Kirkjublaðið - 24.12.1893, Blaðsíða 13

Kirkjublaðið - 24.12.1893, Blaðsíða 13
233 »Graman heid jeg að drengirnir minir hefðu af' að sjá þetta«, sagði þá konan, og var eins og hún viknaði við; »en það er nú ekki til neins að tala um það, við erum ekki á þeim vegi heima, að við höfum ráð á því«. Og hún leit upp á okkur báða, kaupmanninn og mig, svo á myndina, og dvaldi lengst við hana; henni vöknaði um augu — hún kastaði á okkur kveðju, leit enn þá til myndarinnar, og gekk út. »Jeg var svo á vegi staddur þá, að jeg hafði enga aura í vas- anum, og var kaupmanninum dálítið skuldugur, og skuldina vildi haim endilega f'á fyrir nýárið. Jeg gat ekki beðið hann að lána mjer myndina handa henni. Jeg bað hann því bara að selja eigi myndina fáeina daga, og fór. Á heimleiðinni stóð mjer allt af fyrir hugskotssjónum konan, þegar hún leit upp á okkur og myndina — og gekk út með grát- stafinn í hálsinum. »Þú getur keypt hana og gefið henni hana á jólunum, ef þú vilt«, sagði minn innri maður eða minn betri maður, hvað ofan í anuað við mig; og svo rann mjer í hug í myrkrinu heim um kvöld- ið fátæklega baðstofan í kotinu, konan og drengirnir bennar — og svo skyldi myndin koma að óvörum, þegar búið vœii að kveykja á jólakertunum, — bvílíkur fögnuður skyldi það verða ! Þó að jeg færi að hugsa um annað, kom þetta aptur og aptur. jÞú getur sleppt einhverjum smáóþarfanum, sem þú ert vanur að kaupa fyrir jólin — —c og seinast var jeg fastráðinn, er jeg kom heira, að gjöra þetta. Rjett fyrir jólin fór jeg í kaupstaðinn, borgaði skuld mína, og spurði eptir myndinni; hún var óseld enn ; jeg keypti hana og 3 eða 4 myndir aðrar og fór heim með þær. II. Það var líka glatt í kotinu á jólanóttina eins og annarstaðar þar sem meira var til. Litlu drengirnir í kotinu voru tveir, annar 5, en hinn 7 vetra. Það haiði verið skipt á mllli þeirra heilu kerti, og það var ekki dregið að kveykja á stúfunum. Lítill steinoliu- lampi logaði í miðri baðstofunni, og litlu kertin í tveimur ofurlitl- um fjaðrarpípum logaði hvert í kapp Wð annað þar á svo litlu borð- kríli við rúmið þeirra foreldra þeirra. Paðir þeirra var búinn að Játa húslestrarbækurnar upp á hyllu, og sat á rúminu sínu ; iitlu drengirnir sátu á sínu rúmi með hníf- ana sína, og horfðu alvarlegir fram í baðstofudyrnar, því þeir áttu von á mömmu sinni að framan með jólamatinn. Og hún kom að framan með jólamatinn þóirra allra feðganna ; og seinast sótti hún sinn f'ram, og svo settust þau 511 að snæðingi. Litlu drengirnir báðu Guð að blessa sig og matinn sinn og fóru svo að borða. Það lá vel á þeiin, Þeir báru saman bitana sína, spjölluðu s

x

Kirkjublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjublaðið
https://timarit.is/publication/137

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.