
htrgsaði hann með sjálfum sér.
Nú þarf ég ekki að drekka meira.
Hann hallaði höfðinu aftur á bak
og lokaði augunum. Þegar hann
opnaði þau aftur, stóð Truda fyr-
ir framan hann.
Hún var i svörtum kjól. Það
var i fyrsta sinn, sem hann hafði
séð hana svartklædda. Kjóllinn
var siður og féll alveg upp að
hálsi hennar. Hann klæddi Trudu
vel.
Hann stóð kurteislega á fætur
til að ná í stól handa henni, en
hún ýtti honum innra í bekkinn
og settist við hliðina á honum.
Þjónninn setti martiniglas fyrir
framan hana. Annar þjónn kom
að með hlaðinn bakka. — Mike
gat greint þar stórar brauðsneið-
ar, súpuskál og sterka osta.
„Hvernig fórstu að muna eftr
því að mér þykir góðir ostar?“
„Mér tekst þetta einhvern veg-
inn“, sagði hún. „Og þú færð
kaffi á eftir“. Hún drakk úr glas-
inu og gaf þjóninum merki um
að hún vildi fá aftur í glasið. —
„Drekktu úr þínu glasi, ef þú
kærir þig um það. Nú ætti það
ekki að gera þér neitt“.
„Þakka fyrir traustsyfirlýsing-
urta“, sagði Mike. Hann horfði á
þjóninn koma með brauðið. „Þú
ætlar þó ekki að segja mér að
þetta eigi að vera aðalmáltíðin
þín — og svo er bezti veitinga-
staðurinn í allri New York að-
eins nokkur hundruð skref niður
éftir ganginum“.
„Ég get ekki borðað meira
svona strax eftir flugferðina",
sagði hún. Hún sneri sér að þjón-
inum.
„Þakka þér fyrir Marcel“. Þeg-
ar þjónninn var farinn, sagði hún
við Mike: „Yiltu tala út núna eða
eigum við að láta það bíða?“
Mike brosti lítið eitt. Það fór
að færast ró yfir huga hans. eftir
að hann hafði borðað súpuna.
Eiginlega of mikil ró, til þess að
hann þyrfti á hughreystingu að
halda. Bráðum fer ég að spyrja
sjálfan mig hvers vegna ég er
hingað kominn. Mig langar ekki
til að spyrja sjálfan mig að því
strax. Það er svo þægilegt að
sitja hérna við hliðina á Trudu
og sjá hlýjuna og vingjarnleik-
ann í augum hennar. En fyrr en
varir neyðist ég til að snúa mér
að málinú.
Hann virti Trudu fyrir' sér,
þegar hún hellti kaffi í bollana
úr lítilli silfurkönnu. „Ef þér
finnst núna að það geti eins verið
ósagt, þá skulum við bara láta
mm
þér fyrir samt.... “
„Þér líður betur núna“, sagði
hún. „Það er þó alltaf bót í máli“.
„Það er vegna þess að ég
kyssti þig“, sagði hann. „Mér
leið betur um leið og ég sá þig.
Þú verður að fyrirgefa að ástæð-
an var ekki önnur“.
„Við skulum sleppa því“, sagði
hún. „Segðu mér nú hvers vegna
þú komst“.
Hann sagði henni loks frá
Buddy og litla, hvíta hundinum
og dimma, fátæklega húsinu. —
! Þegar honum fannst hún myndi
: geta séð það greinilega fyrir sér,
j sagði hann henni frá því hvernig
sólin hafði skinið á granna fót-
leggina hans og hvíta striga-
skóna. Blóðið á litla enninu. —
Þegar Buddy hafði legið hreif-
ingarlaus á gangstéttinni með
annan handlegginn undir sér og
i höfuðið undarlega snúið.
Hann lækkaði röddina þegar
hann sagið henni frá því, hvern-
ig Júlia hafði brugðið við. —
Hvernig augun í henni höfðu
orðið starandi og tóm. Hún átti
enga meðaumkun tíl. Allar blíðu-
tilfinningar hennar höfðu horfið
inn í hana og snerust um hana
sjálfa.
Allt í einu þagnaði rödd hans.
Ég er að tala um konuna mína,
hugsaði hann. Um Júlíu. Um
Júlíu, sem var fallegri en allt
sem ég hef séð, þegar morgun-
sólin skein á andlit hennar, undir
furutrjánum. Júlía, sem borðaði
ferskju, svo að safinn rann niður
höku hennar og svo hló hún til
mín, þangað til ég kyssti varir
hennar.
Truda hafði hlustað þegjandi
á sögu hans. Nú sat hún kyrr og
sneri tómu glasinu á milli fingra
sér.
Loks sagði hún: „Ég er að
reyna að skilja þetta sem þú
hefur sagt. Ég reyni að líta á
það eins og þú hlýtur að sjá það.
En þetta kemur mér ekki á ó-
vart. Við höfum öll fundið,
hvernig þú fjarlægðist okkur.
Scott, Avery og vini þína hér“.
Þau höfðu þá talað um hjóna-
band hans sín á milli öll. Hann
fann reiðina blossa upp innra
með sér. Hann stóð með Júlíu.
Hún átti hluttekningu hans. —
Truda hélt áfram: „Ég vonaði að
hún myndi breytast þegar hún
giftist þér. Að hún myndi taka
þátt í lífinu með okkur. Ég hélt
ekki að hún myndi draga þig inn
í sína skel“.
„Við eigum von á barni“,
sagði Mike. |
Hann vissi ekki, hvort henni
varð bilt við þessi orð hans. En
rödd hennar var fullkomlega ró- i
leg þegar hún sagði: „Ef til vill \
liggur skýringin á öllu fólgin
þar“.
„Óskar þú mér ekki til ham-
ingju?“
„Hvernig get ég það“, sagði
Truda, „fyrr en þú gerir þér
Ijóst, hvaða tilfinningar þú berð
til Júlíu“.
„En ég veit það“. Hann horfði
beint í augu hennar. „Þetta á-
stand hennar réði engu um það,
hvernig hún brást við gagnvart
Buddy. Það er eðli hennar. Ég
var nógu eigingjarn til að halda
að ég gæti breytt henni. En hún
er sterk“.
„Ef svo er, þá óska ég þér til
hamingju“, sagði Truda. „Ég
vona að þið verðið hamingjusöm
öll þrjú“.
Hann heyrði rödd hennar eins
og úr fjarska. Hann sá fyrir sér
andlit Júlíu. Hann minntist þess
að einu sinni hafði hún verið í
ljósrauðum náttkjól. Hálsmálið á
honum var V-lagað og húð henn-
ar var hvít og slétt undir kjóln-
um.
„Það er stríð í Evrópu", sagði
Truda. „Þú gætir farið í herinn.
Ég myndi ekki afbera það ef þú
særðist. En það er til margt verra
en líkamleg sár. Til dæmis sjálfs-
morð andans.
gARNMESBdlt
BILINCH OG BYLGJURNAR ÞRJAR
Spánskt ævintýri
I’YRIR örófi alda gerðist saga þessi, sem nú verður sögð.
Segir hún frá bát í sjávarþorpi nokkru, sem hvern dag réri
til fiskjar.
Á meðal fiskimannanna á bát þessum, var fimmtán ára
piltur, sem hét Bilinch. Þeir voru allir mjög duglegir veiði-
menn, en hvernig svo sem á því stóð, höfðu þeir lítið sem
ekkert fiskað í eitt ár. Og þótt þessi bátur væri ávallt fyrstur
út á miðin og því fyrstur að leggja net sín, fékkst eiginlega
ekkert í netin nema dauður fiskur. Þetta gæftaleysi endur-
tók sig dag eftir dag, og sjómennirnir voru orðnir mjög
kvíðafullir um hag sinn.
Kvöld nokkurt unnu skipstjórinn og Bilinch að því að
gera bátinn sjófæran, því að snemma næsta morgun ætluðu
þeir að fara í róður.
Það var komið svo langt fram á nótt, þegar þeir höfðu
lokið við að lagfæra bátinn, að þeim fannst ekki taka þvi
að fara heim til að sofa, heldur lögðu þeir sig fyrir í bátnum.
Þeir voru orðnir mjög þreyttir eftir erfiði dagsins og sofn-
uðu því um leið og þeir lögðust út af.
Þegar þeir höfðu sofið litla stund, vaknaði Bihnch með
óhljóðum. Hann hrópaði hástöfum: „Sástu hann ekki —
heyrðirðu ekki í honum? — Tröllkerlingarnar tvær“, sagði
pilturinn og var mjög taugaóstyrkur.
Skipstjórinn reyndi nú að spyrja piltinn kvað hann væri
að tala um, en Bilinch var svo miður sín, að hann gat ekki
skýrt frá því, sem fyrir hann hafði borið.
I dögun, þegar báturinn átti að leggja af stað í róðurinn,
! iéll Bilinch á kné fram fyrir skipstjórann: „Ég get ekki
farið með í þessa ferð“, næstum því kallaði hann. „Gefðu
mér frí í dag“, sagði hann.
I,, ,»Þyí .setti. ég að gera það?“ spurði þá skipstjórinn. „Þú
ít’felMr lað iríiiMáiy ödbtl íaSa feegja mér hví þú vilt endilega
fá frí í dag.“
„STRICK-FIX
nýja þýzka HEIMILIS-PRJÓNAVÉLIN er nú komin.
Mcð henni eru prjónaðir 60 hlutir á sama tíma og 1 hlut-
ur er prjónaður í höndum. Allar tegundir bands hæfa
vélinni jafn vel. — Sparið og prjónið heima. — Það geng-
ur fljótt og vel með „STRICK-FIX“. — Kostar aðeins
1.512,00 krónur.
Vesturgötu 2 — Sími 80946
Heimilishrærivélin.
Ludvig Storr & Co. \
450 Wolta mótor — 1 árs ábyrgð.
■
■
................................éfFMM*
— Morgunblaðið með morgunkaffinu —