Lögberg-Heimskringla - 23.07.1964, Blaðsíða 10

Lögberg-Heimskringla - 23.07.1964, Blaðsíða 10
10 LÖGBERG-HEIMSKRINGLA, FIMMTUDAGINN 23. JÚLl 1964 Kafíidrykkja á fslendingadegi í Elm Park konur, sem nokkur myndar- bragur er á, hafa með sér kaffiáhöld, alskonar brauð og bakninga, og veita óspart. Menn ganga á milli góðbú- anna, frá einu borðinu til annars, og eta og drekka kaffi, eins og hver og einn hefir hreysti til. Eina konu þar varð mér strax starsýnt á. Hún var einkennileg og greind í tali, en skrítin og grófgerð í fram- komu. Feit var hún og fyrir- ferðarmikil, klædd nærskorn- um rauðum gljásilkikjól. Ó- tamdri glysgimi var sjáan- lega fullnægt að einhverju leyti með alskonar gullstássi, sem bókstaflega hringlaði í utan á henni. Þó var sérstak- lega beltið, sem hún spenti um sig miðja, nýstárlegt í mínum augum. Það var gert úr silfurdölum, sem voru hlekkjaðir saman. Gat þar að líta á víxl höfuð Viktoríu Bretadrotningar og frelsis- gyðju Bandaríkjanna með á- letruðum einkunnarorðunum „Vér treystum Guði“. Beltið var sjálfsagt verðmikið, því að það þurfti fjölda af silfur- dölum til að ná utan um mitt- ið á konu þessari. Fegurðar- gildið var þó ekki að sama skapi, — en hvað hefir það að segja samanborið við mátt auðsins — þeim guði treysta flestir. Ég hefi einhvern veginn tapað af samferðafólkinu, og þarna í mannfjöldanum gríp- um mig hálfgert óyndi og heimþrá. Mér verður reikað niður á árbakkann. Hér er gott að sitja ein, hvíla sig, hugsa og dreyma. Sólin stafar í ána, og breytir skolgráu leir- vatninu í fljótandi gullstraum. Lygn er áin á yfirborðið, en sterk, djúp og straumþung liðast hún og vindur sig eftir sléttunni, myndar nes og tanga. Eitt þessara nesja er „Elm Park“, staðurinn, sem við nú stöndum á. Liggur það eins og risavaxið hófspor, sem L i f a n d i fólksstraumurinn heldur áfram kynslóð eftir ir áin áfram á leið til hafs — ímynd þjóðarinnar hérna. ilmandi gróðrarmoldina eða gulann leirinn. Þarna streym- áin sveigir í kring um. Hún þvær bakkana, jafnar saman og flytur í burtu, ýmist dökka, kynslóð, meðan tíminn er að jafna í glösunum. Þjóðin heldur áfram, sterk og straum- þung, en þeir, sem byggðu landið fyrst, hverfa í haf gleymskunnar, nema eins og óljósar þjóðsagnir. Þarna kemur Una frá Holti í áttina til mín, en hún sér mig ekki og fer framhjá. Síðan ég kom að heiman, hefi ég verið heimagangur hjá henni. Una er búin að vera hér vestra til margra ára, er orðin öldruð kona og á upp- komin börn, sem hún býr með, því að maður hennar er dáinn fyrir nokkru síðan. Una er stöðugt að spyrja mig frétta frá íslandi, sýnist aldrei fá nóg að heyra heim- an að. Hún spyr um allt — menn og málefni, búskap, skepnuhöld og allar breyting- ar, sem orðið hafa í sveitinni síðan hún fór En oftast minnist hún á Holt, jörðina, sem hún var fædd og uppalin á. Þar bjó hún með Sveini manni sínum í nokkur ár við mikla fátækt og þungt hús, þangað til Eiríkur hreppstjóri, faðir Jóns í Hvammi, gekst fyrir því að fá hreppinn til að senda þau til Ameríku, svo að þau yrðu sveitinni ekki lengur til þyngsla. Ég læt Unu aldrei merkja það á mér, að ég muni eftir því, að þau voru send af sveit vestur, og enn síður Ásgrím son hennar. Annars hefi ég oft hugsað um þá Hvammsfeðga síðan ég kom hingað, því að það er líka þeim að þakka eða kenna, að ég dreif mig hingað vestur. Og það er ekki frítt við að ég brosi með sjálfri mér, þegar ég hugsa um, að ég heimsæki oftast og mér til mestrar ánægju þessa fjöl- skyldu, sem hreppstjórinn losaði sveitina við. Reyndar fer altaf af mér gleðibragur- inn, þegar myndin af Jóni kemur upp í huga mínum, og þótt skrítið sé, kemur það oftast fyrir, þegar ég er með Ásgrími, ekki eru þeir þó líkir — og ekkert græðir Jón á samanburðinum. Hann var fæddur og alinn upp til að vera prýði og forystumaður sveitarinnar, til að ráða þar og ríkja, búa á stærstu jörð- inni, velja sér þá konu, sem honum geðjaðist bezt að — kaupa hana, ef hann fengi hana ekki með öðrum hætti. En Ásgrímur var sendur af sveitinni, til að forðast frek- ari vandræði, út í fjarlægð og óvissu í aðra heimsálfu, til að bjargast þar eins og bezt mátti, eða hverfa í djúpið eins og litla systir hans, sem dó í hafi og var grafin af skipsfjöl. Hvað ætli foreldrar mínir segðu, ef þau vissu um hugsanir mínar — þau, sem fyrir löngu hafa skipað mér í húsfreyjusætið í Hvammi? En það getur orðið bið á því, og kannske líka bið á því, að ég fari heim til íslands aftur. Og þó gnæfir nú Island und- CHARLES RIESS & CO. FUMIGATORS SUnset 3-3529 877 Woll St. WINNIPEG arlega hreint og hátt í huga mínum þessa stundina. Það flýtur í tárhreinu heiðríkju- loftinu úti í björtu norðrinu — hillingalandið í fjarlægð, sem enginn hér nær að stíga fæti inn á. Sterk löngun grípur mig, að vera aftur horfin heim, und- arlega seiðandi þrá eftir horfnum fegurðar- og yndis- stundum úti þar. Þó er það einn vormorgunn bjartur og fagur, sem stendur mér ein- kennilega ljós fyrir hugskots- sjónum. Ég heyri enn glaðæ raddir vorsins óma í loftinr og finn ilm gróandans. Grar ið, fagurgrænt og ungt, er mjúkt undir fæti, döggir glitrar og glóir eins og stór.i’ demantsdropar í lynginu of fjalldrapanum, og lambagrar ið klæðir gráa melana ljés rauðu skrúði. Morgunsólir umvefur allan gróður jarðar hlýju og birtu. Fjöllin teygja sólroðna tindana upp í tær- an himininn, og ár og lækir eru á hraðri ferð til hafs. Og hafið ber við blátt loftið eins og dökk rönd langt úti í fjarskanum. Yndislegur ís- lenzkur vormorgunn — lífs- gleði og lífsþrá, hvert sem litið er! Náttúran leggur saman nætur og daga til að bæta upp fyrir kaldan og langan vetur. Miðnætursólin skín svo bjart, að dökkir vængir næturinnar verða ljósir og gagnsæir. Þegar nótt og dagur halda bæði í senn vörð um jörðina þarna úti í norðrinu, fylgja því undar- legir töfrar. Mennina langar líka að leggja saman nætur og daga, vaka vorið út, og njóta lífsins og ljóssins, eins og allur annar gróður jarðar- innar, láta draumana rætast og vonirnar vaxa. Þessa þrá mína, að leggja af stað upp á eigin spýtur út í heim, fastákvað ég þarna úti í morgunsólskininu að upp- fylla. Alein fann ég þá styrk til að ráða mér sjálf, en láta ekki binda mig á dreif í Hvammi alla æfi. Ég er ekki enn búin að ná mér eftir bón- orð Jóns í Hvammi, sjálf- byrgingsháttinn, eigingirnina og hégómaskapinn, sem lýsti HUGHEILAR HAMINGJUÓSKIR H. A. BRODAHL & CO. PUBLIC ACCOUNTANTS & AUDITORS PHONE WHitehall 2-6791 418 MclNTYRE BLOCK HAMINGJUÓSKIR Parrish & Heimbecker Limited 661 GRAIN EXCHANGE BLDG. WINNIPEG WHiteholl 2-2247 Operating Fully Equipped Grain Handling Facilities at Moosehorn and Gimli and Modern Feed Mill at Gimli Specializing in Prepared Scientific Feeds with SHUR-GAIN Concentrates Gimli Agenf _____J. S. GENDUR Moosehorn Agent _R. A. ALTMAN ALÚÐAR ÁRNAÐARÓSKIR til allra íslendinga í tilefni af þjóðminningardeginum á Gimli DR. J. S. LANOWAY Office Ph. SPruce 4-6485 Res. Ph. HUdson 9-9393 CHIROPRACTOR 831 SARGENT AVE. WINNIPEG HAMINGJUÓSKIR Halldor Sigurdson & Son LIMITED CONTRACTORS AND BUILDERS 1410 Erin St. WINNIPEG SPruce 2-6860 MAY WE CONGRATULATE OUR MANY ICELANDIC FRIENDS ON THIS YOUR NATIONAL HOLIDAY QiiustcnJ .CLEANERS .FURRIERS .SH1RT LAUNDERERS .FUR STORAGE .CARPET CLEANERS CL2 36II

x

Lögberg-Heimskringla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg-Heimskringla
https://timarit.is/publication/160

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.