Alþýðublaðið - 26.07.1961, Blaðsíða 15

Alþýðublaðið - 26.07.1961, Blaðsíða 15
heitt. En það var eitthvað milli okkar Nínu — eitlhvað sem hvorugt okkar óskaði eft ir, eitthváð, sem hvorugt okk ar ré'ði við. Við hefðum gert lífið að helvíti hvort fyrir öðru. Ég held að húri hafi trú lofast Frank til að losna við mig — hún elskaði hann á annan hátt en mig. Ég varð brjálaður af afbrýðissemi. Ég sagði ffiHt, sem mér kom til hugar &L að kvelja hann og við rifumst ákaft. En dag inn áður en hann lézt sá hann okkur Nínu saman. Þegar hann gekk að heiman með byssu í dögun varð ég hræddur um að hann myndi fremja sjalfsmorð og ég elti faann til að koma í veg fyrir það. Hann sá im og kallaði til mín a8 nú skildum við gera út um þetta. Hann var hálfgalinn af svefnleysi og þjáningu og hann vildi að við hentum upp krónu um það hvor okkar skildi skjóta sig. Ég reyndi að na byss- unni af honum og skotið faljóp af meðan við slógumst um hana. Kúlan drap Frank. Þetta er allt. Ég elska þig °g þig eina nú og ætíð, en sorg og örvænting hafa gert mig að hraki eins og ég skil vel að þú gazt ekki elskað mig. Johnnie". Tárin runnu niður kinnar Julie. Hún skildi þetta allt nú! Það var ekkert einkenni legt við að Jofannie skyldi drekka, ekkert einkennilegt að hann skyldi langa svo mjög til að komast héðan. Nokkrum dögum seinna kom Peter tij faennar og sagði henni að Mark hefði Ihringt. Hann hafði orðið skelfdur mjög þegar hann heyrði um brunann og hann vildi að Julie kæmi að vörmu sþíori til Sidney. „Hann býr sjélfsagt hjá Barrons," sagði hún. „Ég skai hringja til hans." Peter leit alvarlegur á faana. „Þú segir honum víst að þú farir til Sidney, Julie?" Hún leit á hann og ástin skein úr augum hennar. „Vilt þú að ég segi það?" Hann leit undan og rödd hans var hörkuleg þegar haim svaraði: „Já. Ég vil að þú búir í Englandi og giftist Mark, verðir hamíngjusöm og eignist börn, sem líkjast þér cg honum — gáfuð, heil farigð og glöð börn." Hún spurði aftur örvænt- ingarfull: „Ertu viss um að þú viljir þelta, Peter?" Hann leit ekki heldur á hana er hann svaraði j þetta sinn- Rödd hans var rám og kuldaleg: „Þetta vil ég, Ju- lie." 21. Daginn eftir flaug hún til Sidney og tók með sér fáeina kjóla, sem hún hafði keypt sér. Mark beið hennar þeg- ar hún 'kom út úr flugvél- inni. Hann var rauðbrúnn og myndarlegur, ekki m'nnstu vitund þreytulegur þó hann hefði unnið svo mikið. Hann var maður, sem sérhver kona gat verið stolt af ... en hana langaði til að hlaupast á brott friá honum. „Hvað er að þér, héimsk- ing'nn þinn!" sagði hún reiði lega við sjálfa sig og brosti til hans. Hann þrýsti faenni að sér. „Það er dásamlegt að sjá þig aftur, Julie. Þú veizt ekki hvt dásamlegt mér finnst það." Kún svaraði þessu engu, en sagði í þess stað: „Þú lít- ur stórkoslega vel út". „Það er loftslagið. Nú á ég aðeins fáeinar bjorgir eftir. Eft'r viku fljúgum við til Englands." Hún kipptist við. „Svo fljótt?" „É,g hef verið hér í tæpa tvo mlánuði." Hann hló eins og skóla- drengur. „Við förum í búðir saman, elskan." Hún hló með. „Þú í kven fataverzlun.'' Hann tók um faandlegg Ihennar og þau gengu að af- greiðsldborðinu til að sækja tösku hennar. „Ég er afbrýði samur hverja mdnútu sem þú ert ekki hjlá mér. Ég hef held ur aldrei hjálpað neinni konu við fatakauip fyrr. Ég hlakka til að velja ný föt handa þ'ér." „Föt! Ég faef ekki efni á að kaupa meira en eina dragt og tvakjóla". Þau voru á leið til bílsins. Hann klappaði á faönd henn ar. „Ég hef nú hugsað mér annað. Við getum gif okkur fyrr en til stóð og ég gef þér fötin í brúðargjöf. Það VIL ég fá að gera.'' Hún varð hrædd aftur og hún titraði. „Nei, Mark. Ég sagt þér fíá morðmálinu? Ég hef heyrt að það hafi verið skrifað um það í blöð- in hér." „Hann hefur sagt mér það. En Peter myndi aldrei drepa neinn — ekki þannig. Ekki einu sinni iþó faann væri dauðadrukkinn.'' Maík var faenni sammála. „Það faeld ég ekki heldur. Þess vegna minntist ég aldr ei á það við þig. Ég áleit allt af að Peter væri saklaus." Hún tók feglnsamlega um handlegg hans. „En hvað það er gott að heyra þig segja þetta, Mark!" Rödd hennar var svo glaðleg, að hann leit undrandi á hana. „Af hverju erum við að tala um Peter? Við skulum heldur tala um okkur sjálf, Julie. Getum við ekki gift okkur hér áður en við förum faeim?" „Æi nei," sagði hún og nú Maisie Grieg Sigur ástarinn Málverkasýn- ing Sigurbar Kristjánssonar .% NÝLEGA var opnuð mál- verkasýning Sigurðar Krist-'* jánssonar í Bogasal Þjóðminja safnsins. Jafnframt því sem Sigurður hefur starfað að list- munaviðgerðum í nokkur ár og áður á smíðavinnustofu Beykja víkurbæjar hefur hann málað margvíslegar myndir, sem nú eru í fyrsta sinn hafðar til sýn- is opinberlega. Sigurður er 64 ára, fæddur í Miðhúsum í Garði, sonur hjón anna Kristjáns Sigurðssonar og Ingveldar Magnúsdóttur Þór arinssonar, útvegsbónda þar, fluttist til Reykjavíkur tveggja ára gamall ásamt foreldrum sín um. Hann fór til Danmerkur 1918, lærði teikningu og hús- gagnasmíði og stundaði iðn sína í 7 ár í Danmörku og Sví- Þjóð. í fjögur ár var hann í sigl ingum víða um faeim og dvald ist m. a. í nokkra mánuði í Suður-Ameríku og ítalíu, Málverkin sem Sigurður sýn ir eru allforvitnileg og marg- vísleg. Hér er bæði um ab- strakt og landslagsmálverk að: ræða og eru sum málverkanna gömul, allt frá því fyrir 1930. Málverkin eru til sölu, en nokkur eru í einkaeign. Víkingur vann Skelfingin greip hana á ný_ „En ég verð ekki tilbúin þá. Húsið er ekki til ennþá og ég á eftir að kaupa öll hús gögn í það." „Vitleysa. Liáttu innan- faússskreytingarmann um faúsgögnin." Hún hló. „í húsi uppi í sveit? Þú verður að láta þig. Mig langar líka til að gera allt sjíálf. Þú getur kallað það tómstundastarf ef þú vilt." Hann ætlaði að mótmæla á ný, en faætti við það. „Þú hefur haft það erfitt, elskan mín, bruninn . .. og Johnnie Brownell. Af faverju léztu mig ekki vita?" Já ... hvers vegna ekki? Ef til vill vegna þess að hún vissi að hann hefði komið að vörmu spori og hana langaði ekki til að hafa hann hjá sér. „Þú varst á ferðalagi og og ég faélt að hréfið myndi ekki ná til þín." „Þú faefðir getað sent skeyti. Ég hefði komið að vörmu spcri." „Það veit ég." Hún,. tók þakklátlega um hönd háhs. „En ég vildi éklci eyðileggja ferðina fyrir þér. Og 'þú gazt ekkert gert. Ertu búinn að fá faóteiherbergi fyrir mig?" .r Hann hristi faöfuðið „Við verðum að búa hjá Barrons. Þau heimta það." „Ég verð að. fá mér föt. Fötin miín brunnu öll." vil kaupa mín föt sjálf." Hann sagði rólega, en radd blærinn sýndi hve sár hann var: „Má ég ekki gefa þér fötin, Julie?" Hún hristi höfuðið. Hann var mjög þögull á leiðinni heim til Barrons og hún skildi að það var henni að kenna. Hann talaði um búgarðinn. Hann gæti víst keypt helm inginn núna, þegar Johnnie væri látinn? „Peter keypti hann," sagði faún. „Jcfannie seldi honum faann fyrir lát sitt." „Keypti PETER hann? Ætlaðir þú ekki að fá John- n'e til að selja mér sinn hlut?" „Hann vildi ek'ki selja neinum nema Rod Ashford. En þegar faann skildi að hann myndi deyja seldi faahn Pet er hann. Peter bjargaði hon um út úr bálinu." „Það er furðulegt favernig Peter leggur í vana sinn að ganga um og bjarga manns- lífum," sagði Mark. „Er faann fífldjarfur að eðlisfari eða er hann fæddur undir æv- intýralegri stjörnu? Það er allaf eitthvað að ske um- faverfis Peter. Hefur faann 36 var hún ekki lengur skelfd. Hún var dauðfarædd. — „Mamma verður að koma í brúðkaupið. Og foreldrar þín ir Mark. Og ..." Hún þagnaði. Það var of margt, sem henni lá á fajarta. Hún varð að hugsa málið vel cg vandlega og það gerði hún meðan Mark var á skrifstof unni og þegar hann kom faeim hafði hún ákveðið sig. Hún sat ein á siVölunum og las í faók. „Ertu ein, Jul- ie?" Hún kinkaði kolli. „Gott," hann neri höndun um saman. „Það er aldrei Ihægt að faafa þ:g í friði. Við eigum eftir að ræða svo margt." „Já, Mark Viltu te?" Hún ætlaði að ganga fram,. en faann tók um faandlegg henn ar. „Er þetta afsökun til að losna við mig, Julie? Þú hef ur alltaf borlð eitthvað fyrir til að þurfa ekki að vera ein með mér síðan ég kom aftur til Sidney. Það er eittfavað að. Ég finn það. Hvað er að, fajartað mitt?" Hann tók faana í faðm sér og dró hana varlega að sér. En þegar hann ætlaði að 'kyssa^hana sleit hún sig lausa. Hann horfði spyrjandi á faana, en sleppti faenni. Hún stóð við gluggann. „Þú ert svo góður við mig, Mark, og ég er þér svo þakk liát." Rödd nennar brast. Hann gekk til hennar og SÍÖASTI leikurinn í II dcild fór fram á Melavellinum í gær- kvöldi# Þá léku Víkingur og Breiðablik, og sigraði Víkingnr, / með 5:0. Öll mörkin voru skoruð * í fyrri hálfleik. . . BifreiSesalan Frakkastíg 6 Símar 18966 - 1909? • - 19168. Salan er örugg hjá okkur. .; Bifreiðir við allra hæfi. ; Bifreiðir með afborgunum. ,\ Bílamir eru á staðnum. -, ----------------------------------------------------- , i < tiQfiMbiU, ML'Jc X^^KnJC Alþýðublaðið — 26. júlí 1961 |C

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.