Morgunblaðið - 27.10.1985, Blaðsíða 26

Morgunblaðið - 27.10.1985, Blaðsíða 26
26 B MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 27. OKTÓBER1985 r Ablíðum degi sit ég hátt i hlíð- inni yfir plássinu. Við bryggjuna framundan frystihús- inu er verið að landa úr skuttog- ara dollurum, pundum og rúblum og það lætur hátt og ískrandi i löndunartækjunum, spilum, krön- um og bílum, togarinn er þakinn tækjum milli stafna, engin lína i skipsskrokknum gleður augað, þetta er ekki skip heldur fljótandi kassalöguð verksmiðja; inn við fjarðarbotninn er loðnuverksmiðj- an, húsgímald yfir skröltandi vél- um að mala gull, uppaf henni stíg- ur dökkur reykjarstrókur með peningalyktinni sælu; um götur aka bílaferlíki eftir Ásgeir með Þun« hlö9S Jakobsson «*, . Þyrl,a UPP ryki; nkmann- leg ibúðarhús og nítizkuleg, tilraunir arkitekta, þekja svæðið uppaf strandgötunni. Það munu allir segja, að þetta sé björgulegt pláss og það er björgulegt pláss með duglegu fólki og góðu fólki en margt er nú mannlífið. Er nokkurs að sakna? Það hefur máski verið lognið á firðinum og fjöllin blá, nema allt- íeinu er ég orðinn gamall fyrir aldur fram og farinn að sjá það sem var og var þó ekki. Hugar- burðurinn er helzti veruleiki mannlifsins. Ég sá horfið sjávarpláss; við hleinar litla báta smíðaða af alúð og hagleik handarinnar og næm- leika augans fyrir réttum hlutföll- um; í grænum blettum lítil timb- urhús með risi, háu eða lágu eins og hæfði þiljuhæðinni bezt, þrír gluggar á stafni, einn litill að ofan, tveir að neðan og aldrei stærri né minni en svo, að þeir væru í réttum hlutföllum við gaflstærðina; og ég sá karla vera að fletja fisk með listilegu hand- bragði og konur að vaska hann snjakahvítan og sólina þurrka fiskinn, börn og konur með skupl- ur á reitum, karla, sem tóku í nef- ið og ræddust við spekingslega um veðurfar og fiskgöngur og konur, sem skutust milli húsa og drukku rótarkaffi hjá nágrannakonunum og börn, sem bjuggu sjálf til leiki sína og enginn rexaði í þeim, nema til að læra lexíurnar og koma sér á skikkanlegum tíma í rúmið. Ég vissi það hafa gerzt þegar ég opnaði augun, að það hafði komið ný þjóð í landið og landið var ekki það sem það var í mannlífinu og það var margt sem hafði horfið með landinu. fsland verður aldrei meira til. Kannski mátti það hverfa. Það var alltaf blekking, að það væri byggi- legt. Saknar maður gamla Íslands og þeirrar þjóðar sem byggði það? Já, ekki þó af því að sé það sökn- uður af ytri aðstæðum, þetta land var ekki byggilegt meðan fólkið bjó alfarið undir náttúrufari þess, það drap af sér fólkið, heldur höf- um við sigrað náttúru landsins — en þá er spurningin, hvað sigurinn hafi kostað þjóðina. Það reynist oft dýrt að sigra, stenzt á hvað vinnst og hvað tapast, og það er líka til að sigurinn sé tap. Aldrei gat ég á unglingsárunum tekið undir ættjarðargaul skáld- anna um dásemdir landsins og þaðan af síður um þá lúsablesa, sem byggðu það að mínum dómi í þann tíma. Það var ekki fyrr en í styrjöldinni, að ég vaknaði upp við, að ég var blóðskyldur þessu landi og þeirri þjóð sem byggði það og mátti allt í einu ekki til þess hugsa, að það hyrfi í þjóða- hafið. Ég verð að vísu vonandi aldrei svo kalkaður, að ég haldi að ísland sé gott land að búa í, ef menn eru háðir náttúrufari þess, en þetta náttúru vonda land hafði mótað sitt fólk og þar með sjálfan mig. Á nútíma halaíslenzku, en það er sú íslenzka sem kallar hala: rófuna, stertinn, stýrið og svo framvegis — mætti segja, að land- ið hafi sérhannað sitt fólk. Þegar þeir tímar komu, að lífið varð ljúfara í landinu, bæði mér og öðrum, þá kom i hausinn á manni sú kunna staðreynd mann- lífsins, og ein sú versta, að for- sendan fyrir því góða er hið vonda, og því fylgir, að maðurinn þekkir ekki hið góða í hverju efni, nema hafa kynnzt andhverfunni, þvi vonda. Ég nefni hér i lokin mjög hlut- lægt dæmi um þetta. Það var vissulega ekki notalegt á frostnóttum að fara undan heitri sænginni fram á ískalt gólf- ið í þessum timburhjöllum til að fara um plássið að vekja menn til róðra, það var oft verk unglinga; og feta sig um myrka stigu með sjódrauga bíðandi manns við hvert húshorn, ef maður mætti þeim ekki á götunni; nábitur af- leitur af of miklu þrumaraáti; flökurleiki i beitingaskúrnum af lyktinni af þrárri síldarbeitu og tjöru úr lóðabelgjum; og síðan að kúgast strax í fyrstu öldu sem bát- urinn hjó framí við brjótshornið, og áfram allt útstímið þessi hræðilega þjáning sem fylgir mik- illi sjóveiki og getur lamað mann- inn meira en nokkur önnur veiki, hann óskar þess eins að báturinn farizt, og verst var maðurinn haldinn við lögnina, þá varð hann að vinna með veikinni, og svo tók við drátturinn með dofna unga handleggi í niðurstöðunum sem dregnar voru á höndum. Allt situr nú þetta í manni en líka hitt, hversu dásamlegt það var að troða sér niður í lúkarsgat- ið, þegar byrjað var að stíma í land; menn skotizt niður til að bæta í kabyssuna meðan dregið var og það var sjóðheitt í lúkarn- um, þótt menn sætu þar klesstir hver að öðrum í þrengslunum og alhlífaðir, ef mikil var ágjöf, því lúkarinn lak þá, og láta líða úr limunum og þamba sjóðheitt ket- ilkaffi, það var látið kaffi og rót út í ketil og síðan soðið, og þetta var sterkur drykkur og aldrei hef ég bragðað Ijúffengari drykk en þennan eftir erfiðan drátt í vond- um veðrum. Vellíðan landleiðarinnar kemur aldrei til fólks sem aldrei hefur róið. Bílasala Ein stærsta og traustasta bílasala landsins er til sölu. Einstakt tækifæri meö ótal möguleikum fyrir dugmikla aöila. Þeir sem raunverulegan áhuga hafa sendi inn nafn sitt og simanúmer til augl.deildar Mbl. merkt: „Bílasala — 3430“. Austfirðingafélagið í Reykjavík Austfiröingamót 1985 á Hótel Sögu föstu- daginn 1. nóvember. Dagskrá: Sonja Berg, varaformaður félagsins, setur sam- komuna. Anna Sigurðardóttir, forstöðumaður Kvennasögusafns íslands, heiöursgestur fagnað- arins, flytur ávarp. Ólöf Kolbrún Harðardóttir syng- ur einsöng við undirleik Jóns Stefánssonar. Jóhannes Kristjánsson fer með gamanmál. Jóna Kristín Þorvaldsdóttir frá Fáskrúðsfirði stjórnar fagnaöinum. Hljómsveit Grétars Örvarssonar leikur fyrir dansi tilkl. 3eftirmiðnætti. Húsið opnað kl. 19.00. Dagskrá hefst stundvíslega kl.20.00. Aðgöngumiðar verða seldir í anddyri Hótels Sögu miðvikudaginn 30. og fimmtudaginn 31. október millikl. 17.00 og 19.00. Borðtekinfráum leið. Hun hefur það aJlt - OG MEIEA TEL Olympia Mastertype sameinar meistaralega háþróaða rafeindatækni og ítrustu kröfur um vinnuþægindi. Ritvél fyrir mikið vinnuálag á lágu verði. Olympia Startype með 40 stafa skjá, 18 minniseiningar, feitletri, gleiðletri, undirstrikun, miðjusetningu, spássíujöfnun og mörgum letur- og litabandagerðum o.m.fl. Sannkölluð stjömuvél á skínandi góðu verði. '—ali u O OIVMPIA r< »"• ••»•»»»•* þt' f*»'» '* '*“■»!*"» * I-» I 1 l«|^l 1 TTi E KJARAN ÁRMÚLA 22, S(MI 83022,108 REYKJAVlK

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.