Morgunblaðið - 11.06.1997, Qupperneq 33

MORGUNBLAÐIÐ
MIÐVIKUDAGUR 11. JÚNÍ1997 33
MINNINGAR
Guðmundur Þórðarson hefur
kvatt. Hávaðalaust og af hæversku
á sama hátt og hann lifði lífinu.
Við hittumst fyrst um borð í Gull-
fossi, þar sem hann var bryti. Þéttur
á velli, þéttur í lund, eins og sönnum
sæfara sæmir. Ég ung, fákunnandi
og feimin, nýkomin í fjölskylduna,
sem tengdi okkur. Strax þá og ævin-
lega síðan þótti mér hann viðmóts-
þýður og þægilegur, þó ekki væri
hann margorður að fyrra bragði.
Snyrtimenni og sjarmerandi maður
með brosandi augu og góða nær-
veru. Fundum okkar bar því miður
ekki oft saman, en ævinlega til
ánægju, hvort heldur var á manna-
móti eða bara í búðinni hennar Þór-
unnar dóttur hans og „gömlu“ barn-
fóstrunnar minnar. Ellin er sannar-
lega ekki kvíðvænleg, klæði hún
mann jafn vel og Guðmund Þórðar-
son. Eg kveð sannan sjentilmann
með söknuði og sendi Sæju og fjöl-
skyldunni allri mínar innilegustu
samúðarkveðjur.
Áslaug Ben.
Enginn verður mikill nema af sjálf-
um sér, segir í góðri bók. Er þá yfir-
leitt einhver eftirsókn í því að verða
mikill? Hugur einn það veit. Hitt er
staðreynd að margir þeirra sem lítt
hafa sig í frammi og fara með lönd-
um í starfi og leik verða oft hugleikn-
astir þeim er þá þekktu. Þeir sem
kynntust Guðmundi M. Þórðarsyni
munu eflaust ekki gleyma honum.
Þeim sem náðu að þekkja Guðmund
eða starfa með honum duldist heldur
ekki, að þar fór heill maður. — Bæði
í starfí og leik. Ég var einn þeirra
sem kynntust Guðmundi allvel. Hann
var þá bryti á M/s Gullfossi, sem var
að koma til landsins, árið 1950. Vel
hafði verið vandað til vals áhafnar,
ekki síst fjjölmenns þjónustuliðs, sem
þurfti til að sinna 209 farþegum um
borð á þessu flaggskipi Islendinga.
Þegar á leið fyrsta sumarið sem skip-
ið sigldi, tók að bera á því að ungir
menn sem höfðu verið ráðnir í skipsr-
úm til aðstoðar hinum góðu fagmönn-
um sem þar störfuðu við veitinga-
reksturinn, svo sem matreiðslu- og
framreiðslumönnum, höfðu ekki
ávallt erindi sem erfiði. Stóðu ekki
undir þeim kröfum sem gerðar voru.
Þannig stóð á þetta sumar að ég
vann á Hótel Borg til aðstoðar í veit-
ingasölum hótelsins. Guðmundur
bryti hafði þá leitað eftir aðstoð-
armönnum með einhveija reynslu í
veitingafaginu til starfa á Gullfossi.
Það varð úr að ég réðst um borð þar
til Gullfoss var leigður til Frakklands
um haustið. — Um vorið kom Gull-
foss aftur í reglulegar siglingar milli
Reykjavíkur, Leith og Kaupmanna-
hafnar og hélt ég þar starfi áfram
sumarlangt í skólahléum Verslunar-
skóla íslands. Um borð í Gullfossi
ríkti sérstakur og framandlegur andi,
ólíkur því sem ungur og óreyndur
strákur þekkti, og aukinheldur uppal-
inn nær ystu tá Garðskaga.
Það var líklega ekki síst vegna
þessa síðastnefnda, að góður kunn-
ingsskapur tókst með okkur Guð-
mundi. Hann var einmitt fæddur og
alinn upp á Garðskaganum, þar til
hann fluttist til Akureyrar. Við Guð-
mundur fórum upp á dekk nánast í
hvert sinn sem siglt var fýrir Garð-
skagaflösina á leið frá Reykjvík, að
líta æskuslóðir af sjó.
Gullfoss var á þessum árum raun-
ar stærsta hótel íslendinga, 209
manna farþegaskipið. Þar var allt
til reiðu og einskis vant. Um það sá
bryti skipsins. Guðmundur, sem
Eimskipaélag íslands hafði valið í
þá ábyrgðarmiklu stöðu, en hann
hafði starfað hjá félaginu um ára-
bil. Guðmundur hafði sterka stjórn-
unarhæfíleika. Hann notaði ekki
orðaflaum eða hafði uppi hávaða-
samar fyrirskipanir, hann þekkti
hæfni síns starfsfólks og um leið
takmörk þess og umhverfisins sem
það var bundið.
Frábær mannþekking Guðmundar
kom manni oft á óvart, og sam-
skipti hans við skipsfélaga voru öll
á einn veg. Gagnkvæm virðing ríkti
því milli Guðmundar og annarra um
borð. Bryti á farþegaskipi eins og
Gullfossi var í raun einn seðsti ráða-
maðurinn, næst á eftir skipstjóra,
og starfslið brytans var að sjálfsögðu
fjölrnennast.
Á þessum byijunarárum Gullfoss,
og svo á árunum milli 1950-60 var
veitingamennska að_ taka stakka-
skiptum á íslandi. Ég fullyrði, að
flaggskip Eimskipafélagsins, Gull-
foss, hafi verið fyrirmynd og fordæmi
á flestan hátt fyrir framþróun í veit-
ingamennsku hér á landi þennan ára-
tug. Þar átti Guðmundur Þórðarson
því stóran þátt. Margir þeirra sem
störfuðu í þjónustuliði Gullfoss tóku
að sér forystuhlutverk á sviði veit-
inga- og hótelmála í landinu, og sér
þess enn staði. Frábærir fagmenn í
lykilstöðum veitingamennskunnar,
matreiðslu og framreiðslu, störfuðu
á Gullfossi um árabil. Það var hvatn-
ing fyrir unga menn að starfa með
þeim. Ekki er vafi að sá er þetta rit-
ar komst fyrst í kynni við áhrif fran-
skrar veitingamenningar á Gullfossi,
skipið nýkomið úr siglingum frá
Frakklandi og um borð fagmenn sem
vitnuðu ákaft í flest er var á „franska
vísu“. Það lá þvi í loftinu fyrir ungan
mann að æskja inngöngu í víðfrægan
skóla þeirra Svisslendinga í
Lausanne. Þangað þurfti meðmæli.
Þau voru fúslega veitt, m.a. af Guð-
mundi Þóiðarsyni. Margt fleira væri
viðeigandi að telja upp eftir kynni
mín af Guðmundi Þórðarsyni. Ég lít
þó fremur á þessi orð mín sem eins
konar friðþægingarskrif sjálfs mín.
Ég hafði vanrælrt samband mitt við
Guðmund á seinni árum. Hann hitti
ég þó glaðan og reifan á 80. afmæl-
isdegi hans, sem haldinn var í húsa-
kynnum góðvinar hans og velunnara,
Halldórs Júlíussonar veitingamanns.
Það var gott og lærdómsríkt að kynn-
ast Guðmundi. Hann hafði ekki hátt
en var sjálfur háttvís og heiðarlegur.
Hann var forgöngumaður, en ekki
sporgöngumaður í íslenskum veit-
ingamálum. Tíminn líður hratt og enn
búast menn til ferðar með ýmsum
farartækjum. Tíminn er líka sifellt
naumur. Það er afar áberandi í
þjóðfélagi eins og okkar sem einskis
vill í missa. Það er því mikilvægt að
finna rétta forskrift í upphafi. Hana
má fá hjá samferðamönnum, sem
hafa gefið sér tíma til að öðlast við-
ari sýn á því hlutverki sem allir menn
fæðast til; að greina hin heilbrigðu
víxláhrif sem sífellt eiga sér stað
milli einstaklings og þjóðfélags — þá
látlausu viðleitni á báðar hliðar í þá
átt að komast að viðunandi málamiðl-
un \ starfi og leik.
Ég sendi samúðarkveðjur til Sæ-
mundu Pétursdóttur, eftirlifandi eig-
inkonu Guðmundar og bama.
Geir R. Andersen.
Nú þegar vinur minn og velgjörð-
armaður, Guðmundur Þórðarson,
hefur kvatt þennan heim, koma upp
í huga mér margar minningar um
samskipti okkar á þeim 47 árum sem
við höfum þekkst.
Ég var fimmtán ára gamall
óharðnaður unglingur, feiminn og
óframfærinn, þegar ég kom um borð
í Gullfoss til vinnu í eldhúsinu. Eng-
inn skóli hefði reynst mér betur,
því, undir handleiðslu hans, sem ein-
kenndist af aga, ráðdeild og sam-
viskusemi, varð ekki hjá því komist
að taka framförum.
Guðmundur var hlédrægur og
dagfarsprúður maður, einstaklega
skipulagður og vandvirkur í öllum
sínum störfum, og ætlaðist til þess
sama af sínum undirmönnum, enda
átti starf hans sem bryta stóran
þátt í því orðspori sem fór af flagg-
skipi Islands Gullfossi.
Þótt ég væri ungur að árum sýndi
Guðmundur mér snemma trúnað og
fól mér ýmis störf eftir því sem
reynsla mín og þekking leyfði. Eftir
níu ára starf undir hans handleiðslu
á Gullfossi, var ég fyrir tilstilli hans
ráðinn sem bryti á Brúarfossi, þar
sem kennsla hans og trúnaður kom
mér til góða og alla tíð slðan.
Þegar ég hóf veitingarekstur í
Glæsibæ, leitaði ég ráða hjá vini
mínum, eins og svo oft áður, og
voru þau fúslega gefin og af heilind-
um. Þegar Guðmundur lét af störf-
um hjá Eimskip vegna aldurs, var
ég svo lánsamur að fá hann til starfa
þjá fyrirtæki mínu, sem hann gegndi
til síðasta dags.
Þegar Magnús sonur minn hóf
störf þjá fyrirtækinu, miðlaði Guð-
mundur honum af reynslu sinni og
milli þeirra tókst einstök vinátta og
samstarf sem aldrei bar skugga á.
Guðmundur var mikill vinur vina
sinna og naut fjölskylda mín þess I
ríkum mæli baeði í leik og starfi,
sérstaklega ber að minnast veiði-
ferða við vötn eða ár þar sem Guð-
mundur var hrókur alls fagnaðar.
Örlagavaldur í lífi mínu hefur
kvatt þennan heim, og hans er sárt
saknað með þakklæti fyrir það sem
hann gerði fyrir mig sem ungan
dreng og allar götur síðan.
Fyrir hönd fjölskyldu minnar og
starfsfólks sendi ég Sæmundu og
öðrum aðstandendum Guðmundar
innilegar samúðarkveðjur.
Halldór Júliusson.
• Fleiri minningnrgreinar um
Guðmund M. Þórðarson bíða
birtingar og munu birtasti
blaðinu næstu daga.
t
Faðir okkar, tengdafaðir, afi og langafi,
MAGNÚS KRISTJÁNSSON
tollvörður,
Akranesi,
lést á Sjúkrahúsi Akraness fimmtudaginn
5. júní sl.
Útförin fer fram frá Akraneskirkju föstudaginn
13. júnikl. 14.00.
Kristln Magnúsdóttir, Guðlaugur Þór Þórðarsson,
Gunnar Magnússon, Steinunn Bjömsdóttir,
Magnús Magnússon,
Helgi Magnússon, Ama Arnórsdóttir,
barnabörn og barnabamabörn.
+
Móðir okkar, tengdamóðir, amma og lang-
amma,
ERLA Þ. EGILSON,
Eskihlfð 10A,
verður jarðsungin frá Dómkirkjunni ( dag,
miðvikudaginn 11. júní kl. 15.00.
Blóm og kransar afþakkaðir, en þeim, sem
vilja minnast hinnar látnu, er vinsamlega bent
á Slysavarnafélag íslands.
Þórarinn Ólafsson, Björg Ólafsson,
Skúli Ólafsson, Sigrún Ragnarsdóttir,
Elísabet Ólafsd. Paulson, Olaf Paulson,
barnabörn og barnabamaböm.
+
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi og langafi,
SIGURÐUR HELGASON
fyrrverandi bóndi,
Þyrli
sem lést á Sjúkrahúsi Akraness sunnudaginn 8. júnl, verður jarðsunginn
frá Hallgrímskirkju I Saurbær, Hvalfjarðarströnd, laugardaginn 14. júní
kl. 14.00.
Helgi Sigurðsson, Laufey Sigurðardóttir,
Guðrún Sígurðardóttir, Ingvar Ingvarsson,
Ingvi Böðvarsson,
bamaböm og bamabamaböm.
Lokað
Vegna jarðarfarar GUÐMUNDAR M. ÞÓRÐARSONAR verður
fyrirtækið lokað milli kl. 13.00—16.00 í dag.
Veislan, veitingaeldhús,
Austurströnd 12,
Seltjarnamesi.
Lokað
Vegna jarðarfarar GUÐMUNDAR M. ÞÓRÐARSONAR verður
verslunin lokuð frá kl. 13.00 í dag.
Katel,
Listhúsinu í Laugardal.
ATVINNU AUGLÝSINGA
Almenn hótelstörf
Vantar starfsmann á Edduhóteliö í Dýrafiröi
viö almenn hótelstörf. Reynsla æskileg en ekki
skilyrði.
Þeir, sem hafa áhuga vinsamlega hafi sam-
band í síma 456 8222.
„Au pair"
Noregur (Ósló)
Fjölskylda í Ósló leitar að „au pair" til að passa
tvo stráka, tveggja og þriggja og hálfs árs.
Þarf að geta byrjað sem fyrst.
Hefurðu gaman af að vera í sólinni við sjóinn?
í júlí dveljumst við í sumarhúsinu.
Hafirðu áhuga, vinsamlega sendu umsókn
£ með uppl. til Mbl., merkta: „Ósló — 97/98."
Leikskólastjóra
vantarað leikskólanum Lindinni, Laugarvatni,
frá 1. sept. 1997. Áskilin full réttindi. íbúðtil
staðar.
Umsóknir berist á skrifstofu Laugardalshrepps,
Árnessýslu, fyrir 20. júní nk.
„Au pair"
— Kaupmannahöfn
óskastfrá 1. júlí nk. í 1/2—1 ár. Reyklaus, ekki
yngri en 20 ára.
Nánari upplýsingar gefur Ingibjörg í síma
(0045) 4492 8025, Kaupmannahöfn.
Kennara vantar
Kennara vantar við Hússtjórnarskólann á Hall-
ormsstað, um er að ræða kennslu í matreiðslu,
þjónustu og handmennt.
Umsóknarfrestur er til 19. júní.
Upplýsingar gefur formaður skólanefndar,
Helga Hreinsdóttir í símum 471 1673,474 1235,
og skólameistari, Signý Ormarsdóttir í símum
471 1761 og 471 2627.
Starfskraftur
Röskur starfskraftur óskast til dreifingar á bók-
um til bóksala á Stór-Reykjavíkursvæðinu fyrir
lítið bókaútgáfufyrirtæki.
Vinnutími er 3 — 4 klst. 3 daga vikunnar, eftir
hádegi. Þarf að hafa bíl til umráða.
Upplýsingar um aldur, menntun og fyrri störf
sendisttil Mbl. fyrir helgi, merktar: „Bækur"