Skólablaðið - 01.04.1919, Blaðsíða 10

5«
SKÓLABLAÐIÐ
annars er það einskonar erf'ðaskrá, bending um, hvaða leið Island á að
halda. Og svo eru tímarnir nú svo óvenjulega alvarlegir fyrir ísland.
Aldrei fyr hefir það verið statt á öðrum eins krossgötum og nú! Ungt
og óþroskað sjálfstæði annarsvegar, og auðug framtíð stóriðnaðarlands
hinsvegar. — Og svo lítil þjóð með góða náttúrugáfu og fortíðarfrægð,
sem tekin er að losna í rótinni. Festist það aftur, skipar það sæti með
sóma meðal Norðurlandaþjóðanna að nýju. Losni meira um rótina, hverf-
ur jiað og deyr.
Góður lýðháskóli hefir hjer afarmikið verkefni! Varla nokkurt annað
einstakt atriði mundi orka svo mikils.
Fyrir því þoli jeg ekki að hugsa til þess, að þetta stórmál, sem mig
hafði dreymt um að fórna lífi mínu fyrir, fari í gröfina með mjer.
* * *
Þetta er enganveginn orðrjett þýðing greinar þeirrar, sem
jeg gat um. Jeg bið hinn góða „draumamann“ aS halda til
góða. Vona, að hugsun hans sje ekki haggað til muna.
J- Þ.
Athugas.
Það er nú komin töluverð hreyfing á það mál, að vernda
Þingvöll. En fár eða enginn staður á landinu hefir að undan-
förnu sætt þvílíkri niðurníðslu og hverskonar yfirtroðslum
og virðingarleysi fyrir guðs og manna lögum. Eru slíkt firn
mikil um þann stað.
Það var af hagsýni, að Þingvöllur varð ekki aftur þing-
staður. Flestir munu nú hallast að því, að friða landið og gera
að þjóðgarði. Hjer er þá önnur hugmynd, flutt af eldmóði og
mikilli trú, og gæti að minsta kosti bent á nýjar leiðir um
meðferð á Þingvelli.
En hvað sem segja má um þessa hugsjón, og kosti eður
ágalla lýðháskólastefnunnar — í þrengstu merkingu — þá er
eitt atriði i grein Helga Valtýssonar, sem ekki er rjett að þegja
við, en það er um skólabygginguna. Það er illa farið, að ís-
lendingur skyldi að fyrra bragði gera svo mikið sem að ympra
á slíkri gjöf. Því að hvorttveggja er, að byggingin ein þyrfti