Morgunblaðið - 09.03.1960, Qupperneq 15

Morgunblaðið - 09.03.1960, Qupperneq 15
Miðvikudagur 9. marz 1960 MORGVNBLAÐIÐ 15 Gísli Gottskálksson Nokkur minningarorb UM þenna látna vin minn — og samverkamann um nokkurt skeið — hafa áður verið birt eft- irmæli í Morgunblaðinu. Get ég því sparað mér að endurtaka þær greinargerðir um æviferil hans. Hins vegar langar mig til að auka þar við nokkrum orðum, sem að mestu leyti fjalla nánar um störf hans í þágu Skagfirð- inga. Gísli Gottskálksson var á síð- astliðnu ári ráðinn yíirverkstjóri og umsjónarmaður allra vega- gerða innan Skagafjarðarsýslu. En snemma sumarsins brá svo við að hann kenndi ólæknandi sjúkdóms ,sem varð banamein hans. Elnaði honum sóttin brátt svo að hann var fluttur hingað til Keykjavíkur og lagðist inn á Landsspítalann. Hitti eg hann þar rúmliggjandi og mjög þungt haldinn. — Að lokinni rannsókn læknanna á Landsspítalanum var hann fluttur til Kaup- mannahafnar og gerður þar á honum heilaskurður. Eftir það öðlaðist hann í bili nokkra bót, sem því miður reyndist aðeins stutt viðdvöl á leið hans til dauðans. Hann andaðist hér á Landsspítalanum 4. jan. sl. Gísli Gottskálksson var Skag- firiðngur bæði í föður- og móð- urkyn. Faðir hans var Gottskálk bóndi á Bakka í Vallhólmi Egils- son bónda á Skarðsé i Sæmund- arhlíð Gottskálkssonar á Völlum Egilssonar. Egill sá bjó á Mið- grund í Blönduhlíð og var Gísla- son, bróðir Konráðs hreppstjóra Gíslasonar á Völlum i Hólmi, föður Gísla Konráðssonar sagna- ritara. — Móðir Gísla Gott- skálkssonar var Salóme Hall- dórsdóttir. Bjó Halldór faðir hennar á Syðstugrund í Blöndu- hlíð, en hann var sonur Einars smiðs Magnússonar í Krossanesi og konu hans, Eufemíu Gísla- dóttvr sagnaritara Konráðssonar. Halldór Einarsson móðurfaðir Gísla Gottskálkssonar var bróð- ir þeirra Indriða Einarssonar skrifstofustjóra og skálds og séra Gísla Einarssonar prests í Hvammi í Norðurárdal og fleiri þeirra systkma. Átti Gísli Gott- skálksson ætt sína að rekja til Gísla Konráðssonar hins fróða bæði í föður- og móðurkyn eins og nú hefir verið rakið. Gísli Gottskálksson var fædd- ur á Bakka í Vallhólmi 27. febr. 1900. Reyndist hann snemma ötull og námsgjarn enda var hann góðum gáfum gæddur. Lauk hann fullnaðarprófi í gagn- fræðaskólanum á Akureyri á ár- inu 1919 og síðar kennaraprófi í Kennaraskólanum 1934. Hafði hann áður (1927) gerst barna- kennari í Akrahreppi og hafði hann það starf á hendi til ævi- loka ásamt ýmsum öðrum störf- um fyrir sveit sína. Árið 1931 kvongaðist Gísli eft- irlifandi konu sinni, Nikolínu, dóttur merkishjónanna Jóhanns bónda Sigurðssonar og Ingi- bjargar Gunnlaugsdóttur á Úlf- stöðum í Akrahreppi, vænni konu og vel menntri. Reistu þau, ungu hjónin, bú i Sólheimagerði í Akrahreppi á árinu 1934. Ari áður h'afði Gísli keypt jörð þessa, sem þá mátti kalla örreytiskot, í hinni mestu niðurníðslu og húsalausa, því hús öll voru þar fallin. Hófu þau hjónin skjótar og miklar framkvæmdir á jörð- inni. Var þar unnið af kappi að jarðrækt og húsagerð og varð jörðin brátt að góðu og glæsilegu býli í höndum þ eirra. Þeim hjónum varð fimm barna auðið, sem öll voru mannvænleg og hefir þeirra verið nánar getið áður í minningargrein um Gísla. Gísli mun hafa verið um það bil hálf fertugur að aldri er hon- um var falin verkstjórn í vega- gerð ríkisins í Skagafirði. Gengdi hann því starfi til æviloka og var á siðasta æfiári sínu orðinn yfirverkstjóri þjóðvega og sýslu- vega í Skagafirði. Hann var að eðlisfari kappgjarn og afkasta- mikill til allra verka. Hafa for- sagnir hans sem verkstjóra ef- laust verið í bezta lagi. Árið 1949 tók Gísli fyrst sæti í sýslunefnd Skagafjarðarsýslu, þá sem varamaður, að Gísla Sigurðssyni á Víðivöllum látn- um. Átti Gísli Gottskálksson sæti í sýslunefnd æ síðan til æfiloka. Eftir að hann varð sýslunefndarmaður jukust kynni okkar verulega. Varð hann þá trúnaðarmaður sýslunefndar um flest það er að sýsluvegagerð- inni laut. Er mér ánægja að geta borið honum það vitni, að hann var æfinlega vel vakandi og glöggur í svörum um allt það er laut að sýsluvegagerðinni og um önnur atriði er þekkingar hans var leitað. Hann var vel máli farinn, laus við fordild og framhleypni, og minnist eg þess ekki að hann mælti þar nokkurn tíma ónytjuorð. Hann var góður og ánægjulegur félagi, jafnan glaðvær og oft skemmtinn og brá þá stundum fyrir sig græsku- lausri kýmni ef honum þótti það við eiga. Hann var vel virtur af okkur samnefndarmönnum sín- um. Olli því trúmennska hans og dugnaður að hverju sem hann gckk. Leiddu framangreindir kostir hans til þess að hann var kjörinn til forustu í ýmsum sam- tökum kennara og verkstjóra, svo sem áður hefir verið lýst í eftirmælum um hann. — Hann var í framboði fyrir Sjálfstæðis- flokkinn í kosningum til Alþing- is 1953, 1956 og nú síðast í kosn- ingunum á síðastl. sumri. Gísla Gottskálkssonar naut of skammt við. Hann myndi vissu- lega hafa átt eftir að vinna margt til nytsemda í átthögum sínum ef hann hefði haldið heilsu Skugga- myndir hjá Ferðafélaginu Á fimmtudagskvöldið kemur heldur Ferðafélag fslands næsta skemmti- óg fræðslufund sinn í Sj álfstæðishúsinu. Að þessu sinni verða sýndar litskuggamyndir frá fjölda mörgum höfuðleiðum félagsins svo sem um Vesturland, Norður- og Austurland, en þó flestar úr óbyggðum og þá fyrst og fremst og fegurstu og sérstæðustu stöð- og honum hefði orðið lengra lífa auðið. Að honum er mér og öðr- um sem kynntust honura hin mesta eftirsjá. En ástvinum hans er þessi mannskaði þungbærastur. Votta eg þeim öllum innilega hluttekn- ingu mína í harmi þeirra. Sigurður Sigurðsr m frá Vigur. um öræfanna. Myndirnar heflr Eyjólfur Halldórsson, verkstjóri tekið, en hann er bæði mikill ferðamaður og þaulvanur ljós- myndari. Hallgrímur Jónasson skýrir myndirnar og lýsir leiðum og landslagi. Hafa fáir útvarps- hlustendur viljað missa af er- indum þeim er hann hefur flutt í sambandi við ferðalög sín um landið með hópa á vegum Ferða- félagsins mörg undanfarin ár. Nú fer senn að verða hver síð- astur með skémmti- og fræðslu- fundi félagsins á þessum vetri. Er ferðaáætlun félagsins í und- irbúningi, og mun eitthvað frá henni skýrt á fundinum. Að lok- inni sýningu, verður eins og venjulega myndagetraunir, og að síðustu dans. 4 LESBÓK BARNANNA ÆSIR og ASATRU 3. Einn af jötnunum taldi sig þó í hópi guð- anna. Það var Loki. Hann itti heima í Ásgarði, en guðirnir gátu samt aldrei treyst honum. Oft vann hann Ásunum mikið mein með svikum og illvirkj- 4. En Þór greip Loka og hótaði að brjóta hvert bein í honum, ef hann sæi ekki um, að Sif fengi nýtt hár. Hann heimtaði meira að segja, að það væri úr um. En Þór, sonur Óð- ins, neyddi Loka oft til að ráða bót á þeim ill- verkum, sem hann hafði komið af stað. Einu sinni laumaðist Loki til að klippa hárið af Sif, konu Þórs. gulli og að það greri fast og yxi af sjálfu sér. Loki fór til nokkurra fjölvísra dverga. Þeir bjuggu til hárið handa Sif og í tilbót gáfu þeir Ásunum merkilegt skip. Skipið mátti brjóta sam- an, svo að hægt var að stínga því í vasann, og þegar það var tekið úr brotunum, var það svo stórt, að allir Æsirnir gátu rúmast í því. ISl MAGNEA Inga Tryggva- dóttir, Vallargötu 5, Sand- gerði (15—16 ára); Anna Guðríður Tryggvadóttir, Vallargötu 5, Sandgerði (8—9 ára); Ingibjörg Marmundsdóttir, Svana- vatni, Austur-Landeyjum, Rang. (11—13 ára); Ragn- heiður Brynjólfsdóttir, Melabraut 6, Seltjarnar- nesi (19—12 ára); Helga Thorberg, Skólabraut 15, Seltjarnarnesi (9—10 ára); Sigríður J. Tyrf- ingsdóttir, írafossi, Gríms nesi, Árn. (12—13 ára); Sigrún Jóhannsdóttir, Ak- urgerði 22, Akranesi (13 —15 ára); Áslaug Hún- bogadóttir, Uppsalavegi 5, Sandgerði (9—10 ára). Rdðningar Lárétt: 1. Pó; 2. fá; 4. rís; 5. skóli; 6. L. N; 7. ah; 9. roðna. Lóðrétt: 1. Páskar; 2. fíll; 3. ásynja; 4. ró; 8. ho. 4. árg. ★ Ritstjóri: Kristján J. Gunnarsson ★ 9. marz 1960. Segðu mér sögu: Skrímslið EINU SINNI í sumar var ég sendur fram á Smala dal, sem er hér fram af bænum, til að leita að hrossum. Smaladalur er lítill dalur, grösugur niðri en hið efra eru kletta- belti. Nafn sitt dregur dalurinn af því, að eitt sinn fyrir mörg hundruð árum, var það siður að færa frá og voru smalar látnir sitja yfir ánum á daginn. Stundum var bundinn fullur rjóma- strokkur á bakið á smöl- unum. Smalarnir undu þessu illa og eitt sinn átti smalinn að hafa steypt sér með strokkinn á bak- inu fram af klettunum fyrir utan Rauðuskriðu, sem er nær því fremst á dalnum. Lét hann þar líf sitt. Þegar ég fór af stað heiman, var bjart veður. Með mér var ungur hvolpur, sem ég á og kalla Týra. Segir nú ekki af ferðum mínum fyrr en ég er kominn fram í dal- bctn og er í þann veginn sð snúa við hrossalaus, því að engin hafði eg fundið hrossin. Þá kemur þokan, fyrst emn og einn þokuhnoðri og loks er komin svartaþoka, en ég var ekkert hræddur u:ir að villast því áð ég var vel kunnugur þarna Þegar ég var kommn út fyrir Rauðuskriðu þá heyrði ég eitthvað væl fyrir aftan mig. Ég leit við til að vita hvaða hljóð þetta væri, og sá eitt- hvað dýr koma á eftir mér. Þetta dýr sýndist mér vera á stærð við stór- an hund. Mér datt í hug að þarna væri kominn smalinn eða eitthvert annað skrímsli, sem ætl- iði að ná í mig. Tók ég til fótanna og hljóp alit hvað af tók heimleiðis. Um leið ukust hljóðia um allan helming. Ég varð ofsalega hræddur og hvað eftir annað heyrði ég, að steinn losnaði í göt- unni fyrir aftan mig og valt niður brattann. Nú heyrði ég, að þessi voða- lega skepna var rétt fyrir aftan mig, ég heyrði más- ið í henni og mér rann kalt vatn milli skinns og

x

Morgunblaðið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.