Morgunblaðið - 14.11.1982, Blaðsíða 7

MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 14. NÓVEMBER 1982
55
Mingað til hef ég
alltaf verið að leika
týpur og grínfigúr-
,J>egar um grínfíg-
úrur er að rœða, þá
veit ég nokkurn veg-
inn hvernig ég kem
öðrum fyrir sjónir,
en i þessu tilfelli hef
ég ekki hugmynd
um það. “
,Margir þurfa ekki
annað en sjá glitta i
mig til að skella upp
,J>egar tökum á at-
riðinu var lokið, þá
langaði mig mest til
að gráta. “
Mllt í einu var ég
núll og nix, sem
ekkert gat. “
fólk fari fyrst að hlæja þegar það
sér mig í þessu, en margir þurfa
ekki annað en að sjá glitta í mig
til að skella upp úr, en vonandi
hættir það að hlæja þegar á líður
og áttar sig á því að hér er alvara
á ferðum.
Það var reyndar stórfurðulegt
fyrir mig sjálfan að leika atriði
þegar Sveinn brotnar nær alveg
niður. Það var skrýtið. Ég gróf
upp hiuti innra með mér, sem ég
vissi ekki um og þegar tökum á
atriðinu var lokið, þá langaði mig
mest til að gráta.
í þessu tilfelli er ég í fyrsta sinn
að fást við það að túlka heila
manneskju. Hingað til hef ég allt-
af verið að leika týpur og grínfíg-
úrur. Það er gífurlegt djúp þarna
á milli, en ég held að ég hafi kom-
ist yfir. Ég vona það að minnsta
kosti. Það er mikið í húfi bæði
fyrir sjálfan mig og svo auðvitað
fyrir leikritið, því það snýst allt í
kringum þessa persónu. Mig var
lengi búið dreyma um að leika al-
varlegt hlutverk og sá draumur
hefur nú ræst. Þá er að vona að
eitthvert framhald verði á. Mér
finnst að ég sé nú að leitast við að
nýta hæfileika mína betur en ég
hef gert áður og það er skylda
hvers og eins gagnvart sjálfum
sér.“
„Ég get helvíti
margt, en ekki allt,
og það fer í taugarn-
ar á mér. “
Skólinn í Los Angeles
— Hefurðu haft gagn af náms-
dvölinni í Bandaríkjunum?
„Já, það finnst mér, enda þótt ég
hafi bara verið á skólanum i
nokkra mánuði til að kynnast
starfseminni, þá held ég að ég hafi
lært mikið á því, en ég stefni að
því að halda utan að nýju á næsta
ári og vera þá í burtu í ár. Þessi
skóli, sem ég hef verið í, er mjög
stór og fjölbreytilegt starf sem
þar fer fram. Það var Anna Björns
sem benti mér á hann, en hann er
í Los Angeles. Kennararnir eru
góðir starfandi leikarar og bæði er
kennd almenn leiklist og einnig
tónleikhús, eða „Musical Theatre".
Það sem ég kunni vel að meta við
þennan skóla, var það, hve mikið
ég gat sjálfur valið af námsefninu.
Morgunblaðiö/ Kristján E. Einarsson
Þannig gat ég sleppt ýmsu því sem
ég taldi að ég hefði þegar kynnst
og fengið reynslu í, en einbeitt
mér að öðru, þar á meðal ýmsum
grundvallaratriðum í sambandi
við leiktúlkun og raddþjálfun og
fleira, en við þennan skóla var
kennt eftir svonefndu Stani-
slavskí-kerfi. En ég hef ekki efni á
að vera þarna lengi, þetta er rán-
dýrt, ekki síst ferðirnar."
— Var ekki strembið að eiga að
fara að leika á ensku?
„Jú, það var það. Ég stóð fyrst
stjarfur á sviðinu og roðnaði bara,
þegar ég átti að segja eitthvað.
Mér fannst það allt koma svo
kjánalega út úr mér. Ég fór illa út
úr því, en hafði gott af öllu saman.
Allt í einu var ég núll og nix, sem
ekkert gat. Þá þýddi ekkert að
heita Laddi. Hérna heima var
maður kannski óvart farinn að
sigla nokkuð langt á því einu og
þess vegna var það líka að ég
ákvað að fara í skóla og reyna að
læra eitthvað, áður en ég festist
endanlega í því sem ég hef mest
verið að gera.
Eitt, sem mig langar til að læra
þarna úti, er að skrifa handrit. Ég
sem allmikið, en það er allt fyrir
sjálfan mig og ég kann ekkert til
verka við það að gera það þannig
úr garði að aðrir getí notað það.“
Ætlaði að gefa út plötu
Það er bæði píanó og gítar í
stofunni á Fornhaganum og ég
spyr Ladda hvað sé títt úr plötu-
heiminum.
„Ég ætlaði að gefa út plötu á
þessu ári, en það verður nú ekkert
úr því. Ég hef bara alls ekki mátt
vera að því. Þó fer það ekki svo að
ég verði alls ekkert á plötu á ár-
inu, því ég mun láta í mér heyra á
ævintýraplötu frá Gylfa Ægissyni
sem nú er væntanleg. En það verð-
ur nú rólegt hjá mér þegar nær
dregur áramótum og þá ætti ég að
geta sest niður og komið einhverju
frá mér. Ég er með nokkrar hug-
myndir að textum og lögum, en
það er allt óklárt enn.“
— Áttu þér einhver uppáhaldslög
af þeim sem þú hefur samið?
„Ég held ég haldi bara einna
mest upp á lagið „Austurstræti",
það er sennilega það skemmtileg-
asta og textinn liklega líka, einna
bestur af þeim sem ég hef sett
saman. Annars finnst mér líka
gaman að laginu „Gibbagibb“.“
— Ertu í leikarafélaginu?
„Nei, ég hef einu sinni sótt
formlega um og ég fékk neitun,
þetta er eitthvert prinsípmál af
því ég er ólærður, en hins vegar fæ
ég greitt samkvæmt taxta félags-
ins og ég greiði félagsgjöld og í
lífeyrissjóð. Ég ætti að hafa meiri
möguleika á að komast inn eftir
námið úti og eins kannski eftir
þetta leikrit. Annars er mikið at-
vinnuleysi meðal leikara og enn
meira erlendis. Alltaf eru að út-
skrifast fleiri og fleiri, sem ekki fá
vinnu við þetta og verða að fá sér
vinnu í sjoppum eða við að skúra
einhvers staðar. Það er dapurlegt.
En ef svo er komið verður bara að
búa sér eitthvað til að gera. Það
hef ég alltaf gert, ef eitthvað hef-
ur dofnað yfir vinnumöguleikum.
Það þýðir auðvitað ekkert að sitja
við símann og bíða eftir að Þjóð-
leikhússtjóri hringi."
Langar ekki oft
í leikhús
— Ferðu oft í leikhús?
„Nei, sárasjaldan. Mig langar
ekki oft. Þó er mig núna búið að
langa lengi til að sjá Amadeus í
Þjóðleikhúsinu. En ég er líka oft
að vinna þegar leiksýningar eru og
kemst ekki þess vegna. Mér finnst
dauft yfir leikhúslífinu hér. Við
eigum ógrynni af góðum leikurum
og leikstjórum, en það gerist
fremur lítið. Kannski er það verk-
efnavalinu að kenna. Ég held að of
lítið sé um fyndin og skemmtileg
verk. Við erum að reyna að bjóða
upp á slíkt í þessum kabarett og
það hefur mælst mjög vel fyrir.
Okkur virðist skorta fólk sem get-
ur skrifað farsa."
— Ertu mikið að skemmta inn á
milli á samkomum?
„Nei, það er mest lítið, þó kemur
það fyrir annað slagið.“
— Er ekki strembið að halda uppi
fjölsk yldulí fi þegar fólk stundar
vinnu eins og þú gerit?
„Jú, það er óhætt að segja það.
Ég er eiginlega frekast í hlutverki
fjölskylduvinar hérna á heimilinu.
Strákarnir mínir spyrja mig
stundum þegar ég kem heim: —
Hvað ert þú að gera hér?“
— Stundarðu eitthvert tóm-
stundagaman, eða áttu þér áhuga-
mál utan starfssviðsins?
„Ég er illa golf-sjúkur og er dá-
lítið að ná mér á strik í þeirri
íþrótt núna. Er farinn að hitta
kúluna sæmilega, en það er bara
svo lítið hægt að spila þetta hérna
á veturna, það er svo kalt. Um
áhugamálin er það að segja að ég
hef áhuga á að gera kvikmyndir og
sjónvarpsþætti og kannski reyni
ég að fara eitthvað af stað með
það, þegar ég kem aftur að utan.
En næsta skrefið er að læra sem
mest. Ég get helvíti margt, en ekki
allt, og það fer i taugarnar á mér.“