Alþýðublaðið - 02.04.1960, Blaðsíða 2

Alþýðublaðið - 02.04.1960, Blaðsíða 2
jOtgefandi: AlþýSuflokkurinn. — Framkvæmdastjóri: Ingólfur Kristjánsson. — Bitstjórar: Gísli J. Ástþórsson (áb.) og Benedikt Gröndal. — Fulltrui rltstjórnar: Sigvaldi Hjáimarsson. — Fréttastjóri: Bjórgvin GuSmundsson. ot- Símar: 14 900 — 14 901 — 14 902 — 14 903. Auglýsingasimi 14 906 — A8- aetur- AlM'ðuhúsia. — PrentsmiS.ia Alþý'ðublaSsins. Hvarfisgata 8—10. -• Áskriitargjald: kr. 45,00 á mánuSi. í lausasölu kr. 3,00 eintakið. ¦ l Laun lisfamanng EINAR OLGEIRSSON flutti við síðustu um- raeðu f járlaga tillögu um allmikla hækkun á laun- tim til listamanna. Fór hann hjartnæmum orðum um mannvonzku stjórnarflokkanna, er þeir ekki sarriþykktu tillöguna, og Þjóðviljinn hefur sungið Jaonum lof fyrir, enda leikurinn til þess gerður. ;i Kommúnistar voru ekki svona vinsamlegir listamönnum, þegar þeir 'sátu í ríkisstjórn og feöfðu völd í landinu. Gylfi Þ. Gíslason var þá og er enn menntamálaráðherra. Fékk Gylfi fram- gengt 2o% hækkun á fjárveitingu til listamanna- launa 1957, í kr. 1.200,000, en honum tókst ekki að fá neinn stuðning frá ráðherrum Alþýðubanda- lagsins eða framsóknar fyrir frekari hækkunum í f járlögum síðari ár vlnstri stjórnarinnar. Þá var ekki fyrir hendi sá áhugi, sem Þjóðviljinn sýnir nú. Gylfi skipaði nefnd til þess að endurskoða lög um listamannalaun, og varð sú nefnd sammála úm niðurstöðu. Var samið frumvarp um þetta máí, par sem gert var ráð fyrir 10 manns með 35.000 kr. listalaun og 20 með 20.000, en öðrum í 12.000 kr. og 6000 kr. flokkum. Þetta frumvarp fékkst aldrei flutt á dögum vinstri stjórnarinnar vegna ándstöðu ráðherra Alþýðubandalagsins og fram sóknar. —i Það var ekki fyrr en á dögum AL- þýðuflokksstjómarinnar í apríl 1959, sem frum- ttarpið var flutt á alþingi, en þar hlaut það ekki stuðning Alþýðubandalagsins. Mesta átak síðari ára í málefnum lista og bók- snennta hér á iandi voru lögin um Menniiigarsjóð, |em sexfölduðu fjárráð sjóðsihs úr 0,5 í 3 millj. Jnir árlega. Ekki gerðist það fyrir baráttu komm- nínista, heldur eingöngu fyrir harðfylgi Gylfa Þ. Gíslasonar menntamálaráðherra. Kommúnistar eru duglegir við að skreyta sig með sýndartillögum og yfirboðum, en listamenn þessa lands niunu meira meta raunverulegar"&ð- gerðir til þess að bæta hag þeirra og aðstöðu. Þeir Kunna Einari Olgeirss. takmarkað þakklæti fyrir tillögur nú um það, sem flokkur hans brá fæti fVrir, þegar hann átti menn í ríkisstjórn. Kveðja: OPlO A H/ERÍU KVÖV.W orócare GOMLU DANSARNIK fimmtudaga og laugardaga. Önnur kvöld: Nútíma dansar. — Danssýni- kennsla á miðvikudagskvöldum. ÞEGAR félagið „Skák" sam einaðist Taflfélagi Reykjavík- ur árið 1912, vd'ru eignir þess fjórtán krónur í peningum og fjögur töfl. En hér voru samt mörkuð þáttaskil í reykvískri skáksögu, því að þessum fá- tæklegu reitum fylgdu nokkr ir ungir og áhugasamir skák- menn, sem síðar- urðu lyfti- stöng í skáklífi þjóðarinnar. Einn þessara ungu manna var Eggert Guðmundsson Gilfer. í bókinni „Taflfélag Reykja- víkur 50 ára" fjallar Þorlák- ur Ófeigsson, einn félaganna Úr „Skák" og góðkunningi Eggerts, um skáktímabiliB frá 1910—-20, og lýsir hann hon- um þannig: „Eggert var fljót- ur að leika og var allur á ferð og flugi og virtist aldrei festa hugann við neitt sérstakt. Eng um datt í hug, að þarna væri hættulegur mótstöðumaður. En það kom samt nokkuð oft fyrir, að" hann bar sigur úr býtum. Þá sögðu þeir, sem töldu sig meiri: „Hann er alltaf .svo heppinn, strákur- ihn". Og þessi "„heppni" fylgdi honum ,æ síðan. Svo hvarf Eggert af sjónársviðinu um nokkur ár. Síðar skaut honum upp í Taflfélagi Reykjavíkur að afloknu tón- listarnámi. Þetta er maður- inn, sem lengi vel hélt manna bezt uppi skákhróðri íslands og á fleiri sigurvinn- inga að baki en nokkur ann- ar íslenzkur skákmaður, meist arinn Eggert Gilfer". Eggert Gilfer varð sigur- vegari á Skákþingi íslendinga 1915 og margsinnis síðan. Vet urinn 1924—25 segir í fyrsta sinn frá fjöltefli, og tefldi Eggert þá við sextán menn samtímis. Árið 1928 fór Egg- ert til Oslóar til þátttöku í Skákþingi Norðurlanda, fyrst- ur íslendinga. Fylgdarmaður hans var skákbrautryðjand- inn Pétur Zóphóníasson, og gekk ísland þá í Skáksam- band Norðurlanda. Þetta voru merk þáttaskil í íslenzkri skáksögu, því að nú voru ís- lendingar að verða hlutgeng- ir í skák á alþjóðamæli- kvarða. Aðeins tveimur árum seinna áttu íslendingar sveit skákmanna á þriðja flokka- móti Alþjóðaskáksambands- ins, er haldið var í Hamborg Þýzkalandi, skömmu eftir Al- þingishátíðina. í upphafi móts ins gekk ísland í Alþjóðaskák sambandið (FIDE) og tók þannig virkan þátt í alþjóð- legu skáksamstarfi. Eggert Gilfer tefldi auðvitað í sveit íslands, og oftast á fyrsta borði. Aftur og aftur sótti Eggert svo út fyrir pollinn. Hann var í íslenzku skáksveit inni, sem keppti í Folkestone, Englandi 1933, hann var einn- ið í skáksveitinni, sem keppti í Múnchen, Þýzkalandi 1936, svo og "í Stokkhólmi 1937. Vann Eggert á þessum árum marga athyglisverða sigra í keppni við beztu skákmenn heims og var landi sínu t'il sóma í skáksal og utan. Hann var roeð afbrigðum sómakær fj'rir íslands hönd á erlendri grund, enda var hann ramm- íslenzkur í lund og stoltur soii ur þjóðar sinnar. Þegar heim kom var hinn víðreisti meist- ari ávallt óspar að miðla þeim, sem heima sátu af þekk ingu sinni og vísdómi. Egg- ert tók þátt í ótal skákmótum innanlands frá 1915 til dauða- Framhald á 14. síðu. r IIIMHIII.....M.....IMIIIIIIIIIIIIIIIlllll.....Illlllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllllll..........I.....IIIMMIIIIIMIIII.....I...........I.......IIIIIIMIIIMIIIII.....MMIMIIIII.......Mlllllll......III Han á h o r ¦>V Hækkun útvarps- gjaldsins. >V Bangar tölur. -fc Getum við blóðmjóik- að beztu heimilisvinn- inn. >V Ekki hækkað í áratug. AF TILEFNI bréfs, sem ég birti í grær um hækkun á afnota- gjalfli útvarpsins vil ég taka þetta fram: Útvarpsgjald hefur ekki hækkað í licilan áratug eSa meira. Á sama tíma hefur allt hækkaíS, einnig laun útvarps- flytjenda,Jþó að þau séu svo lág, að útvarpið á jafnvel erfitt með að fá memt til þess að koma fram £ dagskránni. Útvarpið hef ur hvað eftir annað bent á nauð- syn þess að hækka tekjur sínar, en því hefur alltaf veriS slegið á frest. í FYRRA sannaði útvarpið, að það gæti ekki haldið uppi þeirri þjónustu, sem þ'ví ber ef tekju- stofn þess héldist óbreyttur. Um þetta voru allir sammála. En ekki var talið hægt að leyfa hækkun vegna þess að stefnan var sú, að ekkert hækkaði. Fyr- ir nokkru samþykkti útvarpsráð með atkvæðum fulltrúa allra flokka að fara fram á hækkun áf notagjalda og með hliðsjón af því, neituninni í fyrra og enn vaxandi þörf útvarpsins, var hækkunin leyfð nú. HÖFUNDUR bréfsins för með alrangar tölur. Það er rétt að gajldið hækkar um einn þriðja, úr 200 krónum upp Í300 krón- ur, en það sem bréfritarinn sagði um heildartekjur útvarpsins af þessari hækkun var alrangt. — Mér skaust yfir þetta þegar ég bjó bréfið til prentunar, enda höfundurinn töluvís maður og gegn. — Vitanlega eru gjald- endur alltaf á móti öllum hækk- unum. Við viljum alltaf fá sem mest fyrir sem minnst. ^* 2. apríl 1960 — Alþýðublaðið 0 3J hqs .'d ~- é!§cI(iu(fí'i:<i!A ÉG .HEF haldið uppi gagnrýni á dagskrá útvarpsins, en ef ég krefst meira þá verð ég líka að viðurkenna nauðsyn á hærri tekjum svo að hægt sé að kaupa betra éfni. Það er engum blöðum um að fletta, að Ríkisútvarpið er víðfeðmasta og áhrifaríkasta stofnun þjóðarinnar, í raun og veru alþýðlegur háskóli hennar, og þó að margt birtist í því, sem ég hef ekki áhuga á, þá uni ég við það margar stundir og annað heimafólk mitt. Útvarpið er mik ill og góður heímílísvínur — og þannig mun það alls staðar hafa kynnt sig. ,ÆN TIL ÞESS að ég geti ætl- ast tií þess að útvarpið flytji mér aðeins það bezta sem þjóðin á í fórum sínum, verð ég að búa þanníg að því, að þaff geti upp- fyllt kröfur mínar. Það hefur aldrei þótt góð latína að'kvelja hestinn og heimta samt af hon- um æ þyngri drátt eða byrði. — Það höfum við gert gagnvart Ríkisútvarpinu. Við höfum búið hraksmánarlega að því og það jafnvel svo, að það hefur missfc hina ágætustu útvarpsþuli sína, vegna þess eins að smánarlegf húsnæði þess hefur verið heilsu> spillandi. ' ÚR ÞESSU hefur nú atí nokkru verið bætt, þó að enn sé alls ekki fullnægjandi .En enn búum við þannig að dagskránni, að hún hefur undanfarna mánuðl verið að veslast upp. Ef þjóðin á að hugsa vel um nokkra stofnun, þá er það Ríkisútvarpið. Það kemur til okkar oft á dag. Við getum ekki blóðmjólkað það lengur. Mælirinn er fullur. Hannes á horninu. j

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.