Morgunblaðið - 14.11.1964, Side 21

Laugardagur 14. ndv. 1964
MORGUNBLAÐIÐ
21
Franskir blaðamenn urðu fyrstir til að stíga á land í Surtsey þann 7. desen .'jer. beir fengu
smáhlé á gosinu, en íUrðuðu sér hið skjótasta þegar gosið hófist aftur.
— Surtsey
Framhald á bls. 12
®ð gos á þurru landi séu miklu
huggulegri fyrir landkrabba.
Hafa verið tekin sýnishorn aif
efnum þeim sem upp kornu,
niœld stærðin á hv«rjuim tíma,
svipasit um eftir fræjuim, skor-
kvikindum og fuglum tí.1 að
fylgjast með fyrsta lífi á staðn-
um o.s.frv.
Vísindaim'enn hafa farið marg
tur ferðir út í Surtsey á skipum
og jafnvel á þyrlum. Ein flug-
vél lenti snöiggvasit á sandbakka
á eynni, en sá bakki er nú horf-
inn undir sjó og of mikill halli
ei' á fjörunni annars staðar.
í gær þegar Karl Freiherr von
Linden, starfsmaður hjá Land-
mælingum flaug yfir Surisey,
var gos í fuliuim gaingi og rann
hraun langt út í sjó.
Uim hádegi í gær fóru nokkrir
vísindaimenn með varðskipinu
Þór og ætluðu að vera í Surtsey
í dag. í þeirra hópi eru jarðfræð
ingamir Fbrleifur Einarsson og
Guðmunidur Kjartansison, og
Osvaldur Knudsen tekur mynd-
ir og filmar. En Osvaldur hefur
farið ótal ferðir í Surtsey og
fest á filmu gossöguna.
Mbl. hefur eininig fylgzt ná-
kvæmlega með gosinu, eins og
lesenduim er kurunuigt, og - liafa
birzt í blaðinu myndir og frá-
sagnir jatfnóðum og eitthvað hef
ur gerzt. Nú á eins árs aflmæii
Surts rifjum við upp sögu hans
og birtum nokkrar atf myndun-
um.
f»rír piltanna, sem standa að stofnun bílaklúbbsins (frá vinstri ): Sturla Snorrason, Páll Gunn-
arsson og Kristján Helgmson.
Bílaklúbbur ungs fólks
stofnaður á mánudag
Ætlunin að koma upp aðstöðu til
viðgerða og akstursiðkana — einnig
kappakstursbraut
HÓPUR ungra bílaeigenda hef-
ur nú á prjónunum að stofna bíla
klúbb og hefúr leitað til Æsku-
lýðsráðs um fyrirgreiðslu og að-
Stoð við klúbbstofnunina. Það eru
um 25 piltar, sem hafa unnið að
undirbúningi og er ætlunin að
klúbburinn verði formlega stofn
aður n.k. mónudag, þann 16. nóv.
Tildrög að klúbbstofnuninni eru
J>au, að ýmsir piltar í Vél'hjóla-
klúbbnum Eldingu hafa rætt um
(það að stofna bílaklúbb, þegar
þeir væru komnir á þann aldur
eð mega aka bíl. Reyndar hafa
piltar. sem ekki voru í Eldingu,
einnig haft áhuga á því að stofna
slikan lclúbb og lyktaði málinu
þannig að hóparnir sameinuðust
Um að hrinda því í framkvæmd.
Um 25 piltar hafa komið saman
til að ræða málið og hafa nokkr-
ir þeirra tekið að sér að undir-
búa stofnfundinn, sem verður
haldinn n.k. mánudagskvöld að
Fríkirkjuvegi 11, kjallara, klukk-
•n 8. Verður þá kosin stjórn og
tnarkmið klúbbsins ákvarðað og á
íramhaldsaðalfundi síðar verða
lög klúbbsins endanlega sam-
þykkt.
Morgunblaðið hefur rætt við
þrjá pilta, sem hafa með undir-
búninginn að gera, :þá Sturlu
Snorrason, 19 ára, Pál Gunnars-
son, 20 ára, og Kristján Helga-
son, 19 ára.
Þeir sögðu, að klúbburinn yrði
fyrir ungt fólk, pilta og stúlkur,
17 ára og eldri, og yrði gert að
skilyrði fyrir inngöngu að við-
komandi hefði bílpróf.
Ætlunin væri, að koma upp
viðgerðarverkstæði og aðstöðu
til akstursiðkana utan borgarinn
ar og væri þegar búið á vegum
Æskulýðsráðs að athuga um hent
ugt svæði í nágrenni Reykjavík-
ur.
Þeir Sturla, Páll og Kristján
sögðu, að búið væri að skrifa
til American Hot-Rod Associa-
tion, sem eru samtök bílaklúbba
ungs fólks í hinum ýmsu fylkj-
um Bandaríkjanna, og væri ætl-
unin að fá þaðan starfsreglur
slíkra klúbba og jafnframt að
hafa samstarf við samtökin í
framtíðinni.
Piltarnir sögðu, að ungur lista
maður, Ásgeir Ásgeirsson, hefði
gert drög að merki fyrir klúbb-
inn o.g yrðu þau lögð fram á
stofnfundinum, en ætlunin væri
að þeir bílar, sem klúbbmeðlim-
ir hefðu tíl umráða, bæru merki
klúbbsins. Einnig er ætlunin, að
bílaklúbburinn, sem verður ein-
göngu áhugamannafélag, leiti
eftir vinsaimlegu samstarfi við
Félag isL bifreiðaeigenda.
Hugmyndin er einnig, sögðu
piltarnir, að koma upp aðstöðu
þar sem kappaksturskeppni geti
farið fram, jafnframt góðaksturs
keppni. Þá verða væntanlega í
klúbbnum deildir fyrir fjallabíla
eigendur og jeppa.
Þá er ætlunin að hafa sérstaka
blað- og bókafundi, þar sem með
limir geta fengið sérrit áhuga-
manna um bíla erlendis frá; —
skemmtifundi og efna til ferða-
laga meðal félagsmanna. Og að
sjálfsögðu verða haldnir skemmti
fundir og dansæfingar.
Félagssvæðið mun ná yfir
Reykjavík og nágrenni og er öll-
um ungum bílaáhugamönnum
boðið til Iþátttöku.
- ÚTVARPIÐ
Framhald af bls. 6
vel og stafar það kannski með
fram af því, að ég hefi heyrt
Gunnar Gunnarsson sjálfan
leika Ketilbjörn í útvarpið af
mikilli innlífun. Beggu gömlu
hefði vafalaust einnig mátt ná
betur. Lárus Pálsson, sem var
lesari, fór ágæta vel með það
hlutverk og Þorsteinn Ö. lék
Bjarna smið guðdómlega.
Þökk fyrir vikuna.
Sveinn Kristinsson.
— Óskar Guðnason
Framh. af bls. 17
arhólakirkju, af alhug. Yar hann
þar meðhjálpari um langan ald
ur, og taldi ekki eftir sér neitt
starf í þágu kirkjunnar. Hann
beitti sér af miklum áhuga fyrir
byggingu hinnar nýju Eyvindar-
hólakirkju, sem er hið fegursta
og tignarlegasta guðshús. Hefur
það vissulega verið mikið þrek-
virki, sem kostað hefur samhug
og fórnfýsi Austur-Eyfellinga, að
koma henni upp.
Einhverjar raddir munu hafa
verið uppi um það, að þessi nýja
kirkja yrði reist í námunda við
héraðsskólanh að Skógum, en
Ólafur Guðnason var einn iþeirra
manna, sem áttu sinn sterka þátt
í því, að hún var reist á hinum
forna kirkjustað að Eyvindarhól
um. Verður líka að tel'ja, að álit
þessara man.na hafi verið rétt,
enda hefði það jaðrað við vanvirð
ingu og tillitsleysi við helga for
tíð, ef kirkjan hefði verið reist
fjarri hinu forna og hugstæða
kirkjusetri.
óskar Guðnason var vandaður
og skyldurækinn, í öllum störf-
uxn, er hann tók sér fyrir hend-
ur. Hann var maður, sem vildi
hvers manns vanda leysa, enda
ráðsnjall og heiðarlegur maður,
sem ekki máttí vamm sitt vita
í neinu.
Þegar þau hjónin Sigurrún
Björnsdóttir og Einar Guðmunds
son voru ýmist látin eða farin
að heilsu, og þrotin að kröft-
um, tók Guðmundur sonur þeirra
og kona hans, Þuríður Vigfúsdótt
ir, við búi í Hólakoti. En áu-ið
1932 létust þau hjónin bæði og
tók þá Óskar við búinu, ásamt
Margréti móðursystur sinni. Síð-
ar varð Sigurjón, sonur þeirra
Þuríðar og Guðmundar, þátttak-
andi í búinu, og bjuggu þau
frændgin öll saman allt til ársins
1957, en það ár lézt Margrét.
Brugðu þeir frændur Iþá búi og
hélt óskar til Reykjavíkur, þar
sem hann gerðist nokkru síðar
starfsmaður fsafoldarprentsmiðju
h.f. Var hann þar, sem annars
staðar, vel látin í starfi, og átti
að fagna tiltrú og trausti yfir-
manna sinna þar, enda áhuga-
samur og samvizkusmur í því
starfi sem öðrum.
Óskar Guðnason varð bráð-
kvaddur við vinnu sína hinn 4.
nóvember s.l.
Austur-Eyjafjöll eru ein allra
fegursta sveit á landi hér. Hún
er óvenju aðlaðandi og býr yfir
töfrandi seiðmagni, með andstæð
um náttúrunnar, — iðjagrænum
grundum, fallandi fossum, liðandi
ám og lækjum, heitum vatnsupp-
sprettum, hrikaháum fjöllum
með grösugum hlíðum ,eyðisönd
um út við strönd og brimhljóði,
sem minnir á nálægð sjávarins,
þess gjöfula hafs, sem fært hefir
íslendingum mesta björg í bú
um aldaraðir. Þar rís tign ís-
lenzkra fjal'la í öllu veldi sínu,
reisn íslenzkra jökla, ró ísl. heiða
vatna, fegurð flosgrænna grunda
og hlíða, friður íslenzkra fjalla-
gilja. Þessi ægifegurð sveitarinn-
ar skapar þá kennd, sem hefir
göfgandi og bætandi áhrif á
mannssá'lina. Og hún hefir efa-
laust ekki átt hvað minnstan þátt
í óvenju mikilli átthagatryggð
Óskars Guðnasonar, allt til dauða
daigs.
Nú, þegar ég rita þessar fáu
línur, í minningu mannkosta-
mannsins Óskars Guðnasonar,
koma í hug mér margar minn-
ingar, frá veru minni í Hólakoti,
á bernskuárum mínum. Þar var
gott að vera, enda stóð jafnan
þrá mín til að komast þangað á
hverju sumri. Mannkostir, blíð-
lyndi og hjálpfýsi búráðenda,
voru svo aðlaðandi, að slíks munu
fá dæmi. Þar var allt hugsanlegt
gert til að gera dvöl barna á
heimilinu sem bezta og ánægju-
legasta. Stend ég í mikiíli þakkar
skuld við heimilisfólkið þar, —
þakkarsku'ld, sem mér auðnast á-'
reiðanlega aldrei að endurgjalda.
Ég á rnargar hlýjar og góðar
endurminningar um Óskar Guðna
son frá þessum sumrum, og sömu
leiðis á ég margar slíkar min.n-
ingar um hann, frá veru hans á
vertíðum í Vestmannaeyjum, en
hann var tíður gestur á heimili
foreldra minna þar. Frá honum
stafaði jafnan vit og þekking,
sem ánægjulegt var að vera að-
njótandi að.
Þess vegna er mér ljúft og
skylt að minnast hans, þegar
hann nú hefijr lokið æviskeiði
sínu, allt of fljótt, — þegar hann
er horfinn yfir móðuna miklu, til
stranda hins eilífa sólarlands,
sem hann sjálfur trúði fastlega
að biði, að loknu jarðnesku lífi, —
landsins eilífa, þar sem fegurð
og friður sitja í hásæti, og einn
vilji ríkir og einnig ræður.
Jónas St. Lúðvtksson.
Söngunnendur
G e r i z t
styrktarfélagar
Fóstbræðra og tryggið yður þannig aðgðngumiða
að hinum fjölbreyttu samsöngvum kórsins í lok
þessa mánaðar. — Hringið í síma 10797 á laugar-
dag sunnudag og mánudag frá kl. 1—6 e.h.
KARLAKÓRINN FÓSTBRÆÐUR