Vísir - 19.02.1963, Blaðsíða 4

Vísir - 19.02.1963, Blaðsíða 4
V í SIR . Þriðjudagur 19. februar 1963. Guðmundur Guðjónsson við radiósimann á Akranesi. HALLÓ! — Akranesradíó hér -K f síðustu viku var sagt hér í blaðinu frá stuttri heimsókn í vigtarskúr- inn á Akranesi, þar sem Sigurður Vigfússon hef- lr sitt aðsetur og rætt við harin fram og aftur um útgerð Akurnesinga. Þar í skúrnum hefur einnig bækistöð sína sá ágæti maður Jón Péturs son, sem er sjósóknur- um á Skaga að góðu kunnur, enda hef ur hann verið á vigtinni allt frá því frún var sett upp kringum 1937. En af þeim hópi sem venur komur sínar í skúrinn, og sem fréttamaður Vísis kynntist, verður nú sagt frá gömlum sjó- manni og fiskiskipstjóra, Guð- mundi Guðjónssyni, sem nú starfar við Akranes Radio. Hann er maðurinn sem hef- ur daglegt samband við bátaflotann, fylgist með afla- brögðum og hefur það hlutverk að taka v!5 tilkynningum um það hvenær bátarnir séu vænt- anlegir inn, svo að fiskvinnski- stöðvarnar geti verið tilbúnar að taka á móti aflanum. Tjað varð* úr að fréttamaður " VIsis, sem var á ferð uppi á Akranesi, skrapp heim til Guðmundar, upp á loftið f húsi hans þar sem talstöðin Radio Akraness er til húsa. Þar situr Guðmundur við tækin og fylgist með flotanum. Hann er sem fyrr segir gam-. all sjómaðuri er varð að fara í land á stríðsárunum vegna veik inda. Uppi á vegg hjá honum hangir mynd af gömlu skipi, sem hann segir að sé línuveið- arinn Sigríður, en á honum var Guðmundur um nokkurt skei?> stýrimaður með Birni í Ánf naustum. Og talið snýst brátt að sjó- sókninni í gamla daga. Guð mundur er borinn og barnfædd- ur Akurnesingur, alinn upp við sjöinn. — Faðir minn var formaðui hér á áraskipi, segir hann. Hann hét Guðjón Þórðarson og bjó hér á Innnesinu. Héðan reri hann haust og vor, en á vertíð- um var hann með Birni I Ána- naustum þeim kunna aflamanni. — "Dáturinn hans föður þíns hefur ekki verið stór miðað við fiskiskip nútímans? — Nei, biddu fyrir þér. Þetta var sexrrlannafar, en þeir sóttu fast I þá daga. Ég man Ijósaskiptunum og farið að rökkva og þá skall allt I einu á ofsalegur landsynningur. Sjó- mennirnir I þá daga kunnu ef ég man rétt að slaga og krussa en I þetta skipti var veðrið svo ofsalegt að það var hvorki sigl- andi né berjandi. Þá var Jóhann Sigurðsson á vélbátnum Einari Þveræingi fenginn til að fara út og svipast eftir þeim og hann dró þá I land. Annars er ég hræddur um að þeir hefðu ekki haft það. Þeir komu með steinsson átti. Ég var 15 ára þegar ég fór á sjóinn og líka á Kútter Sigríði. Ég minnist þess hve frábær útgerðarmaður Thorsteinsson var. Hann kunni að búa skip sín út c,<? Björn í Ánanaustum minnist ég sem af burða sjómanns og mikils fiski- manns. Með honum voru sömu mennirnir I ár og áratURÍ og ríkti sérstakur félagsandi á skipum hans. A nnars var aðstaða til út- gerðar þá auðvitað ckki snjór til. Þá varð Birni for- manni litið upp í fjallshllðina yfir Siglufirði og þar var snjór í fjallshlíðinni alveg undir fjallseggjum. Þá sagði Björn: — Ég skipa ykkur ekki að sækja snjóinn upp í hllðina, en það væri nú gott að fá hann. Svo við ákváðum að fara allir með poka upp I hlíðina og fylla þá af snjó. Þegar niður var komið iftur var hélmingurinn bráðn- aður, en þetta kom sér vel, því að á næstu dögum fengum við 21 þúsund fiska á Skagagrunni í síldarbeituna. — En myndin á veggnum sýnir línuveiðara. Hvernig var, sú útgerð? — Línuveiðararnir voru járn- skip flestir þetta 80—100 tonn og sumir stærri, allt upp I 150 tonn. Að jafnaði var verið viku I túrnum, aflinn saltaður um borð og síðan siglt I höfn til að leggja hann I land. — T^annst þér afli ekki vera yfirleitt betri þá? — Uss, það er algerlega ó- sambærilegt. Þá kom það fyrir að við fengum 250 skippund á fimm dögum. Það er um 150 tonn af fiski upp úr sjó. Og þá var lóðalengd ekkert svipuð hjá því sem hún er núna. Þá var róið með 24 bjóð, 120 lóð. En nú er róið með 45 bjóð og aflast ekki helmingur á við það sem þá var. — En er þetta nú ekki eitt- hvert karlagrobb hjá þér? — Nei, þetta er sko ekkert karlagrobb. Rányrkjan hefur Þegar líiraveiðararnir fengu 150 tonn á 5 dögum sérstaklega eftir róðri sem þeir fóru í á Þorláksmessu. Þeir voru með I róðrinum Jón í Bræðraparti og Oddur á Hliði. Þeir reru langt vestur I Forir. Það var gott veður þegar þeir lögðu af stað og mikill afli. Það sást til þeirra af Akranesi þeg- ar þeir voru að koma heim I feikna góðan afla I land og þessi saga sýnir að þá voru menn ekki að víla fyrir sér að fara út á þessum smákænum jafnvel I svartasta skammdeginu. — Já, faðir minn var svo á vertíðum með Birni I Ánanaust- um á Kútter Sigríði. Það var 82 tonna kútt er sem Th. Thor- eins góð og nú, segir Guð- mundur. Ég man t. d. eftir því að við vorum ejnu sinni á Skagagrunni og fengum þar í net 5—10 tunnur af slld. Þá voru menn á Siglufirði, sem seldu mönnum snjó til að geyma beitu I. Vig sigldum þangað, en þar var enginn verið og er svo glfurleg. Það er eina ástæðan og það versta er að fiskifræðingarnir geta ekki látið sér skiljast að það er um rányrkju að ræða, eins og dragnótaveiðarnar. Hugsaðu þér, þegar dragnótin var aftur leyfð hér I flóanum fyrir nokkr Framh. á bls. 15. Á bátabryggjunni á Akranesi.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.