Morgunblaðið - 21.06.1978, Blaðsíða 28

Morgunblaðið - 21.06.1978, Blaðsíða 28
60 MORGUNBLAÐIÐ, MIÐVIKUDAGUR 21. JÚNÍ 1978 v^^^é ^K»„ GRANI göslari Ég er hættur að botna í þessu sífellda kjaftæði um cínahags- vanda. eins og það sé einhver vandi. /^\ Við verðum þeir, scm fyrstir sigra þennan fjallstind! Ekki sVona hratt, vesalingarn- ir litlu geta þetta ekki. BRIDGE Umsjón: Páll Bergsson Gott blað kom út alla daga norræna bridge mótsins, sem lauk í síðustu viku. Var þar sagt frá skemmtilegum spilum og atvikum, sem fyrir komu og er frásögnin hér að neðan tekin úr blaði þessu. Einmitt þegar ritstjórarnir höfðu nýverið tekið fram í blaöinu, að lítið væri um blekkisagnir í mótinu var þeim bent á eina góða. Spilið kom fyrir í leik milli Islendinga og Norðmanna í yngri flokknum og aðalhlutverkið lék Guðmundur P. Arnarson. Hann var í austur og hélt á þessum spilum: S. 1075, H. 8, T. G10754, L. G964. Norður og suður voru á hættu og makker Guðmundar, Egill Guðjohnsen, opnaði í fyrstu hendi á einum tígli. Norður doblaði og Guðmundur sagði „auðvitað" einn spaða. Þetta sagði hann ekki vera eiginlega blekkisögn í þessari stöðu. Betra væri að líkja henni við sjálfsagðan hlut. Standard eins og hann nefndi hana. Sagnirnar urðu fleiri. Suður sagði þrjú hjörtu, Egill þrjá spaða, pass, pass og suður sagði þrjú grönd. Aftur tvö pöss og Guðmundur doblaði. Með því bað hann makker sinn að spila ekki út spaða. Allt spilið var þannig. Norður S. D964 H. 752 T. D6 L. ÁKD5 ©PIB^ wiwwmig ^ ^ ^^ «,. '*»• * * w Það er hér, sem pabbi og mamma bönnuðu okkur að lcika okkur. Ég var alveg skíthræddur um að finna ekki staðinn aftur! Um tryggíngabætur „Fyrir einum og hálfum mánuði lenti ég í slysi. I einn mánuð ligg ég og get ekkert unnið vegna veikinda minna og fellur á mig víxill upp á 100.000 krónur. Vinnuveitandi minn hefur ekki tryggt mig neitt sérstaklega, aðeins skyldutryggingu hjá Trygg- ingastofnun ríkisins. Hjá þeim fæ ég vegna slyssins rúmar 40 þúsund krónur, en það dugar nú ekki vegna þessa víxils, það eina sem ég get gert er að selja eign mína sem er bíll og á þessum árstíma er ekki gott að selja bíla. Er þetta réttlátt? Ef maður meiðist verður maður að missa eign sína? Ég held það mætti endurskoða tryggingamál vorrar þjóðar. Ef einhver, sem les þetta, hefur vit á þessu máli og hvað skal gera í svona tilfellum þá vinsamlegast láti hann frá sér heyra. Ég óska eftir svari við spurn- ingu minni: „Er þetta réttlátt?" • Til unglinga I sambandi við bréf er birtist 3.6. s.l. um skilning unglinga vil ég benda bréfritara á áð tímarnir voru aðrir þegar hann/hún var ungur/ung. Þegar afi og amma, pabbi og mamma voru ung þá voru opnir dansstaðir fyrir unglinga og nóg vinna og nóg að gera o.s.frv. í dag eru unglingarnir miklu þroskaðri og sjálfstæðari heldur en fyrr á tímum. Er það furða? Þau ala sig að mestu leyti upp sjálf og sjá um sig sjálf. Mamman og pabbinn eru að vinna úti allan daginn, koma þreytt heim á kvöldin og hafa engan tíma til að hlusta á kvartanir eða vandamál unga fólksins. Um kvöldið er svo sjónvarpið eða heimsóknir eða eitthvað ann- að. Er það skrýtið þó unglingarnir tali um skilningsleysi? Það vill enginn hlusta á þá. Margar, alltof margar fjölskyld- ur eru í þessum hring, þekkja varla hvert annað nema með nafni. Vona ég að þetta verði að umhugsunarefni fyrir einhvern. Með fyrirfram þökk fyrir birt- inguna. Virðingarfyllst, 1548-2737." I Vestur Austur S. AKG3 S. 1075 H. G43 H. 8 T. AK92 T. G10754 L. 83 Suður S. 82 L. G964 H. AKD1096 T. 83 L. 1072 Norðmaðurinn í suður varð þannig sagnhafi í þrem gröndum dobluðum. Og til að sjá blindan tók vestur fyrsta slag á spaða en skipti síðan í tígulvog vörnin tók sína sjö upplögðu slagi. 800 til Islands. Á hinu borðinu voru sagnirnar ekki eins líflegar. ísland fékk þar 140 í viðbót fyrir þrjú hjörtu slétt unnin og > allt 14 impar græddir. MAÐURINN A BEKKNUM Framhaldssatja eftir Georges Simenon Jóhanna Kristjónsdóttir islenzkaði rúminu. Og þær cru holar að innan og þar fann ég fullt af pcningum. Francoics trúði varla sínum cigin augum. „Ilugsa sér að hann hafði alla þcssa pcninga og Jét mig svo íara og gcra hreint daginn út og inn! Já, hann á von á góðu þcgar hann kcmur hcim.. .*" Hún gat ekki Icynt rciði sinni. Hun rcifst og skammað- i.st og fór fyrst að róast þcgar ég sagði að hann hcfði scnni- lcga skiiið þcssa pcninga cftir cf citthvað ka'mi fyrir hann. „Mér þætti íróðlcgt að vita hvað kemur til að hann skyldi ckki cyða þcim í vcðmála- braski. hva*sti hun." — Skiljið þér mig? Á laugar- daginn var hafa þcir komist yfir álitlcga upphæð. Ég fann þarna á annað hundrað þúsund franka. Jcf hefur ckki gctað sóað þcim í einu, alla vcga ckki hjá Fcrnand. Ef þeir hafa skipt jaínt þýðir það að hr. Louis hcfur haft undir höndum ámóta tipphicð. — þakka þér fyrir. — Hvað á ég að gcra við scðlana? — Tókntu þá mcð? — Já ekki gat 6g látið þá vera þarna cins og ekkert væri. — Farði til foringjans og hiddu hann að annast jþetta samkvæmt reglum. — Á cg...? — Já íjárakornið. Ég gct ckki unað því að lögmcnnirnir komi og básúni að við hó'fum komið pcningunum fyrir þarna. — Hcfur mér orðið á í mcssunni? — ó. já. ckki alvcg laust við það. — Þér vcrðið að afsaka mig. Ég a'tlaði bara . . . Maigrct skcllti tólinu á. Torrencc var á skrifstofunni. — Hcfurðu citthvað sérstakt fyrir stafni? — Ekkcrt scm liggur á. — Farðu til Antoine full- tráa. Láttu hann fara í það mcð sína mcnn að gcra lista yfir þjófnaði scm framdir hafa vcrið í verzlunarhúsunum á hcl/tti brciðgötunum síðustu tvii og hálfa árið. cinkuro þau scm fram'm hafa verið um hádcgið þcgar vcrzlanir loka. Hann gckk aftur inn til Albcrt Jorissc scm hafði kvcikt scr í annarri sígarcttu. — Ég hefði ekki stungið af! — I>að getur vel vcrið. En kannski hcfðurðu freistast til að glugga í þcssa pappíra sem cru á skrifborðinu. Hvcrnig væri að viðurkcnna það? — Kannski. — Þarna scrðu. I>að gcrir gafumuninn. — Gæfumuninn.' — Ég veit hvað ég tala um. — Hvað ætlið þcr að gera við mig? — Við bíðum átekta. Maigret leit á kiukkuna og rciknaði út í huganum að nú væru þau Lucas og Moniquc scnnilcga hjá lakninum og sa«tu á biðstofunni. — Eg vcit að þér íyrirlítið mig. Maigrct yppti iixlum. — Eg hef aldrci fengið tæki- fa>ri. — Ta'kifæri til að gera hvað? — Að komast frá þcssu. — Frá hvcrju? Rödd hans var næstum trekjuleg. — Eg veit og sé að þór skiljið mig ckki. Alla mína bcrnsku og æsku hcf cg hcyrt pcningatalið klingja í cyrum mér og moðir mín íór að skjálfa og nötra í hvert skipti scm mánaðamót nálguðust... — Ég átti alls enga móður... Ungi maðurinn þagnaði og þannig sátu sátu þcir næstu tíu liiíin'itiirnar. Svo stóð Maigrct upp og gckk ót að glugganum og horfði út í rigningiuiii. Sfðan gckk hann um gólf og

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.