Morgunblaðið - 15.07.1967, Blaðsíða 3

Morgunblaðið - 15.07.1967, Blaðsíða 3
MORGUNELAÐIÐ, LAUGARDAGUR 15. JULÍ 1967 Furðuleg skemmdar- verk í somarbústað MAÐUR nokkur kom að»máli við Mbl. í gær og sýndi okk- ur nokkrar myndir af vegs- ummerkjum í sumarbústað, sem hann á innan lögsagnar- umdæmis Reykjavíkur. Er þar vægast sagt ljótt um að litast. Brotizt hefur verið" inn í bústaðinn s.l. vor eða síðla vetrar og allt brotið þar og bramJað. Húsgögnum hefur verið velt, loftklæðning og þiljur rifnar, salerni brotið, skápum velt og þeir brotnir. Telur eigandinn að „gestirn- ir" hafi valdið tjóni á bústað og innanstokksmunum, sem nemur um 70—80 þúsund krónum. Ekki er -vitað með vissu hvenær þetta skemmdarverk var framið, en ef einhver skyldi hafa orðið var við um- gang ókunnra manna um bú- stað í nánd við Reykjavík, væru upplýsingar vel þegnar. Hugsanlegt væri til dæmis að leigubílstjóri hefði flutt skemmdarvargana á vettvang, og væri minnugur ferðarinn- ar. Morgunblaðið birtir hér 3 myndir af skemmdarverkun- um öðrum til viðvörunar. Svo virðist sem ekki sé leng- Þannig var umhorfs Göt höggvin í loft. Séð inm á salernið, þar sam a llt var brotið og bramlað. Fyrstu íslenzku frímerkin sýnd — á afmælissýningu Félags frímerkjasafnara EINS og skýrt var frá í frétt- um, átti Félag frímerkjasafnara 10 ára afmæli 11. júní s.l., og í tilefni afmælisins er áformað að halda frímerkjasýníngu í Boga- sal Þjóðminjasafnsins í byrjun september n. k., og er undirbún- ingur sýningarinnar nokkuð á veg kominn. Morgunblaðið átti tal við for- mann sýningarnef ndarinnar, Jón- as Hallgrímsson og bað hann að skýra lesendum blaðsins frá til- högun og ýmsu varðandi fram- kvæmd sýning&rinnar, og sagðist honum svo frá: —• Hér er um að ræða ein- hverja þá athyglisverðustu sýn- inigu íslenzkra frímerkja, sem um getur, m. a. vegna þess, að á sýningu þessari verður sýndur hluti af frímerkjasafni því, sem íslenzka póststjórnin keypti fyrir allmörgum árum frá Svíþjóð. Safn þetta var í eigu manns, sem nú er látinn og hét Hans Hals og var timburkaupmaður. í Stokkhólmi. Var hann þekktur fyrir söfnun sína á íslenzkum frímerkjum, og fyrir safn þetta fékk hann margs konar viður- kenningu á "erlendum vettvangi, m. a. gullverðlaun á alþjóða- frímerkjasýningu í Wien árið 1933. fslenzka póst- og símamála- stjórnin hefur sýnt Félagi frí- merkjasafnara þann heiður og velvilja í tilefni afmælisins að lána hluta úr þessu stórmerka safni til sýningar, en í safninu eru dýrmætustu og sjaldséðustu íslenzk frímerki, sem til eru. Þarna má sjá fyrstu islenzku frí- merkin, sem út voru igefin hér á landi árið 1873, en það eru hin svonefndu skildingafrímerki. Eru þau í dag í hæstu verð- flokkum íslenzkra frímerkja og vandfengin. Einnig eru í safn- inu umslög með þessum sjald- séðu frímerkjum og auk þess er þar margt annarra frímerkja. sem margur frímerkjasafnarinn hefur sjaldan eða aldrei augum litið. í sambandi við þessa merku sýningu verður þar einnig sögð saga Félags frímerkjasafnara á þe&su tíu ára tímabili, sem félag- ið hefur starfað. Verður þar Merki sýningarinnar lítur þann- ig út, en það verður m.a. notað til myndskreytingar á umslög, póstkort og annað sem Félag frí- merkjasafnara hyggst gefa út og hafa til sölu þá daga sem sýn- ingin stendur yfir. brugðið -upp myndum af starf- semi félagsins og ýmsu því, sem að frímerkjasöfnun lýtur, en hún er sú tómstumdaiðja, sem ungir og gamlir stunda mest um heim allan. Sýningarnefnd, sem tók til starfa á s.l. vetri, hefur nú þeg- ar unnið margvísleg störf til þess að sýning þessi megi takast sem bezt, og hefur m. a. leitað til ættingja fyrrverandi eiganda safnsins með beiðni um ýnisar upplýsingar varðandi sögu þess, sem áður var ekki vitað um. Þá hefur sýningarnefndin feng- ið Jón Aðalstein Jónsson cand. mag. til að undirbúa útgáfu vand aðrar sýningarskrár, þar sem sögð verður saga Hans Hals ásamt margskonar fróðleik um hið merka safn og á hvaða hátt honum tókst að ná þessum dýr- mætu frímerkjum saman. Eitt af verkefnum sýningar- nefndarinnar var einnig að senda erlendum frímerkjatímaritum, frímerkjafélögum, dagblöðum og söfnurum tilkynriingu um sýn- inguna, og nú þegar er vitað, að margt erlendra áhugamanna um frimerkjasöfnun hefur áætlað að taka sér ferð á hendur til ís- lands í tilefni sýningarinnar. Á sýningunni verður starfrækt pósthús og söludeild. Má ætla, að sérstakur póststimpill verði notaður þar, svo sem tíðkazt hefur á undanförnum frímerkja- sýningum hér. Að lokum sagði Jónas: — Hér er um merkisattourð að ræða, því að telja má, að þetta sénstæða safn hafi að geyma alla þá „gimsteina" íslenzkra frí- merkja, sem út hafa verið gefin, og það er von sýningarnefndar- innar, að sýning þessi stuðli að víðtækari þekkingu á íslenzkum írímerkjum og frímerkjasöfnun og að hún verði um leið til aukinnar þekkingar á landi og þjóð. . ur unnt að skilja eftir læst hús á almannaleið. Þar virð- ist þurfa að ramm-girða fyrir glugga, og helzt hafa vörð um húsin. Lárus Sigur- björnsson læt- ur af störfum A fundi sínum 11. júlí sl. sam- þykkti borgarráð, að veita Lár- usi Sigurbiörnssyni, skjala- og minjaverði, lausn frá störfum frá 1. maí 1968 og orlof vegna veikmda frá 1. ok't. n. k. að telja. Lárus Sigurbjörnsson er fædd- ur 22. maí 1903, sonur* hjónanna Sigurbjaraar Á. GíslasOnar, prests í Asi og Guðrúnar Lárus- Lárus Sigurbjörnsson dottur. Hann varð stúdent 1922 og cand. phil. frá Kaupmanna- hafnarháskóla 1923. Arið 1929 réðst Lárus í þjónustu Reykja- víkurbæjar og var skipaður að- stoðarmaður bæjargjaldkera 1936. Árið 1951 varð hann skjala- og minjavörður og hefur gegnt því embætti síðan. ? ? ? Þrjár nýjar gróðrastöðvar í Reykjavík Á FUNDI sínum 11. júní sl. samþykkti borgarráð tillögu lóða nefndar um úthlutun þriggja lóða undir nýjar gróðrastöðvar. Tvær þessara stöðva verða í Sogamýrinni, austan við Iðn- garða en ein austast í Fossvog- inum, rétt við Blesugróf. Lóða- hafar eru Pétur V. Ólason, Karfa vogi 23, Birgir Þórðarson, Mið- stræti 8b og Hafsteinn Hafliða- son, Dyngjuvegi 11. Allt eru þetta ungir menn og lærðir í garðyrkju, sem þarna ætla að hefjast handa, en taka mun um 3 ár að undirbúa landið svo að hægt verði að reka þar gróðrastöðvar. STAKSTUMR Framsókn og bæ j arútgerðin Þjóðviljinn birti í gær for- ystugrein undir fyrirsögninini „Framsókn og bæjairútgerðin". *. Deilir blaðið þar hart á Fram- sóknarflokkinn fyrir skeytingar- leysi um atvinnumál Reykvík- inga. Þjóðviljinn kemst í upp- hafi forystugreinar sinnar að orði á þessa leið: „Alkunna er, að Framsóknax- flokkurinn og blað hans Tíminn, hafa aldrei sýnt neinn áhuga fyrir atvinnumálum Reykvík- inga. Sérstaklega hefur Timimn alla sína tíð agnúast útí togara- útgerð og nánast talið hana frá hinum vonda. Sennilegasta skýr ingin ea- sú, að togaraútgerð sé of umfangsmikil og stór í snið- um til þess að samrýmast smá- sálarlegum og þröngsýnum hugs unarhætti Framsóknar. Á sínum tíma kallaði Eystéinn Jónsson nýsköpunartogarana „gums" og » helzta átrúnaðargoð Fratmsóknax í fjármálum vildi heldur lána. útlendingum gjaldeyrissjóð lands manna í stríðslok an sjá honnm varið i uppbyggingu og endur- nýjun togaraflotans. Þetta skilningsleysi Framsóku ar á mikilvægi togaraútgerðar er enn óbreytt. Sést það vel af afstöðu hennar nú og skrifum Tímains um þá ákvörðum borgar- stjórnar að leggja framkvæmda- sjóffi til 25 millj. kr. í ár vegna hallareksturs Bæjarútgerðar Reykjavikur". Fyrsta ungmennaíélagið Suðurland, málgagn Sjálf- stæðismainna á Suðurlandi, birti nýlega forystugrein um fyrsta ungmennafélagið, <™ stofnað var árið 1906. Kemst blaiðið m. a. að orði á þessa leið: „Ungmennafélagsskapurinn og lýðskólahreyfingin fluttust hing- *' að til lands í byrjun þessarar aldar. Fyrsta ungmennafélagið var stofnaS á Akureyri 1906. Stefnuskirá þess var hin sama og síðar var viðurkennd fyrir Ung- mennafélag íslands. f stefnu- skránni var ákveðið að efla allt sem væri rammíslenzkt, að vernda islenzka tungu og þjóð- erni, að vinna að fullu sjálf- stæði fsiands og fá viðurkennd- an þjóðfánann, efla rækttun lands ogr lýðs, skógrækt og land- græðslu, að stuðla að bindindis- semi og reglusemi í daglegum störfum, a.ð efla íþróttir og þá ekki sízt íslenzka glímu". Heillavænleg áhrif á þjóðlífið „Suðurland" heldur forystu- grein sinni áfraim og lýkur henni með þessum orðum: „Enginm vafi er á þvi, að stofnun ungmennafélaga og stefna þeirra hafði vekjandi og heillavænleg áhrif á þjóðlífið. Þá var kveiktur sá hugsjóna- eldur meðal íslenzkrar æsku, sem varð til þess að auka þrek, bjartsýni og óeigingjarna starf- semi í þágu lands og þjóðar. Siðan hafa ungmennafélögin starfað með misjafnlega miklum þrótti, en sá kyndill, sem kveikt ur var er enn borinn uppi meðal ungmennafélaganna. Þess vegma er engin ástæða til þess að efast um að æskaín í dag geri skyldu sína og stuðli að því aiS áfram verði haldið að efla það sem islenzkt er og koma því í framkvæmd, sem íslandi má verða til gagns í nútíð og fram- tíð". Þetta er vel mælt og saim- gjarnlega. Ástæða er þó til þess að hugleiða, hvort ekki sé nauS- synlegt að ungmennafélögin efli starfsemi sína og verði virkara afl í hinu íslenzka þjóðfélagi, em þau hafa verið á síðustu árum.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.