Morgunblaðið - 15.07.1967, Blaðsíða 14

Morgunblaðið - 15.07.1967, Blaðsíða 14
14 MORGLNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 15. JÚLÍ 1967 4 TJitgefahdi: Framkvæmdastjóri: iRitstjórar: Ritstjórnarfulltrúi: Auglýsingar: Ritstjórn og afgreiðsla: Auglýsingar: í lausasöiu: Áskriftargjald kr. 105.00 Hf. Árvakur, Reykjavík. Sigfús Jónsson. Sigurður Bjarnason frá. Vigur. Matthías Johannessen. Eyjólfur Konráð Jónsson. Þorbjörn Guðmundsson. Árni Garðar Kristinsson. Aðalstræti 6. Sími 10-HOO. Aðalstræti 6. Sími 2&-4-80. 7.00 eintakið. á mánuði innanlands. tok*jr4& ER GODÆRI? I^ramsiák'narföringjarnir hafa mjjig töninflazt á því, aJð á íslandi væri góðæri, ein samt sem áður gengi erfið- lega aið refca atvinn'uivegina, og uin það kenna þeir stjórn- arvölickum. En er góðæri á ís- Jandi, hiatfa affllaíbögð og tíðar- far venið betrá en algengt er? Hefuir verðlag á ís'lenzfcuim útflliuitninigsafurðum venið hag . stiætt? Þessum spurningum er rétt að svara. Þess er þá fyrst að gæta, aið vetiuriinn var m<eð veröta imótöi, bæði tiifl sjávar og sveita, og oili erfiðlleikuim, jaífnit útigerð sem landbúnaði. Qg vorið var vilssullega líka kaillt. Afllalbrögð hafa verilð lölieg og þanniig muin afraksitiuir ver ibíðaninnar haf a orðið uim 500 miliFj. kr. minni en í fynra. Sfldveiðarn,ar haifa fram að þessu genigið erfiðlega, enda ha/fa skipin orðið að sæfcja lengist norður í haf. En allit er þetta aukaaitriði hjá þvá, að verðlliag á útd&utaAng&atfuirð- uim okkar hefuir lækkaið stár- Hega, einfcuim á sfldaraÆurðuin uan. Þiað er þess vegna því . míður hilð mesta öflugmœðli aið taflla uim að á íslanda sé nú gtóðæri. HUtt er anniað mál, að þrtáttt fyrir þann andbyr, sem við höfluim haft, þá hefur tiekilzt •að tryglgjia framihalld hinnia góðu ltíffislkjara og almerming- ur hiefuT ekki orðið þess var, að naufðsynllletgt væri að skerða jþ'au. Það hefur sem sagit vter- ið stjoroi'að þannáig á ísl'anjdi, a'ð þráftit fyrir mifcla erffilð- leika, sem að hafa steðjað, hieffiuir tekizt að varðveojta ibeztu ffifflsfcjör, sem fisflienzka þjoðin nokkru simná hefluir vtífð búið. Og auivitað hafiuir þetita tek- iLzt fyrist og fremst vegna þess, að við voruim betutr við- búndir en njokkru sinni fyrr s^ mæta að&ijeðjanidi eríiið- ledfouim. Við höfuim tneystt tfjlárlhag okfcar út á viið og eig- uim gifflda gjaltíleyriisvara&jóði. Viið höfuim endiurnýjað sfcipa íBBotann og eigiuim niú skip, sem aflla síldiarilninair, þráitt ifyrir ertfd'ðlleika, sem áiður befðu þýtt það, að ekki hiefði fengiiizít branda úr sjó. Við höfluim ræfctalð iandið og byggt góð hús tiiJl sjlávar og sv<eita. Viið eigiuim marghiátit- aiðan iðnað, sem risið heifiur upp á síðari áruim, ölfllugiar saamgöngur o. s. frrv. Þiað er þess vegna engin va fyrir dyruim, og yilstsiufliega miuiniu framfaririnar verða stórstílgar, þegar góðærið betmiuir, og öngdin ástæða er till að ætffla anmað en að það eé á niæsdia Beilti. í þeiriri trú hefur þjóðin Dilfað og gerir enn. En á tíimuim erfiðlieilka þarf að bnegðast af kjarki og framsýni við vandamálluinium. Það heflur núverandi rfkis- stjórn gert, og meðal annairs njótuim við nú góðs af því að áfcvörðun var tekin um stár- virfcjiun við Búfelil og bygg- ingu állbræðstliu:. Fleini öifliug fyrintæki þurfa að rdsa upp og að því miun verða unníð, úr þvá að þjóðin bar gæfiu til þess í kosningunum 11. júní að tryggja sér áframhaíld- andi heifltbrigt stjórnartfar. TOLLALÆKK- ANIRNAR l^iins ag mienn vilfca er nú sú *^ stefna rfkjandli í heims- viiðslkiptuim að reyna að lækka toll'a og örva viðsfoiptá miflili þjóða. Við ísliendingar höf uim fcekið þátt í Kennedy- viðræðuiniuim og höfuim haíft af niðursitiöðum þeirra talls- verðan ávdinnding. Við hlljólt- uim átfram að tafca þátt í al- þjöðasams'tanfi á sviJði vfflð- sfcipta M' þess að tryggja hagsmiuni ofckar. Sjiáfflflir hötfiuim við að eigin firuimfcvæði lækfcað aflillmíkið tolla á ýmsiuim neyziluivönuim, sem bætt hefur mjög hag afl- menindngis, ien hilnfu er ekki að leyna að toQilaiækkumuim fylg iir ætíð nokfour vandi fyrir þau fyriritæfci, sem rdsið haifia uipp í skjóli hárra tioffilla og hefiur þa«ð að noklforu. leyti komiið niður á ísflienzkuim ilðn- Hitt er þó mdssfciflihdnguæ, að það sé fyrislt og fremst þær tcM'aflaelkfoaniir, sem gerðar voru fyrir mörigiuim áiruim, seim vallda því að enfiðlíeikar enu hjlá suimuim iðnifyriTtækjiuim. Þau fyrirtæki gengu vel' fyrst efitór að tollar voru laefokaðir, en hinsvetgar haf a orðdjð mdfoli- ar kauphækfca'nir, efnfcuim á áriinu 1963, og þær hafa að sjiálifflsötgðu gert samfoeppniis>- aðsitöðu ísfllen^ks iðnaðaT erf- iðari en ellla værd. Verðlsltíöðvuniin nú hjálpar isflienzfouim atvknnuivagum, því að nokforar kaiupgja'lidshækk- anir eru í n/ágrannialliöndiuin-- uim, á meðan hér er kyrrð á því sviiði, og er þalð maít ffllestra, að hagur fyrdrftiækj- lanna muni bráltt batna, etf á- tfranm verður unrat að haldia vterðflagi og kaupgjalTldi í skeffj uim, þótt sgiálllflsaglt sé að ait- hluga, hvort unnit' sé að iæfoka itofllla á hrávföu og véfllutm ilðn- aðamins tdll þess að bæftla sam- keppniisa'ðstiöðu harus frá því sem nú er. í totl'lamjáfljuim er ekki utm að ræða neina stöðln UTAN ÚR HEIMI „MacBird" ¦- mis- heppnað og ef tirsótt NEW YORK, (Associted Press') — Barhara Garson, sem með leikriti sínu „Mac- Bird" hefur vakið heimsat- hygli, er mjög vonsvikin, en þó engam veginn vonlaus. Ádeila hennar um ainerískt stjárnimálalíf er skopstæling á „Macbeth" Shakespeares, en henni þykir afbökun frægrar setningar Ohurchills hæfa bet- ¦ur árangri verksins: „Never has sio much said so little to so many." iÞóltlt frú Ganson kuinni að þylkj.a sér hafla misitlskiizt að vakja miáiLefinallieigiair deiliur með verlki sóiruu, bafluir leólkrit- ið ónieitamilega vakið allllB kon- ar atihyigllli, aíðain það var fyret sötit á sivið í atvinniulleiilk/húisi ultiain Broadway fyrir tæpuim fiilmim máiniuðium. f bókanfiorimi hefur verkið verið prenitað í 400 þiúsunid eiinitalka uippllagli. Lieilkriltið hef u.r venið sefct upp í atrvinniu- leJkhúisium í Boston, Los Anigelest, San Frianoiisico, dhi- caigö, Aaniaterdam, Lomidon og Tókió. Uppsi&tininigar eru í uinidirlbún'inigli í Geniúa, Buenois Aires, Monite OairQio oig ýms- uttn bongluim Unuigay, Clbillle, Beiigíu, SviiS'S, NorðUr-Alfrífou og á NorBlurilönduim. Þ(á hafia leyfiiisilau&ar úitigfáif- ur vierfcsiiinis slkrortið upp koillm- um í Pðlllian.di og Mexiílkó. í báðum þa2m llönidlum oig Ausíj- ur-iÞý2Íkalandi heflur leilkriiltið einmig verið sýnt í ieyfiisiLeyisii haflum'dar. Bonizlt 'heflur uim- sdikn uim lteytfi tiiJl að giera 90 mSniúitna sjómiv'anpisþáitt efltiir leiíkniltiniu í Praig. Ulm 35 álhulgaimaminaiflolk(ka.r hatfa leilkið. „MaoBimd" í Amiar iDkiu ag sórtrt haflur verið um feytfi til vim liOO amiairra sMkr.a sýniimaa, satmfoviæimit upplýsinigiuim umboðlsmianjns ifnú Garsons. Frú Gansom er 25 ára að ¦allldni, feadd í hvenflimu Bnook- lyin í New Yonk. Hún, virðiiBt igtera sér Hj.óis.a greiin fyrilr því, hvíMk .glulllniáma þeitita verfo er, sieim í fiynsitiu var aoeinis 15 míniúitma aafinigailleilkriilt tfjyríir nemendur Kallilfonníiulháslkólla árið 1965. „Vio ðetuim sieitzit í hefllgiam sitein ag MfaS góðiu Itflfi það sam efltiir er ævinnar", segiilr hún, ©n, bætir siðiam við: „Aiu'ðivitað má Ut»a öðnuivísi á þðtlta ag segja sem svo, að groðinm. sé aklki meiri en árs- laun ýmiasa aimierískria kaiup- sýsiiumam'na". ,,MacBird"-æivintýriið heffur hlioitií'ð maingsikonar undirtekt- ir. Meðail' að'dáenda þess er t.d. bandar'ísika sikáMið Boibert Liowell, sem sagði: „Vierkið er ritað af .einistakri snffliigláiflu". Pieber Brook, aðailteilkst/jóri Royal Shalkieapeane Company, saigði: „Þetta er magnaðasitia amer'ílslka leikhúsivierk, sem sézt baflur í iangan tíima". En leilkrilti'ð heflur eklki vak ið miinini andúð en að'dáium. Aulk þess geðjaðiisit fiæsitium leik'dám'endum að verfcíniu. New Yonk Tiimes sagði m. a.: dy forsetia. Nú segir hún, að mest sé dleiilt um síð'ari hiliuta verlksins, sem fja.llar uim á- framihaildamidi vaMaibaráititu o(g s'tríðið í Víetnam. Eniginn þeirna, sem vegið er að, hefur Mtið í Ijós áJlilt aittt. Frú Ganson lýisir því ytfir, að hún sé aindvíg milklu valdi á flárna hönduim. ,,Bg er reið vagna till'venu vaildls, ég er reið vegna mlisibei<t.iinigiar walds", haflur húm saiglt ruoíkfew- uim sLnnum í viðítökum við bLaðaimienn. Þiagar pólskur emlbæittÍB- maðiur, som beimsótiti New Yorlk, sió henni gluMLhaim.ra fynir að hafia kjank tiiflj sMferar sikopsitælinigar á .amierísfouan miáíliefniuim, saigði frú Garsom við hamn, að væri húm að' Frú Gaison, höfundur „MacBird", á blaðamannafundi í New York fyrir skömmu. Hún er nokkuð vonsvikin, þótt henni hafi græðzt ógrynni fjár á leikrithiu, þar sem henni þykir á deila hennar ekki hafa tekizt sem skyldi. „Ádeilan nær hviergi tiLganigi símium"; Lilfie: „Sánalllíitilll ár- anigur varð af ölilu þessiu bram boditi"; New Yonker: „Lreik- riltið er haltraimmara. ag grólf- ana en orð tflái lýat". Tvö bllöð í New York n.ei'tuðu mie.iir.a að segja að binta augilýBÍnigiu um sýninigar á „MacBird". „Í3g býab við, að tiLvillá'un hatfi náðið miesrtiu um það, hive aðlscfonin hefiur vierið góð", segii'r flnú Ganson. „Ég hélDt, að gaigmrýnim yrði álhr.ifamikiiL, em imeira á bak við tjöiidiln thjiá fóillki alímennt". Hún s,agiisit tafoa eflt'ir breyt- ingu í bfltaðaiskriilflum -uim „Mac Bind", síðian sýninigar hófiust. Áðiur var aðalffliega nseítít um simieklkleysá sög|uþnáðarLn,s, þar sem MaoBind (Macbetih.), aoiig Djós sikfopsteelLinig á Joihnson iorseta, sten.dur fiyrir moirði Hen O'Dumc (Duncam), s©m en gróf efifcinlílkinig aif Kemme- sikriifa í Pófllla'ndi, mumdu sikeyti bennar beinasit að pólis'kiuim s tjónnimál simön nuim". „f inn.aralandsimáium", seg- ir húns „ha.Lda mangir að ég sé nisestum hægriisinmiuð". Hún neílnir s.ig sóaíalís'ta, fyl.gjamdi peraónuifr.altsi, andvíga bverri þsinri nílkisstjórn, siem reyni að stýra lífi borigananna í smTiá.atri'ðiuim. í»etita eigi ekki sízt við Sovétríkin, stS'gir hún. „Frjái'siyndir", bætir húm við, „geta ekkii kaiLasit því n.afnii, ef þeir eru í viasa eimis. sibjórm- máilaiffliolkks". Frú Ga.nson kveðst mjlög uggsindi uim Uípps'etni.nga.r á „MacBird" utan Bamdarílkj- annia. „L.e.ilkriti'ð er bygigt u;pp í um'bvenfi, sem fóflfkið bér í Aimerílku þeklkir", siegir hún. „Þiegar verkii'ð er fcakið úr þessu uimlhvenfi, er því hæifct við að aflagas.t". uin eða altgilida rteglu. Þtau miáJl þarf að endluxislkoða frá ári tffl árs méð tilltá. til hiagis- muina atvimnuflUfe'inis. og þjólð- arlhleildariinn ar. MELINA MERCURI fwetlta niatfn, M.eJIima Mercuffi, þektatu efcki ýfcja mtargir fyrir nokkriuim döguim, en nú 'er það á hvens manims vörum. Hieriíarinigjiasitjórn'in í Grifck- iandi hefur gert þesisa grísku illeilkfconu frægari en hún sjláfllf saglt helfði noikikurn tíma orð- ið a.f eilgin gerðium. Húin var sivilpt rrákilsibongararétitii sínum í GT'ilklkliandi áisamt nokkirum öðruim Grlilkkjuim fyrir það iað gaignrýni sitj'órraarvöldin. Enn hefiur það sannazt, að Iþeir, siem haldnir eru ofbeld- .iislhmeigð, hlaiupa á sig og gena það, siem he'iimis.k'Uriegast er, og fá þannig allla frj'áiltshuga 'mienm til að beina atihyigli s.inni að óhæifuverkuinum. Þeir menin, sem nú hafa vöfld in í Griifcfclandi, geta ekki vænzt þess að nokku'rn tkna verði á þá l'itið se>m heíl- brigiða og eðnfflega sitjó'rn Griiklkt'ainds, friem:u.r en að rikisistjórnir kommúniiEita'rílkj- anma verði nokikru siinni tiafid- ar njkiisisítj'órnir fóiksinis.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.