Alþýðublaðið - 15.02.1964, Qupperneq 2
i SUtstJórar: Gylíl Gröndal (ób. og Benedlkt Grönilal — Fíóttastjórl:
J Arnl Gunnarsson. — Ritstjórnarfulltrúi: Eiður Guðnason. - Simar:
1 14900-14903. — Auglýsingasími: 14906. — Aðsetur: Alþýðuhúsið við
| Hverfisgötu, Reykjavik. — Prentsmlðja Alþýðublaðsins. - Áskriítargjald
kr. 80.00. — í lausasölu kr. 4.00 eintakiö. — Útgefandi: Alþýðuflokkmini
VERÐTRYGGING KAUPSINS
;| í SAMRÆÐUM atv&nupekenda og ver'ka-
| cnanna um iausn vertkfalsins fyrir síðustu jól bar
é góma þá lerð að isemja um einhvers konar verð
| itryggingu á kaupgjaid láglaunastétta. V'oru báðir
s aðilar til viðræðu um það mál, enda þótt ekki iværi
I J>að tekið upp í þeirri iausn, sem samkomulag
| varð um.
i: Áisínuimtíniavorugreiddar vísitöluuppbætur
| á svo tílLaiílt kaup. Þóttii þetta ýta undir hraðar
1 -Iverðhækkanir og magna verðbólgu. Voru uppbæt-
1 umar lafnumdar hjá flestum stéttum, öðrum en
4
| ibændum.
Komið hiefur á daginn, iað lafnám þessa fcerfis
| ieiðir til aukinnia •v'innudeilna, og verkafólk unir
I J>ví illa, að ein stétt njóti í þessu máli sérréttinda,
| isem hiinar verða að greiða í hærra vöruverði. Því
| -er mál þetta nú aftur á idagskrá, og fcann það að
!koma frekar vlið isögu síðar í vor.
Flokksstjóm Alþýðuflolsksins gerði nýlega
| samþykkt um, að afnema bæri tengsl milli kaup-
| gjalds og verðlags landbúnaðarafurða, en öðrum
| fcosti hljóti verkalýðshreyfingin að krefjast verð-
1 trygginga í einhverri mynd á kaup sitt. Fimdur-
f inn hvatti tii víðtæks samkomulags xun verðlags-
f og launamál, og er þetta atriði eitt hið mikilvæg-
| asta á því sviði.
FURÐULEG FYRIRÆILUN
i Á SÍÐASTLIÐNU ÁRI gengu fulltrúar frysti-
i Ihúsanna hjviað eftir lannað á fund ríkisstjómar með
i fkvartanir þess >efnis, að afkoma húsanna færi versn
a endil með síhækkandi útgjöldum. Töldu þeir svo
| komið, að frysillhúsin gætu efcki dienígur risið und-
i ir slíkum hækk'Uinum, ef þau fengju þær ekki
j Ibættar.
Ríkisstjómin fét rannsafca þessi mál ivandlega,
; og komst að þéirri niiðurstöðu, að sinna yrði kröf-
<um fyrstihiúsaeiigenda ieftir verkfallið fyrir jól.
I 'Taldi ríkisstjómin óhjákvæmlegt að styrkja frysti
iðnaðinn, og var það ein aðalorsök söluskattshækk
unarinnar.
Nú gerast þau undur, að hinir þrautpíndu
i frystihúsaeigendur, sem hóíuðu ríkisstjóminni
stöðvun á siðastiiðnu ári, segja frá fyrirætlunum
um að koma upp nýrri kassagerð. Mundi það verða
verksmiðja, sem kostaði tugi miiljóna, en fyrir
‘ ‘Cr a þessu sviði ein fullkomnasta kassagerð Ev-
| rópu, og getur hún fullnægt þörf landsmanna á
i sínu sviði.
? Það er furðulegt, að frystihúsaeigendur skuli
■ hafa slík áfoim á sama tíma, sem þeir grátbiðja
j ííkisstjómina um fjárhagslega hjálp. Það væri
fáránleg fjárfesting að byggja slíka verksmiðju
nú að óþörfu.
-----------------
kJLk.
iiiiiiiiiniiuuiiiiiiiiiniiiiiiUiiuinniil
4iiiiifiiiiiiiiiiiiiiitiiiiiiiiiiiiiiiimnMiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiinniiiiii|iii
Skemmtiíegur fróðleiksmaður.
Hvers vegna farandblóS í íslendingum?
: Bera íslenzkir framámenn svip íyrsíu forystumann-1
anna?
j 5
ÍniiniiiiiniiiiiniiiinnniiiiniiiiiiiiMití/íp'iirtlíWWPiniiiiHiiiiiiiiiiiiiiiMliiiMMtMiiiiiiiiiiiiiiuuiiiwinHniHiimi
S. O. SKRIFAR af gefnu tilefni:
„UmræSur um uppruna íslendinga
í útvarpinu fyrir noklcru voru 'aö
vonum ekki samhljóða, þar sem
landnámsmenn voru komnir frá
ýmsum löndum, en þó flestir frá
Noregi beint eða um Bretlands-
eyjar, en alltaf má sér til gamans
reyna að leysa gátuna um þá ís-
lendinga, sem ólíkastir eru Norð-
mönnum.
BENEDIKT FRÁ HOFTEIGI
lagði áherzlu á þátt íra í landnámi
hér. Landnáma gerir írum nokkur
skil, þótt hún sé gerð „byskupum
órum, Þorláki ok Katli“ og er for
feðrum þeirra að sjálfsögðu mest
hampað í Landnámabók. Bene-
dikt leggur nokkra áherzlu á erf-
iðleika á að koma liér upp öllum
bústofni, en minna má á landnám
Grænlands og hefur allskonar
veiði og kornrækt að ógleymdri
svínaræktinni komið að gagni
meðan öðrum bústofni var komið
upp hér. Þáttur íra skýrir held-
ur ekki þau einkenni Ásíumanna,
sem vottar fyrir hjá fjórðahluta
landsmanna og Jón Steffensen gat
um í sambandi við uppgröftinn í
Þjórsárdal og hjá Páli byskupi og
Jón taldi komin frá Löppum.
MANNFRÆÐINGAR (Jens Páls
son) telja þessi einkenni komin
frá baltneska kyninu og mætti
hugsa sér að höfðingjastéttin, sem
gerð var útlæg frá Noregi á dög-
um Haralds hárfagra sé af þeim
toga spunninn. „Kynbornir"
menn eins og Páll byskup og
frændi hans Orkneyjajarl voru af
þessum baltneska stofni, og tel
ég að Barði Guðmundsson gefi
fullnægjandi skýringar á land-
flótta þessara ættarhöfðingja frá
Noregi og nú á síðustu og „beztu“
tímum eru áþreifanleg dæmi um
slíkar „landhreinsanir" svo sem í
Zansibar og Buganda í Afríku.
Barði getur líka um að viss menn
ingarfyrirbrigði hverfi úr Noregi
með þessu fólki líkt og á Spáni
er Márar voru hraktir þaðan. Barði
vissi og full deili á því hve íslend
ingar og Norðmenn eru ólikir á
margan hátt.
VANIR (DANIR) og Æsir (Tryk
ir) gerðu samkvæmt goðsögninni
bandalag suður við Svartahaf, en
leituðu síðan til fyrri heimkynna
Vana á Norðurlöndum vegna spá
sagnar (?) eða öllu heldur vegna
yfirgangs Mongóla þegar Van-
ir urðu á vegi þeirra við vestan-
vert Svartahaf og skýrir það hina
hröðu för til Norðurlanda, sem
Asíuhesturinn gerir mögulega.
(Æsir höfðu allir hesta, en Þór
gekk (ættaður frá Þrakíu) en átti
þó reið (vagn er hafrar gengu
fyrir) Freyja á og reið er kettir
gánga fyrir (Kvenfólkið flutt í
vögnum?) Nokkur lirollur er þó
í Ásum, þótt þeir séu komnir til
Norðurlanda því við RAKNA-
RÖKR koma Múspellsynir (Mon-
gólar?) ríðandi til orrustu við þá.
Lýsingar á Óðni (upphaflega VO-
DAN (mongólskt"?) eru mjög í
þeim anda er Ásíumönnum er lýst
á þjóðflutningaöldinni.
NÝLEGÁ LAS Jón Helgason
lýsingu á sigurliátíð hjá ATILLA
(þegar einræðislierra er kenndur
við mannsnafn með smækkunar-
endingu þá hlýtur sá Atli að vera
Óðinn sjálfur). Þarna ægði saman
austrænum og norrænum siðvenj-
um og er þá ekki þarna á ferð-
inni leiðangurinn til Norðurlanda?
Leið Ása til Noregs liggur um
Fjón og Sjáland til Sigtúna og það
an til Noregs. Nýlegar mannfræði
rannsóknir í fomum grafreitum á
þessum slóðum benda til aðfluttr-
ar þjóðar og frá þeim tíma er tal
ið að nafnið DANMÖRK sé.
ríkjandi eftjr komuna til Norður
landa.
NÚ VÍKUR SÖGUNNI til ís-
lands. Afkomondur Ása í Noregi,
írlandi og Skatlandi hrekjast
hingað með sínum fylgifiskum og
er haldið áfram uppteknum hætti.
Grænland byggist og sfrv., en
brátt glatast skipakosturinn, en
þrátt fyrir það er nokkurt los á
fólkinu, engin óðalsbændastétt
myndast hér heldur virðist land-
inn flytja landshornanna á milll
að tilefnislitlu. Sagt er að eftir
að íslendingar í Canada voru bún-
ÞESSU AÐKOMUFÓLKI er í
blóð borið að leita víða fanga og
gæti upphaf vikingaaldar ekki ver
ið afleiðing af komu þeirra til Norð
urlanda? Ný hemaðartækni (létt
sklp „Skíðblaðnir“ og Asíuhest-
urinn „Sleipnir" gera Víkingunum
fært að gera „árangursríkar“ árás
ir þótt fáliðaðir séu en ekki er
þeim vegna fámennis fært að
lialda yfirráðum til lengdar. Nor-
regur, írland, Skotland, Garðaríki
losa sig við yfirráð þeirra, en Nor
mandí verður stökkpallur til Eng
lands og Sikileyjar- Þegar Nor-
manar vinna England berst fransk
an þangað og líkt má hugsa sér
að Æsir hafi glatað timgu sinni
og Vanska (danska?) hafi orðið
ir að koma undir sig fótunum þar,
fóru þeir að dreifast um alla Ame
ríku, sem meðal annars stafar af
því, að þeir hafa lagt sig meira
eftir menntun en aðrir innflytjend
-ur, að undanteknum Gyðingum.
NÚ Á SÍÐUSTU áratugum má
segja að líka sé um stórfellda fólks
flutninga hér á landi og á þaS
ekki illa við landann. Landinn ber
enn nokkurn svip af forfeðrum sín
um Ásum og eru áberandi margir
framámenn þjóðarinnar t. d. for*
menn stjórnmálaflokka, félagasam
taka, listamanna og fl. með sér-
kennum baltneska kynsins. Há
kinnbein o. s. frv. Ég slæ botn
hér í þessar vangaveltur, þótt enn
sé af nógu að taka*’. ,
Auglýsin:
um lausar lögregluþjéusstöður i
í Reykjavík !
Nokkrar lögregluþjónsstöður í Reykjavík eru lausar til
umsóknar. Umsóknir skulu ritaðar á þar til gerð eyðublöð,
qr fást í skrifstofu minni og hjá lögreglustjórum úti á
landi.
Laun samkvæmt hinu almenna launakerfi opinberra starfs
manna.
Lögreglustjórinn í Reykjavík, 14. febrúar 1964.
Sigurjón Sigurðsson. ’ff
NAUÐUNGARUPPBOÐ
annað og síðasta, á 2ja herbergja kjallaraíbúð að Melbas
við Kaplaskjplsveg, nú Nesveg 57, áður þingl. eign Sveina
Jósefssonar en nú þingl. eign Karólínu Sumarliðadóttur,
fer fram á eigninni sjálfri miðvikudaginn 19. febrúar
1964, kl. 2,30 síðdegis.
Borgarfógetaembættið í Reykjavík.
Áskriftarsíminn er 14901
^ 15- febr. 1954 — ALÞÝÐUBLAÐIÐ