Dagblaðið Vísir - DV - 21.08.1989, Blaðsíða 17

!
MÁNUÐAGyR £L ^Gp^T jL^89;

>
i
\
i
i
►
i
i
i
Hvað er til ráða í kappkyntum sundlaugum Borgarfjarðar?
Af sauðshætti og
sóma sundlauga
Sumargestur skrifar:
Menn hafa verið aö velta fyrir sér
sundlaugarmálum í dálki þessum
undanfarið. Ég er einn þeirra sem fer
í sund eins oft og ég get með góðu
móti. Ég er sannfærður um það, að
hér á landi er yfirleitt vel að hrein-
lætismálum staðið. - Auðvitað eru
einhverjar bakteríur á sveimi alls
staðar, en þeim er haldið niðri og
varla eru þær hættulegar heilbrigðu
fólki, þessar sem eftir verða.
í sumar hef ég dvalið mikið uppi í
Borgarfirði. Þar eru nokkrar vel
byggðar og myndarlegar sundlaugar.
En það skrýtna er, að þær eru yfir-
leitt svo kappkyntar, að það er ekki
nokkur leið að synda í þeim. - Á
Varmalandi er t.d. stór sundlaug með
brautarmerkingum og startpöllum
og öllu sem tilheyrir góðri afmga- og
keppnislaug.
Ekki get ég þó ímyndað mér að
keppnisfólk geti notað þessa laug því
venjulegir trimmarar og „afslöppun-
arsyndarar“ geta varla hafst við í
henni. Forráðamenn laugarinnar
viröast ekki hafa neinn áhuga á því
að koma til móts við fólk sem vill
synda. - Viö laugina er heitur pottur
en hann er sjaldnast heitari en laug-
in sjálf.
Þegar ég var í sveit í Borgaríirðin-
um í gamla daga voru haldin sund-
mót í Varmalandslaug og fólkið í
sveitinni fór í sund á kvöldin eftir
langan vinnudag og synti og lék sér
í boltaleik. Núna skilst mér að laugin
sé fyrst og fremst notuð af sumarbú-
staðafólki.
Sennilega eru Borgfirðingar hættir
að kunna að synda. Annars myndu
þeir sýna laugum sínum nieiri sóma.
En þessi sauðsháttur í sundlauga-
málum bitnar líka á aðkomufólki,
sem vill njóta þess sem sveitin hefur
upp á að bjóða. — Ef til vill er þetta
tákn um einhvern „atgervisílótta"
úr sveitunum. En ég tel að þetta sé
með verra móti í Borgarfirðinum.
Aw m m w m
bmgokvoldum
með smábörnum!
Sigr. Knudsen hringdi:
Eg fer á bingókvöld nokkuð
reglulega, bæöi þau sem eru haldin
í Glæsibæ á vegum Þróttar, og svo
í Tónabæ og Templarahöllina á
vegum góðtemplara. Þetta er hin
besta afþreying fyrir fjölmarga,
eins og allir vita. En eitt skyggir
á. Það er hinn sívaxandi hópur
ungra barna sem þama er saman-
kominn í fylgd hinna eldri.
Eins og það er ánægjulegt að vera
innan um börn þar sem þeirra er
staöur, er þaö þeim mun hvimleið-
ara og allt að því átakanlegt aö sjá
börn, allt niður í þriggja ára aldur
vera aö vappa um á gólfinu bingó-
kvöldin, oft til kl. hálftólf eöa leng-
ur. - Auk þess sem þetta er leiðin-
legt fyrir flesta bingógesti, er þetta
líka ólöglegt.
Þarna eru börnin, fyrst hlaup-
andi um allt gólf og milli borða,
meö ærslum og síðan grátandi, þeg-
ar þreytan sækir á. Þá eru lögð til
eins og hverjir aðrir hlutir, á stóla
eða annars staðar og breitt yfir
þessa vesalinga. Á þessu hneyksl-
ast margir og kvarta, en allt kemur
fyrir ekki. - Ég tel þetta alls ekki
forsvaranlegt athæfi og vonast til
aö viðkomandi aðilar, einnig utan-
aðkomandi, taki málið fostum tök-
um.
Sálarástand „lesanda“
„Svörull" skrifar.
Dálítið er það einkennilegt og jafn-
framt raunalegt að íbúar Arnes-
hrepps á Ströndum skuli ekki fá að
byggja sína nýju kirkju í friði, óá-
reittir af óviðkomandi aðilum - sbr.
heldur rætna grein í DV hinn 26. júlí
sl. frá „lesanda", og vitnar höfundur
þar í „frétt“ Regínu Thorarensen frá
16. maí, sér til halds og trausts.
í þessari DV-grein sinni er „les-
andi“ einkum að hneykslast á nafn-
lausri grein sem birtist í DV 28. júní,
og fullyrðir, án allra raka eða skil-
greiningar, að höfundur þessarar
greinar sé alls ekki „brottfluttur Ár-
neshreppsbúi", eins og undirskriftin
hljóði, heldur gamail og þekktur
hreppsbúi.
„Lesandi" segir m.a. um þennan
mann, sem hann þó ekkert veit um
með vissu: „Það er illa komið fyrir
mönnum sem kjósa að segja rangt til
nafns og aumt hlýtur sálarástandið
að vera.“
„Lesandi“ skyldi tala varlega og
líta sér nær því sjálfur kýs hann að
fara huldu höfði í aurkasti sínu og
kalla sig bara „lesanda". En það er
auövitað ekkert mannsnafn, frekar
en að vera „brottfluttur Árnes-
hreppsbúi", og er fáránlegt að halda
slíku fram, einkum ef „lesandi"
skyldi nú einmitt vera sá sem ýmsir
hafa giskað á.
Að dæmi „lesanda" ætla ég ekki
að reyna að ræða þetta mál efnis-
lega. Til þess brestur mig kunnug-
leik. Það var aðeins ádeilu- og illgirn-
istónninn í skrifi „lesanda" sem
snart mig á heldur ónotalegan hátt
og sýnir innræti þess sem svo ritar.
NÝI VETRARLISTINN KOMINN
FRANSKI VÖRULISTINN
Smiójuvegi 2
o 642035
3SUISSES
TEPPAVERSLUN
FRIÐRIKS BERTELSEN
SÍÐUMÚLA 23 SÍMI. 68 62 66
v--------
SAMNINGAR