Morgunblaðið - 19.12.1962, Page 20

20
MOKGUNBLAÐIÐ
Miðvikudagur 19. des. 1962
Samkvæmt textanum átti hún að
opna dyrnar og segja: „Hvar er
viskíið?" og opna síðan skúffur
og loka þeim, í leit að hitabrúsa,
sem viskí var í. En hún gat ekki
haft orðin rétt. Hún sagði ýmist:
„Hvar er brennivínið?“, „Hvar
er viskíið?" eða „Hvar er flask-
an? I örvæntingu sinni festi
Wilder miða á hverja skúffu með
áritaðri réttu setningunni. Hann
breytti þannig til, að hún átti
fyrst að opna skúffurnar og
segja síðan setninguna. Og enn
fór hún skakkt með!
Leikvenjur hennar eru býsna
dularfullar. Atriði, sem yrðu
flestum leikkonum erfið, svo
sem atriðið í efri kojunni, leikur
hún fyrirhafnarlaust. fægar hóp-
urinn fór í ferðalag til að leika
atriðin, sem eiga að gerast á
ströndinni í Miami, lék Monroe
öll útiatriðin án þess að missa
stafkrók úr eða komast í nein
vandræði — og það enda þótt
þarna væru margir glápandi á-
horfendur. En svo getur ein
einasta einföld setning, eins Og
sú áðurnefnda um viskíið, komið
henni í vandræði.
Wilder lét alltaf framkalla
margar af fyrstu upptökunum
og svo margar af þeim síðari.
Hann segir þessu til skýringar:
„Þegar ég fer að klippa mynd-
ina, athuga ég fyrstu upptökurn-
ar. f>ar er Curtis góður en
Monroe lakari. í síðari upptök-
unum, er þessu alveg snúið við.
Sem leikstjóri, verð ég að meta
meira að nota beztu upptökur
hennar. Og þetta gerir Curtis
bálvondan við hana. En maður
verður að halda með Monroe,
hvað sem hinir leikaramir segja,
vegna þess, að þegar hún er á
tjaldinu, horfa allir fyrst og
fremst á 'hana.“
Eitt kvöld voru nokkrir leik-
endanna — þó ekki Monroe —
að horfa á sýnishorn af atriðun-
um, sem gerast á skemmtibátn-
um. Curtis flatmagar sig þar á
legubekk í rauðviðarklædda saln
um í skemmtibátnum og leikur
atriðið með skrítinni stælingu af
Cary Grant. Hann er auðmanns-
sonur. sem þjáist af kuldalegri
girnd. Stelpur geta ekki komið
honiim til. Monroe ákveður að
lækna hann af þessu með því að
kyssa hann og láta vel að hon-
um. Við fimmta koss, tekst til-
raunin, svo að ekki verður á
betra kosið.
Þarna í dimmunni sagði ein-
hver við Curtis: „í>að var alveg
eins og þú hefðir ánægju af að
kyssa Marilyn“. En hann svar-
aði, svo að allir máttu heyra:
„f>að er alveg eins og kyssa
Hitler'*.
Þegar ljósin vöru kveikt,
var Paula Strasberg grátandi.
„Hvernig geturðu sagt annað
Full taska af sælgæti kr. 25.00
eins og þetta, Tony“, sagði hún.
„Reyndu að leika móti henni
sjálf og vita hvernig þér finnst
það“, hvæsti Curtis á móti.
Lengst af meðan á upptökun-
um stóð, var Monroe að lesa
„Mannréttiddi", eftir Paine. Einn
daginn fór annar aðstoðarleik-
stjórinn, Hal Polaire, til búnings
herbergis hennar og barði að
dyrum. „Við erum tilbúin“, sagði
hann.
„Æ, farðu til fjandans", svar-
aði hún:
Þegar Wilder var bent á and-
stæðuna milli aðdáunar hennar
á Paine og ruddalegrar fram-
komu hennar við Polaire, yppti
'hann bara öxlum: „Kannski hún
haldi, að leikstjórar og aðstoðar
leikstjórar eigi engan „mannrétt
indi“, sagði hann. Svo hugsaði
hann sig um og bætti við: „Eða
kannske kallar hún okkur ekki
menn“.
Miller skipti sér ekkert af
upptökunni á myndinni, hvorki
stakk hann upp á breytingum á
handritinu né heldur fann hann
að sýnishornunum. Seint í nóv-
em/ber kom hann til Wilders.
Marilyn var aftur orðin barns-
hafandi. Hann sagði: „Könan
mín er orðin ófrísk. Heldurðu
ekki, að þú vildir fara varlega
með hana, Billy? Gætirðu ekki
sleppt henni klukkan hálffimm
á daginn?"
Wilder þaut upp. „Sjáðu nú
til, Arthur. Nú er klukkan orðin
fjögur. Ég er ekki enn farinn að
ná einni einustu mynd. Hún kom
ekki til vinnu fyrr en klukkan
hálftólf og var ekki tilbúin fyrr
en eitt. Nú skalt þú, Arthur, sjá
um, að hún komi á réttum tíma,
og þá skal ég sleppa henni —
ekki klukkan fjögur heldur
strax á hádegi“.
Arthur leit á Wilder. Hann
neri á sér hökuna. Opnaði munn
inn, eins og hann ætlaði eitthvað
að segja. Svo kingdi hann munn-
vatni. „Ég skil“, sagði hann. Síð-
an gekk hann burt, sorgmæddur
á svip.
Mónroe missti aftur fóstur 17.
desember 1958, og í þetta sinn
var hún á þriðja mánuði. En hún
vildi ekki gefast upp. í júní 1959
fór hún í Lenox sjúkrahúsið, til
þess að láta gera á sér aðgerð,
sem gæti komið þessu í lag. Sú
þrá, sem hélt henni mest fang-
inni var sú að eignast dóttur,
sem hún gæti verið móðir fyrir
— samskonar móðir og hún
hafði sjálf þráð þegar hún var
lítil. Og hún vildi ekki gefast
upp, heldur leggja á sig hvað
sem væri þangað til þessu marki
væri náð.
— Er ekki bezt að ég hringi á bíl, það væri hræðilegt ef móðir
þín missti af lestinni?
„Some Like it Hot“ fór hundr-
uð og þúsundir dala fram úr á-
ætlun. Walter Winchell áætlaði
upphæðina hálfa milljón dala,
en heildarkostnaðurinn varð
2.800.000 dalir. Wilder átti blaða-
viðtal við Joe Hyams, þar sem
hann fann að óstundvísi Monroe.
Hann sagði: „Ég er aleinasti leik
stjóri, sem hefur gert tvær mynd
ir með Monroe. J>að væri ekki
úr vegi, að leikstjórafélagið
veitti mér verðlaun“. Hyams
spurði, hvort heilsan hefði skán-
að hjá honum, eftir að mynd-
inni var lokið. „Já, ég hef betri
matarlyst“ svaraði Wilder, „og
ég hef ekki lengur bakverk. Og
ég er farinn að geta sofið, í
fyrsta sinn í marga mánuði. Og
ég get horft á konuna mína án
þess að langa til að berja hana
fyrir það eitt að vera kvenmað-
ur“.
Hvort hann vildi gera aðra
mynd með Monroe?
„Ja . . . ég er nú búinn að tala
við lækninn minn og sálfræðing-
inn, og þeir eru á einu máli um,
að ég sé bæði of gamall og of
ríkur til að leggja út í slíkt aft-
ur“.
Þegar Miller las þetta viðtal,
sendi hann leikstjóranum skeyti
Hann hefði móðgað konuna sína.
Hann yrði að beiðast afsökunar.
Wilder sendi skeyti á móti, og
sagði, að sér þætti þetta leitt,
en hann hefði ekki ætlað að særa
tilfinningar eins eða neins. Mill-
er heimtaði, að hann beiddist
opinberlega afsökunar. Alls fóru
milli þeirra sex símskeyti. í því
síðasta — sem Miller svaraði
ekki, sagði Wilder: „Kæri Arth-
ur, til þess að sættir geti komizt
á sem fyrst viðurkenni ég hér-
með, að konan þín er einstök
persóna og ég er ófreskjan frá
Belsen, en samkvæmt ódauðleg-
um orðum Joe E. Brown er eng-
inn alfullkominn, þinn einlægur
Bily Wilder“.
„Some Like It Höt“ varð strax
feikilega vinsælt kvæði hjá al-
menningi og leikdómurum. Svo
vinsælt, að áður en árið var lið-
* * *
SAGA BERLINAR
* -x -K
SrSIB
Nálægt múmum, þar sem Fechter
dó, var honum og öðrum fórnar-
lömbum hinna ómennsku stjórnvalda
reistur kross. Þetta minnti einnig á
það, að Vesturveldin mættu ekki yf-
irgefa Vestur-Berlín.
Reiði Vestur-Berlínarbúa beindist
gegn einu Rússunum í Vestur-Berlín,
hermönnunnum, sem komu til þess
að standa vörð við minnismerki rúss-
neskra hermanna. Þeir urðu að nota
brynvarða bíla og fá vernd amerískra
hermanna. Vesturveldin stungu upp
á fjórveidaráðstefnu og sagt var að
þeir vildu sætta sig við alþjóðaeftir-
lit í Beriín. En Rússar skipuðu Mal-
inovski marskálk að hafa herinn allt-
af til taks og virtist reiðubúinn að
skrifa undir friðarsamning við Ul-
bricht.
Hann hafði aftur á móti, nokkrum
mánuðúm áður......beðið um stórt
lán frá Bonn. Ládeyðan í september
var sennilega afleiðing þess. En
seinna hópuðust að nýjar hótanir og
framtíð Berlínar var áfram ráðgáta.
E n d i r.
ið voru kvikmyndaihús farin að
panta það aftur til endursýning-
ar. Wilder, sem hefur þó gert
margar aðrar góða myndi, seg-
ir. „Hún er bezt heppnaða mynd-
in, sem ég hef nokkurntíma kom-
ið nærri. Hún hefur þegar skilað
tíu milljónum dala, og þegar skil
eru komin fyrir hana utan úr
heimi, verður upphæðin fimmtán
ef ekki tuttugu milljónir. Ég
held, að hvað tekjurnar snertir
sé hún einhver bezt heppnaði
gamanleikur, sem nokkurntíma
hefur verið gerður.“
Jahn McCarten, var enn ekki
alveg á því að hrósa Monroe.
1 löngum og vinsamlegum leik-
dómi, var ekki minnzt á hana
nema í þessari einu setningu:
„Hr. Ourtis ..... er að reyna
að hafa áhrif á drykkjusjúka
söngkonu, sem er leikin fjörlega
af Marilyn Monroe“. Söluskýrsl-
urnar í Variety, sem er vikuiblað
og málgagn kvikmyndaiðnaðar-
ins, lét þess getið, að í apríl,
maí og júni 1959, hafi þessi mynd
verið sú vinsælasta í öllum
Bandaríkjunum. Þetta var 23.
mynd Monroe og sú lang-tekju-
mesta vegna þess, að henni hafði
verið tryggður ágóðahluti, 10%
af brúttótekjunum, og átti því
von á að græða tvær milljónir
á fyrirtækinu. Variety minntist
á hina einstæðu stöðu hennar í
kvikmyndaiðnaðinum: „Hún er
gamanleikkona með þetta ein-
staka sambland af kynþokka og
nákvæmni, sem ekki verður
fram úr komizt“.
ajíltvarpiö
Miðvikudagur 19. desember.
8.00 Morgunútvarp.
12.00 Hádegisútvarp.
13.00 ,,Við vinnuna“: Tónleikar.
14.00 „Við sem heima sitjum'*
Ævar R. Kvaran les söguna
„Jólanótt" eftir Nikolaj Gogol
(2).
15.00 Síðdegisútvarp.
17.40 Framburðarkennsla í dönsku og
ensku.
Útvarpssaga barnanna.
Veðurfregnir. — 18.30 Þingfréttir
— 18.50 Tilkynningar.
Fréttir.
Varnaðarorð: Guðmundur Mar*
teinsson rafmagnseftirlitsstjóri
talar um rafmagnsnotkun um
hátíðirnar.
Létt lög: Ruby Murray syngur.
Kvöldvaka:
a) Lestur fornrita: Ólafs saga
helga; VIII. (Óskar Halldórs*
son cand. mag.).
b) íslenzk tónlist: Lög efttr
Skúla Halldórsson.
c) Benedikt Gíslason frá Hof«
teigi flytur siðari hluta erind*
is síns: Fjallalíf og leiðir.
d) Páll H. Jónsson segir fré
skáldkonunni Guðfinnu Jóns*
dóttur frá Hömrum.
e) Dr. Finnbogi Guðmundsson
les úr „Mannfagnaði'* Guð«
mundar Finnbogasonar.
Fréttir og veðurfregnir.
„Jólin hennar Karen", smásaga
eftir Amalie Skram (Margrét
Jónsdóttir þýðir og les).
22.30 Nœturhljómleikar: Frá Reek-
hausen-tónl.hátíðinni í sumar
Sinfónía nr. 4 í e-moll op. 90
eftir Brahms (Sinfóníuhljóm-
sveitin í Westhalen leikur; Hu-
bert Reichart stj.).
23.10 Dagskrárlok.
18.00
18.20
19.30
20.00
20.05 :
20.20
22.00
22.10