Alþýðublaðið - 19.04.1961, Blaðsíða 7

Alþýðublaðið - 19.04.1961, Blaðsíða 7
Þórarinn Olgeirsson í viðtali viðiÁlbyðublaðið Grimsby, 13. apríi ÞEGAR komið er inn í skrif stofn Þórarins Oígeirssonar, ræðismanns, í húsi Rinoviafé lagsins í Grimsby, rekur gest urinn fyrst augun í stóra og glæsilega mynd af forseta ís lands og frú hans á einum veggnum. Þar er einnig stórt kort af ísiandi og annað sem sýnir fisktegundir á íslandsmið um. Þórarinn fagnar blaðamann inum vel að vanda og síðan er tekið til við að ræða nýjustu fréttirnar úr löndunarstríðinu og ástandið S herbúðum Denis Welch. Ræðismaðurinn brosir hæversklega og hálfvegis fær ist undan þeirri beiðni blaða mannsins um, að hann segi hon um frá starfi sínu sem ræðis manns íslands og umboðs maiiDs íslenzku togaranna. — Ja, mitt starf sem ræðis manns er fyrsfc og fremst fólgið- í því að greiða götu allra ís lendinga sem hingað koma og þurfa aðstoðar eða ráðlegginga með. — Upphafið að ræðismanns störfum mímim er þannig til komið, að í upphafi síðustu heimsstyrjaldar fóru íslenzku togararnir að stórauka sigling ar sinar á brezkan markað. Þeir höfðu áður aðallega siglt til Grimsby og Hull, en vegna kafbátahættunnar var nauðsyn Iegt að láta togarana Ianda á vesturströndinni, í Fleetwood. Þar var miklu betri aðstaða til að dreifa fskinum um land ið heldur en á austurstírönd inni«. Brezka stjórnin lagði því mikla áherzlu á að landanir færu fram á vesturströndinni. í Fleetwood er hins vegar miklu verri aðstaða til löndun ar en í Grimsby og Hull. — Það voru nokkrir fislenzk ir útgerðarmenn heima, sem báðu mig um að annast landan ir togara þeirra í Fleetwood. Það voru yfirleití togarar, sem lönduðu hjá Rinoviafélaginu í Grimsby. í Fleetwood voru gerðir s.imníngar við J.. Marr & Scn, Ltd. um afgreiðslu ís íenzku ío<;aranna. Ég þurfti að frytijpf' biiferlum þangað og gerði það 1. janúai 1940. Ég átti erfitt verk þar fyrir hönd um, því stumlum voru 8 tog arar til afgreiðslu hjá mér t einu. — Þanníg hófust í raun ög veru ræðismahnsstörf mín, því auk starfs míns fyrir útgerðar mennina hlóðusí á mig margs konar störf fyrir landa míua vegna viðskipta, slysa og stund um fórust íslenzk skip vegna styrjaldarinnar. Fáíir fslendingar ferðuðuafc hins vegar til Bretlands, aðrir en sjómenn, á þessum tíímum, enda mikii hættaaf kafbáíum og öðrum stríðsvélum. — Árið 1948 tók ég að mér, fyrir ítrekuð tilmæli Stefáns heitins Þorvarðssonar, sendi herra í London, vararæðis mannsstörf fyrir ísland í Grims by og 1954 varð ég gerður að ræðismanni. Þetta varð að fá staðfestingu brezka ufcanríkis ráðuneytisins, þar sem ég er brezkur ríkisborgari. — Stundum hef ég orðið að aðstoða ferðamenn, en heldur hefur það verið sjaldgæít, því íslending-ar. hafa' yfirleitt hafti mikla peninga milli handa. — Ég man eftir því, að einu sinni kom hér komt. nokkur, sem síðar skrifaði bók um ferð ir sínar. Hún þurfti að komast til Danmerkur og vildi að ég ¦ VSVi-V--.,'- -VVvVV.,:^;V-.;V'. v'yaiv-S'vffæiv ¦ útvegaði henni far með skípí. Þvíí miður gat ég það ekki. Hún segir frá viðskiptum sínum við mig í bókinni, og segir, að ég hafi spurt hana allhöstuglega „Ertu mannlaus", en hcnni hef ur misheyrzt blessaðri, því ég spur.ði „Ertu málllaus" og átti við hvort hún talaðí ensku eða dönsku, Þessi ferðakona klædd ist þjóðbúningi og varð það til þess eitt sinn, að ókunnur mað ur vildi endilega gefa henni eitt sterlingspund. (Líkl|cg!a haldið að hún væri að betla. -— Nú, varðandi löndunar deilur okkar við Breta, þá byrj aði hamagangurinn fyrst fyrir alvöru með Dawson. Ósam komulagið hófst hins vegar, ár ið 1920, þannig að við erum búhir að eiga í löndunarstráði við Breta í 40 ár. — Þetta hófst þannig, áriff 1920, að hingað komu fjölmarg ir snurpuveiðarar frá Darí mörku til að landa, Útgerðar mönnum hér var illa við kom ur þessara skipa og vildu losna við þau og alla útlendinga. í Grimsby voru þá aðeins tvö frystihús. Ég var þá búinn að láta smíða togarann Belgaum. Þórarinn Olgeirsson, ræðismaður. Til þess að hindra Iandanir út lendínga var gíipið til þess ráðs að hækka ísinn úr 10 shill ingum í tvö pund og 10 shill ínga tonnið. Þeir skelltu þessu á mig Díka, þar sem ég var út lendingur,, Ég keyti þá 200 tonn af kolum í Blyte, þar, sem --,-.--¦-' VV-VvivV^VViVVi^vVVVVi ¦ V'v ¦ .1 ' - , .¦ w. Ingólfur Arnarson brýtur löndunarbannið 1953. ég fékk þau 5 shillingum ódýr ari t&nnið. ísinn keypti ég á Aberdeen á 10 shillinga. Síðai* landaði ég í Grimsby. Það varð nokkur töf á því fyrir mig að* þurfa að koma við S Blyte og Aberdeen til að sækja kol og ís. — Ég sagði þeim í Grimsby, að þeím tækist ekki aS reka mig í burtti, því ég kæmi eftir sem áður.. Ég fékk loks annað frystihúsíð til að selja mér í» inn á 10 shillinga, eða það' sama og ég fékk hann á fi Ab erdeen. En þetta síríð tók mig- 6 mánuði. — Árið 1932, að mig minnir, voru þær reglur settar, að út lendingar máttu ekki koma ti> Grimsby eða Hull með nema lttöO kítt í einu. — Það borgaði sig ekki að sigla með svo litið. Sölur vorw 'ágar og 10% innflutningstoíl ur„ Það voru útgerðarmenra sem komu þessu þar.nig fyrir. Tollurinn hélzt fram í stríðs byrjun og var settur á aftur fljótlega eftir strííðið. Þessar deilur hafa því staðið í 40 ár og er ekki lokið áð fullu ennþá. — í maí 1952 lýsti forsætis ráðherrann, Óíafur Thors, yfir útfærslu landhelginnar. Þá blossaði allt upp hér og land anir voru stfeðvaðai-. Við reyndl um að brjóta bannið með þvi, að fá fiskikaupmeiinina í lið' Framhald á 12. síðu. Alþýðublaðið — 19. april 1961 J

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.