Skólablaðið - 01.04.1919, Blaðsíða 15

SKÓLABLAÐIÐ
63
ura í byrjun kvæöa, meöan hann er eins og að leita fyrir sjer
um tök á efninu, og veröur þetta ekki sagt Stephani til lofs.
En um þessar línur um þrengingarnar má geta þess, aö þær
eru ekki eftir Stephan, heldur annaö skáld, Jakob Thoraren-
sen, og sýna engu miöur hans hendingalag. Þaö hefir verið
af því látið, aö hann væri sjálfstæöur í kveðskap, og ekki væri
þaö heiglum hent, að kveöa eftir surnar visurnar hans. En eins
víst er hitt, að Klettafjallaskáldiö mun njóta sín best í sínum
eigin kvæöum, og slíkt hiö sama er um Grím og aðra.
Vestan hafs og austan.
Landar vestra hafa stofnað með sjer víðtækan fjelagsskap,
til verndar þjóðerni sínu og tungu og til samvinnu við heima-’
þjóðina. Hjer er nú þegar verið að stofna annað fjelag, til þess
að styðja þetta mikilsverða mál.
Þessi hreyfing er þeim mun markverðari, er landar okkar
vestra hafa nú goldið drjúgan blóðskatt heimsveldinu breska
og innsiglað því trúnað sinn. En það er eins og blóðfórn þeirra
hafi rifjað upp ætternið.
Fániim.
Sigfús Einarsson tónskáld hefir sýnt Skólabl. þá vináttu,
að láta því í tje fánalag sitt raddsett fyrir börn, og birtist
það hjer í blaðinu fyrsta sinn.
Kennarar, sem er það gefið, að geta leiðbeint börnurn í
söng, ættu að reyna vel, hversu lag Sigfúsar gefst í þessum
búningi. En til söngsins eru sjerstaklega kjörnar þrjár síð-
ustu visur kvæðisins, auk hinnar fyrstu. Trauðla á nokkur
þjóð glæsilegri fánasöng, og einstakt má það heita, ef við
getum ekki kent börnum okkar að syngja slík ljóð.
Og hvað er um sjálfan fánann? Hversu er hann metinn og
skilinn af börnum þessa lands?