Morgunblaðið - 20.09.1981, Qupperneq 10

Morgunblaðið - 20.09.1981, Qupperneq 10
50 MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 20. SEPTEMBER 1981 Viðtal og myndir: Anders Hansen Merki AIK, sem stofnað var 1891. Konungurinn er heiðursfélagi, en alls eru skréðir félagar í AIK meira en ellefu þúsund talsins, fleiri en í nokkru ööru sænsku knattspyrnufélagí. Valur, KA landsliðið Hörð Hilmarsson þarf ekki að kynna fyrir þeim, er eitthvað hafa fylgst með íþróttum hér á landi undanfarin ár, svo oft, sem nafn hans hefur birst á íþróttafrétta- síðum dagblaðanna. Hann var ekki hár í loftinu er hann hóf að leika knattspyrnu með yngri flokkunum í Val, og þar lék hann með öllum flokkum uns hann lék sinn fyrsta leik með meistara- flokki árið 1971. Næstu ár var hann fastur mað- ur í Valsliðinu, og hann hefur bæði orðið íslands- og bikarmeist- ari með Val. — Eitt ár lék hann svo með KA á Akureyri, en þá var liðið í annarri deild, skömmu eftir Höröur og þjálfarí hans hjá AIK, Rolf Zetterlund. Mundin er tekin é æfingu é heimavelli AIK og sænska landsliösins í Stokk- hólmi, en völlurinn rúmar meira en 50 þúsund áhorfendur. „The Black Army er harðasti kjarninn úr röðum stuðnings- manna félagsins," sagði Hörður, „og margir þeirra fylgja okkur eftir hvert á land sem er. Lengst af var þetta óskipulagður hópur, sem tók sig saman og hittist fyrir leiki, og hvatti síðan liðið eftir að flautað hafði verið til leiks. AIK sem slíkt hafði ekkert með þennan „her“ að gera. En á síðasta ári var ákveðið að koma á tengslum milli félagsins og þessa fólks, stofnað var formlegt félag og meira að segja gefin út félagsskírteini. Nafnið hélst þó óbreytt, þó mörg- um þyki það ekki hljóma sérlega vel. Fyrirmyndin að nafninu er vafalaust Rauði herinn, stuðn- ingsmannalið Manchester United í Englandi, en svart er áberandi litur í félagsbúningi AIK, líkt og rauði liturinn hjá Liverpool. Það er óneitanlega talsverður styrkur fyrir liðið að hafa þennan fasta kjarna stuðningsmanna við bakið, og ef til vill á það sinn þátt í hinni miklu velgengni okkar á heimavelli í sumar. Hitt er svo annað mál, að mörgum þykir sem félaginu sé ekki neinn álitsauki að þessu liði, sem oft hefur hátt ef ekki gengur allt að óskum, og stutt getur jafnvel verið í skrílsiæti, ef illa gengur fyrir liðinu. Hópurinn stendur jafnan fyrir aftan mark okkar, og þar fá andstæðingarnir að heyra það, svo sem ef dæmd er vítaspyrna á AIK. Hópurinn Aóstæður í sænsku knattspymunni gerólíkar því sem við eigum að venjast heima á Islandi Rætt við Hörð Hilmarsson, sem leikur með sænska fyrstudeildarliðinu AIK í Stokkhólmi íslenskir knattspyrnumenn hafa á undanförnum árum getið sér gott orð víða um lönd, bæði meö landsliði íslands og íslenskum félagsliðum, en einnig og ekki síst sem leikmenn með fjölmörgum erlendum liðum. íslenskir knattspyrnumenn eru nú meöal leikmanna fjölmargra heimsþekktra félagsliða í löndum á borö við Belgíu, Frakkland, Vestur-Þýskaland og Bandaríkin. Þá hafa margir leikmenn verið framarlega í flokki knattspyrnumanna í Svíþjóð á síöustu árum, og ekki er langt síðan íslendingar voru í toppliðum í Skotlandi, Danmörku og Hollandi, svo dæmi séu nefnd. Að þessu sinni er ekki ætlunin að gera neina allsherjar úttekt á frammistöðu þessara íslensku knattspyrnumanna, þó vissulega væri þaö verðugt verkefni, og sjálfsagt efni í margar blaðagreinar. Það verður aö bíða betri tíma, en aö þessu sinni verður sviðsljósinu beint að einum þessara manna, Heröi Hilmarssyni, sem undanfarið hefur fengiö mjög lofsamlega dóma fyrir leik sinn með sænska fyrstudeildarliðinu AIK, sem er eitt kunnasta lið Svíþjóðar. að liði ÍBA hafði verið skipt upp í lið Þórs og KA, sem nú eru bæði í fyrstu deild sem kunnugt er. Hörður hefur einnig verið meðal ieikmanna landsliðs íslands í knattspyrnu, og um tíma var hann fastur maður í íiðinu, og hefur alls leikið fjórtán landsleiki. Enn er ekki alít upp talið, því hann er einnig meira en liðtækur hand- knattleiksmaður, lék mörg ár með KA á Akureyri er hann starfaði þar sem kennari, og einnig hefur hann leikið með fyrstudeildarliði Vals, og verið leikmaður og þjálf- ari annarrardeildarliðs Stjörn- unnar í Garðabæ. Nú tvö undanfarin ár hefur Hörður á hinn bóginn leikið knattspyrnu með Stokkhólmslið- inu AIK. Blaðamaður Morgun- blaðsins hitti hann að máli í Svíþjóð fyrir skömmu, og ræddi við hann um ýmislegt, sem að knattspyrnunni lýtur, auk þess sem talið barst að ýmsu öðru, svo sem hvernig er að vera búsettur í Svíþjóð, um íslendinga þar, „vel- ferðarríkið" bar á góma og margt fleira. Gjörólíkar aðstæður „Ég hef að flestu leyti kunnað mjög vel við mig hér hjá AIK,“ sagði Hörður, „og ég get ekki sagt annað en að okkur falli ágætlega að búa í Svíþjóð um tíma, þó ekki komi til mála að setjast hér að fyrir fullt og fast. Allar aðstæður hér í knatt- spyrnunni eru gjörólíkar því, sem við eigum að venjast heima. Mik- ilvægast í því sambandi er auðvit- að, að hér er stunduð atvinnu- knattspyrna, þar sem þorri knatt- spyrnumanna í Svíþjóð fær dálag- legar tekjur fyrir að leika með hinum ýmsu liðum, og margir gera ekkert annað. Svíar kalla þetta að vísu ekki atvinnu- mennsku, og í blöðum er talað um að menn fari til atvinnumanna- liða, er þeir fá samninga sunnar í álfunni, í Þýskalandi, Belgíu eða Hollandi eða annars staðar. En í samanburði við knattspyrnuna heima er þetta atvinnumennska og ekkert annað, þó hitt sé auðvit- að rétt að mikill munur er á fjárhagslegu bolmagni liða hér annars vegar og liða í Þýskalandi hins vegar. Aðalatriðið í samanburði á Is- landi og Svíþjóð í þessu efni er hins vegar það, að hér þurfa menn ekki að leggja eins mikið á sig í vinnu með knattspyrnunni eins og heima. Flestir knattspyrnumenn í Svíþjóð eru að vísu annaðhvort í einhverju námi, eða þá að þeir vinna lítilsháttar með fótboltan- um. En æfingarnar hefjast yfir- leitt þegar eftir hádegi, svo menn stunda enga venjulega vinnu hér, heldur í mesta lagi hlutastarf, eða þá að þeir hafa mjög skilningsríka vinnuveitendur. Heima þurfa menn aftur að mæta á æfingar þegar þeir hafa lokið sínum 10 til 12 stunda vinnudegi." „Nei, ekki nema hvað ég vann stuttan tíma hjá íslendingi hér í Stokkhólmi, sem rekur eigið fyrir- tæki, verslar með íslenskar vörur. — Það gerði ég frekar til að hafa eitthvað fyrir stafni, heldur en af fjárhagslegri nauðsyn. Enda er það svo hér í Svíþjóð, að ekki borgar sig að vinna yfirvinnu, skatturinn er fljótur að taka þá aura til baka! En verði af því að við verðum hér eitthvað áfram, er ég ákveðinn í að nota tímann til að læra eitthvað, og kemur háskólanám af einhverju tagi þá helst til greina. Æfingar eru flesta daga hjá lið- inu, tvo til fjóra klukkutíma dag- lega, en þess utan ræður maður sínum tíma sjálfur, og getur hreinlega slappað af, unnið eða setið á skólabekk, nú eða þá gert eitthvað annað er til fellur hverju sinni. Á sumrin er að minnsta kosti ekki erfitt að finna sér eitthvað til að gera, svo mikill munur sem er á hinu íslenska og sænska sumri, — hinu síðar- nefnda til góða! En varðandi aðstæðumar hér, þá er það auðvitað fjölmargt annað, sem máli skiptir en atvinn- umennska eða hálfatvinnu- mennska. Þar koma til hlutir eins og sá aðbúnaður er viðkomandi félög veita hverjum og einum leikmanni: Menn þurfa ekki að hafa áhyggjur af æfingabúnaði sínum, við fáum jafn mörg pör af skóm og við þurfum að nota ókeypis, læknishjálp og nudd er til staðar ef þörf krefur á hverri æfingu og í leikjum, leikmenn standa sjálfir ekki í neins konar útréttingum fyrir sjálfa sig eða félagið, hér er góð aðstaða í félagsheimili, boðið er upp á mat að loknum æfingum, og svo mætti lengi telja. Hér er ekki um að ræða félag, sem stenst samanburð við auðugri félög í Evrópu, en islensk félög eiga enn langt í land, til að ná þangað sem Svíar eru komnir á þessu sviði.“ The Black Army Ekki verður svo sagt frá AIK- félaginu, að ekki verði minnst lítillega á stuðningsmannalið þess, sem kallar sig Svarta herinn, The Black Army. treðst þá oft niður að hópi lög- reglumanna, sem þar stendur vörð innan við háa vírgirðingu. Þá kemur oft fyrir að við leikmenn reynum að róa stuðningsmennina, enda slæmt ef þeir kæmu óorði á félagið. Ég held þó ekki að neinn vildi án Svarta hersins vera, og fyrir kemur að leikmenn AIK hendi skyrtum sínum til þeirra sem gjöf, að launum fyrir dyggan stuðning í erfiðum leikjum. Því má bæta hér við, að eftir einn þeirra leikja er blaðamaður Morgunblaðsins sá, kom til nokk- urra óláta milli The Black Army og stuðningsmanna Djurgaarden, sem einnig er Stokkhólmslið. Lögreglan var hins vegar fljót að stía liðunum sundur með hestum sínum og hundum, meira að segja var komið í veg fyrir að stuðn- irigsmenn beggja liða færu í sömu neðanjarðarlest inn í Stokkhólm eftir leikinn. Einhverjir hlutu þó pústra áður en lauk, og að minnsta kosti ein bifreið var mikið skemmd, en eigandinn hafði verió svo óforsjáll að hætta sér á leik Djurgaarden og AIK, með bíl sinn merktan þriðja stóra félaginu í Stokkhólmi, Hammerby, í bak og fyrir. Fékk hann að launum, að allar rúður voru brotnar, þurrku- blöð rifin af og lakk á bílnum stórskemmt. — Þegar við bárum þetta undir Hörð sagði hann þetta ekki algengt, en þó gerast alltaf annað veifið. „Þetta er þó ekki fátíðara en svo,“ sagði Hörður, „að ég hef ekki lagt í að merkja bílinn okkar með neins konar merkjum frá AIK. Slíkt gæti haft slæmar afleiðingar einhvern tíma, ef bíll- inn væri á röngum stað á röngum tíma að mati einhverra góðra manna!“ „Standardinn* í knattspyrnunni hærri en heima — Sjálf knattspyrnan, er mikill munur á henni hér í Svíþjóð og

x

Morgunblaðið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.